เซียนหมอหญิงยอดนักฆ่า - ตอนที่ 3230 เลือกหนึ่งจากสอง ตอนที่ 3231 ลงมือ
ตอนที่ 3230 เลือกหนึ่งจากสอง
“ไม่เป็นไร สองสามวันนี้ข้ารบกวนเจ้าขออาศัยอยู่ที่นี่ อีกทั้งยังรู้ว่าเจ้าเองก็ไม่มีเงินสักเท่าไร ตอนนี้ร่างกายของอวี๋อันยังคงอ่อนแอ ต้องใช้เงินอีกเยอะ เจ้าเก็บเงินพวกนี้ไว้เถอะ!”
เฟิ่งจิ่วยิ้มพลางยัดเงินเหล่านั้นใส่มือหญิงชรา อยู่ที่นี่ได้สามวันแล้ว แม่ไก่แก่ที่ลานหลังบ้านของหญิงชราถูกฆ่าไปสามตัวแล้ว เงินเล็กน้อยนี้ไม่นับว่าเป็นเรื่องใหญ่สำหรับนาง แต่กลับช่วยพวกนางสองแม่ลูกได้
เมื่อถือถุงเงินในมือแล้ว หญิงชราพลันขอบตาแดงขึ้นมาอย่างอดไม่ได้ นางมองเฟิ่งจิ่วแล้วถาม “ภูตหมอจะไปตระกูลฉินจริงหรือ ได้ยินมาว่าอาการป่วยของคุณชายรองตระกูลฉินนั้น แม้เชิญหมอจากที่อื่นมาแล้วก็ยังไม่มีประโยชน์ อีกทั้งตระกูลฉินยังมีอิทธิพลมาก ถึงบอกว่าพวกเขาเป็นครอบครัวผู้มีเมตตา แต่หากเกิดเรื่องอะไรขึ้นมา ข้าเกรงว่าพวกเขาจะไม่มีทางเลิกราโดยง่าย”
“อืม ข้ารู้” นางยิ้มแล้วพยักหน้า “ข้าไปก่อนแล้ว วางใจเถอะ! ข้าก็มีความคิดอ่านอยู่เหมือนกันนะ”
หลังจากบอกลามารดาบุตรตระกูลอวี๋ เฟิ่งจิ่วก็ค้ำไม้เท้าจากไป ตลอดทางนางสอบถามถึงที่อยู่ของตระกูลฉิน จากนั้นก็เดินตามทางไปเรื่อยๆ ทว่าเดินอยู่ครู่หนึ่งแล้วกลับได้ยินเสียงร้องไห้จากข้างหน้าอยู่ตลอดเวลา รวมถึงมีเสียงร้องด้วยความตกใจอย่างต่อเนื่อง จึงรั้งคนหนึ่งมาถามความอย่างอดไม่ได้ “ข้างหน้าเกิดอะไรขึ้นหรือ”
บุรุษคนหนึ่งหันกลับมามอง ตอนเห็นว่าเป็นสตรีงดงามคนหนึ่ง เขาพลันมีสีหน้าอ่อนลง ก่อนจะชำเลืองมองการแต่งกายที่ไม่เข้าท่าของนางไปจนถึงไม้เท้าในมือของอีกฝ่ายด้วยความแปลกใจอยู่บ้าง “เหมือนว่าสตรีท้องโตคนหนึ่งจะล้มอยู่ข้างหน้า สถานการณ์ย่ำแย่มาก”
ได้ยินดังนั้นแล้วเฟิ่งจิ่วพลันมุ่นคิ้ว ก่อนเดินไปข้างหน้าทันที ตอนไปถึงก็เห็นสตรีคนนั้นถูกหามขึ้นมาเพื่อมุ่งหน้าไปยังโรงหมอ นางใช้ความคิด พร้อมกันนั้นก็ฟังเสียงสนทนาไปด้วย
เมื่อครู่เห็นสีหน้าของสตรีคนนั้น ไปจนถึงท้องที่ใหญ่เสียจนใกล้คลอดของนาง คาดว่าสถานการณ์คงจะย่ำแย่อยู่บ้าง ในเมื่อพบเห็นแล้วก็ตามไปดูสักหน่อยเถอะ!
