ขมเป็นยาหวานเป็นคุณ - ตอนที่ 611 ระวังฉันตัดขาดกับคุณ / ตอนที่ 612 เธอคือกู้เหยียนวอี๋หรือเปล่า

ตอนที่ 611 ระวังฉันตัดขาดกับคุณ

ฟังจือหันตอบอืมนิ่งๆ

อวี๋กานกานตกใจมองฟังจือหันอย่างไม่อยากเชื่อ

ฟังจือหันรู้ว่ากู้เหยียนอวี๋คนนี้คือตัวปลอมถึงได้ไม่สนใจหล่อน แม้จะพูดว่าเขาไม่สนิทสนมกับหล่อนตั้งแต่แรก แต่เขาก็ยังรู้ว่าเป็นกู้เหยียนอวี๋ตัวปลอม แล้วทำไมเขาถึงไม่บอกกู้เชินล่ะ

“แล้วประธานกู้รู้หรือเปล่าคะ ถ้าไม่รู้แล้วทำไมคุณไม่บอกเขา” แม้เธอจะไม่ชอบกู้ซูหลิง แต่ความประทับใจที่เธอมีต่อกู้เชินก็ไม่เลวนัก ไม่อยากให้เขาถูกคนหลอกลวง

“อีกหน่อยผมจะบอกเขา แต่ตอนยี้ยังไม่รู้เวลา”

อวี๋กานกานกครุ่นคิดพลางพูดว่า “มิน่าล่ะ ฉันรู้สึกว่ากู้เหยียนอวี๋คนนี้ไม่มีความคิดเห็นของตัวเองจะพูดจะทำอะไรก็มองกู้ซูหลิงตลอด พระเจ้า กู้เหยียนอวี๋คนนี้จะใช่คนที่กู้ซูหลิงหามาหรือเปล่านะ”

เบิกตาโตมองฟังจือหัน ฟังจือหันพยักหน้าลงเงียบๆ จึงทำให้อวี๋กานกานตกใจยิ่งกว่าเดิม “ทำไมกู้ซูหลิงถึงตามกู้เหยียนอวี๋ตัวปลอมกลับมา แม้ว่าเธอจะไม่ใช่ลูกแท้ๆ ของคุณกู้เชิน แต่ฉันก็เห็นว่าคุณกู้เชินดีกับเธอมาก”

“ใครจะไปรู้”

“คุณไม่รู้”

“ผมไม่ใช่เทพเซียน ผมจะไปรู้ได้ยังไง”

อวี๋กานกานร้องอ๋อ

จะว่าไปก็จริง ถึงยังไงนั่นก็เป็นเรื่องของตระกูลกู้ กู้เชินมีข้อกังขากับฟังจือหัน เรื่องในครอบครัวเขาจะมาบอกฟังจือหันให้รู้ทำไม

แต่เธอก็สงสัยอยากรู้จริงๆ ทำไมกู้ซูหลิงถึงสร้างกู้เหยียนอวี๋ตัวปลอมขึ้นมา

“งั้นคุณก็ลองเดาดูสิ” อวี่กานกานยกเหยือกไวน์บนโต๊ะรินไวน์เพิ่มให้ฟังจือหัน “คนฉลาดอย่างคุณ คุณคิดว่าทำไมกู้ซูหลิงถึงเอากู้เหยียนอวี๋ตัวปลอมกลับมา”

ฟังจือหันหยิบแก้วแกว่งไวน์แดงในแก้วแล้วยกจิบอย่างสง่างาม “พูดตามเหตุผล เสี่ยวอวี๋ไม่กลับบ้านสำหรับพวกเขามันก็ไม่ดีไปกว่านี้ แต่ทำไมถึงกับต้องหากู้เหยียนอวี๋ตัวปลอมมา แน่นอนว่าสิ่งที่พวกเขาต้องการมากที่สุดจะต้องเกี่ยวข้องกับการมีชีวิตอยู่ของเสี่ยวอวี๋”

อวี๋กานกานคิดว่ามีเหตุผลจึงพยักหน้าคล้อยตาม “ที่คุณพูดก็มีเหตุผล งั้นสิ่งที่ต้องการคืออะไรล่ะ”

“ถึงตาคุณลองเดาแล้ว”

“ฉันไม่ได้มีสมองอันชาญฉลาดแบบคุณนี่ ฉันจะเดาได้ยังไง แต่โดยทั่วไปการแก่งแย่งเพื่อเอาชีวิตรอดในพวกตระกูลร่ำรวยไม่มีอะไรมากไปกว่าการได้รับมรดก คุณดูข่าวสิหลังจากพวกคนรวยมีอำนาจตายไป ลูกหลานเขาต่างแย่งมรดกกันจนสามารถทำเป็นละครน้ำเน่าหลายร้อยตอนได้เลย”

