ลูกหลานเรียกหาข้า หลังข้าบรรลุเซียน - ตอนที่ 491 ราชันนภากับราชันปฐพี

อีกฝั่งของมหาสมุทรเชือมอนธการแตมันก็ทำให้เจียงฉางเชิงได้เปิดหูเปิดตาอย่างมากโลกเทพยุทธช่างมีฐานที่มั่นในหวงอนันตสุญญตาอยูมากมายนักผู้แข็งแกร่งที่ปิดด่านฝึกบำเพ็ญอยู่ข้างนอกมีมากมายนับไม่ถ้วนหากวิถียุทธเผชิญหน้ากับห้วงวิกฤติแห่งการล่มสลายจริงๆแค่ขุมกำลังที่ซ่อนอยู่ในหวงอนันตสุญญตาของวิถียุทธก็คงระเบิดพลังออกมาได้มากกว่าที่เจียงฉางเชิงคาดคิดแล้ว

อีกเรื่องหนึ่งก็คือบรรพจารย์ยุทธนิพพานส่งสารไปยังมหาสมุทรเชือมอนธการเชิญชวนเทวะแห่งโลกเทพยุทธกลับมาแล้วด้วยนี่เป็นข่าวที่ควรระวังข่าวหนึ่ง

หนึ่งเดือนเต็มต่อจากนั้นเจียงฉางเชิงจมอยู่ในความทรงจำของบรรพจารย์ยุทธนิพพานตั้งแต่โบราณจรดปัจจุบันผู้ฝึกยุทธที่เข้าไปในมหาสมุทรเชือมอนธการนับเพียงคนที่บรรพจารย์ยุทธนิพพานรู้จักก็มากกว่าหนึ่งพันคนแล้ว

พวกเขาทั้งหมดล้วนเป็นอัจฉริยะผู้เป็นที่รักของสวรรค์จากแต่ละยุคนี่แค่ที่บรรพจารย์ยุทธนิพพานรู้จักเท่านั้นวิถียุทธดำรงอยู่มานานแสนนานถึงเพียงนั้นยากจะคาดเดาได้ว่ามีผู้แข็งแกร่งจำนวนเท่าใดกันแน่ที่เข้าไปอยู่ในมหาสมุทรเชือมอนธการ

แล้วผู้แข็งแกร่งที่เดินทางเข้าไปในมหาสมุทรเชือมอนธการเหล่านั้นได้สร้างทายาทไว้ที่หวงมิติชั้นในหรือไม่

เขารู้สึกว่าเป็นไปได้อยางยิ่ง

บางทีสถานที่ซึ่งแดนสวรรค์เห็นขึ้นฟ้าไปสถิตอยู่ในอนาคตอาจเป็นหวงมิติชั้นในก็เป็นได้!

เจียงฉางเชิงรู้อดีตระหว่างบรรพจารย์ยุทธนิพพานกับมหาจักรพรรดิกระดูกวิญญาณบรรพจารย์ยุทธนิพพานหลอกลวงมหาจักรพรรดิกระดูกวิญญาณจริงๆแต่เขาก็ปกป้องมหาจักรพรรดิทั้งสามแห่งแดนโลหิตอยู่จริงเช่นกันมิเช่นนั้นโลกเทพยุทธก็กำราบแดนโลหิตได้อย่างง่ายดายอยู่แล้วอีกอย่างตัวแดนโลหิตเองก็เป็นหมากของโลกเทพยุทธมาตั้งแต่แรกเริ่มแล้วด้วย

