Great Demon King – กำเนิดราชันย์ปีศาจ - ตอนที่ 452
ทันทีที่คทาเวทมนตร์สีฟ้าปรากฏขึ้นในมือของทิอาน่า ธาตุน้ำในบริเวณนั้นก็แลดูมีชีวิตชีวาขึ้นมาอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน อากาศที่เคยแห้งกลับเต็มไปด้วยความชุ่มชื้น ขณะที่หมอกหนาซึ่งห่อหุ้มรอบกายของทิอาน่าไว้ก็เริ่มหนาขึ้นเรื่อย ๆ
“เรย์โนลด์ เจ้าจัดการพวกที่อยู่รอบนอก ส่วนเจ้า 2 คน เข้าไปใกล้ ๆ แล้วเอาคริสตัลต้นกำเนิดกลับมาให้ได้ ข้าจะคอยอยู่ข้าง ๆ และใช้เวทมนตร์สนุบสนุนพวกเจ้าให้เอง”
ทิอาน่าตั้งตนเป็นผู้นำ ในขณะที่คทาเวทมนตร์ในมือของเธอเริ่มดูดซับธาตุน้ำที่มีอยู่อย่างหนาแน่นในบริเวณนั้น
“ไปกันเถอะ!”
ปีศาจเฒ่าสตรัทโฮล์มตะโกนด้วยเสียงทุ้มต่ำ แล้วดาบยาวที่ดูเรียบง่ายและปราศจากการตกแต่งใด ๆ และมีความกว้างราว 2 นิ้วก็ปรากฏขึ้นในมือเขาทันทีที่พูดจบ เขาพุ่งตัวออกไปไกลกว่า 100 เมตรภายในครั้งเดียว เพื่อมุ่งไปยังเหล่าสิ่งมีชีวิตแปลกประหลาดที่กำลังอยู่ระหว่างการทำพิธีกรรมแปลก ๆ บางอย่าง
หานซั่วยังคงมือเปล่า แต่เมื่อเขาเห็นว่าสตรัทโฮล์มเริ่มเคลื่อนไหว เขาก็แปรเปลี่ยนตนเองเป็นเพียงมวลแสงสีดำและตามหลังสตรัทโฮล์มไปติด ๆ ระหว่างที่ลอยตัวอยู่ในอากาศ เล็บมือทั้ง 10 ของหานซั่วเริ่มงอกยาวขึ้นอย่างรวดเร็ว เพียงชั่วพริบตาเดียว พวกมันก็มีความยาวถึง 1 เมตร เล็บมือที่น่าสะพรึงกลัวของเขามีประกายแวววาวของคมมีด
‘คมดาบปีศาจ’ เป็นเวทย์ปีศาจที่จะสามารถฝึกฝนได้ก็ต่อเมื่ออยู่ในระดับอาณาจักรพลังกามอสูร ซึ่งเป็นจุดที่ร่างกายของผู้ฝึกฝนเวทย์ปีศาจพร้อมต่อการเติบโตอย่างกะทันหันของกรงเล็บปีศาจที่อยู่ในอาณาจักรพลังนี้ได้ โดยปกติแล้ว ผู้ฝึกฝนมักจะไม่เรียกมันว่าเป็นเล็บมือของตัวเอง เพราะด้วยความยาวของมัน จาก ‘กรงเล็บ’ จึงกลายเป็น ‘คมดาบปีศาจ’ ไปโดยปริยาย
หลังจากที่เล็บยาวกว่า 1 เมตรได้ผสานเข้ากับแก่นมนตรา คมดาบปีศาจก็เปรียบดั่งดาบอันคมกริบ ซึ่งคมยิ่งกว่าอาวุธชั้นเลิศทั่วไปเสียอีก
** Please note : หากท่านไม่ได้อ่านนิยายเรื่องนี้จากบล็อก https://gdk-th.blogspot.com/ แปลว่าท่านกำลังจ่ายเงินให้กับคนที่กำลังสุขสบายกับการหาเงินง่าย ๆ ด้วยการใช้นิ้วคลิกก๊อบผลงานแปลของเพจไปขายอีกต่อหนึ่ง **
เมื่อปีศาจเฒ่าสตรัทโฮล์มสบโอกาสหันกลับไปมองด้านหลัง เขาก็ต้องตกใจกับความเปลี่ยนแปลงอันแปลกประหลาดที่มือทั้ง 2 ข้างของหานซั่ว พลางนึกสงสัยว่า เด็กหนุ่มคนนี้ใช่มนุษย์จริง ๆ หรือ? และทำไมเล็บของเขาถึงได้คมกว่าใบมีดที่คมที่สุดได้เช่นนั้น
Buzz… Buzz…
แล้วสิ่งมีชีวิตประหลาดที่อยู่ระหว่างการทำพิธีต่างก็รู้สึกได้ถึงอันตรายที่กำลังเข้ามา พวกมันเปล่งเสียงแหลมแสบแก้วหูที่ดังก้องไปทั่วฟ้า หากคนที่ไม่ใช่ยอดฝีมืออย่างหานซั่วหรืออีก 3 คน ยกตัวอย่างหากเป็นเซซิเลียก็คงแก้วหูแตกไปแล้ว
“ข้าจะไปทางขวา เจ้าไปทางซ้ายก็แล้วกัน ตอนนี้ล่ะ!”
