ข้านี่แหละขันทีอันดับหนึ่งในใต้หล้า - บทที่ 2053 โอหัง บ้าคลั่ง จูนิเบียว และแข็งแกร่ง
บทที่ 2053 โอหัง บ้าคลั่ง จูนิเบียว และแข็งแกร่ง
“สวี่คุน นายไม่เชื่อฉัน… แต่อย่างน้อย นายก็เชื่อในตัวจ้าวอู่เจียงได้…ไม่ใช่หรือไง?”
ซีเหมินฉางชิ่งเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงใจ การปรากฏตัวของเด็กหญิงตัวน้อยทำให้เขาเต็มไปด้วยความรู้สึกผิด น้องสาวจากสถานสงเคราะห์คนนี้ของเขา ไม่ได้เจอกันเพียงไม่นาน ดูเหมือนจะเติบโตขึ้นมาก จนกลายเป็นเหมือนผู้ใหญ่ตัวน้อย ๆ ไปเสียแล้ว
เขายังมองเห็นซีเหมินฉางไห่ น้องชายผู้ซื่อบื้อท่ามกลางฝูงชน แววตาที่แน่วแน่ขณะตะโกนก้องไปพร้อมกับผู้คนว่า ‘พวกเราเชื่อแค่ในตัวเองเท่านั้น’ ทำให้คนเป็นพี่อย่างเขาถึงกับสะเทือนใจ
เขายังเห็นหยวนเหลยสหายเก่าผู้เงียบขรึมและดุดัน ยืนกอดอกพลางคาบบุหรี่ไว้ในปากมวนหนึ่ง ดูเหมือนว่ามันจะเอียงทำท่าจะร่วงหล่นลงมาได้ทุกเมื่อ ทว่าบุหรี่มวนนั้นกลับสั่นคลอนไปมา มีขี้เถ้าติดอยู่ตั้งครึ่งมวนแต่กลับไม่ร่วงหล่นลงมาเลยแม้แต่น้อย
พวกเขาจำเขาไม่ได้ และตัวเขาก็ไม่กล้าที่จะให้พวกเขาจำได้เช่นกัน
“ออกไปจากที่นี่!” สวี่คุนไม่ปล่อยให้คำพูดที่ดูจริงใจเหล่านั้นมาปั่นหัวเขาได้อีก เขาไม่ใช่โอตาคุที่ใช้ความรู้สึกอยู่เหนือเหตุผลเหมือนเมื่อก่อนอีกแล้ว ตอนนี้เขาคือผู้นำของเขตคุ้มภัยทั้งหมดที่ยังหลงเหลืออยู่ในดาวเสี่ยวชาง เขาไม่ใช่ต้าคุนเขาคือสวี่คุน สวี่คุนที่มีทั้งชื่อและแซ่!
“เดี๋ยวนี้!” สวี่คุนย้ำอีกครั้ง ถ้าไม่ไป เขาจะลงมือทันที!
ที่จริงแล้ว ในส่วนลึกของใจเขารู้ว่าการตัดสินใจที่ปลอดภัยที่สุดคือ การฆ่าคนที่ชื่อซีฉิงคนนี้และจ้าวอู่เจียง เพื่อไม่ให้เหลือความยุ่งยากในภายหลัง
สิ่งที่ทำให้เขาตัดสินใจแบบนี้ไม่ใช่เพราะความรู้สึกของเขาที่มีต่อจ้าวอู่เจียง แต่เป็นเพราะเขาไม่กล้าเสี่ยงที่จะประเมินพลังของซีฉิงและจ้าวอู่เจียง!
ความหวาดระแวงเป็นเหมือนโล่ป้องกันลูกธนูที่วางอยู่ระหว่างทั้งสองฝ่าย เขาจะไม่ทำลายความหวาดระแวงนี้จนกลายเป็นศัตรูไม่เว้นหน้ากัน เว้นแต่จะจำเป็นที่สุด
การทำแบบนั้น เมื่อไม่มีโล่กำบัง ปลาตายตาไข่ คนที่จะได้รับบาดเจ็บมีแต่คนบริสุทธิ์ที่อยู่เบื้องหลังเขาเท่านั้น
ตูม!
ทันทีที่เขาคำรามคำว่า “เดี๋ยวนี้” ออกมา เสียงดังสนั่นก็ดังมาจากด้านบนศีรษะ และเสียงนั้นก็ดังขึ้นเรื่อย ๆ
ระบบเตือนภัยทั้งหมดถูกเปิดใช้งาน รอบ ๆ กระพริบไปด้วยแสงสีแดงเร่าอย่างบ้าคลั่ง
“คำเตือน! คำเตือน! มีศัตรูกำลังบุกรุกเข้ามา!”
“ถอย!” สวี่คุนขมวดคิ้วหนา สั่งให้คนอื่น ๆ ถอยหลังทันที
สิ่งที่สามารถทะลวงผ่านบังเกอร์ที่มีการป้องกันระดับสูงสุดของเขาได้อย่างรวดเร็วและรุนแรง ไม่ใช่แค่ผู้ติดเชื้อธรรมดาแน่นอน อย่างน้อยก็ต้องเป็นผู้วิวัฒนาการขั้นเก้าหรือสูงกว่าขั้นเก้าที่ติดการติดเชื้อ หรืออาจเป็นผู้แข็งแกร่งที่ใกล้จะบรรลุถึงขั้นสามภพของวิถีโบราณ
ตึง!
