Great Demon King – กำเนิดราชันย์ปีศาจ - ตอนที่ 454

เมื่อหานซั่วและปีศาจเฒ่าสตรัทโฮล์มมาถึงด้านบนสุดของแท่นบูชา ท่าทีของทั้งคู่ก็ไม่มีใครลังเลใจเลยแม้แต่น้อย พวกเขาเอื้อมมือออกไปคว้าทรงกลมทั้ง 12 ลูกที่แขวนห้อยอยู่บนรยางค์ที่มีเลือดเนื้อเหล่านั้นทันที

โดยไม่จำเป็นต้องพูดอะไรให้มากความ ปีศาจเฒ่าสตรัทโฮล์มก็คว้าทรงกลมที่เปล่งแสงออร่าต่อสู้ออกมาเป็นอันดับแรก ในขณะที่หานซั่วก็เอื้อมมือไปคว้าทรงกลมที่มีออร่าแห่งความตายอันบริสุทธิ์บรรจุเอาไว้ เขาบังเอิญทิ้งตัวลงในจุดที่เขาต้องการได้อย่างพอดิบพอดี ซึ่งใกล้กับทรงกลมที่เขาปรารถนา ขณะที่เขาเอื้อมมืออันทรงพลังออกไป เล็บมือที่ยาวนับเมตรของเขาก็หดกลับและอันตรธานหายไปอย่างน่าฉงน

แต่ก่อนที่มืออันทรงพลังของหานซั่วจะเอื้อมไปคว้าทรงกลมไว้ได้ เหตุการณ์ผิดปกติบางอย่างก็เกิดขึ้น เมื่อรยางค์ทั้ง 12 ซึ่งอยู่เคยนิ่ง ๆ ตั้งแต่ตอนที่พวกมันผุดขึ้นมาจากแท่นบูชา จู่ ๆ พวกมันก็เริ่มส่ายไปมาอย่างบ้าคลั่ง หานซั่วจึงคว้าได้เพียงอากาศ

“หืม?!”

สตรัทโฮล์มร้องขึ้นด้วยความประหลาดใจ ร่างของเขาเปลี่ยนทิศทางด้วยความเร็วสูง แต่ทว่าสายตาของเขายังคงจับจ้องไปที่คริสตัลต้นกำเนิดออร่าต่อสู้ โดยที่ไม่ละสายตาไปแม้แต่เสี้ยววินาที

รยางค์ที่มีเลือดเนื้อเหล่านั้นบิดไปมาจนดูราวกับสัตว์ประหลาด กลุ่มควันหนาสีเขียวค่อย ๆ พวยพุ่งออกจากบริเวณใจกลางแท่นบูชา ชั่วพริบตาเดียว มันก็แผ่ออกไปปกคลุมทั่วเกาะกลางทะเลสาบ ความเย็นวาบตลอดแนวสันหลังของหานซั่วทำให้เขาแน่ใจว่าต้องมีบางสิ่งบางอย่างผิดปกติเกิดขึ้นอย่างแน่นอน

** Please note : หากท่านไม่ได้อ่านนิยายเรื่องนี้จากบล็อก https://gdk-th.blogspot.com/ แปลว่าท่านกำลังจ่ายเงินให้กับคนที่กำลังสุขสบายกับการหาเงินง่าย ๆ ด้วยการใช้นิ้วคลิกก๊อบผลงานแปลของเพจไปขายอีกต่อหนึ่ง **

ในขณะนั้น สิ่งมีชีวิตประหลาด 4 เขาทั้ง 5 ตนที่ถูกแช่แข็งเพราะไอเย็นของทิอาน่าก็เริ่มส่งเสียงเปรี้ยะขึ้นมาเมื่อผิวหนังสีเขียวของพวกมันสัมผัสเข้ากับกลุ่มควันเหล่านั้น ร่างกายที่แข็งทื่อของพวกมันเริ่มสั่นเทิ้มพร้อมกับเสียงกระเทาะแตก การเคลื่อนไหวอย่างเชื่องช้าของพวกมันเริ่มเร็วขึ้นเรื่อย ๆ แล้วสิ่งมีชีวิตประหลาดระดับหัวหน้าทั้ง 2 ตน ก็ส่งสายตาเย็นชาจ้องมองมาที่หานซั่วและสตรัทโฮล์มอย่างพร้อมเพรียง

“เร็วเข้า! พวกมันทำลายผนึกได้แล้ว!”