ชีวิตนี้ของบรรพจารย์ยุทธนิพพานเคยทำผิดบาปเคยทำสิ่งชั่วช้าแต่เขามีใจเป็นห่วงสรรพชีวิตอย่างแท้จริงเขาพยายามเพื่อสันติสุขมาตลอดการเลื่อนตำแหน่งให้ฟ้าดินสรวลก็เพื่อเชื่อมประสานระหว่างมหามรรคาแต่ละสายลดความขัดแย้งให้น้อยลงยิ่งมองดูต่อไปเรื่อยๆเจียงฉางเชิงก็ยิ่งรู้สึกว่าการสังหารบรรพจารย์ยุทธนิพพานออกจะน่าเสียดายจะว่าไปแล้วทั้งสองก็ไม่ได้มีความแค้นต่อกันบางทีอาจกล่าวได้ว่าทั้งสองเข้าใจกันอยู่นิดหน่อยด้วยซ้ำแต่จนปัญญาที่การชิงชัยระหว่างมหามรรคาช่างโหดร้ายนัก

พวกเขาจึงถูกลิขิตให้เป็นศัตรู

เจียงฉางเชิงลืมตามองน้ำเต้าทองม่วงในมือแต่รีรอไม่ลงมือสังหารเสียทีไปฉีขยับเข้ามาหาแล้วถามอย่างสงสัยใคร่รู้ “นายท่านด้านในนี้ขังผู้ใดเอาไว้หรือ?”

ก่อนหน้านี้เจียงฉางเชิงหายตัวไปแม้จะกลับมาอย่างรวดเร็วแต่นางก็สังเกตเห็นนางเดาว่าคงมีศัตรูบุกมาอีก

ศัตรูที่ทำให้มรรคาจารย์ต้องวิ่งโร่ออกไปได้จะต้องเป็นคนใหญ่คนโตที่มีหน้ามีตาในหวงอนันตสุญญตาอย่างแน่นอน

คนผู้หนึ่งที่รู้ดีว่าทำมิได้แต่ก็ยังดึงดันจะทำ

เจียงฉางเชิงเอ่ยด้วยน้ำเสียงทอดถอนใจสิ่งที่เขาพูดถึงมิใช่ความห่างชั้นของพลังระหว่างเขากับบรรพจารย์ยุทธนิพพานแต่เป็นโชคชะตาของวิถียุทธบรรพจารย์ยุทธนิพพานรู้อยู่มานานแล้วว่าวิถียุทธกำลังจะเดินทางมาถึงจุดจบแต่เขาก็ยังหวนกลับมาจากหวงมิติชั้นในเพียงเพราะเขาถือกำเนิดในวิถียุทธจึงไม่ปรารถนาจะให้วิถียุทธเดินไปถึงกาลอวสานไปฉิฟังไม่เข้าใจคนพรรคนั้นคือผู้ใดกันช่วยไม่ได้นางรู้จักผู้ยิ่งใหญ่นิรันดรกาลในหวงอนันตสุญญตาน้อยนักไม่ใช่แค่นางแต่สรรพชีวิตทั้งหลายในโลกคุนหลุนก็ล้วนเป็นเช่นนี้ด้วยขนาดแข็งแกร่งระดับจักรพรรดิสวรรค์ยังไม่เคยเห็นผู้ยิ่งใหญ่นิรันดรกาลกับตาตนเองมาก่อนด้วยซ้ำ

ข่าวที่บรรพจารย์ยุทธนิพพานถูกสะกดยังไม่แพร่กระจายออกไปในทันทีไม่ว่าอย่างไรเขาก็เป็นผู้กุมอำนาจสูงสุดของโลกเทพยุทธไม่มีผู้ใดคอยบงการเขาให้ไปทางใดได้ดังนั้นต่อให้เขาถูกสังหารโลกเทพยุทธก็คงไม่ล่วงรู้ในเร็วๆนี้ส่วนของจำพวกหยกยุทธอะไรนั่นส่วนใหญ่มีแต่ผู้อาวุโสมอบให้ทายาทรุ่นเยาว์ใช้

เมื่อไม่มีบรรพจารย์ยุทธนิพพานหวนกลับไปออกคำสั่งโลกเทพยุทธย่อมไม่เคลื่อนกองทัพและไม่กล้ากระทำการใดกับโลกคุนหลุนต่อไม่ว่าแผนการสร้างโลกสวรรค์คุกคามฝ่ายพวกเขาพวกเขาก็ทำได้เพียงรอคอยเท่านั้นระหว่างที่แดนสวรรค์ผลักดันแผนการเกี่ยวกับโลกสวรรค์มหาศึกสถาปนาเทพในแดนมนุษย์ก็มาถึงฉากปิดม่าน