“ฉลาดมาก”

อวี๋กานกานหัวเราะ “คุณคงไม่ได้หมายความว่าฉันพูดถูกใช่ไหม กู้ซูหลิงหากู้เหยียนอวี๋ตัวปลอมมาก็เพื่อมรดกของกู้เชิน”

เธอเอานิ้วจิ้มคางตัวเองแล้วเดาต่อ “เป็นไปได้ไหมว่าเพราะคุณกู้เชินตัดลูกสาวตัวเองไม่ขาด กู้ซู

หลิงกตัญญูก็เลยหากู้เหยียนอวี๋ตัวปลอมมาปลอบใจคุณกู้เชิน”

ฟังจือหันสบถเสียงเย็นชาเหมือนกับกำลังหัวเราะให้กับความไร้เดียงสาของอวี๋กานกาน

อวี๋กานกานดื่มน้ำอึกใหญ่ค่อยๆ กลืนลงไปแล้วถามเสียงแกว่ง “ถ้านี่ไม่ใช่เสี่ยวอวี๋ของคุณ แล้วเสี่ยวอวี๋ของคุณล่ะ คุณยังตามหาเธออยู่หรือเปล่า”

นิ้วของฟังจือหันสัมผัสความเมาแล้วถามอ้อยอิ่ง “คุณเดาสิ”

“ให้ฉันเดาอะไรล่ะ ฉันว่าพอแค่นี้ก่อนดีกว่า” อวี๋กานกานพูดจริงจังพร้อมกับความเย็นชาเล็กน้อยแล้วเอ่ยขึ้น “ฟังจือหัน หากคุณต้องการตามหาเสี่ยวอวี๋ฉันจะไม่ยุ่ง ถึงอย่างไรก็ความรู้สึกคุณอยู่ที่นั่นตอนเด็ก แต่ถ้าคุณสองจิตสองใจล่ะก็ ฉันจะตัดขาดกับคุณแน่!”

ฟังจือหันไม่ตอบอะไรอีกเพียงแต่หัวเราอย่างมีเลศนัย

ตอนที่ 612 เธอคือกู้เหยียนวอี๋หรือเปล่า

ระหว่างทางกลับไปกู้ซูหลิงมีสีหน้าเรียบนิ่งและสั่งสอน ‘กู้เหยียนอวี๋’ ตลอดเวลา

‘กู้เหยียนอวี๋’ เอาเงินไปใช้แล้ว เรื่องนี้ทำได้ไม่ดี แน่นอนว่าเธอไม่กล้ามีปากเสียงด้วยดูผิวเผินดูเชื่อฟังยอมให้โดนด่าแต่ในใจจริงกลับเดียดฉันท์

นี่มันเกี่ยวอะไรกับเธอ ผู้ชายที่ชื่อฟังจือหันคนนั้นไม่ได้ใส่ใจไยดีกู้เหยียนอวี๋ตั้งแต่แรก

อีกอย่างรู้ทั้งรู้ว่าฟังจือหันมีแฟนแล้ว กู้ซูหลิงคนนี้ยังเกาะติดไม่เลิกหน้าด้านจริงๆ หากตอนนี้หล่อนไม่ได้เป็นเจ้านายของเธอ เธอก็อยากด่ากลับสักหน่อยจริงๆ

ภายในห้องรับแขกของตระกูลกู้ ใบหน้าของกู้เชินเรียบนิ่งบ่งบอกถึงฟ้าฝนตั้งเค้าเต็มไปด้วยหมอกมืด

‘กู้เหยียนอวี๋’ เกรงกลัวกู้เชิน ยิ่งกู้เชินดีกับเธอมากเท่าไหร่เธอก็ยิ่งกลัว เป็นครั้งแรกที่เห็นกู้เชินนิ่งเงียบไปแบบนี้ ‘กู้เหยียนอวี๋’ จึงถอยหลังกลับไป

ตอนที่เธอมาบ้านตระกูลกู้ กู้เชินก็เคยบอกว่าไม่อนุญาตให้เธอไปหาฟังจือหัน ตอนนี้กู้ซูหลิงพาเธอไปหาฟังจือหัน กู้เชินต้องทราบแล้วแน่ๆ

สายตาเย็นชาของกู้เชินปราดตามองใบหน้าขี้อายของ ‘กู้เหยียนอวี๋’ ทางด้านหลังแล้วมองหน้ากู้ซูหลิง “ใครใช้ให้ลูกพาน้องไปหาฟังจือหัน”

