รักลิมิเต็ดของคุณชายเลอค่า - บทที่462 ดนัยไม่เคยตัดสินใจตัดขาดจากเธอ
อี๊ฟใจสั่น
แม้เธอจะไม่ชอบวรรจชนกมากก็ตาม
ในใจก็แอบด่าว่าหล่อนเป็นดอกบัวขาวที่แสร้งทำตัวใสๆอยู่ตลอดเวลา
ทั้งแก่ทั้งเจ้าแผนการ ไม่ใช่ผู้หญิงแบบที่ท่านดนัยชอบเลยสักนิด
แต่สิ่งเดียวที่เธอต้องยอมรับเลยก็คือ
วรรจชนกฉลาดมาก
ไม่ว่าจะเป็นไอคิวหรืออีคิว ก็ยอดเยี่ยมมากกว่าคนทั่วไป
แม้อี๊ฟจะไม่ชอบมากแค่ไหน แต่กลับพูดคุยกับหล่อนได้อย่างง่ายดาย
ผู้หญิงที่ฉลาดเหมือนกัน การพูดคุยจึงไม่ค่อยติดขัดมากนัก
ก็เหมือนกับตอนนี้ เธอยังไม่ได้พูดอะไรเลย
วรรจชนกก็เดาออกแล้วว่าเธอจะพูดอะไรบ้าง
อี๊ฟก็เลยไม่พูดพร่ำทำเพลงอีก
“คุณนายฉลาดจังเลยนะคะ ปิดบังอะไรคุณนายไม่ได้เลย คืนนี้ตั้งแต่ที่ท่านดนัยกลับมาที่คฤหาสน์ สีหน้าก็ดูแย่มากตลอด เห็นได้ชัดว่าอารมณ์ไม่ดี คืนนี้แม้ฉันจะไม่ไป……แต่ก็ได้ยินมาว่า ธิชากับธาวินออกงานเลี้ยงการกุศลด้วยกัน ธิชาผอมไปเยอะมาก แต่งตัวเซ็กซี่มาก สวมชุดสีดำ ไม่รู้ว่าจะยั่วใคร ผู้ชายในงานเลี้ยงต่างก็มองธิชากันหมด ฉันยังได้ยินมาด้วยว่า……ชนัดพลรับคำสั่งมาจากท่านดนัยให้ไปเชิญมา แต่หล่อนกลับไม่มา ขนาดชนัดพลพูดถึงคุณหนูดวงใจแล้ว ธิชาก็ยังทำท่าไม่สนใจเลย”
แววตาของวรรจชนกไม่เปลี่ยนแปลงใดๆ
เธอพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยว่า “สิ่งที่เธอพูดมา ฉันเข้าใจหมดแล้ว”
อี๊ฟพูดต่อว่า “ฉันเดาไม่ออกว่าตอนนี้ธิชากำลังเล่นเกมอะไรอยู่กันแน่ จากที่ฉันรู้จักหล่อนมา ถ้าหล่อนมีสติจริง ก็น่าจะพยายามแย่งสิทธิ์การเลี้ยงลูกจากคุณหนูดวงใจมาให้ได้ แต่นี่ก็หลายเดือนแล้ว……หล่อนกลับไม่สะทกสะท้านอะไรเลย ตอนนี้กลับปรากฏขึ้นในสายตาของทุกคน เห็นได้ชัดว่ากำลังดึงดูดความสนใจของคนอื่น ฉันไม่เข้าใจเลยจริงๆ”
วรรจชนกเม้มริมฝีปากบาง และทำเสียง ‘หึ’ เบาๆ
“เธอเดาไม่ออกก็ไม่แปลกหรอก ธิชากับเธอไม่สนิทกันสักหน่อย ไม่ใช่เพื่อนและไม่ใช่พี่น้อง เธอจะเดาออกได้ยังไงว่าหล่อนคิดอะไรอยู่”
สายตาของอี๊ฟเต็มไปด้วยการลองใจ “แต่ฉันกับหล่อนก็รู้จักและอยู่ด้วยกันมาสองปีได้ ฉันรู้จักหล่อนดี แต่ครั้งนี้……ฉันไม่เข้าใจเลย ถ้าคุณนายมีข้อเสนอแนะอื่นๆ ขอคุณนายช่วยแนะนำหน่อยสิคะ”
วรรจชนกยกแก้วขึ้นมาดื่มนมที่มีแคลต่ำจนหมด
เธอกระตุกมุมปาก รู้สึกร่างกายผ่อนคลายมาก
แต่บนใบหน้ากลับไม่มีรอยยิ้มเลยสักนิด
วรรจชนกเย็นชามาก
และไม่ใช่ความเย็นแบบที่เสแสร้งออกมา
ผู้หญิงคนนี้เย็นชาจากภายนอกสู่ภายใน จนแทรกซึมไปถึงกระดูก
“อี๊ฟ เธอไม่รู้จริงเหรอ?”
