รักลิมิเต็ดของคุณชายเลอค่า - บทที่224 พี่สะใภ้ กลับดีๆนะครับ
ป่าทึบแห่งนี้ธิชาไม่ค่อยได้มาเท่าไหร่ เพราะไม่ได้ผ่านตึกที่เรียน เธอไม่ได้นอนในหอของมหาลัยด้วย ดังนั้นเลยรู้สึกไม่คุ้นเคยเอาเสียเลย
ป่าทึบแห่งนี้เป็นสถานที่ลับของหนุ่มสาวที่แอบคบกันของหอใน ตอนนี้ยังเช้าอยู่ ยังไม่ถึงเวลาพักเที่ยง คนเดินไปมาก็มีไม่กี่คน เห็นได้ชัดว่ามันเงียบและกว้างมาก
ผู้ชายตรงหน้าของธิชาล้วนแต่สูงกำยำกันทั้งนั้น โดยเฉพาะด้านหลังของหนุ่มหน้าตี๋มีลูกน้องตามมาหลายคน
เธอเริ่มระวังตัวมากขึ้นเรื่อยๆ แอบกำหมัดขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว คิดว่าถ้าเกิดมีเรื่องอะไรขึ้นจริงๆ เธอคงต้องลงมือจัดการเอง ธาวินเคยสอนเทคนิคการต่อสู้กับเธอมาก่อนแม้จะไม่ได้เป็นผู้เชี่ยวชาญ แต่จัดการพวกที่ต่อสู้ไม่เป็นก็น่าจะมีหวังอยู่
หนุ่มหน้าตี๋ที่เป็นหัวหน้าก็กระชากคอเสื้อของเธอไว้ จากนั้นก็พูดด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ว่า “หน้าตาก็ไม่ค่อยเท่าไหร่ เทียบกับดาวมหาลัยไม่ได้ด้วยซ้ำ แต่ว่าหน้าของเธอ……น่าจะเป็นไม่ได้ผ่านมือหมอ ถือว่าใช้ได้ ไม่แต่งหน้าก็ดูน่ารักดี สมัยนี้สาวสวยที่ไม่ได้ผ่านมือหมอมีน้อยเลยนะ”
ธิชาทำหน้าบึ้งแล้วพูดด้วยน้ำเสียงเข้มงวดว่า: “คุณ รบกวนพูดมาตามตรงเถอะ อย่าแตะต้องเนื้อตัวฉัน”
หนุ่มหน้าตี๋อึ้ง จากนั้นก็หัวเราะออกมาเสียงดัง เขาหัวเราะไปด้วยและคุยเล่นกับเพื่อนๆด้านหลังของเขาไปด้วย
“นี่ ฉันก็ไม่ได้อยากแตะต้องตัวเธอหรอกนะ ยังจะแสร้งรักนวลสงวนตัวอีก เธอเป็นกะหรี่ชื่อดังในมหาลัย J ไม่ใช่หรือไง? ครั้งละห้าหมื่นเชียวนะ ราคาสูงใช้ได้เลยนะ แต่เธอน่าจะรู้นะ การทำธุรกิจในมหาลัย J จะต้องจ่ายค่าคุ้มครองด้วย ถ้าไม่มีโพสต์นั้นของเธอ ฉันก็คงไม่รู้ว่ามีคนอย่างเธอกำลังแอบทำอยู่ พูดตามตรงเถอะ เธอน่าจะรู้นะว่าฉันคือใคร ฉันมาหาเธอเพื่อคุยเรื่องนี้ การทำธุรกิจค้าบริการในมหาลัย J เราต้องมีกฎเกณฑ์กันหน่อย ฉันเป็นพ่อค้าคนกลาง พูดให้ดีก็คือ เธอก็คิดว่าฉันเป็นผู้จัดการส่วนตัวของเธอก็ได้ ทุกครั้งที่รับแขก เธอจะต้องให้ค่าส่วนต่างกับฉัน ไม่งั้น……ก็ไสหัวออกจากมหาลัย J ไปซะ”