ทิอาน่าส่งเสียงร้องเตือนมาแต่ไกล

หานซั่วฟื้นตัวจากความมึนงงและแก่นมนตราก็เริ่มไหลเวียนอย่างรวดเร็วขึ้นกว่าที่เคย แล้วสิ่งมีชีวิตประหลาดที่อยู่ตรงแท่นบูชาก็พุ่งเข้าโจมตีหานซั่วพร้อมกับเสียงร้องคำราม

ทันใดนั้นเอง ปีศาจอาคมทั้ง 12 ตนที่ซ่อนตัวอยู่รอบบริเวณในสภาพไร้รูปร่าง ก็ก่อร่างเป็นร่างกายภาพขึ้นมาทันที ก่อนที่ทุกตนจะเปล่งเสียงกรีดร้องน่าสะพรึงกลัวออกมา และพุ่งเข้าหาทรงกลมทั้ง 12 ลูก

หานซั่วไม่สนใจพวกสิ่งมีชีวิตประหลาดที่ตรงเข้ามา แต่กลับเร่งความเร็วสูงสุดเท่าที่จะทำได้ และขณะจับจ้องไปยังทรงกลมที่แผ่ออร่าแห่งความตายอันบริสุทธิ์ออกมาอย่างต่อเนื่อง

ลึก ๆ ในใจของเขารู้สึกไม่สบายนัก แม้ว่าเขาจะมั่นใจในความเร็วของปีศาจอาคมทั้ง 12 ตน แต่สัมผัสบางอย่างจากแท่นบูชาที่มาพร้อมกับหมอกสีเขียวทำให้หานซั่วรู้สึกไม่สบายอย่างน่าประหลาด

เพราะไม่กล้าฝากความหวังไว้กับปีศาจอาคมทั้ง 12 ตนอย่างเต็มที่ ดังนั้นเขาจึงเคลื่อนไหวตามไปด้วยอย่างไม่ลังเลใจ

หึ่ง… หึ่ง…

เสียงหึ่งที่ยากจะทานทนเปล่งดังออกมาจากปากหลุมที่เต็มไปด้วยเมือกบริเวณใจกลางแท่นบูชา มันมาพร้อมกับความรู้สึกน่าสยดสยองที่ทำให้ใครก็ตามที่ได้ยินต้องขนลุกเกรียวไปทั่วทุกอณู ในขณะที่มันแพร่กระจายไปทั่วบริเวณภายในเสี้ยววินาที

เสียงหึ่งนั้นแหลมคมราวกับดาบ และเต็มไปด้วยพลังในการจู่โจมวิญญาณอันไร้ที่สิ้นสุด เมื่อเทียบกับการจู่โจมวิญญาณที่หัวหน้าสิ่งมีชีวิตประหลาด 5 เขาได้ปลดปล่อยออกมาก่อนหน้า พลังในครั้งนี้รุนแรงกว่านับ 10 เท่า

จิตของหานซั่วถูกโจมตีก่อนที่เขาจะสามารถกระจายจิตได้อย่างสมบูรณ์ ความเจ็บปวดที่ทิ่มแทงนั้นไม่เหมือนกับความเจ็บปวดใดที่เขาเคยทนทรมานมาตลอดหลายปีมานี้

เมื่อไม่สามารถทนกับความเจ็บปวดที่เกิดขึ้นกับจิตของเขาได้ หานซั่วเกือบจะหมดสติไปพร้อมกับดวงตาที่พร่ามัว ภายในชั่วขณะ ภาพดินแดนพิศวงแห่งหนึ่งก็ปรากฏขึ้นในใจของหานซั่ว ในขณะที่มือและเท้าของเขาเริ่มชาและอ่อนแรง

