One-click Invincibility Of The Apocalyptic Super System Modifier - ตอนที่ 143-144
Modifier Chapter 143
“ทำไมมอนสเตอร์ตัวนี้ถึงทรงพลังจัง?”
“มันต้องเป็นเลเวล S แน่ ๆ เราไม่อาจสู้กับมันได้!”
บางคนที่กำลังดิ้นรนได้อดทนต่อความเจ็บปวดและพยายามหนีไป
จากที่นี่
“ฉันจะยังไม่ฆ่าพวกแก”
มอนสเตอร์พูด “พวกแกทั้งหมดเป็นมนุษย์ ดังนั้นฉันจะฆ่าพวกแก
ต่อหน้าเด็กสาวคนนั้น”
“ฉันอยากให้เธอรู้ว่า ไม่มีทางที่มนุษย์จะต่อต้านฉันได้ มันมีแต่
ความตาย!”
จากนั้นสายตาของมันก็มองไปที่ผลพลังทั้งสามผล
ในช่วงแรกที่กระทิงสู้กับซอมบี้จำนวนมากเพื่อผลพลัง เห็นได้ชัดว่า
ผลพลังนั้นมีประโยชน์ต่อซอมบี้ด้วย
วันนี้ ที่เขามาที่นี่ก็ด้วยเหตุผลสองประการ
หนึ่งคือ ฆ่า ยี่หยู่เซว่และหลินเฟย
สองคือ ผลพลัง
“อย่าแม้แต่จะคิด”
เมื่อมันเดินไปทางต้นไม้เล็ก ๆ ใบมีดลมก็แหวกเม็ดฝนและฟันไปที่
หัวของมอนสเตอร์
ตึง!
มอนสเตอร์โบกมือและทำลายดาบลมตรง ๆ
มันหยุดและมองไปยังทิศทางที่ดาบลมพุ่งเข้าก่อนที่จะเห็นชายหนุ่ม
ที่หล่อเหลาไม่ธรรมดา
นั่นคือ เซี่ยเฟิง
เขาปรากฏตัวที่นี่และเซี่ยเฟิงก็มาเพราะผลพลังเช่นกัน เมื่อเห็นมอน
สเตอร์เดินเข้าหาผลพลัง ในที่สุดเขาก็เคลื่อนไหว
“อยากตายอีกคน” มอนสเตอร์แค่นเสียง
“แน่นอน”
เซี่ยเฟิงยิ้มและพูด “ข้ามาที่นี่เพื่อส่งเจ้าไปสู่ความตาย”
อย่างที่เขาพูด ขณะที่เขาตกลงพื้นก็เกิดแสงกระพริบก่อนที่จะพัดพา
ผู้คนที่ขวางทางระหว่าเขากับมอนสเตอร์กระเด็นไปด้วยสายลม
“เจ้าช้าเกินไปนัก”
เขายืนอยู่ด้านหลังมอนสเตอร์และเยาเย้ย “ข้าก็อยากจะฆ่าเจ้า
เหมือนกัน”
ลมกรรโชกและควบแน่นในมือของเขาก่อนที่จะลอยออกจากฝ่ามือ
ของเขา ในฝ่ามือนี้เต็มไปด้วยพลังจำนวนมากซึ่งทำลายกำแพงได้
ง่าย ๆ !
แต่การโจมตีนี้จบลงสู่ความว่างเปล่า!
เซี่ยเฟิงตกใจและไม่อยากจะเชื่อเลยว่ามอนสเตอร์ที่ยืนอยู่ตรงหน้า
ของเขาตอนนี้หายตัวไปแล้ว
เขามองไปรอบ ๆ ทันทีแต่เขาก็ไม่พบมอนสเตอร์เลย
“แกมองหาอะไร?”