ร่างหนึ่งตกลงมาพร้อมกับเพดานโลหะผสมที่แตกละเอียด เห็นได้ชัดว่าหลุมบนเพดานนั้นลึกมาก แสดงให้เห็นว่าร่างนี้ได้ทะลวงระบบป้องกันพื้นที่หนาอย่างน้อยสามจ้างเพื่อบุกเข้ามาที่นี่
จ้าวอู่เจียงขมวดคิ้ว เขาและซีเหมินฉางชิ่งเข้ามาทางระบบระบายอากาศ พยายามไม่ทำลายระบบป้องกันของที่หลบภัยนี้ แต่คนที่บุกเข้ามาอย่างกะทันหันนี้ ชัดเจนว่าไม่ได้มาดี
เขากวาดตามองไปรอบ ๆ คนผู้นี้สวมเสื้อคลุม ตอนนี้คุกเข่าข้างเดียว กำปั้นหนึ่งยันพื้น แล้วเริ่มหัวเราะ “ฮึ ฮึ ฮึ”
“พวกคนตะวันออกต่ำตม พร้อมต้อนรับเทพเจ้าผู้สูงส่งอย่างเฮอร์เกน ไกส์แล้วหรือยัง?”
ซีเหมินฉางชิ่งกับจ้าวอู่เจียงสบตากัน คนคนนี้เป็นใครกัน ทำไมโง่แบบนี้?
เฮอร์เกน ไกส์? ซีเหมินฉางชิ่งเคยได้ยินแต่ผู้ตรวจสอบ ไม่เคยได้ยินชื่อเทพเฮอร์คิวลีสอะไรนี่มาก่อน
เฮอร์เกน ไกส์เงยหน้าขึ้นด้วยสีหน้าเต็มไปด้วยความมั่นใจสุด ๆ แล้วมองดูถูกซีเหมินฉางชิ่ง
“ไฮ บราเธอร์ ฉันสัมผัสได้นะว่านายกำลังสั่นสะท้านเพราะการปรากฏตัวของฉัน”
จ้าวอู่เจียงกอดอกยืน มีฝูลู่วนเวียนอยู่ข้างกาย เขาเอ่ยเสียงเย็น
“เขาอาจจะแค่อยากฆ่าคุณ”
“ดีมาก!” เฮอร์เกนหัวเราะหึ ๆ แล้วตื่นเต้นขึ้นมาทันที ดวงตาเป็นประกาย
“พอดีเลย ฉันก็อยากฆ่าพวกแกเหมือนกัน!”
ปัง!
กระสุนนัดหนึ่งทะลุเข้ากลางกะโหลกของเฮอร์เกน เขาหันมองชายชาวตะวันออกที่เพิ่งยิงด้วยความประหลาดใจ
“หืม?”
“หืมบ้านแกสิ ไอ้โง่!” สวี่คุนเต็มไปด้วยความโกรธ แนวป้องกันที่เขาสร้างขึ้นอย่างยากลำบากถูกไอ้หลงตัวเองคนนี้ทำลายไปไม่น้อย เขาจึงลั่นไกทันที
เขารู้สึกว่าควรจะยิงตั้งแต่มันคุกเข่าเก๊กท่าเบียว ๆ อยู่แล้ว นั่นแหละถึงจะเป็นการสั่งสอนไอ้ปัญญาอ่อนที่เหนือชั้นกว่าอย่างแท้จริง!
“ดีมาก พวกตะวันออกต่ำตม” เฮอร์เกนแคะเอากระสุนรูปทรงไม่สม่ำเสมอที่ฝังอยู่ในกะโหลกศีรษะของเขาออกมา แล้วปัดผมสีเทาเงินด้วยนิ้วเดียว ดวงตามองอย่างเย้ยหยัน
“แกทำให้ฉันโกรธสำเร็จแล้ว”
“ซี้ด!” สิ่งที่ตอบกลับเฮอร์เกนคือแสงศักดิ์สิทธิ์ของหนอนปลิงที่ซีเหมินฉางชิ่งยิงออกมา แสงศักดิ์สิทธิ์สีเขียวหม่นทะลุกะโหลกศีรษะของเฮอร์เกนโดยตรง
“พวกคุณไปก่อน!” ซีเหมินฉางชิ่งบอกกับสวี่คุนและคนอื่น ๆ
“ฮ่า ๆ ” ถึงแม้ศีรษะเฮอร์เกนจะถูกทะลุ แต่กลับไม่มีร่องรอยอาการบาดเจ็บเลยแม้แต่น้อย ทว่ามันกลับเริ่มลุกไหม้ ศีรษะทั้งใบกลายเป็นเปลวเพลิงโชติช่วง พร้อมกับส่งเสียงหัวเราะแหบพร่าออกมาจากกองเพลิงนั้น
“พวกนายต้องตายกันทั้งหมด โดยเฉพาะนาย จ้าวอู่เจียง นายลบหลู่นามเทพเพลิง ฉันจะถลกหนังมนุษย์ของแกออกมา ทำเป็นพรม ไปแทนที่พรมหนังแกะที่บ้านย่าทวดของฉัน”
“พูดตามตรง ฉันไม่ชอบพรมหนังแกะนั่นมานานแล้ว”
ในชั่วขณะถัดมา เปลวไฟก็โหมกระหน่ำไปทางทิศตะวันตก ทุกที่ที่ผ่านไป ทุกอย่างถูกเผาไหม้ แม้กระทั่งอากาศยังบิดเบี้ยว
จ้าวอู่เจียงยันต์สายฟ้าวาบแสง ยืนขวางหน้าสวี่คุนและคนอื่น ๆ ไว้โดยตรง ดวงตาของเขาเย็นชา แผ่กระจายความน่าเกรงขามโดยไม่ต้องโกรธ กลิ่นอายการฆ่าเต็มไปทั่ว