One-click Invincibility Of The Apocalyptic Super System Modifier - ตอนที่ 145-146

Modifier Chapter 145
“เป็นไปไม่ได้”
มอนสเตอร์ตอบด้วยน้ำเสียงที่แหบพร่า “ตราบใดที่มีน้ำ ฉันจะเป็น
อมตะและไม่มีใครสู้ฉันได้”
เด็กสาวไม่พูด แต่เธอตอบสนองด้วยการลงมือ
ศรน้ำแข็งปรากฏอยู่ข้าง ๆ เธอและจากนั้นก็พุ่งเข้าโจมตีอย่างรวดเร็ว
ไปที่หัวของมอนสเตอร์
“ระวัง!”
เซี่ยเฟิงที่หายจากอาการตกใจและตะโกนเตือนอย่างรวดเร็ว “มอน
สเตอร์ตัวนี้รวดเร็วและทรงพลัง!”
มันเป็นความจริง
เมื่อเห็นหัวของมอนสเตอร์หลีกเลี่ยงน้ำแข็งของเด็กสาว
“แกช้าไป”
มอนสเตอร์พูดออกมาและเมื่อมันก้าวเท้าร่างของมันก็หายไป
ปัง ๆ ๆ
เม็ดฝนแตกกลางอากาศและด้วยการอาศัยสิ่งนี้เราจะเห็นได้ชัดว่า
มอนสเตอร์เข้าใกล้เด็กสาวอย่างรวดเร็ว
มีแสงเย็นวาบผ่านสายตาของเธอและสายฝนที่อยู่ใต้เท้าของเธอก็
กลายเป็นน้ำแข็งทันที
เธอยกมือขวาขึ้นและท่ามกลางเสียงที่ดังก้อง กำแพงน้ำแข็งก็ตั้ง
ตระหง่านอยู่ตรงหน้าของเธอ กำแพงน้ำแข็งเต็มไปด้วยหนามที่
แหลมคมพุ่งออกมา
“ท่าเดิม ๆ เหล่านี้ไม่มีประโยชน์สำหรับฉัน”
มอนสเตอร์แค่นเสียงและจากนั้นก็ออกแรงไปที่ใต้เท้าของมัน
ตูม!
ตามมาด้วยเสียงดัง
ชั้นน้ำแข็งที่พื้นระเบิดอย่างกะทันหันและน้ำแข็งก็แตกกระเด็น
ออกมา
ท่ามกลางสายฝนที่โหมกระหน่ำ มอนสเตอร์หยุดและหัวเราะอย่าง
สนุกสนานและเดินผ่านน้ำแข็งไปทีละชั้น ๆ
“มันไร้ประโยชน์สำหรับฉัน”
หลังจากนั้นหมัดของมันก็โดนหนามน้ำแข็งที่กำแพงที่หนาหนึ่ง
เมตรและระเบิดออกมาพร้อมกับเลือดที่สาดกระจาย
ร่างของมันผ่านกำแพงน้ำแข็งและปรากฏต่อหน้าเด็กสาว
แต่ในเวลานี้ เด็กสาวยังคงดูเย็นชาและไม่ตื่นตระหนกเลย
มันเห็นเธอยกมือขึ้น!
แกร๊ก
อากาศรอบ ๆ ตัวได้เย็นจนกลายเป็นน้ำแข็ง
จากตัวของเด็กสาวที่เป็นศูนย์กลาง หนามน้ำแข็งก็แทงออกไปทุก
ทิศทางโดยไม่มีช่องโหว่ใด ๆ
อัก!
มอนสเตอร์ไม่คิดว่าเด็กสาวจะมีวิธีการเช่นนี้และมันหลบหนีเธอ
อย่างเร่งรีบ แต่ถึงอย่างนั้นมันก็ยังได้รับบาดเจ็บ
หนามน้ำแข็งเจาะเข้าไปที่แขนจนเกือบจะถึงหัว
แต่มันเร็วมากจนถอยออกไปถึง 100 เมตรในพริบตาและมองเด็ก
สาวท่ามกลางน้ำแข็งอย่างเย็นชา
“เราเอาชนะมันได้!”
เมื่อเห็นฉากนี้ ดวงตาของผู้คนที่นอนอยู่ท่ามกลางสายฝนก็เป็น
ประกาย เพราะตอนนี้พวกเขามองเห็นความหวัง
มอนสเตอร์ตัวนี้ไม่ได้เป็นอมตะจริง ๆ
เด็กสาวที่ควบคุมน้ำแข็งได้คนนี้อาจจะเอาชนะมอนสเตอร์ก็ได้!