จิตของหานซั่วได้รับความเสียหายอย่างหนัก ร่างของเขาร่วงลงจากกลางอากาศโดยไม่รู้ตัว

ทันใดนั้น จิตของหานซั่วที่ยังคงหลอนไม่หาย ก็รู้สึกถึงความเจ็บปวดจากการถูกทิ่มแทงขึ้นมาเบา ๆ ถึง 12 ครั้งติดต่อกัน และแน่นอน เมื่อเทียบกับความทุกข์ทรมานจากเสียงที่จู่โจมจิตของเขาอยู่ในขณะนี้แล้ว ความเจ็บปวดเช่นนี้นับว่าเป็นเรื่องเล็กน้อยมากทีเดียว

แต่อย่างไรก็ตาม เป็นเพราะความเจ็บปวดจากการถูกทิ่มแทงทั้ง 12 ครั้งในจิตของเขานี้เอง ที่ทำให้หานซั่วซึ่งกำลังจมจ่อมลงสู่ดินแดนพิศวงอย่างไร้สติ กลับตื่นขึ้นมาโดยฉับพลัน แล้วร่างของเขาก็ไม่ได้ร่วงลงสู่พื้นอย่างควบคุมไม่ได้อีกต่อไป

ครู่ต่อมา หานซั่วก็ตระหนักว่าปีศาจอาคมทั้ง 12 ตนที่เขาเฝ้าหล่อหลอมวิญญาณของพวกมันอย่างยากลำบากได้ถูกทำลายไปจนหมดสิ้น!

เมื่อเสียงหึ่งที่น่าพรั่นพรึงผสมผสานกับพลังงานที่จู่โจมวิญญาณ ทำให้แม้แต่จิตของหานซั่วก็ยังได้รับความเสียหายอย่างรุนแรง จึงไม่น่าแปลกที่ปีศาจอาคมทั้ง 12 ตนซึ่งหล่อหลอมขึ้นมาจากหยดเลือดของตัวเขาเองไม่สามารถมีชีวิตรอดต่อไปได้

ระหว่างที่กำลังฟื้นตัวนั้น หานซั่วก็ชะงักจากการร่วงหล่น เขาพบว่าข้าง ๆ เขาคือทรงกลม 3 ลูกที่ปลดปล่อยพลังที่แตกต่างกันออกมา

ลูกหนึ่งคือคริสตัลต้นกำเนิดของธาตุความตายอันบริสุทธิ์ อีกลูกหนึ่งเป็นคริสตัลต้นกำเนิดที่เต็มไปด้วยธาตุมืดอันบริสุทธิ์ และลูกสุดท้าย คือทรงกลมที่เปล่งประกายไปด้วยพลังแห่งการทำลายล้าง!

บางที อาจเป็นเพราะทรงกลมทั้ง 3 เป็นเหมือนกับขุมทรัพย์ที่มีเพียงผู้ที่มีพลังอันชั่วร้ายเท่านั้นถึงจะสามารถได้มา ตั้งแต่ตอนที่เสียงหึ่งน่าสยดสยองเริ่มดังขึ้น และร่างเนื้อทั้ง 12 ตนเริ่มเคลื่อนไหว แม้ว่าจิตของหานซั่วจะทุกข์ทรมานจนเกือบสิ้นสติ แต่ด้วยความตั้งใจอันแน่วแน่ เขาก็ไปถึงทรงกลมทั้ง 3 ลูกนั้นจนได้

และแน่นอน ปีศาจอาคมทั้ง 12 ตนก็ทำหน้าที่ของพวกมันได้อย่างดี หากไม่ใช่เพราะความตายของปีศาจอาคมทั้ง 12 ที่สะท้อนความเจ็บปวดของพวกมันกลับเข้ามายังร่างต้นกำเนิด หานซั่วอาจจะร่วงลงสู่ปากหลุมขนาดใหญ่ตรงใจกลางแท่นบูชาไปแล้วก็ได้

