ข้านี่แหละขันทีอันดับหนึ่งในใต้หล้า - บทที่ 2054 คนบ้าก็ต้องมี 'ยา' ไว้คอยกำราบ
บทที่ 2054 คนบ้าก็ต้องมี ‘ยา’ ไว้คอยกำราบ
ศัตรูที่ปรากฏขึ้นอย่างกะทันหันทำลายความสงบทั้งหมดลง
เปลวไฟถูกควบคุมโดยจ้าวอู่เจียงและซีเหมินฉางชิ่งให้อยู่ในพื้นที่รัศมีสามจั้ง เหมือนดวงอาทิตย์ย่อส่วน คลื่นความร้อนกระจายออกมาอย่างรุนแรง ร้อนจนแทบทนไม่ไหว
จ้าวอู่เจียงรู้สึกได้ว่าพลังในร่างของเขาเหมือนถูกเปลวไฟแผดเผาจนแห้งกรอบและเปราะบาง แม้เฮอร์เกน ไกส์คนนี้จะหลงตัวเองและไร้ยางอาย แต่พลังของเขากลับแข็งแกร่งอย่างยิ่ง ไม่ได้อ่อนแอไปกว่าเขาหรือซีเหมินฉางชิ่งเลยแม้แต่น้อย
“ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า…” เฮอร์เกน ไกส์หัวเราะอย่างบ้าคลั่งไม่หยุด ตอนนี้เขากลายเป็นยักษ์ไฟตัวเล็ก ปล่อยพลังอย่างโหดเหี้ยมไม่หยุด
“เขาว่ากันว่ามรรคาตะวันออกมีพลังลึกลับจากตะวันออก แต่วันนี้ได้เห็นแล้ว งั้นงั้น ยังสู้สุนัขปีศาจโลหิตเรดเลียที่บ้านคุณย่าทวดของฉันไม่ได้เลย”
ด้านนอกพื้นที่เพลิง เพดานและผนังโลหะที่ถูกทำลายส่งเสียงสั่นสะเทือนไม่หยุด จ้าวอู่เจียงสัมผัสได้ว่านอกที่หลบภัยแห่งนี้ ดูเหมือนจะมีสิ่งมีชีวิตที่ทรงพลังจำนวนมากกำลังตามเสียงมา
หากไม่มีอะไรผิดพลาด สิ่งมีชีวิตที่กำลังมานี้ น่าจะเป็นผู้วิวัฒนาการที่ทรงพลังซึ่งติดการติดเชื้อไปแล้ว
น้ำยาพันธุกรรมครั้งนี้ จะทำให้คนธรรมดากลายเป็นผู้ติดเชื้อที่ไร้สติ และจะทำลายพลังชีวิตของผู้แข็งแกร่งอย่างรวดเร็ว
ระหว่างคนธรรมดากับผู้แข็งแกร่งชั้นสูงนั้น ยังมีนักพรตธรรมดาหรือผู้วิวัฒนาการ
นักพรตหรือผู้วิวัฒนาการเหล่านี้ ดูเหมือนจะแสดงสภาพแบบสุ่ม บางคนถูกฆ่าทันที บางคนกลายเป็นผู้ติดเชื้อและผู้วิวัฒนาการที่เคยกินน้ำยาวิวัฒนาการเพื่อเพิ่มพลังตัวเองนั้น ครั้งนี้ถ้าหากติดการติดเชื้อและไม่ถูกฆ่าตาย ยังมีโอกาสสูงมากที่จะเกิดการ “วิวัฒนาการ” อีกครั้ง กลายเป็นผู้แข็งแกร่งยิ่งขึ้น
ดาวเหล่านี้ตกอยู่ในสภาวะล่มสลายอย่างรวดเร็วเช่นนี้ ผู้ติดเชื้อที่แข็งแกร่งจากการวิวัฒนาการซ้ำเหล่านี้คือต้นตอของหายนะที่ใหญ่หลวงที่สุด
ซีเหมินฉางชิ่งตะโกนเสียงดัง “ต้องจัดการให้เร็วที่สุด!”
จ้าวอู่เจียงพยักหน้า ยกมือขวาทำท่าประสานนิ้วเป็นดาบพาดผ่านกลางหน้าผาก ปราณกระบี่เต็มมือ ฟันทะลวงยักษ์ไฟน้อยอย่างรุนแรง
เฮอร์เกน ไกส์ยังคงหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง เปลวไฟรวมตัวกันใหม่อีกครั้ง เขาพูดอย่างดูแคลนว่า
“พวกแกกับมรรคาของพวกแกเหมือนกันหมด อ่อนแอ! อ่อนแอ! อ่อนแอ!”
“น่าเบื่อชะมัด!”
เปลวไฟเหล่านี้ ส่วนหนึ่งมาจากการสืบทอดของตระกูลเฮอร์เกน ไกส์ อีกส่วนมาจากพลังเทพของเทพเพลิงฮิฟีสตัส เมื่อผสานรวมกันแล้ว ไม่มีทางที่จะดับได้
นี่คือที่มาของความมั่นใจอันบ้าคลั่งของไกส์ เปลวไฟเหล่านี้สามารถเผาผลาญทุกคนและทุกสิ่งที่เต็มไปด้วยบาปในโลกนี้
สิ่งที่เขาเป็นตัวแทนคือ เทพเพลิง!
