ขมเป็นยาหวานเป็นคุณ - ตอนที่ 613 ไม่ได้การล่ะ ตกลงเธอเป็นใครกันแน่ / ตอนที่ 614 ประกาศสถานะกู้เหยียนอวี๋

ตอนที่ 613 ไม่ได้การล่ะ ตกลงเธอเป็นใครกันแน่

ถึงแม้จูอวี้ลู่จะบอกให้กู้ซูหลิงไปสืบดูแต่ยังไงก็ยังไม่ไว้ใจอยู่ดี

คืนนี้นอนยังไงเธอก็นอนไม่หลับ

คืนนี้จูอวี้ลู่นึกถึงเรื่องในอดีต

เดี๋ยวก็นึกถึงหน้าอวี๋กานกานเดี๋ยวก็นึกถึงหน้าเสี่ยวเหยียนในหัว

จนถึงตอนนี้กู้เชินยังไม่รู้ว่าเธอรู้จักเขาก่อนเสี่ยวเหยียนและตกหลุมรักเขาก่อนเสี่ยวเหยียนเสียอีก

หลายคนเคยบอกว่าเธอคล้ายเสี่ยวเหยียน แม้จะคล้ายกันแต่ในสายตาของกู้เชินถึงได้มีแค่เสี่ยวเหยียนล่ะ

เธอคิดว่าผู้หญิงอย่างเสี่ยวเหยียนนอกจากสวย ขี้แยและขี้โรค ผู้หญิงแบบนี้ไม่เหมาะสมกับกู้เชินเลยสักนิด ผู้ชายที่เพียบพร้อมอย่างกู้เชินน่าจะเหมาะสมกับผู้หญิงฉลาดปราดเปรียวแบบนั้นมากกว่า

เธอได้ไปงานแต่งงานของกู้เชินกับเสี่ยวเหยียน ได้เห็นเขาดูแลเสี่ยวเหยียนอย่างทะนุถนอมในอ้อมแขน เธอทั้งอิจฉาและริษยา โกรธแค้นที่ทำไมผู้หญิงคนนั้นถึงไม่ใช่ตัวเอง

เธอพยายามอย่างหนักเพื่อเข้ากู้กรุ๊ป ค่อยๆ ไต่เต้ามาทีละก้าวจนได้ใกล้ชิดเขา แต่ในสายตาของเขายังคงมีแค่เสี่ยวเหยียนอยู่ดี

ใจหนึ่งก็เกลียดความรักมั่นคงของเขา อีกใจหนึ่งก็ถูกความรักมั่นคงของเขาทำให้หลงมัวเมา รักจนถอนตัวไม่ขึ้น

ตอนแรกเธอคิดว่าชาตินี้คงได้แค่แอบรักเขาข้างเดียวและคิดว่าสามารถใช้ชีวิตอย่างไร้ความรักความรู้สึกกับผู้ชายอีกคนได้เท่านั้น

คาดไม่ถึงว่าเสี่ยวเหยียนคนนั้นจะอายุสั้น มีลูกสาวให้กู้เชินไม่ถึงสองปีก็ดันมาป่วยตายไปเสียก่อน

เธอถอนหายใจ นับว่าสวรรค์ยังมีเมตตาต่อเธอ

ในที่สุดก็มอบโอกาสให้เธออีกครั้ง

เพื่อความเหมาะสมน่าเชื่อถือเธอลงทุนหย่ากับสามีในตอนนั้นแล้วเริ่มหาทางทำให้กู้เชินยอมรับ

แม้ว่าเสี่ยวเหยียนคนนั้นจะตายไปแล้ว กู้เชินยังคงคิดถึงเธอไม่เคยลืม ไม่เคยชายตามองผู้หญิงคนอื่น ไม่ว่าเธอจะใช้วิธีใด แม้เธอจะเป็นพนักงานดีเด่นของกู้เชิน แม้เธอจะเจอเขากี่ครั้ง แม้เธอจะคล้ายเสี่ยวเหยียน แม้กระทั่งชื่อของเธอกู้เชินกลับจำไม่ได้สักที

สำหรับเสี่ยวเหยียนแล้วทำให้เธออิจฉาจนเสียสติ

แต่เธอสาบาน ไม่ว่ายังไงก็ต้องได้ผู้ชายคนนี้มาครอบครอง

เธอรอแล้วรอเล่า ในที่สุดโอกาสก็มาถึง มีครั้งหนึ่งที่กู้เชินดื่มจนเมาแล้วนึกว่าเธอคือเสี่ยวเหยียนจึงทำให้พวกเขามีเสี่ยวเนี่ยนขึ้นมา

เขารักมั่นคงจนไม่สามารถแต่งงานได้อีกไปตลอดชีวิต แต่คุณหญิงท่านกลับไม่ยอม ท่านอยากให้ลูกชายแต่งงานแล้วต้องการหลานชายอีกด้วย

