MMORPG: Martial Gamer - ตอนที่ 226

Chapter 226: เจ็ดจุดในการโจมตีงู
เมื่อใครบางคนใช้โหมดอิสระในการเล่นเกมนี้ พลังป้องกันธรรมดาของบอสทั่วไปนั้นก็ไม่ได้มีค่าอะไรกับหวังหยู่ เนื่องจากว่าระดับของความสมบูรณ์แบบในทุกการโจมตี

มีเพียงบอสที่สวมชุดเกราะหนาที่มีพลังป้องกันกับการโจมตีของหวังหยู่ได้

แต่นายพลไวเปอร์นั้นแปลกประหลาดมาจกริงๆ แม้ว่าเขานั้นจะไม่ได้มีเกราะมากสักเท่าไหร่ การโจมตีธรรมดาของหวังหยู่นั้นสามารถที่จะทำความเสียหายต่อเขาได้เพียง 1 หน่วย นี่เป็นบางสิ่งที่หวังหยู่ไม่เคยเห็นมาก่อน!

“มันเพิ่มพลังป้องกันขึ้นมา!”ผู้เล่นคนอื่นก็ตะโกนออกมาในทันที สำหรับผู้เล่นที่มีประสบการณ์มากมายเช่นพวกเขานั้นก็ตระหนักได้อย่างรวดเร็วถึงสิ่งที่เกิดขึ้นและโจมตีเพื่อพิสูจน์เรื่องนี้หลายต่อหลายครั้ง

แต่นายพลไวเปอร์ใช้ [ร่างงูเนเธอร์]เพื่อบัฟตัวเอง

นายพลไวเปอร์ยกหอกของมันขึ้นและแทงเข้าใส่หวังหยู่ แต่ก่อนที่หอกจะแตะโดนตัวหวังหยู่ เขาก็บิดร่างและหลบหอกอย่างใกล้ชิดแล้วเขาก็เหวี่ยงพลองยาวอย่างรุนแรงเข้าใส่บอส

-1

ตัวเลขเล็กๆปรากฏขึ้นบนหัวของนายพลไวเปอร์ซึ่งมันทำให้หวังหยู่นั้นยิ้มแล้วมันก็ใช้ [โจมตีสามครั้ง]

หวังหยู่ก็ยกพลองยาวของเขาขึ้นและโจมตีเข้าใส่นายพลไวเปอร์ เขาก็ตระหนักได้อย่างรวดเร็วว่าเขาอาจจะเอาชีวิตรอดได้จากการสวนการโจมตีนี้ แต่ความแข็งแกร่งของนายพลไวเปอร์นั้นก็เพิ่มไปพร้อมกับพลังป้องกันด้วย…

ภายใต้การโจมตีอันหนักหน่วงของนายพลไวเปอร์ การป้องกันของหวังหยู่ก็ไม่สามารถที่จะตามทันได้อีกต่อไปและทำให้เขาถูกส่งกระเด็นไปโดยนายพลไวเปอร์

-624

แม้ว่าเขาจะพยายามอย่างดีที่สุดที่จะป้องกันตัวเองจากการโจมตีนี้ หวังหยู่ก็ยังสูญเสียพลังชีวิตของเขาไปครึ่งหนึ่ง

ไร้ความกลัวก็รีบรักษาหวังหยู่อย่างรวดเร็วและทำให้เขากลับมามีพลังชีวิตเต็มอีกครั้ง เมื่อผู้เล่นคนอื่นก็โจมตีมันไปด้วยเช่นกัน

แต่ผลลัพธ์ก็ยังคงเหมือนเดิม ไม่ว่าพวกเขาจะใช้พลังโจมตีทางเวทย์หรือพลังโจมตีกายภาพก็ตามที พวกเขาก็สามารถที่จะทำความเสียหายได้เพียง 1 หน่วยต่อนายพลไวเปอร์

“ไม่ต้องกังวลไป พวกเรายังไม่เข้าใจบอสตัวนี้จริงๆ! มันจะต้องมีจุดอ่อนอย่างแน่นอน ทุกคนมองหาพื้นแปลกๆซะ…”ไร้ความกลัวพูดอย่างใจเย็น

“พื้น???”ทุกคนรีบมองไปยังรอบๆพวกเขาอย่างฉับพลัน และก็พค้นพบว่ามันไม่มีอะไรแปลกๆที่อยู่รอบข้างพวกเขาเลยแม้แต่นิดเดียว

“หื้อ? ไม่น่าจะเป็นไปได้…นอกจากว่าจุดอ่อนมันอยู่บนร่างของมันสักแห่งหนึ่ง?”ไร้ความกลัวพึมพำแล้วเขาก็หันไปหาหวังหยู่ นายรับมือมันได้ไหม?”

