รักลิมิเต็ดของคุณชายเลอค่า - บทที่225 คนที่มีวิดีโอ มีเพียงธาวิน
ธิชาครุ่นคิดได้แล้ว ก็ยังทำใจไม่ได้อยู่ดี
แม้เธอจะเป็นผู้บริสุทธิ์ก็จริง แต่วิดีโอพวกนั้นทำออกมาได้ยังไงนะ……เธอไม่เข้าใจเลยจริงๆ
เธอก็ไม่เคยเรียนด้านไอทีพวกนี้ด้วยสิ เลยไม่แน่ใจว่าจะตัดต่อวิดีโอให้เป็นแบบนี้ได้ไหม
ธิชากำโทรศัพท์ไว้แน่น สุดท้ายก็คิดไม่ออกว่าควรจะคุยกับดนัยกฤตเรื่องนี้ยังไงดี จึงต้องปล่อยไปก่อน
ธิชากลับไปถึงคฤหาสน์ตระกูลภักดิภูมิเมธี ยังไม่ถึงเวลาอาหารเที่ยงเลยด้วยซ้ำ
แม่บ้านเห็นเธอก็อึ้งไปเลย “คุณธิชากลับมาแล้วเหรอคะ วันนี้ทำไมเลิกเรียนเช้าจังเลยคะ?”
ธิชาตอนบ่ายมีอีกคาบ ตอนเที่ยงไม่ได้คิดที่จะกลับมาทานอาหารเที่ยงเลย
เธอไม่ได้พูดอะไรกับแม่บ้านเยอะ แค่ยิ้มแล้วพูดว่า “เมื่อคืนคงจะนอนไม่ค่อยดี เหนื่อยมากเลย ไม่อยากเรียนแล้วล่ะ ก็เลยโดดเรียนกลับมานอนน่ะ”
แม่บ้านเห็นสีหน้าเธอไม่ค่อยดี แต่ก็เดาไม่ออกว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น แต่เจ้านายไม่อยากพูดเยอะ เธอก็ไม่ควรเซ้าซี้อีก
……
ธิชาทานอาหารกลางวันแล้ว เธอเปิดคอมในห้องตัวเอง อ่านโพสต์ในเว็บไซต์มหาลัยอย่างละเอียดอีกครั้ง ด้านล่างมีแต่คนด่ากันเป็นแถว แทบจะบรรยายเธอเป็นอีตัวในมหาลัย J แล้วล่ะ แถมยังกลายเป็นศัตรูของผู้หญิงในมหาลัย J ด้วยนะ
เนื้อหาในโพสต์สร้างขึ้นมาทั้งหมด แต่ผู้หญิงใต้โพสต์กลับเชื่อว่าเป็นความจริง แถมยังกังวลว่าธิชาจะไปหลอกล่อแฟนตัวเองหรือเปล่า ทุกคนก็ต่างออกความเห็นกันว่าจะเสนอเรื่องนี้ไปที่มหาลัย เพื่อขอให้ธิชาถูกทางมหาลัยไล่ออก
ธิชายิ่งดูก็ยิ่งสับสน อยากจะจัดการเรื่องนี้ให้สิ้นซาก ควรจะจับคนที่โพสต์ข่าวลือออกมาให้ได้ก่อน
แต่ปัญหาคือ……เธอเข้าเรียนมาปีกว่า แทบไม่ได้สนทนากับเพื่อนๆเลยด้วยซ้ำ ขนาดคนรู้จักยังไม่มีเลย ควรจะตรวจสอบยังไงว่าใครเป็นคนใส่ร้ายเธอ
ธิชาไม่รู้เลยว่าจะเริ่มจากตรงไหน……
เธอครุ่นคิดแล้ว ไม่รู้ว่าทำไมถึงนึกถึงหลายวันก่อนที่เธอไปซื้อเค้กตรงถนนหัวมุม แล้วถูกธาวินบังคับขึ้นรถ
ตอนนั้นคำที่เธอพูด และท่าทีปฏิเสธก็แข็งกร้าวมาก ธาวินก็เหมือนกับปกติ พูดจาประชดประชันเธอเหมือนเดิม
ธิชาชินกับการที่ถูกธาวินดูถูกนานแล้ว แค่อยากจะหลบออกไปให้ไกลก็เท่านั้น ต่อมาก็ไม่ได้เก็บเรื่องนั้นมาใส่ใจอีกเลย
ตอนนี้พอมาคิดดีๆแล้ว วันนั้นธาวินน่าจะโกรธมาก
ในเรื่องเพศนั้นธาวินมักจะแข็งกร้าวอยู่เสมอ ตอนนั้นกำลังเข้าด้ายเข้าเข็มอยู่แล้ว ธิชารู้สึกสิ้นหวัง สุดท้ายเขากลับยอมปล่อยก่อน
ถ้าไม่ใช่เพราะคำพูดของเธอทำให้เขาหมดอารมณ์ ธาวินก็คงไม่มีเหตุผลให้หยุดระหว่างทางหรอก
หรือว่าวันนั้นเธอทำให้ธาวินโกรธ……ข่าวอื้อฉาวแบบนี้เขาเป็นคนโพสต์ออกมาเพื่อแก้แค้นเธอ?