เที่ยนจิงกับตาหงกำลังเปิดศึกตัดสินครั้งสุดท้ายทั้งสองฝ่ายต่างทำสัญญาวิญญชนจากนั้นจึงเปิดศึกตัดสินกันบนทุ่งราบเบื้องหน้าภูเขาสองภพศึกนี้ยิ่งใหญ่อย่างที่ไม่เคยเกิดขึ้นที่ไหนมาก่อนกำลังทหารที่ทุ่มเทไปกับเหตุการณ์นี้มากมายอย่างยิ่งที่ไม่เคยปรากฏในอดีตศึกเดียวจะตัดสินแพ้ชนะ

มหาศึกสถาปนาเทพดำเนินมาเนิ่นนานถึงเพียงนี้ไม่ว่าจะผู้ฝึกบำเพ็ญหรือประชาชนล้วนเหนื่อยล้าแดนสวรรค์รับปากไม่ว่าผู้ใดแพ้หรือผู้ใดชนะทั้งสองฝ่ายล้วนจะได้รับสิทธิในการสถาปนาเทพจำนวนมากยิ่งไปกว่านั้นไม่ว่าจะเป็นโอรสสวรรค์เซวียนเตาหรือโอรสสวรรค์แห่งตาหงก็ล้วนจะได้รับตำแหน่งตราราชันทั้งคู่แตกต่างกันเพียงผู้ใดเป็นราชันนภาส่วนผู้ใดเป็นราชันปฐพีเท่านั้น

เมื่อมีแดนสวรรค์คอยจัดการมหาศึกสถาปนาเทพหนนี้ย่อมไม่มีคาวเลือดและความแค้นลึกล้ำมากเท่าใดนักทั้งสองฝ่ายต่างรอคอยให้เผ่ามนุษย์รวมเป็นหนึ่ง

ศึกใหญ่เริ่มต้นขึ้นแล้วทั้งสองฝ่ายส่งผู้ฝึกยุทธและผู้ฝึกบำเพ็ญมามากกว่าหมื่นล้านคนทหารที่ร่วมรบแต่ละคนต่างครอบครองอาวุธที่เหาะเหินได้เหล่าขุนพลทรงพลังจนสามารถผ่าขุนเขาลำน้ำมนุษย์เดินดินที่แท้จริงทำได้เพียงขนส่งเสบียงช่วยขนย้ายทหารที่บาดเจ็บอยู่แนวหลังเท่านั้น

ศึกนี้ทำให้ทั่วทั้งโลกคุนหลุนหันมาจับตามองพลังอันแข็งแกร่งเหล่านั้นทำให้เกิดปรากฏการณ์ประหลาดต่างๆนานาบนท้องฟ้าแม้แต่เทพเซียนของแดนสวรรค์ก็กำลังชมการต่อสู้อยู่ด้วยโอรสสวรรค์เซวียนเตาจัดค่ายกลกระบี่สุริยันจันทรสวรรค์พิภพมาเปิดศึกใหญ่กับหงหลินแม้หงหลินจะไร้ยอดของวิเศษแต่เขาฝึกปรือกายเนื้อของตนจนกลายเป็นยอดของวิเศษชั้นแนวหน้าของโลกยุคนี้แล้วการต่อสู้ของทั้งสองคนเรียกได้ว่าสะเทือนฟ้าสะเทือนดิน