“ได้ ผมสามารถทำได้…”หวังหยู่ตอบกลับแล้วเขาก็โบกพลองยาวของเขาโจมตีบอสต่อ หวังหยู่นั้นก็ล่อบอสไว้กับตัวเขาได้อย่างแน่นหนา และไม่พ่ายแพ้ต่อคนอื่นในการต่อสู้ หนึ่งคนและหนึ่งสัตว์ป่า หนึ่งสัตว์ป่าที่ไม่สามารถที่จะสัมผัสอีกคนได้ ในขณะที่อีกหนึ่งคนนั้นไม่สามารถทำรอยขีดข่วนกับมันได้เลย

ผู้เล่นจากพันธมิตรอันนองเลือดมองหวังหยู่ที่จู่โจมเข้าใส่นายพลไวเปอร์ครั้งแล้วครั้งเล่า ความชื่นชมในสายตาของพวกเขานั้นก็เพิ่มพูนขึ้นมากเรื่อยๆกับทุกวินาทีที่ผ่านไป

“เหี้…อะไรวะนั่น ชายบคนนั้นยังคงเป็นมนุษย์อีกเรอะ! ฉันไม่สามารถเชื่อได้เลยว่าพวกเรานั้นไปสู้กับสัตว์ประหลาดแบบเขา…”นกสวรรค์ถอนหายใจแล้วเขาก็มองไปยังหวังหยู่และก็รำลึกถึงเวลาที่หวังหยู่ล่าเขาและฆ่าเขาลง

“นายยังมีหน้าที่จะพูดแบบนั้นอีกเหรอทั้งๆที่นายเป็นคนโดนบดขยี้โดยชายคนนั้นหน่ะ?”ผู้เล่นคนนี้ไม่เคยสู้กับหวังหยู่มาก่อนก็เยาะเย้ยใส่

“นายจะไปรู้อะไร? ยังไงก็ตาม มันไม่ได้หน้าอายที่จะพูดว่าพวกเรานั้นพ่ายแพ้เขา ถ้าบอสมันก็ไม่สามารถจะเทียบกับกระทิงเหล็กได้เลยแบบนี้…”ธงสงครามอันนองเลือดโต้กลับ

แม้แต่ไร้ความกลัวก็พูดไม่ออก เมื่อเขาได้ยินคำพูดของธงสงครามอันนองเลือด ผู้เล่นจากพันธมิตรอันนองเลือดนั้นหน้าด้านมากจริงๆ

“นายสามารถที่จะตีเขาในระยะใกล้กว่านี้ได้ไหม?”ไร้ความกลัวถามหวังหยู่

หวังหยู่ก็ตระหนักได้ว่าการต่อสู้ด้วยพลองยาวนั้นมีประสิทธิภาพเพียงแค่เล็กน้อย สิ่งที่เขาทำอยู่นั้นก็คือการสะท้อนการโจมตี โดยปราศจากการเข้าไปใกล้กับมัน

“ใกล้กว่านี้?”

“ใช่ มันไม่ได้มีพื้นดินแปลกๆที่นี่ ดังนั้นฉันเดาว่าจุดอ่อนนั้นอยู่บนร่างของเขา”ไร้ความกลัวอธิบาย

“โอเค!”หวังหยู่พยักหน้าแล้วเขาก็พุ่งเข้าใส่นายพลไวเปอร์ นายพลไวเปอร์ก็รีบใช้ [เข่ากวาด] ในทันที เมื่อมันเห็นหวังหยู่พยายามที่จะเข้ามาใกล้ แต่หวังหยู่ก็หลบการโจมตีนี้ได้อย่างง่ายดาย และปรากฏขึ้นด้านหลังของนายพลไวเปอร์แล้วก็ซัดหมัดเข้าใส่หลังหัวของมัน นายพลไวเปอร์ก็หันกลับในทันทีและแทงหอกใส่หวังหยู่

หวังหยู่ก็รีบเปลี่ยนอาวุธของเขากลางอากาศและหยิบดาบคู่ออกมา หนึ่งยาวและหนึ่งสั้น

หวังหยู่ก็เหวี่ยงดาบใหญ่และใช้ที่จับดาบป้องกันการโจมตีจากหอกยาว และใช้แรงของมันส่งเขาไปกลางอากาศและกระแทกลงไปบนใบหน้าของนายพลไวเปอร์อย่างรุนแรงด้วย [เทพเจ้าสายฟ้าเหยียบย่ำ]

แต่เนื่องจากว่าหวังหยู่ได้ใช้ดาบยาวของเขาป้องกันการโจมตีของนายพลไวเปอร์แล้ว เขานั้นก็ยกเลิกการโจมตีต่อไปชั่วขณะ

หวังหยู่ก็ใช้ประโยชน์นี้และแทงดาบสั้นเข้าใส่ท้องของบอส

-1

มัน -1 อีกแล้ว!