ธิชาก็ถึงรู้ว่าเขามาเพื่ออะไร
ที่แท้หนุ่มหน้าตี๋เป็นอันธพาลในมหาลัย J นี่เอง จัดการเรื่องไร้สาระหรือผิดกฎหมายโดยเฉพาะ ก็ไม่ต่างอะไรกับมาเฟียภายในโรงเรียน
เธอทำหน้าบึ้งตึงแล้วพูดว่า “ขอโทษด้วยนะ ฉันไม่รู้จริงๆว่าพวกนายเป็นใคร ถ้ามาเพราะเรื่องโพสต์ นายคงจะเข้าใจผิดแล้วล่ะ วันก่อนฉันเกิดอุบัติเหตุรถชน ลาป่วยอยู่ที่บ้าน ฉันเพิ่งเห็นโพสต์ตอนเรียนเมื่อกี้เหมือนกัน เรื่องนี้ฉันเพิ่งรู้ ยังไม่ทันได้จัดการ เรื่องกะหรี่อะไรนั่นมันเรื่องไร้สาระชัดๆ นอกจากเรียนแล้ว ฉันไม่เคยเข้าร่วมกิจกรรมภายในมหาลัยเลย และไม่เคยใช้มหาลัยทำธุรกิจผิดกฎหมายอะไรด้วย”
หนุ่มหน้าตี๋หรี่ตาลง เงื้อมือขึ้นเตรียมตบเธอ “เธอแม่งคิดจะหลอกใครวะ ไร้สาระงั้นเหรอ? รูปและวิดีโอพวกนั้นตัดต่อมาหรือไง? สีหน้าตอนถึงจุดสุดยอดยังถ่ายได้ชัดเจนขนาดนั้น สามารถขายได้เลยนะนั่น ยังจะมาไร้สาระอีก ฉันจะบอกเธอให้นะ กฎของมหาลัย J กำหนัดไว้แบบนี้มาตลอด เธอจะทำ ก็ต้องจ่ายค่าคุ้มครองมาก่อน ไม่งั้นฉันจะสั่งให้คนจัดการเธอซะ”
ธิชาได้ยินคนพวกนี้มาเพื่ออะไร ในใจก็ไม่ได้กลัวขนาดนั้นแล้ว เพราะยังไงนี่ยังอยู่ในมหาลัย พวกเขาไม่น่าจะทำอะไรได้ และมาเพื่อเงิน ถ้าไม่ไหวจริงๆก็ยัดเงินให้พวกนั้นไปซะ
เธอพูดด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ว่า “นี่ ในเมื่อนายเป็นลูกพี่ในมหาลัย J นายไม่รู้สึกแปลกเลยหรือไง? โพสต์นั่นบรรยายฉันเป็นสาวค้าบริการในรั้วมหาลัย แต่นายที่เป็นถึงลูกพี่ นานขนาดนั้นแล้วกลับไม่ได้ข่าวเรื่องนี้มาก่อนเลย จะเป็นไปได้เหรอ? ส่วนรูปถ่ายกับวิดีโอ ฉันบอกได้แค่ว่ารูปภาพเป็นรูปจริง ส่วนวิดีโอเป็นของปลอม รูปภาพพวกนั้นส่วนใหญ่เป็นรูปในชีวิตประจำวันของฉัน แล้วจะพิสูจน์ได้ยังไงว่าฉันขายในมหาลัย? มีเงินใส่ชุดแบรนด์เนม นั่งรถหรูก็เป็นคนขายตัวกันหมดหรือไง?”
หนุ่มหน้าตี๋ทำหน้าบึ้งตึง ทำท่าครุ่นคิด เหมือนรู้ตัวว่าไม่เหมาะสม
เขาไอคอกแคกแล้วพูดว่า “เธอโดนคนแกล้งจริงเหรอ?”