สิ่งที่ควรค่าเล่าเสียหน่อยก็คือฝั่งตาหงมีสำนักบำเพ็ญเซียนมากมายคอยสนับสนุนสาเหตุสำคัญก็เพราะวิถีเซียนยุทธของหงหลินช่วยดึงสำนักมากมายมาเป็นพวกพ้องของเขาต่อให้พ่ายแพ้สำนักบำเพ็ญเซียนทั้งหลายก็ยังมีโอกาสได้รับสิทธิสถาปนาเป็นเทพพร้อมกับได้รับวิถีเซียนยุทธอยู่ดีฝั่งเที่ยนจิงหากไม่นับโอรสสวรรค์เซวียนเตาแข็งแกร่งที่สุดก็คือเจียงเที่ยนเชิงร่างกลับชาติมาเกิดของฮ่องเต้ซุนเที่ยนในอดีตอดีตอัจฉริยะฟ้าประทานอันดับหนึ่งแห่งเที่ยนจิงยามนี้เขายังเป็นผู้ฝึกบำเพ็ญที่แข็งแกร่งที่สุดในแดนมนุษย์อีกด้วยนับเพียงขั้นบำเพ็ญมหาเซียนวังเฉินไม่แน่ว่าจะสู้เขาได้เขาเพียงคนเดียวก็ต่อสู้กับสำนักบำเพ็ญเซียนสำนักใหญ่ทั้งเก้าได้เพียงลำพังยามดวงเนตรมหามรรคากวาดมองทั่วสนามรบเขาดูประหนึ่งเทพสงครามยุคโบราณที่ลงมาเยือนแดนมนุษย์

เจียงฉางเชิงเองก็ตื่นขึ้นมาจากการฝึกบำเพ็ญเช่นกันเขาชมการต่อสู้อย่างเพลิดเพลินระหว่างนั้นก็ถือโอกาสวิจารณ์พรสวรรค์กับพลังของพวกคนรุ่นหลังอยู่กับไปฉี่กับมูหลิงลั่วด้วย

“หงหลินคนนี้แข็งแกร่งมากจริงๆไปฉี่เจ้าลงทุนกับตัวเขาไปมากเท่าไรกัน”

“นับไม่ถ้วนแล้วเจ้าค่ะข้าใช้ทั้งอำนาจของจังมังกรกับเผ่าปิศาจจนข้าปวดใจเลยทีเดียวโชคดีที่สุดท้ายก็ฝึกปรือกายเนื้อของเขาได้สำเร็จแต่เจ้าเด็กเที่ยนเชิงคนนั้นเองก็แข็งแกร่งมากข้าคิดว่าเขาน่าจะต่อสู้กับลูเออร์กับหงหลินได้แล้ว”

“วิถีเซียนนับว่าแพร่หลายอย่างสมบูรณ์แล้วตัวตนของผู้บำเพ็ญเซียนให้ความรู้สึกเหนือกว่าผู้ฝึกยุทธมากทีเดียว”

สตรีทั้งสองนางสนทนากันไม่หยุดฝ่ายเจียงฉางเชิงเอาแต่มองไม่พูดจาถึงอย่างนั้นในใจเขาก็พึงพอใจมากศึกตัดสินหนนี้นับว่าเป็นกระดาษคำตอบที่แดนมนุษย์ของโลกคุนหลุนส่งมาให้เขาตรวจเวลาสั้นๆเพียงสามพันกว่าปีสำแดงพลังกันได้ถึงเพียงนี้อย่างน้อยเจียงฉางเชิงก็คงตรวจให้คะแนนกระดาษคำตอบฉบับนี้สักเก้าสิบคะแนนในเมื่อพอใจเจียงฉางเชิงจึงอยากแสดงเมตตาแก่สรรพชีวิตทั้งหลายสักหน่อยเขาตัดสินใจบางสิ่งอยู่ในใจมหาศึกระหว่างอาณาจักรเที่ยนจิงกับตาหงดำเนินอยู่หลายวันโลหิตอาบย้อมขุนเขาธาราอย่างที่ไม่ใช่เพียงคำเปรียบเปรยมันโหดร้ายยิ่งนักแม้สองฝ่ายที่เข้าร่วมสงครามจะปรารถนาให้ยุครุ่งเรืองอันสงบสุขมาถึงแต่พวกเขาก็ปรารถนาจะให้ราชวงศ์แห่งโชคชะตาของตนเป็นฝ่ายรวมแดนมนุษย์เป็นหนึ่งเช่นกันดังนั้นพวกเขาจึงไม่สนความเป็นความตายอย่างสิ้นเชิง