ด้วยความสัมพันธ์เช่นนี้ ในที่สุดเธอก็แต่งงานเข้าตระกูลกู้ได้สำเร็จ แต่งงานกับผู้ชายที่แอบหลงรักมานานหลายปี

แม้หลังจากแต่งงานกันไปเขามักจะเย็นชากับเธอหรือแม้กระทั่งไม่แม้แต่จะแตะต้องตัวเธอก็ไม่เป็นไร ขอแค่ได้แต่งงานกับเขาได้อยู่ด้วยกันกับเขาเพียงพอแล้ว

และเธอเชื่อว่าจิตใจของมนุษย์นั้นยืนยาวเธอรักเขาและปฏิบัติต่อเขาเป็นอย่างดีและวันหนึ่งเขาจะสัมผัสได้

หลายปีมานี้เขายังคงมีท่าทีเย็นชาแต่เขาก็ดีกับเธอไม่น้อย แม้หลังจากที่คุณหญิงกู้ท่านสิ้นบุญเขาก็ไม่ได้แยกห้องนอนกับเธอ

แต่ทว่าวันนี้…

จูอวี๋ลู่หันหน้าไปมองที่ว่างข้างๆ เธอ ตั้งแต่ ‘กู้เหยียนอวี๋’ กลับมา เขาก็ไม่ค่อยได้กลับเข้ามานอนในห้องนี้

มักจะทำให้เธอวิตกกังวลเสมอ

แล้วก็ไม่รู้ว่ากู้เชินรู้อะไรมาบ้าง

แน่นอนว่าเธอเองก็คิดมากเกินไป หากกู้เชินรู้อะไรแล้วเป็นไปไม่ได้ที่เงียบแบบนี้

บางที ‘กู้เหยียนอวี๋’ พึ่งจะกลับมา เขาแยกห้องนอนเพื่อที่จะได้ดูแลลูกสาวของเขา

เรื่องของ ‘กู้เหยียนอวี๋’ จะให้กู้เชินรู้ไม่ได้เด็ดขาด เธอเข้าใจกู้เชินดี ถ้ากู้เชินรู้ว่ากู้เหยียนอวี๋คนนี้คือตัวปลอมแล้วยังเป็นคนที่เธอและกู้เหยียนอวี๋หามาเขาต้องหย่าขาดกับเธอแน่นอน

แต่ว่าฟังจือหันจะรู้ตัวตนที่แท้จริงของกู้เหยียนอวี๋คนนี้หรือเปล่านะ

ตอนที่ 614 ประกาศสถานะกู้เหยียนอวี๋

แล้วยังมีอวี๋กานกานอะไรนั่น หล่อนเหมือนเสี่ยวเหยียนขนาดนี้ เธอจะใช่กู้เหยียนอวี๋หรือไม่

ยากมาก เธอยากมากแค่ไหนถึงจะได้แต่งงานกับกู้เชินถึงจะได้มีชีวิตในตอนนี้จะไม่ยอมให้ใครมาทำลายเด็ดขาด

ในค่ำคืนที่ยากจะหลับใหล ในเช้าวันต่อมาจูอวี้ลู่จึงไม่ค่อยสดใส

เธอแต่งหน้าจนสวยงามแล้วจึงออกไปทำอาหารเช้า

หลังจากทานอาหารเสร็จ จู่ๆ จูอวี้ลู่ก็ตีหน้าเย็นชาเอ่ยถามกู้ซูหลิงที่อยู่ข้างๆ “เมื่อวานลูกพาน้องไปหาฟังจือหันมาเหรอ”

กู้ซูหลิงมองจูอวี๋ลู่ด้วยความตกใจ

จูอวี้ลู่จึงตำหนิเสียงเคร่งขรึม “ลูกเป็นอะไรไป พ่อของลูกบอกแล้วไม่ใช่เหรอว่าไม่ให้ลูกไปเจอฟังจือหันอีก ทำไมลูกยังจะไปหาเขาอีกฮะ”

‘กู้เหยียนอวี๋’ “…”

เห็นได้ชัดว่าจูอวี้ลู่รู้ทุกอย่าง แสดงละครได้สมบทบาทจริงๆ ดูเป็นมืออาชีพยิ่งกว่าเธอตอนเล่นละครเวทีเสียอีก

กู้ซูหลิงเข้าใจความหมายของจูอวี้ลู่อย่างรวดเร็วจึงหรุบสายตาพูดเสียงอ่อน “แม่คะ หนูขอโทษ”

จูอวี้ลู่สั่งห้ามเด็ดขาด “ต่อไปนี้อย่าได้ไปเจอฟังจือหันอีก เขากับตระกูลกู้ของเราไม่มีความเกี่ยวข้องใดๆ ทั้งสิ้น”

