รักลิมิเต็ดของคุณชายเลอค่า - บทที่226 คุณชายอารมณ์ร้อน เลี่ยงได้ก็เลี่ยงไปก่อนเถอะ
ตอนเย็นดนัยกฤตกลับมา ธิชายังไม่ทันได้พูด เขาก็ตรวจสอบเรื่องนี้อย่างละเอียดแล้ว
ธิชาอยากทำเป็นไม่สนใจ แต่ในใจเต็มไปด้วยความแค้นที่มีต่อธาวิน
เพราะธาวิน……เธอต้องเสียสละไปมาก
ครั้งนี้เธอถูกทอดทิ้งก่อน หรือเป็นเพราะวันก่อนที่เธอไม่ยอมเขาบนรถ ก็เลยถูกแก้แค้นแบบนี้งั้นเหรอ?
ธาวินไม่ได้รับดีเอ็นเอความสง่าและความดีของลุงรัณเลยหรือไง
นี่มันเศษเดนนรกชัดๆ
ดนัยกฤตเห็นแววตาภวังค์ที่ยากจะปกปิดของธิชา
เขาบีบแก้มของธิชาแล้วพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนว่า: “โดนใส่ร้าย ไม่สบายใจใช่ไหม?”
ธิชาส่ายหน้าแล้วพูดว่า “ไม่ใช่หรอก แค่โกรธน่ะ ภาพพวกนั้น……คุณได้ดูหรือยัง?”
ที่เธอหมายถึงก็คือข้อมูลทั้งหมดในโพสต์นั้น รวมไปถึงวิดีโอนั่นด้วย
ดนัยกฤตพูดอย่างเรียบเฉยว่า: “ฉันได้ดูโพสต์นั้นแล้ว สั่งให้คนลบออกแล้วล่ะ ทางมหาลัยฉันก็ไปแจ้งไว้แล้ว ไม่มีผลกระทบต่อเธอแน่นอน แต่เสียงนินทาของพวกนักศึกษาในมหาลัยก็คงยากที่จะควบคุมได้ นักศึกษาไม่มีอะไรทำก็จะเอาประเด็นนี้มาคุยกันสักพักใหญ่ ปิดไว้ก่อนดีกว่า ผ่านไปสักพักก็คงไม่มีคนพูดถึงแล้วล่ะ”
ธิชาเงียบไปสักพักใหญ่ เธอรู้สึกซาบซึ้งใจที่ดนัยกฤตใช้เส้นสายในการลบโพสต์นี้ให้เธอ แต่เรื่องนี้ก็ผ่านไปหลายวันแล้ว เธอมารู้เอาทีหลัง จึงทำให้ข่าวแพร่หลายออกไปมากขึ้น เชื่อว่าทั้งมหาลัยทั้งคณาจารย์และนักศึกษาคงได้เห็นและได้ยินกันหมดแล้ว ชื่อเสียงของเธอป่นปี้ไปแล้วล่ะ
ดนัยกฤตใช้เส้นสายตักเตือนไปแล้ว เชื่อว่าทางมหาลัยน่าจะไม่ลงโทษเธอเพราะโพสต์นี้
ส่วนเสียงนินทาในมหาลัย แม้จะมีผลกระทบต่อเธอแน่นอน แต่เธอก็ไม่ได้สนใจมาก ธิชาสนใจแค่ข่าวอื้อฉาวนี้จะแพร่กระจายไปตอนที่เธอจบแล้วเข้าไปอยู่ในแวดวงกฎหมายแห่งเมือง J เป็นผลกระทบเชิงลบที่ไม่ดีเอาเสียเลย……
ผู้หญิงที่เรียนคณะกฎหมาย ในอนาคตอาจจะสอบเป็นทนายความ แต่กลับมีชื่อเป็นอีตัวในรั้วมหาลัย
นี่ไม่มีทางที่จะไม่กระทบถึงการวางแผนอาชีพในภายภาคหน้าของเธอ
ธิชารู้สึกเศร้าใจ
ปัญหาบนโลกนี้ส่วนมากก็สามารถใช้เงินมาทำให้จบได้ แต่เสียงนินทาเสียงคำเล่าลือกลับยากที่จะควบคุมไว้ได้
ดนัยกฤตช่วยเธอลบโพสต์นั้นได้ และยังสามารถติดตามเว็บไซต์ของมหาลัยและบล็อกโพสต์ที่เกี่ยวกับเธอทุกอย่างได้
แต่กลับไม่สามารถปิดปากของทุกคนได้