พอคิดได้แบบนี้แล้ว ทุกอย่างก็อธิบายได้แล้ว
ด้วยความสามารถของธาวิน รวบรวมรูปถ่ายประจำวันของเธอและภาพจากกล่องวงจรปิดในสถานที่ต่างๆ แค่สั่งลูกน้องของเขาคำเดียวก็จัดการได้แล้ว
ยังมีวิดีโอพวกนั้นอีก
นอกจากจะปลอมแปลงพวกนี้แล้ว ยังมีวิดีโอที่ธาวินเป็นคนถ่ายเอง และยังเปิดในงานหมั้นวันนั้นอีกด้วย
ธาวินเคยข่มขู่เธอไว้แล้ว ในมือเขามีวิดีโอร่วมรักนับไม่ถ้วน……
เขาเคยขู่ว่าจะเปิดให้ลุงรัณและณิชานาฎดู
คนที่มีวิดีโอนี้ มีเพียงธาวิน
แล้วทำไมเขาต้องปลอมแปลงอย่างอื่นขึ้นมา……ธิชาเดาไม่ออกจริงๆ
เธอครุ่นคิดข้อมูลในโพสต์อีกที แทบจะไม่มีข้อบกพร่องเลย เทคนิคการตัดต่อยังยอดเยี่ยมมากอีกด้วย ไม่ใช่สิ่งที่นักศึกษาทั่วไปจะทำได้เอง
ถึงแม้จะมีคนที่ทำได้ แต่เธอก็นึกไม่ออกจริงๆว่าใครจะเสียเวลามาตัดต่อและสร้างข่าวเสียๆหายๆกับเธอแบบนี้
ถ้าไม่แค้นมากจริงๆ จะทำถึงขนาดนี้เหรอ?
ในตอนที่เธอหงุดหงิดขึ้นเรื่อยๆ ทันใดนั้นโทรศัพท์ของเธอก็สั่นขึ้นมา
เป็นสายตาดนัยกฤต เธอกดรับสายโดยไม่คิดอะไร
ชายหนุ่มพูดด้วยน้ำเสียงหยอกเล่นว่า: “ได้ยินว่ามีนักเรียนไม่ชอบเรียน โดดเรียนกลับมาบ้านงั้นเหรอ?”
ความรู้สึกหงุดหงิดของธิชาเหมือนได้รับการปลอบโยน หลังจากที่ได้ยินเสียงของดนัยกฤต
เธอเริ่มพึ่งพาเขาแล้ว มีเรื่องอะไรก็อดไม่ไหวอยากจะบ่นกับเขา
เธอลังเลสักพัก แล้วพูดด้วยน้ำเสียงแหบแห้งว่า: “น้าปวีณาบอกคุณน่ะสิ ที่จริงเกิดเรื่องที่มอนิดหน่อยน่ะ ฉันเลยต้องกลับมาก่อน……”
ดนัยกฤตถาม: “เกิดอะไรขึ้น?”
ธิชาถอนหายใจ “เป็นเรื่องแย่ๆน่ะ ถ้าจัดการไม่ดี ฉันคงจะอยู่ในมหาลัย J ต่อไปไหว แต่คุณทำธุระสำคัญของตัวเองก่อนเถอะ เดี๋ยวคุณกลับมาแล้วค่อยว่ากัน”
ดนัยกฤตก็ไม่ได้ฝืนเธอ แค่พูดปลอบใจว่า: “ได้เลย เดี๋ยวกลับไปค่อยคุยกันนะ เธอนอนก่อนแล้วกัน อย่าคิดมากเลย นอนไม่หลับก็ดูละครตลกแล้วกัน ทำอะไรก็ได้ที่ไม่ต้องคิดมาก ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ฉันจะช่วยเธอแก้ไขปัญหาเอง ดังนั้นอย่ากดดันเลยนะ ไม่อยากเรียนงั้นก็ออกมาเล่นคลายเครียดก่อน”
ธิชากดวางสาย ยังคงนั่งเหม่อลอยอยู่หน้าคอม
ไม่รู้ว่าถ้าดนัยกฤตเห็นวิดีโอที่ผ่านการตัดต่อแล้ว จะยังใจเย็นแบบนี้ได้อีกไหม……