ปีศาจเฒ่าสตรัทโฮล์มตะโกนบอกเสียงดัง พร้อมกับเงาสีเทาจาง ๆ ปรากฏอยู่บนใบหน้าอันหล่อเหลาของเขา ก่อนที่หานซั่วจะได้ตอบอะไร ความเร็วของปีศาจเฒ่าก็เพิ่มขึ้นเป็นทวีคูณ และพุ่งตัวข้ามพื้นผิวทะเลสาบกว้างใหญ่เบื้องหน้าในชั่วพริบตา เพื่อไปยังเกาะกลางที่เต็มไปด้วยสิ่งมีชีวิตประหลาดมากมายหลายตน
ด้วยการฟาดดาบยาวในมือของสตรัทโฮล์มเพียงครั้งเดียว ออร่าต่อสู้ที่ปราศจากสีสันรูปร่างก็ปะทุออกมาราวกับภูเขาไฟ ร่างของสิ่งมีชีวิตประหลาดกว่า 10 ตนที่อยู่ใกล้กับสตรัทโฮล์มมากที่สุดก็ระเบิดขึ้นอย่างรุนแรง ชิ้นส่วนซากศพกระจัดกระจายออกเป็นชิ้น ๆ ห่างออกไปจากตัวเบื้องหน้าเขาราว 3 เมตร
สำหรับนักดาบและอัศวิน แม้ว่าพวกเขาจะครอบครองพลังของออร่าต่อสู้ แต่ออร่าต่อสู้ของพวกเขาจะมีสีสันที่แตกต่างกันออกไป ตั้งแต่ออร่าต่อสู้สีฟ้าอ่อนของนักดาบฝึกหัด ไปจนถึงออร่าต่อสู้สีทองของจอมดาบศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งสีเหล่านี้เองที่เป็นสิ่งบ่งชี้ถึงระดับความแข็งแกร่ง แต่ตำนานก็กล่าวไว้ว่า ผู้ที่บรรลุสู่ระดับ จ้าวแห่งจอมดาบ จะครอบครองออร่าต่อสู้ที่ไร้ซึ่งสีสันและไร้รูปร่าง ซึ่งสตรัทโฮล์มผู้ที่อยู่เบื้องหน้าเขานี้เอง ที่เป็นข้อพิสูจน์อย่างดีของยอดฝีมือระดับจ้าวแห่งจอมดาบ
หากไม่ใช่เพราะจิตอันทรงพลังของหานซั่ว และการจับจ้องการเคลื่อนไหวในการโจมตีของสตรัทโฮล์มอย่างใจจดใจจ่อ เขาอาจจะไม่สามารถมองเห็นออร่าต่อสู้ที่ไร้สีสันและไร้รูปร่างที่สตรัทโฮล์มปลดปล่อยออกมาเลยก็เป็นได้ เมื่อปราศจากสีที่เป็นตัวบ่งชี้ คู่ต่อสู้ย่อมไม่สามารถบอกได้ว่าออร่าต่อสู้ที่ปลดปล่อยออกมานั้นน่าสะพรึงกลัวเพียงใด และย่อมทำให้คู่ต่อสู้ต้องปวดหัวไม่น้อยเลยทีเดียว
สุดยอดไปเลย! สมกับเป็นยอดฝีมือระดับครึ่งเทพตัวจริงเสียงจริง ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมท่านจอมดาบศักดิ์สิทธิ์คาเรลและเด็มพัสถึงถูกจัดการจนราบคาบถึงขนาดนั้น หานซั่วคิดในใจ ขณะที่การโจมตีของสตรัทโฮล์มได้ประจักษ์แก่สายตา
อย่างไรก็ตาม ขณะที่เฝ้าสังเกตสตรัทโฮล์ม การเคลื่อนไหวของหานซั่วก็ไม่ได้เชื่องช้าลงแม้แต่น้อย เมื่อสตรัทโฮล์มฟาดดาบออกไป หานซั่วก็ร่อนลงตรงใจกลางอีกฝั่งของสิ่งมีชีวิตประหลาดกลุ่มนั้น สิ่งมีชีวิตประประหลาดที่มีผิวกายสีเขียว หางเหมือนงูเหลือม และมีเขาตั้งแต่ 1-2 เขาบนหัว ต่างจับจ้องมายังหานซั่วด้วยดวงตาสีเขียวที่แสนเย็นชา และมีมากกว่า 10 ตนที่พุ่งตัวออกมาโจมตีเขาในทันที
“หึหึ จังหวะเหมาะจริง ๆ ข้าจะได้ลองเวทย์ปีศาจใหม่ “คมดาบปีศาจ” กับเจ้าพวกโง่นี่ซะเลย!”
