One-click Invincibility Of The Apocalyptic Super System Modifier - ตอนที่ 141-142

Modifier Chapter 141
หลินเฟยและเด็กสาวนั่งดื่มชาที่ระเบียงตามปกติ
“โชคดีที่ตอนนี้เรามีไฟฟ้า ไม่อย่างนั้นเราคงต้องจุดเทียนตอนนี้”
หลินเฟยพูด
เด็กสาวไม่สนใจเรื่องนี้และพูดว่า “ผลพลังกำลังจะสุกในวันพรุ่งนี้
เราควรจะไปดูไหม?”
“ต้องมีคนจำนวนมากต้องการได้ผลพลังในตอนนี้ บางทีเขาอาจจะ
เฝ้าอยู่ข้าง ๆ”
“ตราบใดที่ผลมันสุก พวกเขาก็จะไม่รอแม้แต่วินาทีเดียว”
“เธอกังวลว่าพวกเขาจะเอามันไปก่อนงั้นหรือ?” หลินเฟยเห็นสิ่งที่
เด็กสาวกังวลและพูดพลางยิ้ม ๆ ว่า “ไม่ต้องกังวล”
“เราจะไปดูวันนี้แล้วรอผลไม้สุกจนถึงเที่ยงวันพรุ่งนี้”
เด็กสาวจิบชาต่อโดยไม่พูดอะไร
“พรุ่งนี้ งั้นก็ไปแต่เช้าเถอะ” เขาพูด “หลังจากกินข้าวแล้วเราจะ
ออกไปทันที”
“งั้นก็เข้านอนเร็ว ๆ คืนนี้” เด็กสาวจับผมของเธอที่แห้งแล้วและพูด
ว่า “งั้นก็ไปนอนกันเถอะ!”
ก่อนที่หลินเฟยจะพูดอะไร เธอก็ดื่มชาในอึกเดียวก่อนที่จะกระโดด
ขึ้นไปบนเตียงและนอนลงอย่างรวดเร็วด้วยความเชื่อฟัง
แปะ ๆ
นอกจากนี้เธอยังตบที่ว่างของเตียงข้าง ๆ ตัวเองเพื่อให้หลินเฟยเข้า
มานอนตรงนั้น
หลินเฟยไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากลงนอนอย่างซื่อตรง
เขาไม่เข้าใจว่าทำไมเด็กสาวถึงรู้สึกกังวลขนาดนี้ เขาไม่ได้เป็นห่วง
ว่าจะเอาแอปเปิ้ลมาไม่ได้ ผลพลังที่มีรูปร่างเหมือนกับผลแอปเปิ้ล
มันอาจจะมีรสชาติอย่างแอปเปิ้ลก็ได้
ดังนั้นตั้งแต่ที่หลินเฟยเห็นครั้งแรก เขาก็ไม่ได้ใส่ใจกับผลพลังนี้นัก
เว้นแต่ว่าจะเป็นรสกล้วยหอม!
ทันทีที่หลินเฟยนอนลง เด็กสาวก็โน้มตัวเข้าไปข้างหน้าและมุดเข้า
มาในอ้อมแขนของเขา
ทั้งสองนอนด้วยกันมานานแล้ว จากตอนแรกที่เด็กสาวอายและ
ตอนนี้เธอก็ไม่อายอีกแล้ว
อย่างไรก็ตามผลลัพธ์ก็เหมือนเดิมในวันรุ่งขึ้นคือเด็กสาวจะกอด
หลินเฟยแน่น
เมื่อใกล้ชิดกัน หลินเฟยก็เริ่มได้กลิ่นหอมของเด็กสาวอย่างชัดเจน
มีครีมอาบน้ำและอื่น ๆ มากมาย
กลิ่นที่หอมและอ่อนโยน หลินเฟยก็สามารถพล่อยหลับได้ง่าย ๆ
เปรี้ยง
เกิดเสียงฟ้าผ่าและเด็กสาวก็กอดหลินเฟยโดยไม่รู้ตัว เธอเป็นเด็กผู้หญิง
ไม่ว่าจะมีพลังมากแค่ไหนเธอก็กลัวฟ้าร้องเล็กน้อย
“ไม่ต้องกลัว”
หลินเฟยเอื้อมือลูบหัวของเธอ
“ฉันไม่กลัว แค่สะดุ้ง” เด็กสาวหลับตาและเอนหัวพิงเข้ากับหน้าอก
ของหลินเฟยและหลับลงอย่างรวดเร็ว
เด็กสาวหลับแล้ว แต่หลินเฟยยังไม่หลับ
ซ่า!
