เซียนหมอหญิงยอดนักฆ่า - ตอนที่ 3494 คืนก่อนแต่งงาน / ตอนที่ 3495 ยินดีต้อนรับ
ตอนที่ 3494 คืนก่อนแต่งงาน
เห็นนางชอบใจ จ้าวหยางก็ยิ้มดีใจออกมา “อัญมณีเหล่านี้ล้วนแกะสลักจากแก่นวิญญาณของสัตว์ร้ายที่ข้าสังหาร ข้าขอให้อาจารย์สลักอาคมลงบนนั้นด้วย ช่วยปกป้องเจ้าให้ปลอดภัยได้ บนนั้นยังมีชื่อของพี่เฟิ่งด้วย”
“ขอบคุณ ข้าชอบมาก” เฟิ่งจิ่วยิ้มกล่าว มองจ้าวหยางที่ยิ้มตาหยีเพราะคำพูดของนาง ในใจรู้สึกอบอุ่นมาก
เฟิ่งเยี่ยที่อยู่ข้างๆ เห็นแล้วก็หยิบของออกมาจากข้างหลังอย่างไม่ยอมแพ้ “ข้าก็มีของที่อยากมอบให้เจ้าเหมือนกัน”
เฟิ่งจิ่วอดยิ้มไม่ได้ เลิกคิ้วมองเขาด้วยความสนอกสนใจ “ท่านคือท่านอาน้อยของข้า ย่อมต้องเตรียมของขวัญให้ข้าไม่น้อยอยู่แล้ว”
ครั้นได้ฟังดังนั้น ห้าวเอ๋อร์ที่อยู่ข้างๆ ก็ดึงแขนเสื้อเฟิ่งจิ่ว ถามว่า “ท่านแม่ ห้าวเอ๋อร์ไม่ได้เตรียมของขวัญให้ท่านแม่เลย ทำอย่างไรดี”
เฟิ่งจิ่วฟังจบพลันลูบใบหน้าเล็กๆ ของเขา “เจ้าก็คือของขวัญที่ดีที่สุดแล้ว”
โม่เฉินดื่มชา ฟังพวกเขาพูดแล้วมองสีหน้ายินดีบนใบหน้าของเฟิ่งจิ่ว เขาย่อมยิ้มตามขึ้นมาอย่างควบคุมไม่ได้เช่นกัน ได้เห็นนางมีความสุข เบิกบานใจ ได้แต่งให้กับคนที่นางรัก เขาเองก็พอใจมากแล้ว
กวนสีหลิ่นช่วยต้อนรับแขกที่เข้ามาในจวนอยู่ข้างหน้า ฝ่ายลั่วเฟยและซ่งหมิงช่วยพาแขกทั้งหลายไปที่โรงเตี๊ยม ก่อนที่พวกเหลิ่งหวาและตู้ฝานจะรับช่วงดูแลต่อ
พวกเขายุ่งตลอดทั้งวัน แทบเรียกได้ว่าคนที่มามอบของขวัญนั้นมากันไม่ขาดสาย ของขวัญหลายกล่องวางอยู่ในโกดังของจวนจนเต็ม สุดท้ายวางเพิ่มไม่ได้แล้ว เฟิ่งซานหยวนจึงให้พวกเขานำของขวัญเหล่านั้นเก็บเข้าไปในแหวนมิติแทน
ช่วงเย็น พวกเขามาถึงเรือนของเฟิ่งจิ่ว มองทุกคนที่เริ่มทำงานกันอยู่ในเรือน เฟิ่งซานหยวนและเฟิ่งเซียวอดยิ้มไม่ได้
“เฟิ่งจิ่ว”
“เสี่ยวจิ่ว!”