สุดท้ายก็เป็นเที่ยนจิงที่อาศัยขุมกำลังอันแข็งแกร่งคว้าชัยชนะในตอนสุดท้ายมาได้หงหลินกับโอรสสวรรค์เซวียนเตาต่อสู้กันจนเหนื่อยล้าหมดสิ้นเรี่ยวแรงทั้งสองฝ่ายยืนอยู่บนภูเขาซากศพพลางหอบหายใจอย่างหนักหน่วงแม้ผลแพ้ชนะของราชวงศ์แห่งโชคชะตาจะออกมาแล้วแต่พวกเขาสองคนกลับยังตัดสินแพ้ชนะกันไม่ได้

เมื่อปลายหางตาเหลือบเห็นเงาหลายร่างเหาะมาจากไกลๆแล้วเห็นเจียงเที่ยนเชิงผู้ฝึกบำเพ็ญอันดับหนึ่งแห่งแดนมนุษย์คนนั้นใบหน้าที่เปรอะเปื้อนเลือดของหงหลินก็เผยรอยยิ้มขมปร่าในที่สุดก็แพ้แล้วสินะ!

หากเป็นการต่อสู้หนึ่งต่อหนึ่งเขาคงมิหวาดกลัวโอรสสวรรค์เซวียนเตาหรือว่าเจียงเที่ยนเชิงแม้แต่น้อยแต่สงครามไม่เคยเป็นการต่อสู้ด้วยตัวคนเดียว

สายตาที่โอรสสวรรค์เซวียนเตามองหงหลินเต็มไปด้วยความชื่นชมหากมิใช่ว่าในมือเขามีค่ายกลกระบี่สุริยันจันทรสวรรค์พิภพอยู่ละก็เขาคงไม่ใช่คู่ต่อสู้ของหงหลินอย่างแน่นอนเขาได้ครองตำแหน่งราชันนภาเพราะมรรคาจารย์เลือกแต่หงหลินได้ครองตำแหน่งราชันปฐพีด้วยความสามารถของตนเองสองสิ่งนี้มีความหมายแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง

“สุดท้ายก็ยังแพ้สินะ”

หงหลินสั่นเทิ้มไปทั้งตัวศีรษะที่เคยหยิ่งทระนงก้มลงกรุงกริง! กรุงกริง! กรุงกริง!

เสียงระฆังใสกังวานดังก้องไปทั่วทั้งสามภพทำให้นักรบทั้งหลายที่เหนื่อยล้าอยู่บนสนามรบหันมาสนใจผู้คนนับไม่ถ้วนเยหณามอง

มหาศึกหนนี้สร้างรากฐานให้แดนมนุษย์เป็นปึกแผ่นเดียวกันโอรสสวรรค์เซวียนเตานามเจียงลูได้รับแต่งตั้งเป็นราชันนภาโอรสสวรรค์ตาหงนามหงหลินได้รับแต่งตั้งเป็นราชันปฐพีหลังสถาปนาเป็นเทพแล้วสองราชันจงเดินทางมาคารวะข้าที่สวรรค์ชั้นสามสิบสามข้ายินดีมอบเคล็ดวิชาฝึกบำเพ็ญอันไร้เทียมทานให้พวกเจ้าแม้พวกเจ้าทั้งสองจะมีบุญบารมีมากล้นแต่บุญบารมีนี้หาใช่ของพวกเจ้าเพียงสองคนไม่ผู้มีชีวาที่มีศพครบร่างในมหาศึกหนนี้จักได้ฟื้นคืนชีพผู้มีชีวาที่ศพไม่ครบกายจักได้ลงไปยังตำหนักยมโลกถือกำเนิดในชาติภพใหม่พร้อมกับชีวิตที่ดีเสียงของมรรคาจารย์ดังก้องทั่วทั้งสามภพทำให้สรรพชีวิตฮือฮาจบคำพูดของมรรคาจารย์ท้องนภาพลันบังเกิดแสงสีครามร่วงโปรยปรายลงมาดุจสายฝนมันพรางพรมทั่วสนามรบอันกว้างใหญ่ไพศาลวิชาฟื้นตายกลับเป็น!

