รักลิมิเต็ดของคุณชายเลอค่า - บทที่229 เธอสกปรกแล้วเขายังจะรับได้ไหม

สีหน้าของธิชาซีดเซียวขึ้นเรื่อยๆ

ยิ่งธาวินมีเจตนาร้ายต่อเธอมากแค่ไหน เธอก็ยิ่งแน่ใจว่าเรื่องที่ใส่ร้ายเธอในเว็บไซต์ของมหาลัย J ต้องเกี่ยวข้องกับธาวินแน่นอน

นอกจากธาวินแล้ว เธอก็ไม่เคยผิดใจกับคนถ่อยคนไหนอีกเลย

และเพื่อทำลายชีวิตอันสงบสุขของเธอ ไม่กลัวเสียเวลา ก็คงมีแต่ธาวินคนถ่อยที่แค้นฝังใจอย่างเขาจะทำได้

ธาวินพูดด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ กลับทำเอาทั้งห้องฮือฮากันใหญ่

ผู้หญิงที่ไร้ยางอายพวกนั้นก็โห่ร้องขึ้นตาม ผู้ชายที่ขวางทางธิชาไว้ก็ทำหน้าทะลึ่งอีกครั้ง

ธิชาเธอท่าทางหัวจนหันของผู้หญิงพวกนั้น……ก็เดาได้แล้วว่าพวกเขาจะเล่นอะไรกัน

แม้เธอจะพูดชื่อของเกมไม่ได้ แต่ก็รู้ว่านี่มันเป็นเกมของผู้ใหญ่ที่ไร้มนุษยธรรมสิ้นดี

ภาพที่เธอเห็นเมื่อกี้ก็น่าสะอิดสะเอียนมากพอแล้ว ตอนนี้เธอพยายามอดทนไว้ เพื่อหาโอกาสหนีออกจากห้องนี้ไปให้ได้

แต่เธอเพิ่งถอยไปก้าวเดียว หันหน้ากลับไปก็เห็นบอดี้การ์ดสองคนขวางประตูเอาไว้ เห็นได้ชัดว่าไม่อยากปล่อยเธอออกไปแล้ว

ทันใดนั้นธิชาก็นึกถึงตอนที่ไพลินเจอเธอ……พูดจาประชดประชันก่อน จากนั้นก็เปลี่ยนสีหน้าอารมณ์ กลับให้คนนำทางธิชาไปหาธาวินอย่างเป็นมิตร

ดูแล้วไพลินรู้ดีว่าธาวินเล่นอะไรในห้อง และตั้งใจหลอกเธอมาที่นี่

ธิชาแสยะยิ้ม แล้วจ้องธาวินด้วยแววตาดูถูก: “ยังไงก็รู้จักกันมาสิบกว่าปี แม้ฉันจะรู้ว่าคุณเป็นม้าที่มีเพศสัมพันธ์ไปทั่ว แต่คืนนี้ถ้าไม่ได้เห็นกับตา……ฉันไม่รู้จริงๆนะว่าเกมที่สัตว์เล่นกันแบบนี้คุณก็สนใจกับเขาด้วย ฉันอาจจะไม่ค่อยมีความรู้ด้านนี้เท่าไหร่ แต่พอเห็นแล้วฉันก็สะอิดสะเอียนมากเลยล่ะ เป็นพี่น้องกันมาครั้งหนึ่ง ฉันก็ขอเตือนคุณแล้วกันนะว่า ระวังตัวด้วย เกิดอายุยังน้อยก็ติดโรคสกปรกมาไม่รู้ตัว เดี๋ยวจะได้ไม่คุ้มเสียนะ”

เสียงของธิชาไม่สูงหรือไม่ต่ำเกินไป แต่ก็ทำให้คนทั้งห้องได้ยินชัดเจนแจ่มแจ้ง

คำว่า ‘เป็นพี่น้องกันมาครั้งหนึ่ง’ ของธิชา ทำเอาสีหน้าของทุกคนเปลี่ยนไปทันที

ธาวินไม่มีน้องแท้ๆ มีแค่น้องสาวต่างพ่อแม่กัน

เพื่อนสนิทของเขารู้ดีว่าตอนนั้นธาวินรักและเอ็นดูน้องสาวคนนี้มาก

ถึงแม้จะไม่ใช่เพื่อนสนิท ก็รู้จักชื่อของธิชาดี

บวกกับข่าวอื้อฉาวที่ดังขึ้นในงานหมั้นครั้งนั้น ในแวดวงก็รู้กันหมดว่าธาวินเคยมีอะไรกับน้องสาวตัวเอง

ผู้ชายที่ขวางทางธิชาไว้เห็นแบบนี้แล้วก็รีบเปลี่ยนความคิดของเขาทันที

น้องสาวของธาวิน……เขาไม่มีความคิดที่จะได้มาครอบครองหรอกนะ

ไม่ไหวๆ

……

สีหน้าของธาวินบึ้งตึงขึ้นเรื่อยๆ เขาเงยหน้ามองไปด้วยแววตาที่เยือกเย็น

แววตาที่เยือกเย็นของเขามองไปที่ธิชา “เธอพูดอะไรของเธอกัน ถ้ากล้าก็พูดอีกทีสิ”

ธิชาแสยะยิ้มหัวเราะ ใบหน้าขาวเนียนของเธอไม่มีความกลัวเลย

ธาวินคีบบุหรี่แล้วสูบเข้าไปลึกๆ เขาลุกขึ้นยืน บรรยากาศในห้องตึงเครียดตามไปด้วย ทุกคนมองดูเขาเดินไปหาธิชา