สองคนเอ่ยเรียกพลางเดินเข้ามา ด้านหลังยังมีซู่ซีและซั่งกวนหวั่นหรงที่ตามมาด้วย
“ท่านปู่ ท่านย่า ท่านพ่อ ท่านแม่” นางลุกขึ้นและเดินไปถึงตรงหน้าพวกเขา ยิ้มถามว่า “พวกท่านมาทำอะไรที่นี่”
“รับรองแขกข้างหน้าได้พอประมาณแล้ว ส่วนคนที่เหลือ พวกหลัวอวี่พาไปที่โรงเตี๊ยมและร้านอาหารแล้ว มีพี่ชายเจ้ากับพวกเหลิ่งหวาคอยดูแล พวกข้าจึงเจียดเวลามาดูเจ้าได้” เฟิ่งซานหยวนกล่าว “เวลาแต่งงานของเจ้าคือช่วงเช้ายามเฉิน คืนนี้หากมีเวลาก็นอนพักสักหน่อย”
“คืนนี้ต้องแต่งหน้าด้วย คาดว่านางไม่น่ามีเวลาพักผ่อนสักเท่าไร”
ซั่งกวนหวั่นหรงยิ้มพลางเดินเข้ามา กำชับว่า “หากเหนื่อยก็หลับตางีบสักพัก คืนนี้ต้องแต่งหน้าและเตรียมงานต่างๆ เมื่อถึงเวลาแต่งงานเช้าพรุ่งนี้ ระหว่างทางแม้พวกเจ้าใช้วิชาเคลื่อนย้ายไปถึงทางนั้น ก็ยังต้องไปคารวะบิดาของโม่เจ๋ออีก ยังมีอะไรต้องทำอีกมาก! จะผิดพลาดไม่ได้ เจ้าต้องตั้งสติเต็มที่!”
“ใช่ หากเหนื่อยก็หลับตางีบสักพัก” ซู่ซียิ้มกล่าวเช่นกัน มองหลายคนที่เข้าๆ ออกๆ จวนนี้ “พริบตาเดียวเสี่ยวจิ่วก็จะแต่งออกแล้ว วันเวลาผ่านไปเร็วจริงๆ!”
พวกเขาคุยกันอยู่ในเรือนครู่หนึ่ง ก่อนที่เฟิ่งซานหยวนและเฟิ่งเซียวจะออกไปก่อน เหลือพวกซู่ซีและซั่งกวนหวั่นหรงอยู่กับนางที่จวน
เยี่ยจิงเดินยิ้มแย้มออกมาจากในเรือน “พวกเจ้าเข้ามาดูเถอะว่าในเรือนจัดวางเป็นอย่างไร หากมีอะไรต้องเสริม ข้าจะให้คนนำข้าวของมาเพิ่ม”
เพราะเฟิ่งจิ่วแต่งออก เยี่ยจิงนอกจากจะเป็นสหายของเฟิ่งจิ่วแล้ว ยังเป็นภรรยาของกวนสีหลิ่น เป็นพี่สะใภ้ของเฟิ่งจิ่ว ฉะนั้นย่อมต้องมาช่วยงานอยู่แล้ว
……….
ตอนที่ 3495 ยินดีต้อนรับ
ดังนั้นพวกเขาหลายคนเดินเข้าไปในเรือน เฟิ่งเยี่ยและจ้าวหยาง ไปจนถึงห้าวเอ๋อร์กับบุตรชายของกวนสีหลิ่นวิ่งตามมาด้วย
ซู่ซีกับซั่งกวนหวั่นหรงเพียงอยู่คุยเล่นเป็นเพื่อนครู่หนึ่ง เมื่อมองการจัดวางในห้องแล้วก็ให้เฟิ่งจิ่วกินอะไรหน่อย นอนหลับรอจนถึงค่อนคืนถึงเริ่มแต่งหน้าได้
ทุกคนในเรือนถูกไล่ออกไปทั้งหมด มีเพียงไป๋ชิงเฉิงกับฉินซินที่เฝ้าอยู่ในลาน แม้แต่เด็กๆ ก็ถูกเรียกกลับไปเข้านอนที่เรือนด้วย
เฟิ่งจิ่วนอนอยู่บนเตียงกลับนอนไม่หลับ เพราะกำลังจะได้เป็นเจ้าสาว ในใจทั้งเบิกบานและคาดหวังอย่างยากจะปกปิด หากตอนนี้นางยังนอนหลับได้สิแปลก!