ซีเหมินฉางชิ่งเห็นว่าเปลวไฟไม่อาจดับได้ และยังคล้ายกับหมีน้ำและหนอนปลิงกงล้อของหย่งเซิงเทคโนโลยี มีพลังฟื้นฟูตัวเองที่ไม่ธรรมดา เขาขมวดคิ้วใต้หน้ากาก
เขามีวิธีแก้ไข แต่หากใช้มันออกไป A1 อาจจะสังเกตเห็นได้
เพราะวิธีของเขานั้น มาจากการวิจัยของ A1 เป็นสิ่งที่เขาแอบดู ไม่ใช่สิ่งที่ A1 มอบให้เขา
“ไฮ บราเธอร์ หย่งเซิงเทคโนโลยี?” เฮอร์เกน ไกส์ยังคงยิ้มไม่หุบ น้ำเสียงเต็มไปด้วยการเยาะเย้ย
“ไวรัสพันธุกรรมเนี่ย พวกหย่งเซิงเทคโนโลยีของนายเป็นหนึ่งในผู้กระทำผิดรายใหญ่ที่สุด นเมื่อแกตั้งใจจะฆ่าพวกมันทุกคนอยู่แล้ว แล้วตอนนี้จะมาทำเป็นปกป้องพวกมันทำไมอีก?”
“ถ้าจะใช้คำโบราณจากมรรคาตะวันออกของพวกแกมาด่าล่ะก็ นี่เรียกว่า…โสเภณีในย่านโคมแดง? ที่ชอบ ทำตัวเป็นนางโลมแต่อยากได้โล่กุลสตรี?”
“คุณสวมหน้ากากไม่กล้าสู้หน้าผู้คนแบบนี้ หรือว่าคุณรู้จักพวกเขา?”
“ฮ่า ๆ ๆ ๆ คุณเป็นเพื่อนที่พวกเขารู้จักงั้นเหรอ?”
บรรยากาศรอบตัวซีเหมินฉางชิ่งพลันเย็นเยียบลงทันที เย็นจนน่ากลัว
ดวงตาของจ้าวอู่เจียงถูกปกคลุมด้วยความมืดดำ ทั้งร่างราวกับเป็นปีศาจตะปุ่มตะป่ำที่เดินได้ พลันปล่อยพลังแย่งชิงอันมหาศาลออกมา
ถ้าทำลายไม่ได้ ก็ครอบครองซะเลย!
ทั่วร่างของซีเหมินฉางชิ่งได้รับการปกป้องด้วยแสงศักดิ์สิทธิ์จากหนอนปลิงกงล้อ ภายในแสงศักดิ์สิทธิ์นั้น ขวดเล็ก ๆ ที่บรรจุของเหลวสีฟ้าเข้มปรากฏขึ้น
ซีเหมินฉางชิ่งหยิบขวดเล็กขึ้นมา แล้วโยนมันตรงไปที่เฮอร์เกน ไกส์ ผู้ที่บังอาจเหยียบย่ำขีดจำกัดของเขา
จ้าวอู่เจียงชะงักไปชั่วขณะตอนที่ซีเหมินฉางชิ่งหยิบขวดเล็กออกมา และถอยหลังไปก้าวหนึ่งเมื่อขวดแตก ของเหลวระเหยไปในเปลวไฟของเฮอร์เกน ไกส์
เมื่อไม่นานมานี้เขาได้ศึกษาเกี่ยวกับยาพันธุกรรมไม่น้อย ของเหลวนี้ก็เกี่ยวข้องกับพันธุกรรมเช่นกัน
เฮอร์เกน ไกส์ดูถูกอย่างรุนแรง
“ฉันคือเทพเจ้า ของพรรค์นี้ทำอะไรฉันไม่ได้หรอก!”
แต่ในชั่วขณะถัดมา เปลวไฟรอบกายของเขาก็หรี่ลงอย่างรวดเร็ว เขาครางเบา ๆ ร่างกายโอนเอนโดยไม่อาจควบคุมได้ เขาคุกเข่าข้างหนึ่งลง เอามือหนึ่งยันพื้นไว้เพื่อประคองตัวเอง
ครั้งนี้ เขาไม่ได้แสดงความเย่อหยิ่งและการเสแสร้งเหมือนก่อนหน้านี้อีกต่อไป ดวงตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัวและความไม่อยากเชื่อ
เลือดสีดำไหลออกมาจากปากและจมูกของเขาไม่หยุด เขาตะโกนอย่างหวาดผวาไปยังรูที่แตกบนศีรษะ
“ลูซิ…พรวด…”
เขาไม่สามารถเรียกชื่อทูตสวรรค์ได้ครบถ้วน เลือดร้อนอีกก้อนพุ่งออกมาจากปากอย่างควบคุมไม่ได้ เขาพยายามบังคับเรียกใช้เปลวไฟ เพื่อหนีออกจากที่นี่ก่อน
แต่จ้าวอู่เจียงกับร่างอวตารฟ้าดินที่รวมเป็นหนึ่งเดียวกับร่างกายพุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็วราวกับครอบคลุมท้องฟ้าและแผ่นดิน จับตัวเขาไว้ได้โดยตรง เหมือนสัตว์ร้ายเถาเที่ยที่อ้าปากขย้ำเหยื่อไว้ในคำเดียว