ดังนั้นนางจึงตามไปจนถึงโรงหมอแห่งนั้น มองดูร่วมกับคนอื่นที่ตามมาดูความคึกคัก หลังจากนั้นประมาณครึ่งก้านธูป นางก็ได้ยินข้างในพูดกันแว่วๆ ว่า “รักษาไว้ได้คนเดียว รีบตัดสินใจ ไม่เช่นนั้นจะไม่รอดทั้งคู่”
ตอนนี้นางได้ยินเสียงหลายสายถกเถียงกัน มีบุรุษกำลังตะโกนว่ารักษาเด็กไว้ และมีสตรีพูดขึ้นว่าต้องรักษาแม่ไว้ คล้ายกับกำลังวิวาทกันอยู่ข้างในอย่างหนัก
“ดูเถอะ! นี่ก็คือความแตกต่างของบ้านแม่และบ้านสามี บ้านแม่ต้องการรักษาแม่ อย่างไรเสียไม่มีเด็กแล้ว ต่อไปก็ยังท้องอีกได้ ส่วนบ้านสามีกลับบอกว่าต้องการรักษาเด็กไว้ ไม่เต็มใจที่จะรับความตายของลูกหลานที่ยังไม่เกิด”
“หมายความว่าคนที่บอกว่าให้รักษาเด็กไว้คือสามีอย่างนั้นหรือ”
“ก็ใช่น่ะสิ โอบกอดอนุยามเจอเมียเอกกลางวันแสกๆ อีกทั้งยังปล่อยให้อนุผลักเมียเอกจนล้มลงด้วย ตอนนี้ยังบอกว่าให้รักษาเด็กเอาไว้อีก เขาโหดร้ายเกินไปแล้ว”
“นี่ก็ปกติออก! ไม่มีเมียเอกแล้ว อนุก็ได้ประโยชน์ไม่ใช่หรือไร ยิ่งไปกว่านั้นฝ่ายชายเป็นแบบนี้แล้ว เบื่อของเก่า ชอบของใหม่สวยงาม ไม่เห็นมีอะไรน่าแปลกตรงไหน”
“ใช่ พวกเจ้าอาจจะไม่เห็น อนุผู้นั้นเหมือนปีศาจจิ้งจอกอย่างกับแกะ เอวคอดกิ่วเป็นอย่างยิ่ง เมื่อเทียบกับเมียเอกแล้ว นางตั้งครรภ์ร่างกายอวบอ้วน เอวใหญ่ขึ้นมากว่าหนึ่งรอบ ไหนเลยจะยังน่าพิศวาสอยู่อีก”
ฟังคนรอบข้างสนทนากัน สตรีที่อยู่ข้างๆ ก็แค่นหัวเราะขึ้นมา จากนั้นจึงกล่าวอย่างเดือดดาล “หึ! ผู้ชายนั้นชั่วร้ายเช่นนี้เอง ภรรยาตั้งครรภ์บุตรของเขาอยู่ เขายังไปมีอนุได้อีก หากข้าพบเจอบุรุษเช่นนี้ ข้าจะตอนเขาไม่ให้เหลือ!” นางพูดแล้วเหลือบมองบุรุษที่อยู่ข้างกายนาง
……….
ตอนที่ 3231 ลงมือ
เฟิ่งจิ่วฟังถึงตรงนี้ อีกทั้งเห็นข้างในยังคงถกเถียงกัน จึงเดินไปข้างหน้าทันที
“เฮ้ยๆๆ เจ้าเป็นใคร เข้ามาทำอะไร ไม่เห็นว่าข้างในกำลังยุ่งหรือ” คนหนึ่งขวางเฟิ่งจิ่วพลางกล่าว ทำท่าทางจะผลักนางออก
เฟิ่งจิ่วยกไม้เท้าตีมือที่กำลังจะผลักนาง จากนั้นก็มองไปข้างใน “ข้าช่วยทั้งแม่และลูกให้รอดได้”
เมื่อพูดคำนี้ออกไป คนที่กำลังเถียงกันอยู่ข้างในพากันเงียบเสียงลงอย่างอดไม่ได้ มองมาทางนางพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย โดยเฉพาะบุรุษคนนั้น ตอนที่มองใบหน้าของนาง ในดวงตาเขาพลันปรากฏแววประหลาดใจฉายชัด
สตรีร่างท้วมที่อยู่ข้างๆ เห็นนางแล้วรีบก้าวเข้ามา “เจ้าว่าอะไรนะ เจ้าช่วยทั้งแม่และลูกได้หรือ”
“ถูกต้อง ข้าเป็นหมอ” เฟิ่งจิ่วกล่าว พยักหน้าน้อยๆ
“เร็วเข้า ตราบใดที่เจ้าช่วยทั้งแม่และลูกได้ ข้าจะขอบคุณเจ้าอย่างงามแน่นอน!” สตรีร่างท้วมกล่าว ไม่รังเกียจเสื้อผ้าเก่าขาดบนตัวเฟิ่งจิ่ว แถมยังพานางเข้าไปข้างในอีกต่างหาก