อี๊ฟใจสั่น ความกังวลที่เธอเก็บซ่อนมานาน
ผุดขึ้นมารุนแรงขึ้นเรื่อยๆ
แต่เธอก็ไม่ยอมเชื่อ
วรรจชนกอย่างมากก็แค่สงสัยเท่านั้น……
เธออาจจะไม่รู้นะ
ถ้าวรรจชนกรู้ว่าเธอแอบทำร้ายธิชา
จะนิ่งเฉยโดยไม่สนใจได้ยังไง?
วรรจชนกน่าจะหาโอกาสพูดออกมาสิ
เพราะยังไงการอยู่ของเธอ……ก็เป็นก้างขวางคอของคุณนายแห่งตระกูลภักดิภูมิเมธีอยู่แล้ว
แม้จะไม่ถือว่าเป็นก้างขวางคอ
อี๊ฟไม่เชื่อว่าโลกนี้จะมีผู้หญิงที่ไม่ขี้หึงจริงๆ
แม้จะใจกว้างแค่ไหน ก็เป็นแค่ข้ออ้างและการแสดงเท่านั้น
ผลประโยชน์ย่อมมาก่อนอยู่แล้ว ยิ่งเยอะเท่าไหร่ ผู้หญิงก็จะยอมแพ้เพื่อผลประโยชน์แน่นอน
แต่ในตอนที่เธอมีอำนาจและอิทธิพลในมือแล้ว
เธอไม่มีทางไม่สนใจผู้หญิงอื่นข้างตัวสามีของตัวเองแน่นอน
แม้จะเป็นผู้หญิงที่นิสัยดีแค่ไหนก็ไม่มีทางทำได้หรอก
…………
อี๊ฟจึงทำท่าผ่อนคลายและพูดว่า “รู้อะไรคะ?”
วรรจชนะไม่พูดอะไร
บรรยากาศในห้องออกกำลังกายส่วนตัวของเธอเริ่มเย็นเฉียบมากขึ้น
เหมือนกับผ่านไปนานเป็นศตวรรษ
วรรจชนกพูดด้วยน้ำเสียงรำคาญว่า “เธอนี่มันเสแสร้งจริงๆนะ อี๊ฟ เธอทำอะไรไปบ้างก็รู้ดีแก่ใจนะ ตอนนี้ธิชาความจำเสื่อม แม้จะไม่ได้ลืมไปทั้งหมด แต่สำหรับเรื่องที่เกิดขึ้น น่าจะลืมไปหมดแล้ว หล่อนอาจจะไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองเคยมีลูก เธอโหดจริงๆนะ ถ้าดนัยรู้ว่าเธอแอบค้าขายกับทหารนอก เธอไม่ได้ตายดีแน่”
“……” แม้จะตั้งใจสงบจิตสงบใจมากแค่ไหน แต่อี๊ฟก็ยังตกตะลึงมาก
เธอยังคงไม่อยากจะเชื่อ
วรรจชนกรู้ได้ยังไงกัน……
และยังรู้รายละเอียดด้วย……
เธอสืบเองงั้นเหรอ?
หรือว่าเห็นเธอทำร้ายธิชาเองกับตา
อี๊ฟเหงื่อแตกอย่างหวาดผวา
เธอดูไม่ออกเลยว่าวรรจชนกเป็นผู้หญิงยังไงกันแน่……
วรรจชนกหรี่ตามองดูท่าทีของเธอ และแสยะยิ้มออกมาอย่างเย็นชา
เธอพูดด้วยน้ำเสียงดูถูกว่า “อี๊ฟ เธอไม่ต้องทำท่าตกใจขนาดนั้นหรอก และไม่ต้องกลัวด้วย ถ้าฉันอยากให้เธอตาย ก็บอกเรื่องที่เธอแอบทำลับหลังดนัยไปหมดแล้ว พูดตามตรงนะ ดนัยไม่ได้ชอบเธอเลยสักนิด เธอติดตามเขามานานที่สุด ตัดเรื่องรักใคร่ระหว่างชายหญิงออกไป เธอก็ถือว่าเป็นผู้ช่วยที่ดีสำหรับเขาเลย ฉันเอาใจเชียร์เธอมาตลอดนะ”
“พูดตามตรง ฉันไม่ได้เห็นเธออยู่ในสายตาเลย เธอไม่ต้องระแวงฉันหรอก เรื่องสกปรกที่ทำมาโดยตลอดในหลายปีนี้ ฉันว่านะ ดนัยอาจจะรู้ก็ได้นะ เขาเป็นคนที่มีเหตุผล เวลาไหนควรให้รางวัลหรือลงโทษ เขาแยกแยะในใจได้ ในเมื่อเขาไม่ลงโทษเธอ ฉันก็จะไม่ลงโทษเธอเหมือนกัน ทุกอย่างขึ้นอยู่กับดนัยกฤต อี๊ฟ ปกติเธอก็ทำงานได้ดีมาก ถ้าว่างๆก็เอาแรงไปทำเรื่องอื่นดีกว่านะ ธิชาทำอะไรเธอไม่ได้แล้ว หล่อนใช้ไม่ได้เลยจริงๆ”