หวังหยู่ถอนหายใจ เมื่อเขามองไปยังตัวเลขนี้ ในขณะเดียวกัน นายพลไวเปอร์ก็เหวี่ยงหอกเข้าใส่เขาและหวังว่าจะส่งเขากระเด็นออกไป แต่หวังหยู่ก็บล็อคการโจมตีนี้ด้วยดาบสั้นและยกเลิกการโจมตีอีกครั้งหนึ่ง ในครั้งนี้หวังหยู่ก็เหวี่ยงดาบยาวเข้าใส่ลำคอของบอส..

-1

“เหี้…อะไรวะ!”หวังหยู่ตะโกนอย่างโกรธเคือง การโจมตีของเขาทั้งสองครั้งมันไม่เวิร์ค! หรือว่าเขาจะต้องล่าบอสอย่างช้าๆจนมันตายงั้นเหรอ?

หวังหยู่ยังต่อสู้อย่างต่อเนื่อง ใช้หนึ่งดาบเพื่อป้องกันและใช้อีกดาบเพื่อโจมตี หวังหยู่นั้นโจมตีเข้าใส่จุดตายทุกครั้งที่เขาโจมตี

คนอื่นนั้นก็รีบยกอาวุธของพวกเขาขึ้นและโจมตีเข้าใส่บอสและพยายามที่จะระบุจุดอ่อนของมัน

หลังจากผ่านไปห้านาที ผู้เล่นก็โจมตีไปทุกสัดส่วนบนร่างของมันแล้ว นอกจากดวงตาและส่วนอื่น…แต่ไม่สำคัญว่าพวกเขาจะโจมตีไปตรงไหน พวกเขาก็สามารถที่จะทำความเสียหายได้เพียงแค่ 1 ต่อมันอยู่ดี

“เหี้…อะไรวะ พวกเราโจมตีมันทุกส่วนแล้วนะ นายเดาผิดหรือเปล่า?”หวังหยู่ถามไร้ความกลัว

“น่าจะไม่ ฉันปฏิเสธที่จะเชื่อว่าบอสตัวนี้ไร้จุดอ่อน! นายโจมตีหลังของมันหรือยัง?”ไร้ความกลัวถาม

“ทำไมผมจะต้องโจมตีหลังของมันด้วยกัน? มันไม่ได้เป็นจุดสำคัญบนร่างกายมนุษย์ซะหน่อย!”

“นายเอาอะไรคิดว่ามันคือมนุษย์กัน?”ไร้ความกลัวโต้กลับ

“หื้อ? นายพูดถูก!”หวังหยู่อุทานอย่างตื่นเต้น

สัตว์ตัวนี้สุดท้ายแล้วก็ยังเป็นแค่งู แม้ว่ามันจะดูเหมือนกับมนุษย์ พูดตามตรงแล้ว เนื่องจากรูปร่างของมันนั้นก็ทำให้ทุกคนสันนิษฐานว่ามันเป็นมอนสเตอร์รูปแบบมนุษย์

เมื่อพูดเสร็จแล้ว มันมีเจ็ดจุดในการโจมตีใส่งู เนื่องจากว่าหลังนั้นไม่ใช่จุดอ่อนของมนุษย์ มันไม่ได้หมายความว่ามันไม่ใช่จุดอ่อนของงู

หวังหยู่ก็รีบบล็อคการโจมตีของหอกของนายพลไวเปอร์ และบิดร่างกายของเขาไปปรากฏด้านหลังของมัน และตัดเสื้อของมันและเปิดเผยเกล็ดบนหลังของมัน

ด้านหลังไหล่ของนายพลไวเปอร์นั้นก็มีรูปร่างขนาดเท่าชามที่ถูกปกคลุมไปด้วยสีแดง

“นี่ไงละ!”หวังหยู่อุทานแล้วเขาก็แทงดาบของเขาเข้าใส่