แม้จะนอนไม่หลับ นางก็ยังคงหลับตาพักผ่อน จนกระทั่งถึงยามจื่อ เสียงเคาะเบาๆ ดังขึ้นที่ประตู เสียงของฉินซินกับไป๋ชิงเฉิงดังมา
“นายหญิง ควรตื่นมาแต่งหน้าเปลี่ยนชุดแล้ว”
“อืม” เฟิ่งจิวตอบรับเสียงหนึ่ง ลุกขึ้นอย่างเกียจคร้าน ปล่อยให้พวกนางช่วยอาบน้ำเปลี่ยนชุด ก่อนจะนั่งลงตรงหน้าโต๊ะเครื่องแป้งเริ่มแต่งหน้า
อีกด้านหนึ่ง เซวียนหยวนโม่เจ๋อที่เตรียมไปรับเจ้าสาวก็ตื่นเต้นดีใจไม่ต่างจากเฟิ่งจิ่ว เขาเน้นย้ำผู้ใต้บังคับบัญชาทุกคนว่าทุกอย่างต้องถูกต้องซ้ำแล้วซ้ำเล่า นอกจากให้คนในวังเตรียมตัวแล้ว ยังให้เริ่นเสียงอยู่เตรียมงานอีกหลายอย่างที่จวนของเขา
การตกแต่งห้องหอในจวน การจัดวางทุกที่ในจวน ไปจนถึงการลาดตระเวนทั้งข้างนอกและข้างใน แทบเรียกได้ว่าพวกเขาฝั่งนี้ยุ่งมาก
ไม่ว่าจะเป็นคนของตำหนักยมราชหรือคนของราชวงศ์เซวียนหยวน เมื่อเห็นว่าในที่สุดเซวียนหยวนโม่เจ๋อก็จะแต่งงานแล้ว ต่างก็ตื่นเต้นดีใจยิ่งกว่าพวกเขาแต่งงานเองเสียอีก
“อิ่งอี จวนแล้ว อย่าให้เสียฤกษ์รับเจ้าสาว” เซวียนหยวนโม่เจ๋อสั่งกับอิ่งอีอีกครั้งหนึ่ง
“ขอรับ นายท่านวางใจเถอะ ข้าน้อยจำได้หมดแล้ว!” อิ่งอีตอบ พลางมองนายท่านในชุดเจ้าบ่าว มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย เผยรอยยิ้มที่ยากจะสังเกตเห็นได้สักครั้ง
นายท่านดูตื่นเต้นและคาดหวังทีเดียว! เขาเปลี่ยนใส่ชุดเจ้าบ่าวตั้งนานแล้ว รอคอยให้เวลานี้มาถึงเช่นกัน
ระหว่างที่กำลังยุ่งและเป็นกังวลนั้น เวลาก็ผ่านไปอย่างรวดเร็ว เมื่อแสงอาทิตย์แรกของยามเช้าส่องลงบนพื้นดิน เซวียนหยวนโม่เจ๋อก็ยิ้มกว้าง ครั้นสะบัดชุดคลุมครั้งหนึ่งแล้วก็สาวเท้าเดินออกไปข้างนอก ขณะเดียวกันก็กำชับว่า “จุดประทัดมงคล! บรรเลงดนตรี! ตามข้าไปรับเจ้าสาว!”
เสียงที่เปี่ยมไปด้วยพลังมหาศาลเจือความปีติดังออกมา ไม่ว่าตรงประตูวังหรือตรงประตูจวนของเขา เสียงจุดประทัดมงคลแทบจะดังขึ้นพร้อมกัน
องครักษ์ตำหนักยมราชสวมชุดน่าเกรงขามแบ่งกลุ่มกันยกของหมั้นขึ้นมา กล่องไม้ใหญ่สีแดงประดับช่อดอกไม้สีแดงอยู่ตรงหน้ากล่อง ของหมั้นกล่องแล้วกล่องเล่าถูกขนออกมาเป็นทิวแถวราวกับกองทัพ ติดตามข้างหลังเซวียนหยวนโม่เจ๋ออย่างยิ่งใหญ่
“โฮก!”
เสียงมังกรคำรามดังขึ้น หลังจากมังกรเขียวออกจากในห้วงมิติของเซวียนหยวนโม่เจ๋อ บินรอบท้องฟ้าสองรอบแล้วก็มาถึงตรงหน้าเขา
ท่ามกลางเสียงประทัดและเสียงดนตรีบรรเลง เซวียนหยวนโม่เจ๋อในชุดคลุมสีดำปักลายสีทองหรูหรากระตุ้นปราณ ยืนบนลำตัวมังกรแล้วเหาะขึ้นฟ้าไป
ข้างหลังเขามีคนนับพันติดตามมาอย่างพร้อมเพรียง ทั้งการบรรเลงดนตรี ขบวนของขวัญ เกี้ยวเจ้าสาว รวมไปถึงสตรีเกือบร้อยคนที่ถือตะกร้าดอกไม้ไว้ในมือด้วย
ขณะดนตรีบรรเลง กลางท้องฟ้าพลันปรากฏสะพานเจ็ดสีแห่งหนึ่ง ปลายของสะพานเจ็ดสีมีค่ายกลเคลื่อนย้ายขนาดยักษ์อยู่กลางอากาศ…
……….