ฝนตกด้านนอกยังคงหนักและท้ายที่สุดฝนที่ตกลงมาก็หนักขึ้นใน
เวลาต่อมา
“ฉันหวังว่ามันจะหยุดวันพรุ่งนี้”
หลิยเฟยพูด เขาหลับตาและหลับลง
ในเวลานั้น
จัตุรัสเมือง C…
ในอาคารรอบ ๆ มีผู้คนมากมายที่ไม่นอน พวกเขาทั้งหมดเป็นคนที่
มีพลังเหนือธรรมชาติ ในเวลานี้พวกเขาทุกคนกำลังต้องมองไปที่
ต้นไม้เล็ก ๆ ที่อยู่กลางลาน
เพราะผลพลังกำลังจะสุก
จึงไม่มีใครนอนหลับเพราะเขาว่าผลจะสุกในวินาทีถัดไป
“ไอ้ฟ้าบ้า” มีบางคนด่าท้องฟ้า ฝนตกหลังมากในเวลานี้และสายตา
ของเขาก็มองได้อย่างจำกัด
“จะดีหรอ?”
แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังมีคนเห็นร่างหนึ่งค่อย ๆ เดินเข้าไปใกล้ต้นไม้เล็ก ๆ
ในจัตุรัสกลางน้ำฝน
“ใครมันกล้าทำอย่างนี้?”
ทันใดนั้นทุกคนก็ตะลึง
แต่ในพริบตามีคนมากกว่าโหลล้อมอยู่ต้นไม้เล็ก ๆ พวกเขาจ้องไปที่
ผลพลังและตอนนี้พวกเขาต้องการที่จะเด็ดมันแล้ว?
Modifier Chapter 142
มันเป็นไปไม่ได้
แต่เมื่อพวกเขาเห็นผู้มาเยือนพวกเขาก็อดไม่ได้ที่จะอึ้ง
แต่เดิมพวกเขาคิดว่ามันเป็นคนเหนือธรรมชาติที่ไม่เข้าใจกฎ แต่
ตอนนี้พวกเขายืนอยู่ท่ามกลางสายฝนที่ตกหนักเข้าใกล้มากขึ้นและ
พวกเขาสามารถเห็นได้ชัดเจนจริง ๆ
สิ่งที่มาที่นี่ไม่ใช่ผู้มีพลังเหนือธรรมชาติ แต่เป็นมอนสเตอร์
มันสูงสองเมตร แต่บางราวกับกิ่งไม้และอาจถูกปลิวไปได้ง่าย ๆ เมื่อ
ต้องลมแรง
แต่นี่เป็นภาพลวงตา
ตอนนี้มันกำลังยืนอยู่ท่ามกลางลมและฝน การก้าวเดินของมันมั่นคง
และกำลังมองอย่างช้า ๆ
“แม้แต่มอนสเตอร์ก็ต้องการผลพลัง” มีคนขมวดคิ้ว นี่มันหมายถึง
ปัญหา
ผลพลังที่กำลังสุดได้ดึงดูดมอนสเตอร์ ตอนนี้โอเคที่เป็น ทินเนอร์
(thinner = ไอ้ผอม) จะเกิดอะไรขึ้นถ้าหากระทิงมา?
ผลลัพธ์นั้นยากที่จะจินตนาการ
“อย่าโง่ นี่มันไม่ใช่เรื่องของแก”
ในขณะนี้มีชายกลางคนยืนขึ้นและส่งเสียงอย่างเย็นชา เขากระโดด
ขึ้นและต่อยมอนสเตอร์
“เสริมความแข็งแกร่ง!”
ชายกลางคนต่อยไปที่แขนของมันทันที
เขาคือผู้มีพลังเลเวล B มีความสามารถในการเสริมสร้างร่างกายและ
ตอนนี้ เขารู้สึกว่าเขาสามารถเอาชนะมอนสเตอร์ด้านหน้าของเขาได้
แกร๊ก!