หานซั่วพูดกับตัวเองด้วยเสียงแผ่วเบาพลางพ่นลมอย่างดูถูก แล้วฝ่ามือคมดาบทั้ง 2 ข้างของเขาฟาดฟันออกไปเป็นรูปกากบาท ทำให้เกิดแสงสว่างวาบขึ้นเป็นประกายครั้งแล้วครั้งเล่า เขาเคลื่อนตัวไปข้างหน้า พร้อมกับอย่างชั่วร้าย
สิ่งมีชีวิตประหลาดกลุ่มหนึ่งที่พยายามจะจู่โจมเขาในทีแรกกลับถูกสับร่างเป็นชิ้นบาง ๆ ราวกับผัก บางตนยังคงอยู่ในท่าออกวิ่ง แต่หัวและลำตัวของพวกมันถูกตัดออกอยากเฉียบขาด
สิ่งมีชีวิตประหลาดอีกมากมายหลายตนกลายเป็นเพียงเศษซากอวัยวะที่กระจัดกระจายในชั่วพริบตา บางที หานซั่วอาจจะฟันเร็วเกินไป หรืออาจเป็นเพราะคมดาบปีศาจเองที่คมเกินไป เพราะไม่มีเสียงร้องใด ๆ เล็ดลอดออกมาจากสิ่งมีชีวิตประหลาดเหล่านั้นเลย และไม่มีแม้แต่สีหน้าแห่งความเจ็บปวดบนใบหน้าของพวกมัน
ราวกับว่ามีอาวุธล่องหนที่ฟาดฟันเข้าใส่ร่างของพวกมันด้วยความเร็วสูงจนไม่สามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า ขณะที่หานซั่วค่อย ๆ บุกเข้าไปยังใจกลางของเกาะ เหล่าสิ่งมีชีวิตประหลาดที่พุ่งเข้าจู่โจมเขาจากรอบด้านก็กลายเป็นเพียงเศษซากชิ้นเล็กชิ้นน้อย และไม่มีตนใดที่สามารถเข้าใกล้เขาได้ในระยะ 3 เมตร
ขณะที่จอมขมังเวทย์สายฟ้าศักดิ์สิทธิ์เรย์โนลด์เพิ่งร่ายคาถามหาเวทย์สายฟ้าออกไป สีหน้าของเขาก็บิดเบี้ยวอย่างน่าเกลียด และร้องอุทานด้วยความประหลาดใจ
“ช่างเป็นชายหนุ่มที่น่ากลัวจริง ๆ ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมนครเบรทเทลถึงได้ยืนหยัดอย่างแข็งแกร่งได้ถึงขนาดนั้น!”
** Please note : หากท่านไม่ได้อ่านนิยายเรื่องนี้จากบล็อก https://gdk-th.blogspot.com/ แปลว่าท่านกำลังจ่ายเงินให้กับคนที่กำลังสุขสบายกับการหาเงินง่าย ๆ ด้วยการใช้นิ้วคลิกก๊อบผลงานแปลของเพจไปขายอีกต่อหนึ่ง **
ตอนนั้นเอง พลังงานธาตุสายฟ้าก็ก่อตัวขึ้นหนาแน่นไปทั่วบริเวณ ท้องฟ้าที่เคยสว่างสดใสพลันปรากฏสายฟ้านับร้อยหรือนับพันที่มีความหนาเท่าท่อนแขนเด็ก ตามมาด้วยเสียงฟ้าผ่าดังสนั่นหวั่นไหว สายฟ้าฟาดพันกันไปมาในอากาศราวกับฝูงมังกร ก่อนที่จะผ่าลงมาบนเกาะตรงใจกลางทะเลสาบ
ในที่สุด หานซั่วก็ได้เป็นประจักษ์พยานการร่ายเวทมนตร์อันรุนแรงโดยของจอมขมังเวทย์ศักดิ์สิทธิ์!