ศึกสถาปนาเทพได้ต้อนรับจุดหักเหอันน่าอัศจรรย์ที่สุด

สิ่งนี้ทำให้ศึกนี้ยิ่งถูกเล่าขานเป็นตำนานมากกว่าเดิมปีนี้แต้มเซ่นไหว้ของเจียงฉางเชิงเพิ่มพรวดพราดเป็นปรากฏการณ์อีกครั้งตาหงประกาศรวมเป็นหนึ่งกับเที่ยนจิงอย่างเป็นทางการด้วยเหตุนี้ใต้หล้าจึงผนึกรวมเป็นหนึ่งเดียว

โอรสสวรรค์เซวียนเตาเจียงลูกลายเป็นจักรพรรดิมนุษย์ที่เป็นตามความหมายของคำจริงๆคนแรก!

สิบปีให้หลังปีเซวิยนเตาที่สองพันหกร้อยปีพอดิบพอดีพิธีสถาปนาเทพอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อนก็มาถึงจักรพรรดิสวรรค์เสด็จมาเยือนด้วยองค์เองในพิธีหนนี้มีการแต่งตั้งเทพในบัญชีเกือบห้าร้อยองค์จำนวนทหารสวรรค์กับแม่ทัพสวรรค์ที่แต่งตั้งก็เพิ่มมากจนถึงสองล้านองค์จำนวนมากกว่าการสถาปนาเทพก่อนหน้านี้มากนักใต้หล้าล้วนแซ่ซ้องยินดีแดนมนุษย์รวมกันเป็นปึกแผ่นแดนสวรรค์ได้เพิ่มขุมกำลังอย่างพรวดพราดเรียกได้ว่าทุกฝ่ายต่างเบิกบานใจกันถ้วนหน้าหน้าตำหนักเมฆาม่วงบนสวรรค์ชั้นสามสิบสามโอรสสวรรค์เซวียนเตากับหงหลินคุกเข่าคารวะอยู่หน้าประตูอาการบาดเจ็บของทั้งสองคนหายดีแล้วพวกเขาย้ายมาอาศัยอยู่ในตำหนักจักรพรรดิมนุษย์บนสวรรค์ชั้นที่สิบสาม

ครืน!

ประตูใหญ่เปิดออกทั้งสองคนสบตากันพวกเขาข่มกลั้นความยินดีปรีดาแล้วลุกขึ้นก้าวเข้าไปในตำหนักเมฆาม่วงพวกเขาเห็นมรรคาจารย์นั่งอยู่บนบัลลังก์เทพสวรรคมหามรรคาปราณกำเนิดเทพอันธการวนเวียนอยู่รอบบัลลังก์เทพด้านหลังของบัลลังก์เทพมีสัญลักษณ์หยินหยางลอยอยู่กลางอากาศดูลึกลับยิ่งนักโอรสสวรรค์เซวียนเตากับหงหลินตะลึงงันพวกเขารีบเร่งฝีเท้าเดินมาคุกเข่าคารวะเบื้องหน้าเจียงฉางเชิง

ตอนนี้ไปฉี่กับมูหลิงลั่วนไม่อยู่ที่นี่พวกนางกำลังตระเตรียมการสำหรับงานชุมนุมทิพยสวรรค์หนที่สองบนแดนสวรรค์

“ไม่ต้องมากพิธีวันนี้ข้าจะสั่งสอนเคล็ดวิชาฝึกบำเพ็ญให้พวกเจ้าหวังว่าพวกเจ้าจะจดจำบุญบารมีหนนี้ไว้ชั่วนิรันดร์นับจากวันนี้เป็นต้นไปการปกปักษ์เผ่ามนุษย์ของวิถีเซียนคือภาระหน้าที่ของพวกเจ้า”

เสียงของเจียงฉางเชิงดังขึ้นเขาคาดหวังในตัวสองคนนี้อย่างเต็มเปี่ยมโดยเฉพาะหงหลินเจ้าหมอนี้ไม่มีสายเลือดของเขาแต่พรสวรรค์กลับน่ากลัวยิ่งนักความสำเร็จในวันหน้ายากที่จะคาดเดา

“พวกข้าจักจำให้ขึ้นใจ!”