“คุณพ่อคะ คือหนู…”

กู้ซูหลิงอยากอธิบายแต่กลับถูกกู้เชินเอ่ยขัดเสียก่อน “พ่อเคยบอกลูกแล้วไม่ใช่เหรอว่าไม่อนุญาตให้ไปเจอเขา”

“คุณพ่อคะ คือหนูจำได้ทุกอย่างแล้ว หนูรู้ถึงความสัมพันธ์ระหว่างหนูกับฟังจือหันแล้ว หนูก็เลยจำเป็นต้องไปเจอเขา คุณพ่อไม่ควรทำแบบนี้…”

‘กู้เหยียนอวี๋’ ได้รับสายตาจากกู้ซูหลิงจึงรีบเอ่ยขึ้นอย่างน่าสงสารน้ำตาคลอเบ้า

กู้เชินเห็นลูกสาวที่หายแล้วกลับคืนมาจึงอดอบรมไม่ได้ แต่หันไปมองและพูดกับกู้ซูหลิงแทน “พ่อรู้ว่าลูกคิดยังไง แต่พ่อเคยพูดแล้วว่าตระกูลของเราจะไม่ไปมาหาสู่กับฟังจือหันอีก”

กู้ซูหลิงก้มหน้าก้มตาทำเหมือนเป็นนักเรียนที่กระทำผิดแล้วเอ่ยอย่างเชื่อฟัง “ขอโทษค่ะคุณพ่อ”

เธอยอมรับผิดแล้วกลับเข้าห้องไปเงียบๆ

กู้ซูหลิงนั่งหน้าโต๊ะเครื่องแป้ง เมือมองไปที่เครื่องสำอางแบรนด์ไฮเอนด์ต่างๆ ทันใดนั้นสองมือกัดกวาเอาขวดและกระปุกทุกอย่างลงที่พื้นเสียงดังโครมคราม

ใบหน้าที่แต่งหน้าอย่างงดงามอ่อนช้อยในกระจกนั้นดูบิดเบี้ยวและเต็มไปด้วยความโกรธแค้น

เมื่อก่อนกู้เชินสัญญากับเธอแล้วไงว่าจะช่วยให้เธอสมหวังกับฟังจือหัน แต่สุดท้ายหลังจบเรื่องกิ้งก่าพิษเขากลับทำเป็นลืม

พอไม่ใช่ลูกสาวแท้ๆ ก็ไม่เคยจะใส่ใจในเรื่องสำคัญ

“ก็อกๆ!” มีเสียงคนเคาะประตูห้องนอนของเธอ

สีหน้าของกู้ซูหลิงเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก เธอกลัวว่าจะเป็นกู้เชิน

มองขวดและกระปุกต่างๆ ที่ถูกกวาดลงพื้นจึงรีบอยากเก็บขึ้นมา ทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงผู้หญิงดังขึ้นด้านนอก “หลิงหลิง เป็นอะไรไป เปิดประตูเดี๋ยวนี้”

คนที่มาคือจูอวี้ลู่ กู้ซูหลิงจึงรีบสงบสติอารมณ์จากนั้นก็เดินไปเปิดประตู

เมื่อจูอวี้ลู่เข้ามาในห้องเห็นความเละเทะจึงถามกู้ซูหลิงด้วยความตกใจ “ลูกเป็นอะไร”

กู้ซูหลิงบอกเรื่องทุกอย่างที่เกิดขึ้นในวันนี้ให้จูอวี้ลู่ฟังแล้วพูดอย่างโมโห “สรุปคุณพ่อหมายความว่ายังไง ก่อนหน้านี้รับปากกับหนูซะดิบดีว่าจะช่วยเรื่องหนูกับฟังจือหัน ถึงจะไม่ช่วยหนูแต่อย่างน้อยก็ไม่ควรมาขัดขวาง”

จูอวี้ลู่ฟังแล้วใจเต้นระส่ำทันทีแล้วมองกู้ซูหลิงอย่างนึกสงสัย “ฟังจือหันไม่สนใจไยดีกู้เหยียนอวี๋สักนิดเลยเหรอแต่กลับยังรักกันดีกับอวี๋กานกาน แล้วลักษณะของอวี๋กานกานก็เหมือนกับผู้หญิงคนนั้น เธอคือกู้

เหยียนอวี๋หรือเปล่า…”

กู้ซูหลิงชะงักค้างเข้าใจความหมายที่จูอวี้ลู่กำลังจะสื่อทันที “จะเป็นไปได้ยังไง”

จูอวี้ลู่กระวนกระวายใจ “ลูกต้องหาเวลาไปสืบเรื่องนี้สักหน่อยแล้ว”