สายฟ้านับพันที่มีขนาดแตกต่างกันกระจายตัวทั่วท้องฟ้า และผ่าลงมาราวกับพายุสายฟ้าท่ามกลางท้องฟ้าสว่างสดใส แม้ว่าเป้าหมายของเรย์โนลด์จะอยู่ที่เกาะกลางทะเลสาบ แต่บริเวณที่มหาเวทย์สายฟ้าผ่าลงมาก็ครอบคลุมพื้นที่กว้างกว่านั้นมากทีเดียว
ขณะที่ฟ้าผ่าและสายฟ้ากระหน่ำลงมายังพื้นดินเบื้องล่าง ทะเลสาบสีฟ้าก็แปรเปลี่ยนเป็นผิวน้ำที่เต็มไปด้วยประกายไฟฟ้า ความเงียบสงบของทะเลสาบถูกทำลายอย่างสมบูรณ์โดยเสียงดังกึกก้อง ครั้งแล้วครั้งเล่าที่กระแสน้ำผสานเข้ากับพลังสายฟ้าและพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า เสาที่เกิดจากน้ำนั้นมีลักษณะข้นเหนียวอย่างที่สุด เห็นได้ชัดว่ามันเป็นน้ำที่มาจากก้นทะเลสาบเพราะสายฟ้าที่ฟาดลงมาอย่างรุนแรง
กระแสไฟฟ้าทำให้ทะเลสาบเอ่อท่วม ปลาและกุ้งซึ่งไม่ถือว่าเป็นสัตว์วิเศษต่างลอยหงายท้องขึ้นมาบนผิวน้ำ และตายสนิท
ราวกับว่าเขตแดนนี้กลายเป็นภาพฉากอันน่าสะพรึงกลัวไปเสียแล้ว ในขณะที่เหล่าสิ่งมีชีวิตประหลาดบนเกาะกลางทะเลสาบ ซึ่งเป้าหมายที่แท้จริง กลับกำลังทุกข์ทรมานยิ่งกว่า เพราะสายฟ้าที่ฟาดฟันใส่ผืนดินอย่างไม่หยุดหย่อน เหล่าสิ่งมีชีวิตประหลาดทุกตนต่างล้มลงไปกองกับพื้นพร้อมกับควันสีดำจากการเผาไหม้
บรรดาสิ่งมีชีวิตประหลาดที่มีเขาน้อยก่วา 3 เขาบนหัว ไม่มีผู้ใดรอดพ้นจากการโจมตีของมหาเวทย์สายฟ้าได้เลยแม้แต่ตนเดียว
ส่วนพวกที่มี 3 เขา ก็กำลังตัวสั่นเทิ้มอย่างบ้าคลั่ง และต้องทุกข์ทรมานกับการบาดเจ็บร้ายแรง มีเพียงพวก 4 เขาเท่านั้นที่ไร้ซึ่งรอยขีดข่วน พวกมันทุกตนต่างจับจ้องอยู่ที่สตรัทโฮล์มและหานซั่ว และพร้อมที่จะรวมกลุ่มกันเข้าโจมตี
ในขณะที่สิ่งมีชีวิตประหลาด 5 เขาซึ่งเป็นหัวหน้า ไม่เพียงแต่จะปัดป้องสายฟ้าได้ทั้งหมด แต่ก่อนที่สายฟ้าจะได้เข้าใกล้ พวกมันก็ปลดปล่อยพลังบางอย่างออกมาจนทำลายสายฟ้านั้นจนหมดสิ้น ทำให้พวกมันก็ไม่ได้รับอันตรายใด ๆ เลยแม้แต่น้อย ในบรรดาผู้นำทั้ง 4 ตน มี 2 ตน ที่ยังคงอยู่ในท่าทางการทำพิธี ในขณะที่อีก 2 ตน ค่อย ๆ เหาะขึ้นไปบนฟ้า และพุ่งเข้าจู่โจมสตรัทโฮล์มและหานซั่ว
สำหรับสตรัทโฮล์มและหานซั่ว ซึ่งเป็นกำลังโจมตีหลัก มหาเวทย์สายฟ้าที่ครอบคลุมพื้นที่เป็นบริเวณกว้างนั้นย่อมไร้ซึ่งผลกระทบสำหรับพวกเขา และยังคงบุกเข้าไปที่แท่นบูชาอย่างต่อเนื่อง