เซี่ยเฟิงตัวสั่นด้วยความตื่นเต้น
“ปรากฏว่า นางแข็งแกร่งมาก”
เขาคิดถึงตอนที่เจอในโรงไฟฟ้า ใบหน้าที่ดูถูกและคำพูดที่เยาะเย้ย
ก่อนที่จะจากไปของเขา เขาก็รู้ว่ามันไร้สาระแค่ไหน
หากเด็กสาวต้องการฆ่าเขา เธอก็ทำเพียงแค่มือขึ้น!
“เอาเลย”
เขากำหมัดแน่น “จัดการมอนสเตอร์ซะ”
แต่ในเวลานี้มอนสเตอร์แค่หัวเราะ
“อย่างที่แกคิด” ท่ามกลางสายฝนใบหน้าของมอนสเตอร์เต็มไปด้วย
รอยยิ้มขณะพูด “แกมีสิทธ์ิที่ทำให้ฉันใช้พลังที่แท้จริง”
บาดแผลบนร่างกายของมันกำลังฟื้นตัวด้วยความเร็วที่มองเห็นด้วย
ตาเปล่า!
ภายในไม่กี่วินาที แขนที่เป็นรูก็หายไปเหมือนเดิมและไม่มีบาดแผล
เหลือให้เห็น!
“ฉันพูดเลย ตราบใดที่มีน้ำฉันเป็นอมตะ” มอนสเตอร์พูด ร่างกาย
ของมันสูงขึ้นอีกครึ่งเมตรและในเวลานี้ร่างกายที่ผอมบางของมันก็
เริ่มมีมัดกล้ามให้เห็นมากขึ้นเรื่อย ๆ
“จบเกมส์แล้ว คราวนี้มันเป็นทีของฉัน”
มอนสเตอร์พูด
เหมือนเดิม เมื่อมันก้าวเท้า ร่างของมันก็หายไปทันที
ในม่านฝน มีช่องว่างปรากฏขึ้น!
Modifier Chapter 146
นั่นคือสิ่งที่มอนสเตอร์ทิ้งเอาไว้เมื่อมันวิ่งผ่านฝน
“มันเร็วมาก!”
รูม่านตาของเซี่ยเฟิงสั่นสะท้านจากความเร็วของมอนสเตอร์ มันเร็ว
กว่าแต่ก่อนมากและเม็ดฝนที่ตกผ่านตัวมันก็ยังไม่ทันที่จะแตก
กระจายตัวของมันก็ผ่านไปแล้ว
เด็กสาวยังสังเกตเห็นมัน
เธอดูสง่างาม ไม่มีความลังเลใด ๆ มีแสงเย็นชาวาบผ่านสายตาของ
เธอและแสงสีฟ้าที่ไหลเวียนรอบ ๆ ร่างกายของเธอ
“น้ำแข็งและหิมะ!”
ทันใดนั้นแสงสีฟ้าก็แผ่ออกมาจากร่างกายของเธอและทุกอย่างก็
แข็งตัวทันที ทุกที่ที่เธอผ่านไป
แกร๊ก ๆ ๆ
เม็ดฝนได้แข็งตัวจนเป็นน้ำแข็งและตกลงมาถึงพื้นดินหลังจากที่
แข็งตัวได้ไม่นาน ก่อนจะเกิดเสียงแตกของน้ำแข็งตามมา
มอนสเตอร์ที่หายตัวไปได้ปรากฏต่อหน้าทุกคนอีกครั้ง
มันยืนอยู่ตรงหน้าเด็กสาวห่างไป 2 เมตร!
เพียง 1 มิลลิวินาที!
ตราบใดที่เด็กสาวช้าลง 1 มิลลิวินาที เธอก็จะถูกมอนสเตอร์โจมตี!
เธอเข้าหามอนสเตอร์ที่อยู่ใกล้ ๆ เด็กสาวก็ไม่รีรอ เธอลอยอยู่บน
อากาศและต้องการทำลายรูปปั้นน้ำแข็ง
อย่างไรก็ตาม
มันเปล่าประโยชน์!
ใบหน้าของเธอที่ดูสง่างามก็ซีดลงทันทีและมือขวาของเธอก็ซีดลง
เนื่องจากใช้พลังมากเกินไป แต่เธอไม่อาจจัดการมันได้
แกร๊ก
ก้องน้ำแข็งที่แช่มอนสเตอร์แตก
ในเวลาต่อมา
ตูม!