ธิชาโอบเอวของชายหนุ่มไว้ แล้วซบหน้าตัวเองไปที่แผ่นอกอันกว้างขวางของเขาอย่างระมัดระวัง
“ดนัยกฤต……คุณน่าจะรู้นะว่าข้อมูลในโพสต์นั่นไม่ใช่ความจริงเลย วิดีโอพวกนั้นก็ไม่ใช่ของจริงด้วย……”
ชายหนุ่มเหมือนจะหัวเราะออกมาเสียงเบา มือใหญ่ของเขาวางไว้บนหัวของเธอ แล้วตบเบาๆสองที
“ฉันรู้ว่านั่นไม่ใช่เรื่องจริงอยู่แล้ว ยัยบ๊อง”
ตอนที่ดนัยกฤตพูดอยู่นั้น ธิชาได้ยินเสียงสั่นสะเทือนเล็กน้อยตรงหน้าอกอย่างชัดเจน
เขาใจเย็นมากจริงๆ เหมือนว่าเรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องใหญ่สำหรับเขาเลย
ด้วยเหตุนี้ธิชาก็รู้สึกใจเย็นลงเหมือนกัน
อย่างน้อยข่าวอื้อฉาวนั่น……ก็ไม่กระทบถึงความสัมพันธ์ของเธอกับดนัยกฤต
งั้นสำหรับเธอแล้ว นั่นก็ไม่ใช่เรื่องคอขาดบาดตายเหมือนกัน
ธิชาพูดเสียงเบาว่า “แม้จัดการลบโพสต์ไปแล้ว แต่เรื่องมันเกิดขึ้นกะทันหันเกินไป ฉันก็ไม่ใช่คนที่จะไปหาเรื่องใครก่อน ฉันว่าเรื่องนี้มันไม่ง่ายอย่างที่คิดเลย บางทีอาจจะไม่ใช่นักศึกษาจากมหาลัย J ทำก็ได้ คุณสืบให้ฉันหน่อยได้ไหมว่าใครเป็นคนสั่งการอยู่เบื้องหลัง……”
ดนัยกฤตรับปากทันทีว่า “ตอนที่ลบโพสต์ออกฉันก็สั่งให้คนไปตรวจสอบแล้วล่ะ แต่เธอก็รู้ว่า คนที่โพสต์แบบนี้ก็มักจะใช้ไอดีปลอมกันทั้งนั้น และยังสมัครด้วยเปลี่ยนตำแหน่งที่อยู่ตัวเองด้วย อาจจะต้องใช้เวลาสักระยะกว่าจะตรวจสอบได้ชัดเจน ช่วงนี้ถ้าเธอไม่สบายใจ ก็หยุดเรียนไปก่อน อยากทำอะไรก็ได้”
“ไม่ ฉันยังต้องไปเรียน ถ้าขาดเรียนบ่อยเกินไปจะกระทบต่อคะแนนได้ และอาจจะไม่จบก็ได้”
เรื่องนี้ธิชาคิดได้ตั้งแต่กลับมาแล้ว ไม่ว่าข่าวอื้อฉาวที่ถูกปลอมแปลงขึ้นมาของเธอจะจัดการได้ราบรื่นไหม เธอก็จะไปเรียนตามปกติ
คนที่คิดจะใส่ร้ายเธอเป้าหมายก็เพื่อทำลายชีวิตของเธอก็เท่านั้น
เธอไม่อยากถูกใครทำลาย ในใจก็ยิ่งรู้สึกขุ่นเคืองมากเพียงใด ภายนอกก็ต้องดูใจเย็นมากเท่านั้น ถ้าเป็นแบบนี้คนที่คิดจะใส่ร้ายเธอก็จะไม่สำเร็จ
……
ธิชาคิดว่าหลังจากที่ลบโพสต์ไปแล้ว เรื่องนี้ก็จะจบไป
แต่ไม่คิดว่าหลังจากที่เธอมาเรียนตามปกติ ก็เริ่มมีการส่งข้อความและโทรศัพท์มาข่มขู่เธอเยอะมาก
มีข้อความข่มขู่มากมายติดต่อกันนานสองวัน
ธิชายิ่งคิดก็ยิ่งแค้น แต่ก็ไม่ได้บอกกับดนัยกฤตเรื่องที่เธอโดนขู่
หนึ่งคือดนัยกฤตยุ่งเกินไป เห็นได้ชัดว่าเขาไม่มีเวลามาสนใจเรื่องเล็กๆน้อยๆของเธอ
สองคือมีการขู่เยอะขึ้นเรื่อยๆ ธิชาก็แน่ใจได้เลยว่านี่ต้องเป็นฝีมือของธาวินแน่