สิ่งมีชีวิตประหลาดที่มีเขาเพียง 1-2 เขา ไม่มีแม้แต่โอกาสที่จะโจมตีสตรัทโฮล์ม และถูกสังหารหมู่ภายใต้การโจมตีของคนทั้งสอง ในขณะที่พวก 3 เขายังพอทำอะไรได้บ้าง เพราะพวกมันมีการเคลื่อนไหวที่เร็วกว่า และการป้องกันทางร่างกายที่ดีกว่า อย่างน้อยพวกมันก็พอจะต้านการโจมตีของคนทั้งสองได้ในระยะหนึ่ง แต่ก็ไม่สามารถลดทอนความเร็วของทั้ง 2 คน ที่พุ่งตรงไปข้างหน้าได้อยู่ดี
อย่างไรก็ตาม พวกที่มี 4 เขานั้นสามารถบินได้ ในขณะที่สิ่งมีชีวิตประหลาดกว่า 10 ตนก็ค่อย ๆ กระจายตัวกันไปล้อมสตรัทโฮล์มและหานซั่วเอาไว้ แม้ว่าดาบยาวและคมดาบปีศาจจะกวัดแกว่งไปมา สตรัทโฮล์มและหานซั่วกลับทำได้เพียงสร้างรอยแผลจากการฟาดฟัน แต่ไม่สามารถตัดหัวพวกมันได้อย่างง่ายดายเหมือนกลุ่มก่อนหน้านี้
แต่พวกที่มี 4 เขานั้น ยังถือว่ามีความแข็งแกร่งด้อยกว่าจอมดาบศักดิ์สิทธิ์ แต่ก็ไม่ได้ถือว่าพลังห่างกันมากนัก เมื่อถูกล้อมรอบไปด้วยสิ่งมีชีวิต 4 เขาที่ทรงพลังและน่ากลัวเหล่านี้ แม้แต่หานซั่วและสตรัทโฮล์มก็ยังต้องมีความระมัดระวังอย่างมาก
แต่สิ่งที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่า เมื่อสิ่งมีชีวิต 5 เขาอีก 2 ตนกำลังก้าวลงมาจากแท่นบูชา หานซั่วได้ประเมินความแข็งแกร่งของทั้ง 2 ตนไว้ก่อนแล้ว ดวงตาสีเขียวเยียบเย็นของพวกมันไร้ซึ่งอารมณ์ใด ๆ ที่สิ่งมีชีวิตพึงมี แม้ขณะที่พวกเขาเข้ามาใกล้ ออร่าทำลายล้างบางอย่างก็แผ่ออกมาครอบคลุมร่างของพวกมันเอาไว้
“พี่หญิงทิอาน่า ลงมือตอนนี้เลยได้มั้ย!?”
ปีศาจเฒ่าสตรัทโฮล์มร้องตะโกนออกมา
“อดทนอีกสัก 2 นาที ใกล้จะเรียบร้อยแล้วล่ะ!”
ทิอาน่าตอบมาจากระยะไกล
ทันใดนั้นเอง หานซั่วก็รู้สึกว่าจู่ ๆ อุณหภูมิในพื้นที่ก็ลดต่ำลงอย่างฉับพลัน ทะเลสาบกว้างใหญ่ที่เคยเดือดพล่านอยู่ก่อนหน้านี้ กลับกลายเป็นชั้นน้ำแข็งหนาขึ้นมา แม้สายฟ้าจะยังคงฟาดฟันลงมาอย่างต่อเนื่อง แต่มันไม่สามารถผ่าชั้นน้ำแข็งหนาให้ปริแยกออกจากกันได้ และสิ่งที่น่ากลัวที่สุด ก็คืออุณภูมิโดยรอบที่ลดฮวบลงมาอย่างรวดเร็ว ราวกับว่าบนพื้นพิภพระหว่างโลกและสวรรค์นั้นไร้ซึ่งความอบอุ่นใด ๆ อีกต่อไปแล้ว มีเพียงความหนาวเหน็บที่เย็นจับขั้วหัวใจเพียงเท่านั้น
*******************************