เสียงของมอนสเตอร์ดังขึ้นข้างหลังของเขา
เซี่ยเฟิงตัวสั่นสะท้านและขนลุกชัน โดยไม่ลังเลเขารีบหนีออกจากที่
นั่นทันที
เมื่อมองย้อนกลับไป มอนสเตอร์ก็หายไปอีกครั้ง
“ตอนสู้กันอย่ามองไปทางอื่นสิเฮ้ย” เสียงของมอนสเตอร์ดังขึ้นมา
จากข้างหลังของเขาอีกครั้ง
ตอนนี้ใบหน้าของเซี่ยเฟิงขาวซีด
มีความกลัวและวิตกอยู่บนใบหน้าของเขา
“ทำไมมอนสเตอร์ถึงได้เร็วนัก?” หัวใจของเขาสั่นสะท้านเพราะเขา
ภูมิใจในความเร็วของเขามาตลอด
แต่ตอนนี้ เขาเจอกับมอนสเตอร์ที่เร็วกว่าเขาโดยไม่คาดคิด!
“ตายซะ!”
เซี่ยเฟิงตะโกน เขาหมุนตัวและกวาดเท้าเตะออกไป!
ที่เท้ามีลมแรงรวมตัวกันอยู่ แม้มันจะเร่งรีบแต่มันก็มีพลังถึง 80%
มันเพียงพอที่จะทำลายหัวของซอมบี้ปกติได้เลย
อย่างไรก็ตาม
ตูม!
ทันใดนั้นเซี่ยเฟิงก็ตัวแข็ง เพราะมอนสเตอร์ตรงหน้าได้หยุดเท้าของ
เขาด้วยมือเดียว
“เป็นไปไม่ได้!”
อย่างไรก็ตามเขาไม่อาจเชื่อและตะโกนออกมาด้วยความกลัว
ลูกเตะที่ทรงพลังของเขา
มันถูกอีกฝ่ายป้องกันได้!
“แกน่าสนใจนิด ๆ” มอนสเตอร์พูดด้วยน้ำเสียงที่แหบพร่า “มันน่า
เบื่อมากในการรอใครสักคนในตอนนี้ แกมาเล่นกับฉันก่อน”
รูม่านตาของเซี่ยเฟิงขยายและนอกจากความกลัวแล้วเขายังเต็มไป
ด้วยความสยดสยอง…
วันต่อมา
เด็กสาวที่นอนหลับอยู่ทันใดนั้นก็ลืมตาขึ้น
Modifier Chapter 144
เมื่อมองออกไปด้านนอก ท้องฟ้ายังขมุกขมัวและฝนก็ยังตกอยู่ เห็น
ได้ชัดว่ามันคงยังไม่หยุดง่าย ๆ
เด็กสาวออกมาจากอ้อมแขนของหลินเฟยอย่างระมัดระวังเพื่อไม่ให้
ปลุกหลินเฟยก่อนที่จะออกไปทำอาหารเช้า
“ลุกขึ้น ลุกขึ้น ไปดูผลพลังกัน”
เธอเอื้อมมือไปดึงผ้านวม
พูดตามตรง เมื่อคืนนี้แอร์เย็นนิดหน่อยและหลินเฟยก็รู้สึกตัวเมื่อไม่
มีผ้านวม
“ไปล้างหน้าแปรงฟัน เราจะออกไปหลังจากกินข้าว” เด็กสาวพูด
เมื่อออกเดินทาง หลินเฟยก็เหลือบมองท้องฟ้าที่มืดมนและสายฝนที่
เหน็บหนาวก่อนที่จะพูดว่า “เราต้องไปเร็วกว่านี้ น้ำเย็นและหนาว
มาก ระวังเป็นหวัด”
เขากอดเด็กสาวและบินไปยังจัตุรัสด้วยความเร็วที่สุด
ในเวลานี้
ในจัตุรัส กลุ่มคนที่ถูกทำร้ายจนปางตายได้ฟื้นสติ
แต่ทันทีที่พวกเขาลืมตาพวกเขาก็เห็นฉากที่ทำให้พวกเขาต้องอึ้ง
ตูมม!
จมูกของเซี่ยเฟิงบวมช้ำและผมยาวของเขาก็ขาดเป็นกระจุก ๆ
แม้กระทั่งฟันของเขาก็ร่วงหมดปาก
เขาคุกเข่าต่อหน้ามอนสเตอร์ในลักษณะหมอบคลาน
“ปล่อยข้าไปเถอะ!”
“ข้ารู้ ข้ารู้ ข้าไม่ควรทำอย่างนี้ ข้าทนไม่ไหวอีกแล้ว ได้โปรด ปล่อย
ข้าไป”
“ผลพลังเป็นของเจ้าแล้ว ข้าไม่อยากได้มันแล้ว ข้าแค่อยากออกไป
จากที่นี่ นายท่านมอนสเตอร์ เจ้าเอาไปได้ทั้งหมด เพียงแค่…ปล่อย
ข้าไป!”