เกลียดเธอขนาดนี้ เห็นเธอมีชีวิตที่สุขสบายไม่ได้
นอกจากธาวินแล้ว เธอก็นึกคนที่สองไม่ออกเลย
เธอโกรธมากจริงๆ อยากจะโทรหาธาวินแล้วถามให้ชัดเจน
สุดท้ายเธอโทรไปสิบกว่าสาย ธาวินก็ไม่รับเลยสักสาย
ยิ่งไม่รับ ความน่าสงสัยของเขาก็มากขึ้นเรื่อยๆ
ธิชารอไม่ไหวแล้ว เลยติดต่อพงศ์พนาไป
ตอนแรกพงศ์พนาก็ไม่รับสายเธอเหมือนกัน
แต่ตอนที่เธอโทรไปครั้งที่สอง พงศ์พนาก็ถึงรับสาย
น้ำเสียงของพงศ์พนาดูเป็นทางการมาก เหมือนกลัวเธอเล็กน้อย
ธิชาขอเจอธาวิน ให้พงศ์พนานัดเวลาให้หน่อย
ตอนแรกพงศ์พนายังบอกว่าคุณชายธาวินยุ่ง เกรงว่าจะไม่มีเวลาเจอเธอ
ธิชาไม่ยอมง่ายๆ เขาก็เลยต้องพูดตามตรงว่า:
“คุณธิชา ตอนนี้คุณเป็นคนของคุณดนัยกฤตแล้ว……คุณน่าจะรู้ดีนะ คุณดนัยกฤตกับคุณชายเป็นศัตรูกัน ถ้าไม่มีเหตุจำเป็นจริงๆ ทางที่อย่าเจอกันดีกว่า โดยเฉพาะช่วงก่อน……คุณยังขับรถชนคุณชายอยู่เลย เรื่องนี้แม้จะถูกคุณชายกดไว้แล้ว แต่คุณผู้หญิงรวมไปถึงคนของตระกูลมงคลวัชรกุล ไม่ค่อยพอใจในเรื่องนี้สักเท่าไหร่ เพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาและความเข้าใจผิดที่ไม่จำเป็น ถ้าหากคุณมีเรื่องจำเป็นจริงๆ งั้นก็บอกผมได้เลยครับ เดี๋ยวผมจะไปบอกกับคุณชายเอง”
ธิชากำโทรศัพท์ไว้แน่นแล้วพูดอย่างเย็นชาว่า “เรื่องนี้สำคัญมาก คุณไม่มีสิทธิ์ได้ยินหรอกนะ ครั้งนี้ฉันต้องเจอเขาจริงๆ คุณช่วยนัดเวลามาหน่อยเถอะ ไม่งั้นฉันคงต้องไปอาคารตระกูลธนาภูวนัตถ์ ถึงตอนนั้นเรื่องก็คงใหญ่โตไปกว่านี้ เดี๋ยวญาณินก็ได้โกรธจนช็อกตายไปก่อนหรอก”
พงศ์พนาถูกเธอบีบบังคับจนไม่มีวิธีอื่นแล้ว
ลังเลอยู่สักพักก็ถูกพูดอย่างไม่พอใจว่า: “คุณธิชา ช่วงนี้คุณชายกำลังเปิดสโมสรใหม่อยู่ กำลังอยู่ในช่วงทดลองงานอยู่ เขาก็คงพักอยู่ในสโมสรนี้ต่อหลายคืน ผมไม่รู้จริงๆว่าคุณชายจะมีเวลาเจอคุณเมื่อไหร่ ถ้าคุณไม่มีเรื่องจำเป็นจริงๆ สามารถไปดูในสโมสรแห่งนี้ได้……”
“แต่ขอร้อง คุณอย่าบอกไปนะว่าผมเป็นคนบอก ไม่งั้นคุณชายได้เอาผมตายแน่”
ธิชาก็เข้าใจสิ่งที่พงศ์พนาทำดี เธอจึงยิ้มแล้วพูดว่า: “รบกวนคุณด้วยนะ พี่พงศ์พนา เอาที่อยู่มาให้ฉันก็พอ ฉันจะไม่ขายคุณแน่นอน”
พงศ์พนาส่งที่อยู่ของสโมสรให้เธอ
จากนั้นก็อดไม่ได้เตือนเธอว่า “ช่วงนี้คุณชายดูอารมณ์ร้อนมาก คนรอบด้านต่างก็หลบเขากันหมด ถ้าคุณไม่มีเรื่องจำเป็นจริงๆ ถ้าเลี่ยงได้ก็เลี่ยงไปก่อนเถอะ”