MMORPG: Martial Gamer - ตอนที่ 225

Chapter 225: รังแกบอสที่โง่เง่านั้นเป็นเรื่องที่ดีที่สุด
การหลบหลีก – นั้นไม่ใช่คำที่หายากในคำศัพท์ของเกม

ในเกมธรรมดาทั่วไป มันมีสามวิธีในการหลบหลีก อย่างแรกก็คือใช้สกิลหลบ เช่น [กลิ้ง] และ [บลิ๊งค์] และมันจะอนุญาตให้ใครคนหนึ่งหลีกเลี่ยงการโจมตีของคู่ต่อสู้ได้ การหลบหลีกประเภทนี้นั้นพึ่งพาจังหวะการใช้สกิลของผู้เล่น มันเป็นเรื่องธรรมชาติ ตราบเท่าที่ใครบางคนมีปฏิกิริยาที่เร็วพอ มันก็เพียงพอที่จะหลบได้สำเร็จ

อีกรูปแบบนั้นก็คือโอกาสหลบหลีก…ยกตัวอย่างเช่นสวมอุปกรณ์พิเศษบางอย่างที่มีผลกระทบที่จะทำให้การโจมตีของคู่ต่อสู้นั้นมีโอกาสที่จะโจมตีไม่โดนผู้เล่น วิธีการนี้พึ่งพาโชคทั้งหมด และใครก็ตามที่จะสู้กับมอนสเตอร์โดยปราศจากการได้รับความเสียหายนั้นก็คือโชค ในทางตรงกันข้าม โอกาสหลบหลีกนั้นเป็นแค่เครื่องประดับ ถ้าคนนั้นโชคร้าย

มันก็ยังมีตำแหน่งหลบหลีกซึ่งใช้การเคลื่อนไหวของคนในการหลบหลีกการโจมตี รูปแบบการหลบหลีกนี้นั้นจำเป็นที่จะต้องมีความสามารถที่สูงเป็นอย่างมากและใครก็ตามที่สามารถทำมันได้นั้นก็จะเป็นผู้เชี่ยวชาญในการเล่นเกม ด้วยเหตุนี้นี่เอง จำนวนของคนที่พบกับเรื่องแบบนี้จึงน้อยเป็นอย่างมาก

ในสิ่งแวดล้อม VR นั้น กฏที่สำคัญที่สุดที่ปกครองโลกแห่งเกมนั้นขึ้นอยู่กับความเป็นจริง ด้วยเหตุนี้นี่เอง การหลบหลีกแบบนี้จึงถูกลบล้างไปตามธรรมชาติ

พร้อมกับเรื่องนี้แล้วนั้นผู้เล่นจึงมีตัวเลือกในการหลบหลีกก็คือใช้สกิลหรือตำแหน่งในการหลบหลีกในช่วงต่อสู้

สกิลหลบหลีกใน {REBIRTH} นั้นล้ำค่าเป็นอย่างมาก และทั้งเจ็ดอาชีพนั้นก็มีเพียงแค่นักธนูที่มีสกิลหลบหลีก ด้วยเหตุนี้นี่เอง ผู้เล่นจึงสามารถที่จะใช้การเคลื่อนไหวของพวกเขาให้มีประสิทธิภาพที่สุดในช่วงต่อสู้

สำหรับเกมที่ใช้เมาส์เป็นหลัก ตำแหน่งหลบหลีกนั้นเป็นสิ่งที่เป็นระดับสูงอย่างมาก นอกจากนี้แล้วมันก็ยังเป็นการที่จะต้องอินเข้าไปในโลกแห่งเกม

เมื่อจมเข้าไปในโลกแห่งเกม สกิลนั้นก็มีค่าเท่ากับระบบได้ช่วยเหลือแล้ว และโดยปราศจากการสนับสนุนแล้ว มันก็มีผู้เล่นจำนวนที่สามารถหลบในการต่อสู้จริงๆได้ ไม่ต้องพูดถึงการโจมตีของบอสเลย

สำหรับการแลกหมัดของเขาแล้ว ยกตัวอย่างเช่น สตอร์มบิงเกอร์อันนองเลือด พวกเขานั้นรู้ว่าหวังหยู่สามารถจับลูกศรได้ด้วยมือเปล่าและสวนกลับ [หลบซ่อน] ได้….

