รักลิมิเต็ดของคุณชายเลอค่า - บทที่293 ธิชาอีกคนบนโลกใบนี้

ธิชารู้สึกหวาดกลัวผู้ชายที่สวมหน้ากากตรงหน้ามาก

ไม่ใช่แค่ครั้งแรกที่ถูกลักพาตัวแล้วบีบแค้นความจริง และยังเป็นครั้งแรกที่ถูกใช้เครื่องจับเท็จ

สำหรับเธอแล้วสาเหตุของความกลัวไม่ได้มาจากแค่ผู้ชายคนนี้เท่านั้น

แต่เป็นเรื่องที่ดนัยกฤตสืบได้ว่าใครเป็นคนใส่ร้ายเธอในเว็บไซต์ของมหาลัย แต่กลับสืบไม่ได้ว่าใครเป็นคนลักพาตัวเธอ

ขนาดดนัยกฤตยังสืบไม่ได้ คนคนนี้จะต้องหลบซ่อนได้มิดชิดมากแค่ไหน เป็นเรื่องที่น่าหวั่นผวามากจริงๆ

แต่เพราะความดีใจจากการท้อง รวมไปถึงเรื่องราวเล็กๆน้อยๆก็ขจัดฝันร้ายในหัวเธอไป

นี่เพิ่งลืมได้ไม่นาน

ไม่คิดว่าจะได้เจอกันอีกแล้ว

ธิชาแค่อึ้งไปพักหนึ่ง ไม่นานก็ลุกขึ้นเตรียมวิ่งหนีออกไป

เธอวิ่งหนีไปที่ประตูเร็วมาก

ชายหนุ่มสวมหน้ากากร่างสูงโปร่ง แต่กลับเชิดคางขึ้นแล้วมองเธอจากที่สูง

เขาเอามือไพล่หลัง ท่ายืนแบบนี้ดูสูงสง่ามาก

พูดอย่างเชื่องช้า เหมือนไม่ร้อนใจกับการหนีของเธอเลย

ท่าทีแบบนี้ของเขาทำเอาธิชารู้สึกใจสั่น

เหมือนเขารู้ว่าตัวเองเป็นสัตว์น้อยในกรง นอกจากเขาจะปล่อยก่อน ไม่งั้นถึงเธอจะขัดขืนมากเพียงใด ก็ไม่อาจหนีออกไปที่นี่ได้แน่นอน

ได้ยินเขาพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยว่า: “คนสวย ไม่ต้องกลัวหรอก วันนี้ที่เรียกเธอมา อยากให้เธอดูเรื่องสนุกๆน่ะ เธอไม่ต้องรีบไปไหนหรอก ดูละครเรื่องนี้จบก่อน ฉันถึงจะปล่อยเธอไป”

ธิชาใกล้กับประตูมากแล้ว ขอแค่วิ่งอีกไม่กี่ก้าวก็จะถึงประตูอยู่แล้ว

แต่จิตใต้สำนึกเธอเหมือนรู้ว่าแม้เธอใกล้ประตูมากแล้ว แต่ก็หนีออกไปไม่ได้อยู่ดี

ชายหนุ่มแปลกประหลาดคนนี้มีฝีมือที่แปลกประหลาดมากกว่าภายใต้หน้ากากนั้นอีก

พวกครามทุกคนก็ล้วนแต่มีฝีมือดีกันหมด

แต่เขากลับมีวิธีไม่ให้พวกเขาเข้ามาในห้องได้

ยิ่งไปกว่านั้น พวกบอดี้การ์ดยังหายไปในขณะที่เธอไม่ทันสังเกตอีกด้วย

พูดอีกอย่างก็คือ นี่มันเป็นเหมือนมายากลเลย

ธิชาเกิดความระแวงในใจ แต่ก็ยังทำหน้าใจเย็นไว้ก่อน “ดูละครเหรอ? งั้นบอกฉันก่อนได้ไหม เพียงวรินทร์เพื่อนของฉันอยู่ที่ไหน ฉันเป็นห่วงเธอมาก ถ้าไม่บอกฉันว่าเธอปลอดภัยดีไหม ฉันอาจจะไม่มีอารมณ์ดูละครกับนายนะ”

อีกฝ่ายยังคงมีท่าทีเชื่องช้า

นานมากกว่าจะพูดว่า “เพียงวรินทร์เหรอ? ตอนนี้เพียงวรินทร์น่าจะพักผ่อนอยู่บ้านนะ”

ในสมองของธิชาว่างเปล่าไปหมด เธอมองเขาอย่างไม่อยากจะเชื่อ “นายหมายความว่ายังไง?”

