รักลิมิเต็ดของคุณชายเลอค่า - บทที่475 ความสัมพันธ์พี่น้องทั่วไป

คำพูดและอาการท่าทีโดยรวมของเธอทำให้ธาวินรู้สึกแปลกใจมาก

ธิชาตอบโต้เขาไม่แปลกเลย แต่แปลกที่ความคิดเธอมากกว่า

เหมือนภายในระยะเวลาสั้นๆแค่คืนเดียว……เธอก็ดูเติบโตขึ้นมาก

แม้จะยังมีความเป็นเด็ก แต่ตรรกะในถ้อยคำส่วนใหญ่ก็ถูกทั้งหมด

ธาวินอยากจะเตือนเธอว่าอย่าเพิ่งมีแฟน แต่เขากลับหาเหตุผลที่เหมาะสมที่จะตอบโต้เธอกลับไปได้เลย

…………

นิ่งแบบนี้ไปสักพักใหญ่

ในที่สุดธาวินก็ยืนหยัดในแง่มุมของตัวเองได้

เขายังคงทำหน้าเข้มงวด แต่น้ำเสียงก็ดูมีความอดทนมากขึ้น

“ธิชา แม้คิมหันต์จะเป็นเพื่อนของเธอ แต่ครอบครัวของเขาซับซ้อนมาก เธอยังไม่รู้จักเขามากพอ เพิ่งรู้จักกันไม่นานด้วย ดังนั้นเธอจะคบกับเขาไม่ได้ เธอไม่ได้หาใครสักคนไว้……เพื่อที่จะได้เล่นกับเธอตลอดไป แล้วไปคบกับคนอื่นเป็นแฟน นี่มันเป็นเรื่องที่ผิดแต่แรกแล้ว พี่ไม่อนุญาตให้เธอมีแฟน เพราะว่า……เธอยังเด็กมาก ถ้าต่อไปเธอเจอคนที่ตัวเองรักจริงๆ ฉันจะสนับสนุนเธอเต็มที่เลย”

ธาวินคิดว่ามุมมองที่ตัวเองเลือกนั้นเหมาะสมมาก

ทั้งเป็นห่วงธิชา และยังดูไม่เผด็จการด้วย

ก่อนหน้านี้เกล้าแก้วเคยเตือนเขาแล้ว ธิชาในวัยนี้ดื้อรั้นไม่ยอมฟังใครเป็นปกติวิสัย อยากมีแฟนก็เป็นเรื่องปกติมากด้วย สำหรับเธอแล้วทุกอย่างก็เหมือนๆกัน ไม่มีข้อสรุปอะไร

แม้ในใจเขาจะไม่อยากให้ธิชาคบกับผู้ชายมากแค่ไหน แต่เขาก็จะบังคับเธอมากไม่ได้ เดี๋ยวเธอจะดื้อและไม่ยอมทำตามเอาได้

สายตาของธิชากลับดูใจเย็นมากกว่าปกติ

เธอนั่งเงียบๆ เหมือนกำลังครุ่นคิดอะไรอยู่

สักพัก เธอก็สบตากับเขา แล้วพูดอย่างจริงจังว่า “พี่ไม่ใช่ฉันสักหน่อย รู้ได้ยังไงว่าฉันไม่ชอบคิมหันต์? ฉันชอบคิมหันต์ถึงได้ยอมตกลงเป็นแฟนกับเขา”

ธาวินกลับทั้งโกรธทั้งขำ เขาหัวเราะทั้งน้ำตา “เธอก็แค่เด็กบื้อคนหนึ่ง เธอไม่รู้จักคำว่าชอบเลยด้วยซ้ำ”

ธิชากลับยักไหล่อย่างไม่สนใจ “การชอบใครคนหนึ่งเป็นเรื่องที่ง่ายมาก อาจจะเป็นความรู้สึกที่ได้อยู่ด้วยกัน หรืออาจจะเป็นแค่สายตาเดียว ทำไมฉันถึงจะตัดสินใจไม่ได้ว่าตัวเองชอบเขา?”

ธาวินไม่รู้ว่าช่วงนี้ทำไมเธอถึงเปลี่ยนไปเยอะขนาดนี้

จึงหามุมมองที่เหมาะสมมาพูดกับเธอไม่ได้

เขาลังเลสักพัก และพูดอย่างง่ายดายว่า “ยังไงฉันก็ไม่ยอมให้เธอมีแฟนตอนนี้ คิมหันต์……ทางที่ดีเธออย่าเข้าใกล้มากจะดีกว่า ตั้งแต่วันนี้ไปฉันจะตั้งกฎใหม่ให้เธอ ต่อไปจะต้องกลับบ้านก่อนสองทุ่ม อย่าไปเล่นไปสถานที่สกปรกพวกนั้นอีก”

สีหน้าของธิชาเปลี่ยนไปเล็กน้อย เธอรู้สึกโมโหขึ้นมาทันที

เธอขยับตัวออกจากการรัดกุมของธาวิน พูดเสียงแข็งว่า “ทำไมต้องตั้งกฎบ้าบออะไรให้ฉันด้วย ฉันเป็นแค่น้องสาวของพี่ ฉันอยากกลับบ้านเมื่อไหร่ก็ได้ ฉันอยากคบกับใครก็ได้เหมือนกัน!”