อย่างไรก็ตาม มันไม่มีใครสังเกตว่าการโจมตีธรรมดาของพวกเขานั้นไม่สามารถโดนหวังหยู่ได้เลย

สุดท้ายแล้ว หวังหยู่นั้นก็ฆ่าคนตายในทันที เมื่อเขาโจมตีและมันก็ไม่มีใครที่สามารถจะทนการโจมตีของเขาได้เลย

ด้วยเหตุนี้นี่เอง เมื่อสมาชิกของพันธมิตรอันนองเลือดเห็นหวังหยู่หลบมันได้อย่างง่าย การโจมตีของนายพลไวเปอร์นั้นก็ทำให้พวกเขามีการแสดงอันประหลาดใจบนใบหน้าของพวกเขา

เหตุผลที่นายพลไวเปอร์นั้นยุ่งยากอย่างมากในการจัดการนั้นเป็นเพราะการโจมตีของมันนั้นรวดเร็วเป็นอย่างมาก และก็ทำความเสียหายจริงอีกด้วย

หวังหยู่นั้นก็หล่นลงบนพื้น หลังจากที่กระโดดถอยหลังและนายพลไวเปอร์นั้นก็แทงหอกใส่เขา

โดยปราศจากการโดนตี หวังหยู่ก็หลบไปด้านข้างและหลบหลีกการโจมตีอย่างฉับพลัน นายพลไวเปอร์นั้นก็เปลี่ยนเป็นการกวาด และหมุนเป็นวงกลมใหญ่ๆรอบตัวเขา

ในเวลาเดียวกันนั้นเอง นายพลไวเปอร์นั้นปักวาด หวังหยู่ก็กระโดดไปบนหัวของมันและใช้ [เหยี่ยวเหยียบย่ำ] และ [เทพเจ้าสายฟ้าเหยียบย่ำ] สกิลเหยียบย่ำนั้นทำให้นายพลไวเปอร์นั้นมึนงง

“โจมตีมันเร็วเข้า!”

เมื่อเห็นนายพลไวเปอร์มึนงง ไร้ความกลัวก็รีบออกคำสั่งให้โจมตี และทุกคนก็พุ่งเข้าไปโจมตีพวกมัน

สถานะมึนงงอยู่ 1.5วินาที และก่อนที่พวกเขาทุกคนจะสามาทรถแยกย้ายได้ นายพลไวเปอร์ก็ฟื้นสติและก็ยกพลองยาวเตรียมใช้ [การโจมตีสามครั้ง] ก่อนจะหายใจ

นี่เป็นความหน้าด้านของบอสในเกม การกระทำของมันนั้นไม่สมเหตุสมผลและเป็นกลไกอย่างมาก

ถ้าหวังหยู่หลบมันในตอนนี้ ใครบางคนก็จะตายอย่างแน่นอน ด้วยเหตุนี้นี่เอง เขาจึงยืดแขนออกมาและเปลี่ยนถุงมือเป็นพลองยาว

หวังหยู่ใช้ [ขัดขวาง] หลังจากนั้นก็สร้างวงกลมสำหรับควบคุมขึ้นมา ส่วนหนึ่งของพลองยาวนั้นป้องกันหอกของนายพลไวเปอร์และพร้อมกับการหมุนเล็กน้อย มันก็ป้องกันแรงกระแทกตั้งแต่จุดท้ายสุดของมัน นายพลไวเปอร์นั้นเหมือนถูกผลักกระเด็นไปโดยใครบางคนและหอกยาวของมันก็แทงลงบนพื้นโดยปราศจากการโจมตีต่ออีกสองครั้ง

หวังหยู่ก็ประหลาดใจ การโจมตีของนายพลไวเปอร์นั้นสามารถที่จะทะลุพลังป้องกันของใครบางคนได้ แต่มันก็ยังไม่ผ่าน [ขัดขวาง]

ยังไงก็ตาม เกมนี้ก็ไม่ได้สร้างบอสที่ไม่มีวันพ่ายแพ้ขึ้นมา…

เมื่อผู้เล่นธรรมดาสู้กับบอส มันก็เป็นเรื่องปกติที่คนธรรมดาจะทดลองใช้โล่ในการป้องกันการโจมตี แต่ผู้พิทักษ์ทั้งสองคนของพันธมิตรอันนองเลือดถูกฆ่าก่อนที่พวกเขาจะสามารถใช้ [ขัดขวาง] ได้ ด้วยเหตุนี้นี่เอง พวกเขาจึงไม่ได้ค้นพบเกี่ยวกับเรื่องนี้

การหลบบอสอย่างต่อเนื่องนั้นทำให้เหนื่อยล้าทางจิตใจและแม้แต่ผู้เชี่ยวชาญในการฝึกฝนศิลปะการต่อสู้อย่างหวังหยู่นั้นการทำแบบนี้ในเวลานานๆก็ทำให้เกิดความเมื่อยล้าขึ้น อย่างไรก็ตาม เมื่อเขาค้นพบถึงตัวตนอันพิเศษของบอสนี้ ทุกสิ่งทุกอย่างก็ง่ายยิ่งขึ้น