จากนั้นจึงหันไปมองกู้เชินที่อยู่ข้างๆ แล้วกล่าวว่า “อาเชินขอโทษด้วยนะคะ เป็นเพราะฉันสอนลูกไม่ดีเอง ต่อไปนี้จะดูลูกให้ดีๆ ไม่ให้ลูกไปเจอฟังจือหันอีก”

กู้เชินมีสีหน้าเย็นชาและนิ่งเงียบไม่พูดอะไร

จูอวี้ลู่เอ่ยเสียงเรียบ “หลิงหลิงชอบเขามาตั้งหลายปี ชอบคนคนหนึ่งจะให้ตัดใจจะให้ตัดใจได้ยังไง ถ้าบอกให้ตัดใจแล้วตัดใจได้จริงๆ นั่นคงไม่เรียกว่าความรักเช่นนั้นคงไม่มีชายหญิงที่โง่เขลาบนโลกใบนี้”

คำพูดนี้สะเทือนเข้าไปในส่วนลึกในใจของกู้เชิน

พอรักแล้ว มีอย่างที่ไหนบอกไม่รักก็คือไม่รัก ถ้าหากเป็นเช่นนี้จริง เขาก็คงลืมเสี่ยวเหยียนได้ตั้งนานแล้ว

กู้เชินมองจูอวี้ลู่ ครั้งนี้แม้ยังจะไม่ได้เอ่ยอะไรแต่สายตาของเขาก็ไม่ได้เย็นชาแล้ว

รู้ว่าเขาไม่ได้โกรธขนาดนั้น จูอวี้ลู่จึงยิ้มให้อย่างอ่อนโยน “ถึงยังไงเสี่ยวอวี๋ก็ไปหาฟังจือหันมาแล้ว งั้นเราก็อย่าโกรธเสี่ยวอวี๋เลยนะคะ สิ้นเดือนนี้ก็วันเกิดคุณแล้ว เราต้องจัดงานใหญ่ พอดีเลยวันนั้นเราจะได้ประกาศสถานะของเสี่ยวอวี๋ด้วย”

มีเพียงแค่ประกาศสถานะเท่านั้น กู้เชินถึงจะแก้ไขพินัยกรรมได้

กู้เชินมีความลังเลไม่เอ่ยสิ่งใดแล้วมองไปที่ ‘กู้เหยียนอวี๋’

เมื่อถูกเตะขาใต้โต๊ะ ‘กู้เหยียนอวี๋’ ก็รีบยิ้มแล้วเอ่ยขึ้น “คุณพ่อคะ หนูหวังจริงๆ ว่าจะมีคนรู้หนูตามหาคุณพ่อเจอแล้ว”

กู้เชินจิบกาแฟแล้วพยักหน้าเห็นด้วยกับคำแนะนำของจูอวี้ลู่

จูอวี้ลู่จึงยิ้มออกแล้วบอกกับ ‘กู้เหยียนอวี๋’ “เสี่ยวอวี๋ หนูสบายใจได้ งานเลี้ยงวันนั้นจะต้องยิ่งใหญ่แน่นอน ป้าจะทำให้หนูกลายเป็นคนที่มีความสุขที่สุดในโลกแน่นอน”

‘กู้เหยียนอวี๋’ ยิ้มให้จูอวี้ลู่แล้วพูดอย่างเกรงใจ “ขอบคุณค่ะคุณป้า”

กู้เชินมองดูพวกเธอสนิทสนมกลมเกลียวกันมาก แต่ทำไมมันถึงทำให้เขารู้สึกไม่จริงอยู่เสมอ

…

ในคำคืนที่เงียบสงัด ลมหายใจที่มืดครึ้มเข้ามาเหนือท้องฟ้าราวกับจะกลืนกินผู้คน อวี๋กานกานขมวดคิ้ว ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยเม็ดเหงื่อและดูอึดอัดทรมาน

เธอขดตัวไปที่มุมหนึ่ง รู้สึกร่างกายหนาวสะท้าน

ใต้แสงจันทร์ริบหรี่เห็นว่ามีสัตว์ประหลาดที่มีเลือดเต็มปากอยู่ข้างหน้าเข้ามาหาเธอทีละก้าว

เธอตกใจกลัวตัวสั่นอย่างควบคุมไม่ได้และกรีดร้องน่าเวทนา อ้าก…

แต่สิ่งที่ทำให้คาดไม่ถึงคือสัตว์ประหลาดตัวนั้นจู่ๆ ก็เปิดปากพูดได้ “แกต้องตายๆๆๆๆๆ…”

ยังคงพูดสามคำนี้ซ้ำวนเวียนราวกับว่ามันเป็นคำสาปของปีศาจ