เซี่ยเฟิงไม่อยากตาย
ตอนนี้เขาได้ทิ้งศักด์ิศรีและคุกเข่าให้มอนสเตอร์และขอให้มอนสเตอร์
ปล่อยเขาไป
“ปล่อยแก?”
มอนสเตอร์ยิ้ม “แกฝันอยู่หรอ”
ด้วยเหตุนี้เขาจึงเตะเซี่ยเฟิงไปที่ใบหน้าและทำให้เขาลอยกระเด็นไป
กว่าสองเมตรและกลิ้งหลุน ๆ ท่ามกลางสายฝน
“เมื่อกี้ไม่ใช่ว่าแกวิ่งได้ดีงั้นหรอ ลุกขึ้น วิ่งสิ ฉันยังไม่หายสนุกเลย”
“ด้วยกำลังทั้งหมดของแก ถ้าฉันไม่มีความสุข ฉันจะฆ่าแก”
เซี่ยเฟิงดูหวาดกลัวและหมดหวัง
แต่หลังจากค่ำคืนแห่งความทรมาน เขาไม่มีแรงพอที่จะลุกขึ้นยืน
เขาทำได้เพียงคลานไปด้วยมือของเขาเท่านั้น
“ช่วยด้วย”
เซี่ยเฟิงตะโกนด้วยความสิ้นหวัง “ใครก็ได้มาช่วยข้าที!”
“ไม่ว่าจะเป็นใคร เข้ามาช่วยข้าด้วย มีมอนสเตอร์อยู่ที่นี่!”
เขาตะโกนอย่างสิ้นหวัง
เขาไม่อาจมองเห็นได้เหมือนเดิมตามปกติ
“ไม่ว่าแกจะร้องแค่ไหน ก็ไม่มีใครมาช่วยแกหรอก ถ้าแกไม่วิ่ง แก
ได้รอแค่ความตายเท่านั้น”
มอนสเตอร์ค่อย ๆ เดินไปที่ข้าง ๆ ของเขาและพูดอย่างเย็นชา
“ไม่!”
เซี่ยเฟิงตะโกนด้วยความกลัว “เข้ามาเลย!”
“มีมอนสเตอร์ที่นี่ต้องการฆ่าข้า ไม่ว่าจะเป็นใครก็ตาม มาช่วยข้าที!”
มอนสเตอร์ยิ้มอย่างดูถูก เหยียดหยามและค่อย ๆ ยกเท้าขึ้นยากพื้น
“มากไป มากเกินไปแล้ว!”
เมื่อเซี่ยเฟิงหมดหวังเสียงที่ไม่แยแสก็ดังขึ้นไม่ไกล
ทันใดนั้นทุกสายตาก็จ้องไปที่จุดกำเนิดเสียง
จากนั้นพวกเขาทุกคนก็เห็นเด็กสาวที่งดงามและมีเสน่ห์เดินออกมา
จากสายฝนอย่างรวดเร็ว
“แกมาจริง ๆ !”
เมื่อเขาเห็นเด็กสาว มอนสเตอร์ตัวนั้นก็ตัวสั่นด้วยความตื่นเต้น
“แก ในที่สุดแกก็มา 5555+”
มันลดเท้าลงและไม่สนใจเซี่ยเฟิงที่ตกตะลึง มันมองไปที่เด็กสาวคน
นั้นที่อยู่ไม่ไกลและพูดว่า “แกฆ่าพี่ชายของฉัน วันนี้ฉันจะล้างแค้น
ให้เขาและจะฉีกแกเป็นชิ้น ๆ !”
เมื่อได้ยินมอนสเตอร์พูด เด็กสาวก็เข้าใจทันที
“แกกลายเป็นมอนสเตอร์ที่น่าขยะแขยงงั้นหรอ” เธอขมวดคิ้วเล็กน้อย
ดวงตาของเธอสั่นไหว “อย่างนั้นฉันจะส่งแกไปตามหาพี่ชายของแก
ในวันนี้”
I3ooK
142 หายค้าบ