หลังจากดึงหอกออกมาจากบนพื้นดิน นายพลไวเปอร์นั้นก็ขว้างมันเข้าใส่หวังหยู่อีกครั้ง เขาก็จับไปที่ปลายของพลองยาวและเหวี่ยงมันอีกด้านหนึ่งขึ้นไป หวังหยู่ก็ใช้มันโจมตีเบาๆเข้าใส่หอกของนายพลไวเปอร์ซึ่งทำให้มันเปลี่ยนทิศทางไปจากความตั้งใจของมัน

นายพลไวเปอร์นั้นก็เหมือนกับว่าจะสูญเสียมันไป มันก็ยกหอกยาวและเหวี่ยงเข้าใส่หัวของหวังหยู่

ในเวลาเดียวกันนั้นเอง หวังหยู่ก็ก้มหัวลง และก็จับพลองยาวของเขาและเหวี่ยงใส่เท้าของนายพลไวเปอร์ และทำให้นายพลไวเปอร์นั้นสูญเสียสมดุล พร้อมกับเสียง ‘พึบ’ มันก็ล้มลงบนพื้น

มันก็เป็นอีกครั้งหนึ่งที่ไร้ความกลัวออกคำสั่งให้โจมตีและทุกคนก็ล้อมรอบนายพลไวเปอร์ ในขณะที่จู่โจมระลอกที่สอง

ระบบบอสของเกมนั้นไม่ได้สมจริงเหมือนกับบอสในโหมดอิสระ ซึ่งมันสามารถที่จะกอดหัวลงเพื่อป้องกันพวกมันจากการโดนโจมตีได้

จากระบบอันหน้าด้านของเกมแล้วนั้น นายพลไวเปอร์ก็ลุกขึ้นยืมท่าใกลางการโจมตีของทุกคนแล้วมันก็ใช้งานความเป็นอมตะ และก็เล็งไปที่หวังหยู่และแทงหอกเข้าใส่

โดยปราศจากการหลบหลีก หวังหยู่ใช้พลองยาวในการปัดป้องหอกของนายพลไวเปอร์ ในขณะที่โจมตีเข้าใส่หน้าอกของเขา ซึ่งทำให้นายพลไวเปอร์นั้นกระเด็นไปเล็กน้อย และใช้ประโยชน์จากโอกาสนี้ หวังหยู่ก็ร่นระยะระหว่างพวกเขาแล้วเขาก็ยืดแขนออกไปและจับที่นายพลไวเปอร์และกวาดเท้าเขาให้หล่นลงกับพื้น

ทุกคนก็โจมตีเข้าใส่บอสอีกรอบหนึ่ง..

เมื่อเผชิญหน้ากับบอสที่โง่เง่าเช่นนี้ มันก็กลายเป็นน่าพึงพอใจอย่างมาก ตราบเท่าที่ใครก็ตามเจอวิธีการ ไม่สำคัญว่าใครทำมันซ้ำอีกกี่ครั้ง บอสก็ยังคงตกลงไปในกับดัก

ภายใต้การควบคุมอันโหดเหี้ยมของหวังหยู่ พลังและสกิลโจมตีทั้งหมดของนายพลไวเปอร์นั้นก็ไร้ประโยชน์

ไม่สำคัญว่ามันแข็งแกร่งมากแค่ไหน มันจะมีประโยชน์อะไร ถ้าไม่มีใครโดนโจมตี?

เมื่อเวลาผ่านไปนายพลไวเปอร์ก็ถูกทำร้ายและล้มลงไป และทุกครั้งที่มันก็จะลุกขึ้นมาใหม่อีกครั้งหนึ่ง พลังชีวิต 500000ของมันก็ลดลงไป 30% ภายใต้การโจมตีของทุกคนอย่างรวดเร็ว

“รีบหลบออกมา มันจะแปลงร่างแล้ว!”ไร้ความกลัวตะโกนแล้วเขาก็ถอยออกมาระยะโจมตีของนายพลไวเปอร์

มันเป็นความรู้ทั่วไป บอสส่วนมากนั้นจะแปลงร่างเมื่อพลังชีวิตของมันถึง 30% ด้วยเหตุนี้นี่ทันทีที่คำพูดของไร้ความกลัวพูดถึงพวกเขา พวกเขานั้นก็อยู่ท่ามกลางการล่าถอยแล้ว

พร้อมกับแสงสว่างสีทอง นายพลไวเปอร์ก็ใช้พลังอมตะ แต่หวังหยู่ก็ใช้ [ขย้ำอันรุนแรง] และวางแผนที่จะทำลายสถานะอมตะของนายพลไวเปอร์

ในตอนสุดท้าย เมื่อสกิลของเขาโดนนายพลไวเปอร์ มันก็ทำให้เขาสะดุดลงไปนิดหนึ่งและเลข ‘-1’ ก็ปรากฏขึ้นบนหัวของมัน

“เกิดอะไรขึ้นในนั้นกัน?”หวังหยู่ตกตะลึง เขานั้นไม่เคยเจอกับสถานการณ์แบบนี้มาก่อนเลยสักครั้ง