โดยไม่ลังเลใจและด้วยความยากลำบากอย่างแสนสาหัส หานซั่วก็ต่อต้านความรู้สึกอันเลวร้ายที่เกิดขึ้นในสมอง และเรียกคมมีดพิชิตมารที่ยังคงอยู่ในภาวะจำศีลออกมาพร้อมกับใช้ประโยชน์จากความฉลาดหลักแหลมของมันตัดรยางค์ทั้ง 3 ออกไป ก่อนที่แหวนมิติของเขาจะสว่างวาบขึ้นและทรงกลมทั้ง 3 ลูกก็หายเข้าไปในแหวนพร้อมกับเศษของรยางค์บางส่วนที่ยังคงติดอยู่

** Please note : หากท่านไม่ได้อ่านนิยายเรื่องนี้จากบล็อก https://gdk-th.blogspot.com/ แปลว่าท่านกำลังจ่ายเงินให้กับคนที่กำลังสุขสบายกับการหาเงินง่าย ๆ ด้วยการใช้นิ้วคลิกก๊อบผลงานแปลของเพจไปขายอีกต่อหนึ่ง **v

เมื่อเก็บคริสตัลทั้ง 3 ลูกครบถ้วนแล้ว หานซั่วก็รู้สึกผ่อนคลายจากความโศกเศร้าที่สูญเสียปีศาจอาคมทั้ง 12 ตนไปอย่างบอกไม่ถูก ทันใดนั้น หานซั่วก็หันไปมองคริสตัลต้นกำเนิดธาตุไฟที่อยู่ห่างออกไปอีกประมาณ 10 เมตร แต่ทันทีที่เขากำลังจะเคลื่อนตัวไปหยิบมัน เขาก็ได้ยินเสียงปีศาจเฒ่าสตรัทโฮล์มร้องตะโกนขึ้นมา

“เร็วเข้า! รีบหนีไปจากที่นี่!”

เสียงเตือนที่ร้องดังจากสตรัทโฮล์มนั้นเจาะจงถึงหานซั่วโดยเฉพาะ เขาหันไปมองสตรัทโฮล์มในทันที แล้วเขาก็พบว่าชุดคลุมสีเงินเต็มไปด้วยเลือดสด ๆ สีแดงเข้ม เมื่อทวารทั้ง 7 ของสตรัทโฮล์มมีเลือดทะลักไหลออกมาอย่างต่อเนื่อง ก็แสดงให้เห็นว่าเลือดที่เปื้อนชุดคลุมนั้นเป็นของเขาเอง

ภาพลักษณ์ของสตรัทโฮล์มที่เคยสง่างามและน่าหลงใหลมลายหายไปจนสิ้น สารรูปที่น่าอับอายของเขาทำให้หานซั่วรู้สึกหวาดกลัวอย่างบอกไม่ถูก เขาไม่แม้แต่จะสนใจจัดการกับคราบเลือดสด ๆ บนร่างกายของตนเอง แต่ด้วยสีหน้าที่ตื่นตระหนก เขาก็จ้องมองลงไปยังปากหลุมอันน่าสยดสยองที่เคยถูกเทหัวใจและผลึกมนตราของเหล่าสัตว์วิเศษจำนวนนับไม่ถ้วนลงไป

หานซั่วอดที่จะมองตามสายตาของสตรัทโฮล์มไปไม่ได้ เขาจึงก้มลงมองลงไปเช่นกัน

สิ่งที่เขาเห็น คือหัวสีเขียวขนาดใหญ่ที่ปกคลุมไปด้วยหนองเหลวมากมาย ซึ่งค่อย ๆ ดันตัวออกมา หานซั่วสามารถบอกได้ทันทีว่ามันคือหัวของสิ่งมีชีวิตประหลาดที่มีผิวหนังสีเขียวอีกตนหนึ่ง แต่สำหรับตนนี้ มันมีหัวกะโหลกที่ใหญ่กว่าสิ่งมีชีวิตประหลาดระดับหัวหน้าทั้ง 4 ตัวพอสมควรทีเดียว

แต่สิ่งที่สำคัญที่สุด คือเขาทั้ง 6 เขาบนหัวของมัน!