ธาวินไม่แปลกใจกับปฏิกิริยาของเธอเลย

เขาทำหน้าบึ้งและพูดชัดๆทีละคำว่า “เธอไม่ฟังที่ฉันพูดต่อไปก็ได้ ผลที่ไม่ฟังที่ฉันพูดก็คือต่อไปห้ามออกไปอีก ยังไงเธอไปเรียนก็ไม่มีประโยชน์อยู่แล้ว ต่อไปก็อยู่บ้านดีๆแล้วกัน”

ธิชาโกรธจนมองตาโต ทำหน้านิ่วคิ้วขมวด ขนาดขอบตายังแดงก่ำขึ้นมาเลย

ธาวินมองดูท่าทีที่พ่ายแพ้ของเธอ และรู้สึกสะใจไม่น้อยเลย

……

ธิชาโง่แค่ไหนก็รู้ว่าธาวินจะต้องมีวิธีขังเธอไม่ให้ออกจากบ้านแน่นอน

เธอนิ่งเงียบไปสักพัก ขอบตาแดงก่ำ ท่าทีดูน้อยใจอย่างมาก

ธาวินแค่รู้สึกสะใจในตอนแรก พอเห็นธิชาทำท่าจะร้องไห้แล้ว เขาก็เริ่มรู้สึกไม่สบายใจ

แต่อาการของธิชาในตอนนี้……จะให้เขาไว้ใจให้เธอออกไปเที่ยวเล่นเหมือนผู้หญิงทั่วไปได้ยังไง

เชื้อสารพิษนั่นอาจจะทิ้งโรคเอาไว้หรืออาจจะมีอาการกำเริบขึ้นก็ได้

ในตอนที่เขากำลังใจอ่อน กำลังจะพูดปลอบใจเธอสักหน่อย

ธิชาก็หรี่ตาลง แล้วพูดว่า “ฉันรู้ว่าทำไมพี่ถึงไม่อยากให้ฉันคบกับคิมหันต์……”

เธอหัวเราะจนเหมือนจิ้งจอกน้อยเจ้าเล่ห์ แถมยังยื่นนิ้วมือเนียนขาวของเธอออกมา แล้วจิ้มไปที่หน้าอกของธาวินแรงๆหลายที

“ฉันในสายตาพี่ ชอบแค่พี่ ก็น่าจะชอบแค่พี่คนเดียวตลอดไป จะต้องคอยตามก้นและตัวติดกับพี่เสมอ ดังนั้นพี่ไม่อยากให้ฉันมีแฟน……พี่กำลังหึงอยู่เหรอ ใช่ไหม?”

ธาวินยังคงมีท่าทีเข้มงวดและจริงจังอยู่

แม้ธิชาจะหยอกล้อเขาแค่ไหน เขาก็ยังคงทำหน้าบึ้งอยู่

และพูดอย่างจริงจังว่า “ฉันเป็นพี่ชายเธอ ที่ฉันคอยคุมเธอ ก็เพื่อเธอทั้งนั้น เธออย่าคิดมากนะ”

ธิชากลับตอบ ‘อ้อ’ คำเดียวโดยมีนัยแฝง

ต่อมา เธอก็ขยับตัวไปนั่งคุกเข่าอยู่บนโซฟา

ขยับเข้าใกล้เข้ามากขึ้น

ความอบอุ่นในร่างกายแนบชิดกับร่างกายของเขา

เธอขยับริมฝีปากช้าๆ และเป่าไปที่หูของธาวินเบาๆ

จากนั้นก็ยิ้มตาหยีและพูดอย่างมั่นใจว่า “พี่ต้องหึงแน่เลย ธาวิน พี่ชอบฉัน และยังไม่ได้ชอบแบบพี่น้องด้วย แม้พี่จะมีภรรยาและลูกสาวแล้ว……แต่ความรู้สึกที่พี่มีต่อฉัน กลับไม่มีอะไรมาแทนที่ได้เลย ที่จริงพี่……ชอบฉันมาตลอด ใช่ไหม?”

เธอแค่เป่าหูของเขาเบาๆ

ต่อมาก็ทาบนิ้วมือลงบนอกเขา แล้วหมุนเล่นอยู่อย่างนั้นเบาๆ

ธาวินตะลึงกับท่าทีของเธอมาก

ธิชากำลัง……

อ่อยเขาอยู่เหรอ?