ต่างก็ต้องหลบหน้ากันหมด ในใจก็คิดว่าคุณชายธาวินโกรธจริงแล้ว อาจจะถึงชีวิตเลยก็ได้นะ

ธิชาแม้จะด่าฉอดๆ แต่ขาของเธอก็เริ่มอ่อนระทวยลงแล้วเหมือนกัน

ขนาดเธอยังรู้สึกว่า ธาวินคงโกรธเพราะเธอแน่ คงได้เข้ามาตบเธอสักสองสามฉาด

เธอไม่หลบ แววตาไม่มีการหลบเลยด้วยซ้ำ เพราะเธอรู้ว่าประตูถูกขวางทางไว้แล้ว แม้เธอจะอยากหนีก็ไม่มีโอกาสได้หนีแล้วล่ะ

ธาวินเดินเข้ามาหาเธอทีละก้าว

บีบบังคับเธอต้องถอยไปติดกำแพง

มือที่คีบบุหรี่ไว้ของเขาก็ยกขึ้นกะทันหัน ธิชาคิดว่าเขาจะใช้หัวบุหรี่กดไปที่เนื้อตัวเธอ

เธอรู้สึกกลัวมากในใจ แต่สีหน้ายังคงใจเย็นอยู่เหมือนเดิม และพูดประชดไปว่า “นี่พี่โกรธแล้วเหรอ? ขนาดนั้นเชียวเหรอ? ฉันแค่ใจดีอยากจะเตือน โรคเอดส์รักษายากมากเลยนะ โรคสกปรกอื่นๆก็รักษานานด้วยนะ”

ธาวินกดดับบุหรี่อย่างไว แต่กลับกดไปที่กำแพงด้านข้างของธิชา

กลิ่นควันบุหรี่โอบล้อมตัวธิชาไว้

เธออยากจะไอออกมา แต่ก็ต้องอดทนไว้ อดทนจนหน้าบวมไปหมด

ธาวินยื่นมือไปบีบคอเธอไว้ มืออีกข้างก็ตบหน้าเธอเบาๆ เม้มริมฝีปากแล้วพูดอย่างเย็นชาว่า: “ฉันก็แค่เล่นนิดๆหน่อยๆแถมยังมีใบรับรองสุขอนามัยด้วย แต่ปากน้อยข้างล่างของเธอ……ถูกผู้ชายแทงมาก็ไม่น้อยเลยนะ ฉันว่าผู้หญิงในห้องนี้สะอาดกว่าเธอเป็นร้อยเท่า!”

ธิชาโกรธจนหน้าแดงไปหมด และก็นึกถึงวิดีโอที่ถูกตัดต่อขึ้นมานั้น

ก็มีแต่ธาวินที่กล้าเหยียดหยามเธอแบบนี้……

จะต้องเป็นเขาแน่!

เธอยิ่งคิดก็ยิ่งโกรธ อยากจะยิงเขาให้ตายในนัดเดียวเลย

แต่เพราะบนตัวไม่มีอาวุธ เธอจึงงอเข่าขึ้นมาอยากจะเตะหว่างขาเขา

ชายหนุ่มไหวพริบเร็วมาก เขาหลบอย่างรวดเร็ว เข่าของธิชาเตะไปที่ขาของเขาทีหนึ่ง

แม้จะไม่โดนจุดสำคัญ แต่ก็เจ็บมากอยู่ดี

สีหน้าของธาวินดำจนน่ากลัว

เขาบีบคอของธิชาไว้ มือใหญ่พลิกตัวเธอ กดหน้าเธอแนบกับกำแพง แล้วแหวกขาของเธอออก

“เธอนี่มันเก่งจริงๆเลยนะธิชา กล้าลงไม้ลงมือกับฉันด้วย เธอบ้าไปแล้วหรือไง? สู้กับฉันได้เหรอยังจะกล้าลงมือกับฉันอีก ครั้งก่อนฉันบอกกับเธอไว้ว่าไง เธอไม่จำเลยหรือไง? ฉันบอกให้เธอไสหัวออกไปไกลๆอย่าให้ฉันเห็นหน้าอีกไม่ใช่หรือไง? ดูเธอสิ อยากรนหาที่ตายอยู่เรื่อย ธิชาฉันเตือนเธอแล้วนะ อย่ามาหาเรื่องฉัน ถ้าฉันโกรธขึ้นมา ฉันจะหาผู้ชายสิบกว่าคนต่อแถวกันทะล้วงเธอให้ตายไปเลย ฉันอยูดูจังเลย ยัยชั้นต่ำอย่างเธอที่โดนข่มขืนแล้ว……ดนัยกฤตยังรับได้ไหม!”

ธิชาโกรธมองบนไม่ได้

เธอกัดริมฝีปาก นานมากกว่าจะพูดออกมา “เรื่องแบบนี้ คุณคงวางแผนนานแล้วสินะ คุณคงอยากให้ฉันสกปรก ทำให้ฉันสกปรกเหมือนกับคุณ……ดนัยกฤตจะได้รังเกียจฉัน ไม่เก็บฉันไว้แล้ว คุณนี่มันต่ำตมจริงๆเลยนะ ใส่ร้ายฉันด้วยข้อมูลเท็จพวกนั้น……คุณคิดว่าทำแบบนี้ฉันก็จะออกจากมหาลัย J งั้นเหรอ?”