ธิชาเพิ่งถามเสร็จ ในใจก็คิดว่าตัวเองโง่มาก อยากจะกัดลิ้นตัวเองให้ขาดไปเลย

บาร์เทนเดอร์โทรศัพท์มาอะไรกัน……

โทรมาบอกว่าเพียงวรินทร์เมาจนไม่ได้สติ น่าจะเป็นแผนการมากกว่า ก็เพื่อหลอกให้เธอมาร้านเหล้าตอนกลางคืน

แต่คนคนนี้……มีจุดประสงค์อะไรกันนะ

เธอขมวดคิ้วแล้วถามด้วยน้ำเสียงเข้มงวดว่า: “คุณหลอกฉันมา มีเรื่องเร่งด่วนอะไรเหรอ? เร็วหน่อยได้ไหม รีบทำให้มันจบๆไป ฉันต้องรีบกลับไปนะ ไม่งั้นดนัยกฤตจเป็นห่วงฉันได้ ถ้าเขาเห็นว่าฉันหายตัวไป แม้นายหลอกฉันมาไม่ได้คิดร้ายอะไร คิดว่าเขาคงจะคิดบัญชีกับนายทั้งของเก่าและของใหม่”

น้ำเสียงของธิชาครึ่งหนึ่งเกรงใจ อีกครึ่งหนึ่งข่มขู่

เกรงใจก็เพื่อยื้อเวลาไว้ ข่มขู่ก็คือเธอรู้สึกว่าเมือง J ไม่มีใครที่ไม่กลัวดนัยกฤต

ขนาดธาวินที่ไม่มีขื่อมีแป ก็ยังต้องไว้หน้าดนัยกฤต

รวมไปถึงพสิษฐ์……ขนาดตำแหน่งอย่างพสิษฐ์ ก็ไม่มีทางขัดใจดนัยกฤตได้ง่ายๆ แถมยังตั้งใจจะสานสัมพันธ์ไมตรีอีกด้วย

ชายสวมหน้ากากคนนี้……แม้จะมีตัวตนที่ไม่แน่ชัดและจุดประสงค์แปลก

แต่ในเมื่อเขาสวมหน้ากาก ก็ต้องทำเพื่อป้องกันอยู่แล้ว ไม่พร้อมที่จะเปิดเผยตัวตนของเขา

ตราบใดที่เป็นคนมีจุดอ่อน ก็ไม่มีทางที่จะไม่เกรงกลัวสิ่งใดเลย

ธิชาพูดด้วยน้ำเสียงข่มขู่ ก็เพื่ออยากใช้ชื่อดนัยกฤตมาขู่เขา

แต่ทว่า ชายหนุ่มกลับแสยะยิ้มแล้วพูดว่า “ฉันแค่เชิญเธอมาดูละคร แค่ดูละครเอง ไม่ได้จะให้เธอแสดงเองสักหน่อย ถ้าเธออยากแสดง ฉันก็จะจัดการให้เอง แต่ตอนนี้ ฉันต้องการให้เธอหุบปาก เป็นผู้ชมที่ดี เข้าใจไหม?”

ธิชารู้สึกหัวใจตัวเองเต้นรัวและแรงมาก

น้ำเสียงของชายคนนี้มันน่าตบสักฉาดจริงๆ ก็เหมือนกับว่าโลกนี้เป็นของฉันคนเดียว ไม่ว่าใครที่ได้ยินแบบนี้แล้วก็ต้องพูดไม่ออกกันหมด

ธิชาข่มความคิดที่อยากจะหนีออกไป กลับไปนั่งบนโซฟาด้วยสีหน้าบึ้งตึง

ในใจกลับอดไม่ได้ที่จะด่าคน

ชายสวมหน้ากากคนนี้มีโรคหลายบุคลิกแน่ๆ โรคจิตไปแล้ว

กล้าประชดว่าเธอลีลางั้นเหรอ??

เธอลีลายังไงกัน?

ธิชาทำหน้าบึ้งและเงียบลงแล้ว

ชายสวมหน้ากากก็ไม่พูดอะไรอีก

ภายในห้องมีบรรยากาศความคลุมเครือและความแปลกมากขึ้นเรื่อยๆ

ต่อมา……ตรงหน้าก็มีนักเต้นสาวระบำลีลาอ่อนช้อย ส่ายหัวส่ายสะโพก เริ่มทำท่าเรียกแขกให้สนใจ

ธิชารู้สึกว่าท่าเต้นพวกหล่อนใช้ได้เลย แต่เธอเป็นผู้หญิง ดูผู้หญิงด้วยกันเองเต้นแบบนี้ เธอไม่มีความรู้สึกอะไรจริงๆ

ในตอนที่เธอสับสนอยู่นั้น

คนนำเต้นที่มีหุ่นแซ่บ ทันใดนั้นก็เดินมาใกล้เธอ……เปิดหน้ากากตัวเองต่อหน้าเธอ

ธิชาเบิกตาโพลงโตอย่างกับเห็นผี และอ้าปากค้าง

คนนำเต้น มีหน้าตาเหมือนกับ……เธอเลย