ในขณะที่สิ่งมีชีวิตประหลาด 5 เขาก็มีพลังความแข็งแกร่งเทียบเท่ากับพวกครึ่งเทพแล้ว แล้วสิ่งมีชีวิตประหลาด 6 เขาจะแข็งแกร่งมากมายสักเพียงใด หานซั่วก็ไม่กล้าแม้จะจินตนาการ

และแม้แต่ความสามารถในการใช้สัมผัสของจิต หานซั่วก็ไม่สามารถสัมผัสถึงตัวตนของสิ่งมีชีวิตประหลาดตนนั้นได้เลยแม้แต่น้อย ด้วยความเข้าใจในเวทย์ปีศาจของหานซั่ว เขาก็มั่นใจว่าความแข็งแกร่งของสิ่งมีชีวิตตนนี้ต้องเหนือกว่าผู้ใดในบริเวณนี้อย่างแน่นอน

ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมปีศาจเฒ่าสตรัทโฮล์มถึงได้ดูหวาดกลัวและอยากจะหนีออกไปจากที่นี่มากมายนัก เพราะเขากลัวว่าสิ่งมีชีวิตที่กำลังปรากฏตัวขึ้นนี้ จะมีความแข็งแกร่งเท่าเทียมกับเทพอย่างแท้จริง

“หนีเร็ว!”

ทิอาน่าตะโกนสุดเสียง หานซั่วสัมผัสได้ว่าเธอเองก็เริ่มเคลื่อนไหวทันทีที่พูดจบเช่นกัน เมื่อตัวตนของเธอกำลังห่างออกไปจากเขตแดนนี้มากขึ้นเรื่อย ๆ

“หนีไป!”

ปีศาจเฒ่าตะโกนขึ้นอีกครั้ง เขาจำต้องปล่อยวางคริสตัลต้นกำเนิดลูกอื่น ๆ ที่เหลืออยู่ทั้ง ๆ ที่อยู่ห่างเพียงเอื้อมมือรอบตัวเขา ก่อนจะเหาะหนีไปด้วยความเร็วที่รวดเร็วยิ่งกว่าตอนที่เขาพุ่งเข้ามาเสียอีก

แต่ทั้ง ๆ ที่ร่างกายได้รับบาดเจ็บสาหัส แต่เขาก็ยังสามารถใช้ความเร็วได้มากกว่าตอนที่เข้ามา เท่านี้ก็เป็นภาพที่ปรากฏชัดเพียงพอว่าเขาฝืนเกินกำลังมากมายแค่ไหน

“ค… คริสตัลต้นกำเนิดธาตุสายฟ้าของข้า!”

เรย์โนลด์ร้องคร่ำครวญมาแต่ไกล เขากระโดดไปมาราวกับคนเสียสติ อย่างไรก็ตาม ปีศาจเฒ่าสตรัทโฮล์มก็ไม่ได้ใส่ใจและไม่ยอมหยุดช่วยเรย์โนลด์เก็บคริสตัลต้นกำเนิดธาตุสายฟ้าแม้เพียงชั่วขณะเพื่อช่วยเรย์โนล์เก็บคริสตัลต้นกำเนิดธาตุสายฟ้าที่อยู่ห่างจากเขาไม่ไกลนัก

ในตอนนั้น หานซั่วไม่ลังเลใจเลย ทันทีที่ปีศาจเฒ่าสตรัทโฮล์มเคลื่อนไหว หานซั่วก็รวบรวมพลังทั้งหมดที่อยู่ในร่างกายเพื่อหลบหนีด้วยเช่นกัน เขาเหลือบมองไปยังคริสตัลที่เหลือด้วยความเสียดาย ก่อนจะหันหลังกลับไปในที่สุด