เกิดเสียงแตกที่ฟังได้ยินท่ามกลางเสียงของสายฝน
ชายกลางคนอึ้ง
เพราะเขาเห็นได้อย่างชัดเจนว่ากำปั้นของเขาถูกมอนสเตอร์ตรงหน้า
รับได้!
“หาา…”
ก่อนที่เขาจะพูดจบ มอนสเตอร์ก็กระแทกเขาลงกับพื้น
ตูม!
จากนั้นก็ตามด้วยเสียงอื้ออึง
เห็นได้ชัดว่ามันดังกว่าเสียงของสายฝน
ใบหน้าของชายกลางคนถูกกระแทกลงบนพื้น เลือดกระจายออกมา
และกระเบื้องด้านล่างก็แตกกระจาย
มือของชายคนนั้นยังถูกมอนสเตอร์จับ แต่เขาก็นิ่งไปแล้ว
“กาก”
มอนสเตอร์พูดในสิ่งที่ทุกคนในตอนนี้เข้าใจได้ และเสียงของมันก็
แหบแห้งมาก
จากนั้นมันก็ขว้างออกไป ใบหน้าของเขากระแทกเข้ากับพื้นอีกครั้ง
ห่างออกไปสิบเมตรและไม่เคลื่อนไหวโดยไม่รู้ว่าอยู่หรือตาย
เมื่อมันสามารถพูดภาษามนุษย์และมีพลังมากทุกคนจึงตื่นตัว
ในตอนนี้ ดูเหมือนว่ามอนสเตอร์ตัวผอมนี้จะไม่ง่ายอย่างที่คิด
“แกเคยเห็นสาวสวยที่มีผู้ชายติดตามเธอไหม?” มอนสเตอร์พูดเสียง
แหบ
“เธอฆ่าพี่ชายของฉัน ฉันต้องการเด็ดหัวของเธอ…”
มอนสเตอร์ตัวนี้คือชายที่หลินเฟยและเด็กสาวได้พบก่อนหน้านี้
พี่ชายของเขากลายเป็นมอนสเตอร์เพราะเขากินไข่ของสิ่งมีชีวิต
กลายพันธุ์
หลังจากที่เด็กสาวจัดการมันได้ด้วยความสามารถของเธอ ชายคน
นั้นก็ถูกทิ้งให้อยู่คนเดียว
โดยไม่คิดเลยว่าตอนนี้เขาได้กลายเป็นมอนสเตอร์ไปแล้ว!
ครั้งนี้เขามาที่จัสตุรัสเพื่อหาทางแก้แค้น เพราะหลินเฟยถามเส้นทาง
มาที่นี่ ดังนั้นเขาจึงมั่นใจว่าหลินเฟยและเด็กสาวต้องมาที่นี่
“แกไม่ต้องคิดว่าจะเด็ดหัวคนอื่นหรอก เพราะเราจะเด็ดหัวแก
ในตอนนี้”
หลังจากที่เห็นการแสดงออกของมอนสเตอร์ ผู้คนที่นี่ก็ตัดสินใจที่
จะร่วมมือเพื่อจัดการกับมอนสเตอร์ที่อยู่ตรงหน้าของพวกเขาทันที
แต่หลังจากผ่านไปหนึ่งชั่วโมง คนเหล่านี้ก็นอนอยู่ท่ามกลางสายฝน
ที่ตกหนัก
ฝนตกลงบนพื้นตามมาด้วยเลือดสีแดงที่ไหลมาจากพวกเขา
“ที่ใดมีน้ำ ฉันไร้พ่าย” มอนสเตอร์ยกเท้าของมันเหยียบหัวคนที่อยู่
บนพื้นและพูดว่า “มนุษย์จะเป็นคู่ต่อสู้กับฉันได้อย่างไง?”
ท่ามกลางฝนตกหนัก ไม่มีใครยืนอยู่ต่อหน้ามันได้
ทุกคนไม่ว่าจะแขนหักหรือขาหัก พวกเขาก็นอนอยู่บนพื้น ร่ำร้อง
ด้วยความสิ้นหวังและมีความสยองขวัญบนใบหน้า