ท่าทีคลอเคลียแบบนี้ของเธอเห็นได้ชัดว่ากำลังอ่อยเขาอยู่

ธาวินพยายามข่มตัวเองไว้ อยากจะคิดว่าเธอเป็นแค่เด็กน้อยคนหนึ่ง

แต่ความเป็นจริงแล้ว……

ธิชาไม่ใช่เด็กจริงๆ

สามปีก่อน……เธอก็ไม่ใช่เด็กแล้ว

เขาทำให้เธอจากเด็กน้อยกลายเป็นผู้หญิงอย่างเต็มรูปแบบ

ลมหายใจของธาวินหนักขึ้นเรื่อยๆ

ธิชาเป็นเหมือนจิ้งจอกน้อยตัวนุ่มนิ่ม แนบอยู่บนตัวและหน้าอกของเขา

บนตัวเธอไม่เพียงแต่มีกลิ่นหอมของนม

ยังมีกลิ่น……ที่เป็นของคนอื่น

กลิ่นนี้ทำให้ธาวินรู้สึกไม่พอใจมาก

เขาจึงต้องจำใจทำเหมือนกลิ่นนี้เป็นกลิ่นของครีมอาบน้ำบ้านอื่น

…………

การอ่อยและข้อสงสัยของธิชาดูตรงไปตรงมามาก

ตรงเสียจนทำเอาธาวิน……ไม่อยากสืบแล้วว่าทำไมเธอถึงเติบโตขึ้นในคืนเดียว

ในตอนที่เขาพูดขึ้นอีกครั้ง น้ำเสียงก็ดูแหบแห้งมาก

“ในเมื่อเธอรู้ว่าพี่ชอบเธอ แล้วทำไมถึงคบกับคิมหันต์ล่ะ?”

ในที่สุดธิชาก็ได้ยินคำสารภาพของเขาจากปาก เธอเม้มริมฝีปาก ซบอยู่บนไหล่เขาแล้วหัวเราะ ‘ฮึๆ’ ออกมา

“พี่ชอบฉัน ฉันก็ชอบพี่ แต่นี่ก็ยังไม่พอนะ เพราะฉันรู้ว่า พี่มีญาณินแล้ว……ญาณินเป็นภรรยาตัวจริงของพี่……ยังมีปุยฝ้ายอีก……พี่มีครอบครัวเล็กๆเป็นของตัวเองแล้ว ดังนั้นพี่ไม่มีทางเป็นของฉันคนเดียว ถึงแม้ฉัน……จะยอมรับความจริงเรื่องนี้ได้แล้ว แต่ในใจฉันก็ยังเจ็บมากอยู่ดี โดยเฉพาะ……ตอนที่ฉันนึกถึงพี่กับญาณินเป็นครอบครัวเดียวกัน หัวใจฉันก็เหมือนถูกเข็มทิ่มแทง ดังนั้น……ฉันคิดว่าฉันต้องรักษาระยะห่างกับพี่ ก็เหมือนกับ……เหมือนเป็นพี่น้องทั่วไป”

……

ตอนที่ธิชาพูดออกมานั้น น้ำเสียงดูหนักแน่น และจริงจังมาก

แต่อุณหภูมิรอบกายของธาวินกลับเพิ่มสูงขึ้น

เพราะสาวน้อยที่เอาตัวแนบเขา ทุกคำที่พูดออกมา ก็จะกระทบตัวเขาอยู่ตลอดเวลา

กระทบจนไฟในตัวของเขาพุ่งสูงขึ้นเรื่อยๆ แผดเผาจนไม่อาจดับสลายไปได้

ดอกบัวตูมนุ่มนิ่มสองก้อนของเธอแนบอยู่กับแผ่นหลังของเขา และยังกระทบไปมาอีกด้วย

แม้ธาวินจะไม่รู้ว่าทำไมธิชาถึงเปลี่ยนไปมากขนาดนี้

เหมือนในระยะเวลาสั้นๆ จากสาวน้อย……กลายเป็นผู้หญิงอย่างเต็มตัว

ทุกการกระทำของเธอเต็มไปด้วยนัยแฝง

คุ้นชินและเป็นมืออาชีพ

ลูกกระเดือกของธาวินขยับขึ้นลงอย่างไร้เสียง

ธิชากลับก้มตัวต่ำลง……ริมฝีปากอ่อนนุ่มนั้นเลื้อยผ่านลูกกระเดือกของเขา

ธาวินตั้งสติอย่างไว มือใหญ่ของเขาจับข้อมือของธิชาไว้แน่น

เขาดูเหมือนจะยิ้มแต่ก็ไม่ยิ้ม “ธิชา นี่ก็คือความสัมพันธ์พี่น้องทั่วไป……ที่เธอพูดถึงงั้นเหรอ?”

ธิชากัดริมฝีปาก เผยให้เห็นฟันขาวของเธอ

สายตาของเธอมืดมน แต่ก็ดูอบอุ่นมาก

เธอพูดอย่างเชื่องช้าว่า “พี่หมายถึงเรื่องอะไร……ฉันไม่เข้าใจ”

ยังพูดไม่ทันจบ

ข้อมือของธิชาก็ถูกเขาดึงไปแรงๆ

ร่างกายของเธอถูกยกสูงขึ้นเล็กน้อย ก้นนุ่มของเธอนั่งอยู่บนตักของเขา