เกิดเสียงดัง ก้อนน้ำแข็งก็ระเบิดออกและคลื่นกระจายก็ได้ทำให้เด็ก
สาวถอยหลังไปสองก้าวก่อนที่จะยืนอย่างสงบได้ ใบหน้าสวย ๆ
ของเธอซีดและมีอาการหอบเล็กน้อย
“ต้องให้ฉันพูดอีกกี่ครั้ง?”
มอนสเตอร์ยิ้มอย่างขบขัน “การใช้ท่าเดิม ๆ มันไม่มีประโยชน์กับ
ฉัน”
ในเวลาต่อมา
ร่างของมันหายไปอีกครั้ง
เด็กสาวโบกมือลงและใช้ท่าหนามน้ำแข็งอีกครั้ง หนามน้ำแข็งพุ่ง
ออกมาจากทุกทิศทุกทาง
อย่างไรก็ตาม
แกร๊ก!
ทันใดนั้นหนามน้ำแข็งทั้งหมดของเด็กสาวก็ระเบิดออกและมีมือเข้า
ไปจับตรงที่หัวใจของเธอ!
ก่อนที่เธอจะคิดได้ เด็กสาวได้สร้างกำแพงน้ำแข็งขึ้นมาตรงหน้า
โดยที่เธอไม่รู้ตัว
ตูม!
กำแพงน้ำแข็งไม่สามารถป้องกันมันได้แต่แม้ชั่วขณะและถูกมือ
มอนสเตอร์นั้นทะลวงและเศษกระเด็นเข้าไปที่ท้องของเธอ
จากนั้นก็มีเสียงอู้อี้
เด็กสาวกระเด็นออกไป 3 เมตร
โชคดีที่เธอใช้กำแพงน้ำแข็งไป 2 ชั้นติด ๆ ทำให้พลังการโจมตีของ
มอนสเตอร์ลดลงไปกว่า 90% ซึ่งทำให้เธอเพียงแค่กระเด็นออกไป
เท่านั้น
ได้รับบาดเจ็บเล็กน้อย
ตึบ!
เธอชนเข้ากับแขนของหลินเฟยที่เข้ามาหยุดเธอ
“ฉันแพ้แล้ว”
เด็กสาวกัดฟันแน่น ใบหน้าที่งดงามของเธอซีดเผือดและพูดอย่างไม่
เต็มใจ เธอยังอยากสู้อีกครั้ง แต่พลังของเธอใกล้จะหมดแล้วและ
เป็นไปไม่ได้ที่จะใช้มันอีกครั้งในเวลาสั้น ๆ
เธอพูดเพียงสามคำก่อนที่จะเหลือจะมีเพียงแค่เสียงฝนตก
สายตาของกลุ่มคนที่อยู่บนพื้นก็ดับวูบลง
“เธอยังแพ้”
“มอนสเตอร์ตัวนี้ทรงพลังขนาดนี้ได้อย่างไร ใครจะเอาชนะมันได้
ทั้งความเร็วและพลังที่ท่วมท้นของมัน?”
“มันจบแล้ว มันจบแล้ว”
พวกเขาหมดหวังอย่างสมบูรณ์ในครั้งนี้
เขาเพิ่งเห็นความหวังในตัวของเด็กสาว แต่เขาไม่คิดว่าเด็กสาวจะ
ล้มเหลวในเวลาต่อไป ซึ่งทำให้เขาสิ้นหวังอย่างมาก
“เป็นไปได้อย่างไง…”
หมัดที่กำแน่นของเซี่ยเฟิงคลายออก แม้แต่เด็กสาวก็ไม่อาจเอาชนะ
ได้ ใครจะเอาชนะมอนสเตอร์ตัวนี้ได้กัน?
ชายคนนั้น?
เขาไม่คิดว่าหลินเฟยจะเอาชนะมอนสเตอร์ตัวนี้ได้
ถ้าเขาทำได้ เขาควรจะยิงให้เร็วที่สุดเท่าที่จะเร็วได้และมันเป็นไป
ไม่ได้ที่เขาจะพูดง่าย ๆ เหมือนกับที่โรงไฟฟ้า
เขาหยิบถ่านออกไปสองก้อนต่อหน้าเขาและเขาก็ยังไม่ขัดขวาง!
คนแบบนี้จะเป็นคนที่แข็งแกร่งได้อย่างไง เห็นได้ชัดว่าเป็นแค่ไอ้
หน้าขาวคนหนึ่งที่พึ่งแต่ผู้หญิง
“หนีไป!”
ทันใดนั้นเขาก็ตัดสินใจตะโกนเสียงดัง “หนีไปเถอะ รอจนกว่าเจ้า
จะแข็งแกร่งขึ้นและค่อยมาจัดการมัน!”