อี๊ฟยังคงตกตะลึงอยู่
เธอตะลึงจนไม่อาจปิดบังได้
เธอเข้าใจมาตลอดว่าวรรจชนกเป็นผู้หญิงที่ยากที่เดาใจได้
แต่ว่า……
แต่เธอทำอะไรก็ระมัดระวังมาโดยตลอด
เรื่องที่เสี่ยงอันตราย เธอจะไม่แตะต้องเลย
การติดต่อกับทหารอเมริกาก็เป็นทางที่เธอแอบหาเงินเข้ากระเป๋าตัวเอง
เรื่องนี้……ขนาดลูกพี่ลูกน้องอย่างนันทญาของเธอยังไม่รู้เลย
นันทญายังไม่รู้เลยว่าเธอไปหายาที่ทรมานนักโทษมาจากไหน
วรรจชนกรู้ได้ยังไงกัน……
…………
สีหน้าของอี๊ฟตกตะลึงมาก แต่วรรจชนกกลับทำเหมือนกำลังดูการแสดงของตัวตลกอยู่
“อี๊ฟ เธอจะเสียเวลาวางแผนกับฉันทำไมกัน? ตอนนี้เธอคงกำลังคิดว่าฉันเป็นผู้หญิงที่มีความลึกลับและน่ากลัวมาก เธอสงสัยมากเลยใช่ไหมว่าฉันไปสืบมาจากไหน?”
วรรจชนกแสยะยิ้ม “เธอไม่ต้องเสียเวลาหรอก เธอคงจะลืมไปแล้วว่าพ่อฉันเป็นใคร รัฐมนตรีต่างประเทศ จะมีอะไรปิดบังสายตาท่านได้?”
แม้วรรจชนกจะพูดเปิดเผยไพ่ตายของตัวเองออกมา
อี๊ฟก็พยายามข่มให้ตัวเองตั้งสติและใจเย็นลงมาได้
เธอสีหน้าซีดเซียว เหมือนเพิ่งเผชิญกับประสบการณ์ครั้งใหญ่
เธอพูดด้วยน้ำเสียงแหบแห้งว่า “คุณนายรู้จักฉันดีจริงๆนะคะ ฉันรู้ตัวว่าไม่คู่ควร ฉันแค่ไม่เข้าใจว่า ในเมื่อคุณรู้ว่าฉันทำอะไรกับธิชา ทำไมถึง……ไม่เคยเข้ามาห้ามเลย?”
วรรจชนกยกมือขึ้นและตบหน้าอี๊ฟเบาๆ
แม้จะไม่เจ็บ
แต่แรงกับท่าทางนั้น กลับเป็นการดูถูกอย่างแรง
อี๊ฟถูกดนัยยกย่องเชิดชูมากเกินไป
ขนาดชนัดพลยังให้ความสำคัญกับเธอมากๆ
นอกจากว่าเธอจะทำอะไรที่เกินกว่าเหตุ น้อยครั้งที่ดนัยจะต่อว่าเธอ
การดูถูกแบบนี้……
เป็นครั้งแรกที่วรรจชนกทำกับเธอ
อี๊ฟหายใจถี่ขึ้น ขอบตาทั้งสองข้างแดงก่ำ
“เธอเป็นคนฉลาดนะ แต่ว่า……ใช้เวลาท่อนล่างคิดมากเกินไป และเยอะมากไปด้วย จะทำให้กลายเป็นผู้หญิงชั้นต่ำได้ง่าย ทำไมฉันต้องห้ามเธอด้วย? ฉันไม่เก็บธิชาไว้ในสายตา เพราะฉันไม่สนใจ สิ่งที่ฉันต้องการ มีเพียงดนัยให้ฉันได้ นอกจากนี้แล้ว ฉันไม่มีความต้องการอื่น แต่ฉันรู้ดีอยู่เรื่องหนึ่งว่า ดนัยไม่เคยคิดที่จะเลิกหรือตัดขาดกับผู้หญิงคนนั้นเลย เธอคิดว่าที่เขาเอาดวงใจมาให้ฉันดูแล เพื่อสร้างภาพพจน์ครอบครัวสุขสันต์และดึงคะแนนเสียงเท่านั้นเหรอ?”
“ไม่ เขาทำเพื่อธิชา ขอแค่เก็บดวงใจไว้ สักวันธิชาก็จะกลับมาเอง เขาให้ความสำคัญกับผู้หญิงคนนี้เยอะมาก”
“ฉันเห็นได้อย่างชัดเจน ดังนั้นฉันเลยเกลียดธิชามาก การปรากฏขึ้นของหล่อน ขัดขวางอนาคตของฉันกับดนัย แต่ว่า……โบราณก็เป็นแบบนี้อยู่แล้ว ก็ไม่ต้องจริงจังมากก็ได้”