ทั้งสองคนตอบรับเสียงพร้อมเพรียงในใจตั้งตารอคอยการถ่ายทอดวิชาที่กำลังจะเกิดขึ้นอย่างเต็มเปี่ยมเจียงฉางเชิงเริ่มเทศนาสั่งสอนเขาสอนแก่นแท้บางอย่างในวิชามรรคาธรรมชาติในขณะเดียวกันเขาก็หยิบเจ็ดสิบสองมุกทลายสวรรค์ออกมาเตรียมจะชักนำทั้งสองคนให้ก้าวเข้าสู่การบรรลุพลังแห่งมรรคาด้วยโอรสสวรรค์เซวียนเตาเหมาะกับมรรคาแห่งกรรมเพราะเขาจะได้ควบคุมสอดส่องสกุลเจียงได้ดียิ่งขึ้นส่วนวิถีเซียนยุทธของหงหลินเหมาะกับมหามรรคาแห่งกำลังเป็นหนึ่งในกฎพื้นฐานที่ประกอบขึ้นเป็นฟ้าดินสรรพสิ่งล้วนมีกำลังแฝงอยู่ในตนการกระทบกระทั่งใดๆล้วนทำให้เกิดการส่งผ่านกำลังแม้แต่การโคจรของฟ้าดินก็เช่นกันพลังแห่งมหามรรคาที่บรรจุอยู่ในเจ็ดสิบสองมุกทลายสวรรค์ก็บังเอิญมีกฎพื้นฐานเหล่านี้อยู่พอดี

ไม่นานทั้งสองคนก็นั่งวิปัสสนาจนเข้าสู่สภาวะหลงลืมตัวตน

การเทศนาสั่งสอนวิชาหนนี้ดำเนินไปเป็นเวลาร้อยปี

หนึ่งร้อยปีให้หลังยามที่ทั้งสองคนก้าวออกจากตำหนักเมฆาม่วงพวกเขาก็รู้สึกว่าสรรพสิ่งช่างแตกต่างจากเดิมหลังจากได้รับการถ่ายทอดวิชาที่แท้จริงของมรรคาจารย์พวกเขาก็พลันรู้สึกว่าการฝึกบำเพ็ญก่อนหน้านี้ช่างเด็กน้อยเสียเหลือเกินนี่ต่างหากเล่าเคล็ดวิชาฝึกบำเพ็ญที่แท้จริง

อีกด้านหนึ่งภายในตำหนักเมฆาม่วงเจียงฉางเชิงไม่ฝึกวิชาต่อทันทีเขาเคลื่อนสายตามองไปนอกโลกคุนหลุนเพราะเวลานี้มีแขกไม่ได้รับเชิญคนหนึ่งรอคอยอยู่คนผู้นี้รอคอยมาหลายสิบปีแล้วเขามิกล้าบุ่มบ่ามเข้ามาในโลกคุนหลุนแต่เขาก็ไม่ปิดบังกลิ่นอายเช่นกันฟ้าดินสรวล!

เจ้าหมอนี้มาได้อย่างไรกัน

เจียงฉางเชิงสงสัยยิ่งนักหากมิใช่เพราะก่อนหน้านี้เขาเคยพยากรณ์ดูจนแน่ใจแล้วว่าเทพแห่งหยินหยางไม่ได้มาด้วยเขาคงไม่ยอมให้ฟ้าดินสรวลมาหยุดรอใกล้โลกคุนหลุนเช่นนี้หรอก