“หมอหลู แม่นางท่านนี้บอกว่าช่วยบุตรีของข้าได้ อีกทั้งยังช่วยเด็กไว้ได้เช่นกัน” นางกล่าวกับชายวัยกลางคนผู้หนึ่งข้างใน
ชายวัยกลางคนคนนี้ก็คือหมอหลูผู้นั้น ตอนนี้พอได้ยินคำพูดนี้แล้ว เขาก็หันกลับมามองครั้งหนึ่ง แววตาวูบไหวเล็กน้อย “เจ้าคือ…ภูตหมอ?” หลังกลับมาเขาก็ให้คนไปสอบถามดู จึงรู้ในทันทีว่าคนที่ถือไม้เท้าคอยพยุงยามเดินเหิน บนกายสวมเสื้อผ้าเก่าขาดผู้นี้นั้นมีลักษณะเหมือนขอทานที่ตามมารดาของอวี๋อันกลับบ้านไป
เฟิ่งจิ่วมองหมอหลูครั้งหนึ่ง จากนั้นก็ตอบกลับเสียงเรียบ “อืม”
ครั้นได้ยินดังนั้น หมอหลูผู้นั้นพลันดวงตาเป็นประกาย “เล่ากันว่าภูตหมอมีวิชาแพทย์สูงส่ง เพียงแต่ไม่รู้ว่ายังเยาว์ถึงเพียงนี้ ในเมื่อภูตหมอบอกว่ามั่นใจ นั่นก็ต้องมีความมั่นใจอย่างแน่นอน” เขาพูดกับนางก่อนจะเอ่ยกับทั้งสตรีและบุรุษตรงนั้น “วันนี้พวกเจ้านับว่าได้เจอผู้สูงส่งแล้ว หากมีภูตหมอลงมือ นั่นก็เท่ากับรับประกันได้แล้ว”
แม้ไม่เคยเห็นนางลงมือรักษาโรคมาก่อน แต่อวี๋อันผู้นั้นเป็นคนที่เขาเคยรักษา เขาย่อมรู้อาการดี ทำให้คนใกล้ตายแบบนั้นรอดชีวิตได้ อีกทั้งยังกล้าเรียกตนเองว่าภูตหมอ เท่านี้ก็รู้แล้วว่าวิชาแพทย์ของนางไม่ธรรมดา ด้วยเหตุนี้จึงแทบจะพูดได้ว่าหากนางพูดว่าช่วยได้ เขาย่อมไม่มีความสงสัยเลยแม้สักนิดเดียว
ฟังถึงตรงนี้แล้ว สตรีนางนั้นก็ดีใจเป็นอย่างยิ่ง “เช่นนั้นเชิญภูตหมอรักษาโดยเร็ว ข้าต้องตอบแทนบุญคุณอย่างงามแน่นอน”
“คนอื่นออกไปก่อน ส่วนฮูหยินผู้นี้อยู่ก่อน” นางให้คนอื่นออกไป และให้สตรีร่างท้วมผู้นั้นอยู่ต่อ
“ภูตหมอ ไม่ทราบว่าข้าอยู่ช่วยได้หรือไม่” ความจริงแล้วเขาอยากดูด้วยตาตนเอง ว่าภูตหมอผู้นี้ช่วยชีวิตคนได้อย่างไร
“หมอหลู เจ้าออกไปก่อนเถอะ! บุตรีกับหลานชายข้ารอไม่ได้แล้ว” สตรีนางนั้นกล่าว พร้อมกันนั้นก็ดันเขาออกไปด้วย เหตุเพราะกังวลว่าหากชักช้าต่อไปจะส่งผลกระทบต่อบุตรีของนาง
เห็นดังนั้นแล้วหมอหลูถึงค่อยหมุนกายเดินออกไป เขาอยู่ในห้องข้างๆ ของโรงหมอ ได้ยินเสียงเดินไปมาอยู่เลือนราง อีกทั้งยังมีเสียงตะโกนขอน้ำร้อนด้วย…
นอกจากสตรีร่างท้วมผู้นั้น คนข้างนอกล้วนไม่มีใครรู้ว่าข้างในกำลังทำอะไรกันอยู่บ้าง รู้เพียงว่าเวลาผ่านไปเรื่อยๆ เสียงร้องด้วยความเจ็บปวดก็ดังออกมาจากข้างในเรื่อยๆ เช่นกัน หลังจากนั้นประมาณครึ่งชั่วยาม ทารกคนหนึ่งก็ออกมาจากครรภ์
เสียงร้องของทารกทำให้หลายคนข้างนอกรู้สึกสะท้านใจ บุรุษผู้นั้นพุ่งเข้าไปอย่างอดรนทนไม่ไหว หมอหลูเห็นดังนั้นจึงตามเข้าไปด้วยเช่นกัน
ตอนนี้เฟิ่งจิ่วห่อตัวทารกไว้อย่างดีแล้ว จากนั้นจึงค่อยยัดโอสถเม็ดหนึ่งใส่ปากมารดาของทารก…