ในบรรดาคริสตัลทั้ง 12 ลูก หานซั่วได้มาแล้ว 3 ลูก แต่คริสตัลที่เต็มไปด้วยออร่าต่อสู้และธาตุน้ำอันบริสุทธิ์ได้หายไปแล้ว แปลว่าปีศาจเฒ่าสตรัทโฮล์มน่าจะเก็บมาได้สำเร็จ แต่คริสตัลต้นกำเนิดทั้ง 7 ลูก รวมทั้งคริสตัลต้นกำเนิดธาตุสายฟ้ายังคงอยู่กับที่เช่นเดิม

อย่างไรก็ตาม ทั้งสตรัทโฮล์มและหานซั่วต่างไม่กล้าอยู่เพื่อเก็บคริสตัลให้ได้มากกว่านั้น

แต่ช่างน่าประหลาด แทนที่จะไล่ตามหานซั่วและสตรัทโฮล์มที่กำลังหนีเหมือนเช่นเคย สิ่งมีชีวิตประหลาด 5 เขาทุกตนกลับมารวมตัวกันบริเวณปากหลุมขนาดยักษ์ ที่ซึ่งสิ่งมีชีวิตประหลาด 6 เขาที่น่าสะพรึงกลัวกำลังดิ้นรนเพื่อให้หลุดจากพันธนาการ พวกมันช่วยกันฉีกทึ้งปากหลุมนั้นเพื่อช่วยให้เจ้า 6 เขาตนนั้นเป็นอิสระ

“ค… ค… คริสตัลต้นกำเนิดของข้า!”

จอมขมังเวทย์ธาตุสายฟ้าศักดิ์สิทธิ์เรย์โนลด์แห่งสมาพันธ์พ่อค้าบรุทพึมพำอย่างตื่นตระหนกขณะที่เขาจ้องมองคริสตัลต้นกำเนิดธาตุสายฟ้าจากระยะไกล และกระโดดไปมาอย่างอยู่ไม่สุข

“ถ้าท่านยังไม่รีบหนีออกไป ท่านจะตายอยู่ที่นี่นะ”

ปีศาจเฒ่าสตรัทโฮล์มที่ยังคงกระอักเลือดออกมาพูดขึ้นหลังจากที่เขาลงมายืนอยู่ข้าง ๆ เรย์โนลด์ เมื่อเอ่ยคำเตือนสุดท้ายไปแล้ว เขาก็รีบพุ่งตัวออกไปโดยไม่มองกลับมาที่เรย์โนลด์อีกเลย

“ค…คริสตัล คริสตัลของข้า….”

ทันใดนั้นเอง เรย์โนลด์ก็หยุดการกระโดดไปมาด้วยความโกรธเกรี้ยว แต่ยังคงจ้องมองอย่างเลื่อนลอยไปยังคริสตัลอย่างที่แผ่พลังอันบริสุทธิ์ของธาตุออกมา หานซั่วซึ่งพุ่งตัวมาไกลนับกิโลเมตรและมาถึงข้างกายเรย์โนลด์ เขาจ้องมองมาที่เรย์โนลด์ซึ่งเหม่อลอยและดูราวกับสติหลุดไปแล้ว แต่หานซั่วก็ไม่ได้พูดอะไร และรีบพุ่งตัวตามหลังสตรัทโฮล์มไปอย่างรวดเร็ว

เรย์โนลด์เป็นจอมขมังเวทย์สายฟ้าศักดิ์สิทธิ์แห่งสมาพันธ์พ่อค้าบรุท ซึ่งหานซั่วเองก็ไม่ได้มีความรู้สึกที่ดีกับสมาพันธ์พ่อค้าบรุทอยู่แล้ว และเรย์โนลด์ก็ยังเป็นผู้มีอิทธิพลอย่างมากในการบริหารจัดการของสมาพันธ์พ่อค้าบรุท ซึ่งแปลว่าเขาอาจมีส่วนร่วมในการโจมตีนครเบรทเทลในอดีต แต่ยิ่งไปกว่านั้น การที่ทั้งสองจะหันมาเล่นงานกันเองในเวลาแบบนี้ก็เป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้อยู่แล้ว หานซั่วจึงไม่สนใจว่าเรย์โนลด์จะอยู่หรือตายด้วยเช่นกัน

***************************