ธิชาสูดหายใจเข้าลึกๆ “นายอยู่ในแวดวงมหาลัย J มานาน จะต้องมีทางตรวจสอบอีกมากมายแน่นอน ฉันเรียนอยู่ที่คณะนิติศาสตร์ มีคาบเรียนทุกอาทิตย์ หนีไปไหนไม่ได้หรอก นายไปตรวจสอบแล้วค่อยมาหาฉันก็ได้”
หนุ่มหน้าตี๋หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูรูปถ่ายพวกนั้นอีกครั้ง
เขาจ้องรูปที่ธิชาลงมาจากรถหรูมากมาย แล้วเอาโทรศัพท์ให้ธิชาดู “รถเยอะขนาดนี้ แต่ละคันยังเกิดหลายร้อยล้านด้วย เธอจะอธิบายยังไง?”
ธิชาหัวเราะ “ฉันมีเศรษฐีอุปการะจริง เป็นคนใหญ่คนโต ไม่ใช่คนที่อันธพาลกระจอกในรั้วมหาลัยอย่างพวกนายจะหาเรื่องได้”
หนุ่มหน้าตี๋ทำหน้าไม่เชื่อ “เธอยังไม่รู้เลยว่าฉันคือใคร เธอรู้หรือไงว่าฉันคือใคร? ยังมีคนในเมือง J ที่ฉันหาเรื่องไม่ได้งั้นเหรอ ไหนพูดมาหน่อยสิ?”
ธิชาไม่อยากพูดอะไรมากจริงๆ แต่ก็กลัวจะหนีไม่ได้
“ดนัยกฤต ฉันเป็นผู้หญิงของดนัยกฤต”
อีกฝ่ายก็ขมวดคิ้วแล้วทำหน้าตะลึง “เธอ เธอเป็นคนของพี่ดนัยจริงเหรอ?”
ธิชาย่นจมูกแล้วพูดว่า “พี่ดนัย? เรียกเหมือนสนิทกันเลยนะ นายรู้จักผู้ชายของฉันงั้นเหรอ?”
หนุ่มหน้าตี๋แม้จะไม่ค่อยเชื่อเท่าไหร่ แต่แววตาที่เขามองธิชาก็เปลี่ยนไปมาก และยังรักษาระยะห่างจากเธอด้วย เหมือนกลัวเข้าใกล้เธอแล้วจะทำให้ตัวเธอแปดเปื้อนได้
“ไม่เพียงแค่รู้จักหรอก พี่ดนัยเป็นหัวหน้าของหัวหน้าฉันเลยล่ะ เรื่อง……เรื่องนี้จะต้องตรวจสอบอย่างละเอียด จะต้องตรวจให้ละเอียดเลย”
ธิชาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา “นายไม่เชื่อล่ะก็ ฉันโทรหาดนัยกฤตก็ได้นะ เปิดลำโพงก็จบ”
หนุ่มหน้าตี๋เหลือบไปดูโทรศัพท์ของเธอ บนหน้าจอเขียนชื่อไว้ชัดเจนว่า ‘ดนัยกฤต’
เขาตกใจจนขาอ่อนฮวบ “ธิ ธิชา……เรื่องนี้คงจะเป็นเรื่องเข้าใจผิดแน่ อย่าเพิ่งโทรเลยนะ อย่าเพิ่งโทรเลย”
ธิชาแอบโล่งอก “ฉันไปได้หรือยัง?”
หนุ่มหน้าตี๋ปัดมือ ให้ลูกน้องด้านหลังเขารีบหลีกทางให้ธิชา
พวกเขามองดูธิชาเดินจากไป หนุ่มหน้าตี๋ยังพูดตามหลังเธอว่า: “พี่สะใภ้ กลับดีๆนะครับ วันนี้คงจะเป็นเรื่องเข้าใจผิดแน่นอน คุณอย่าเก็บไปใส่ใจเลยนะครับ……”
……
ธิชาโทรหาคนขับรถให้มารับ คนขับรถอยู่ข้างๆมหาลัย ได้รับคำสั่งจากเธอก็รีบขับย้อนกลับมาที่หน้าประตูมหาลัย J ทันที
ธิชาขึ้นรถแล้วก็ถึงใจเย็นลง
เธออยากจะเล่าเรื่องในเว็บไซต์ของมหาลัยให้ดนัยกฤต ดูว่าเขาจะมีทางช่วยตัวเองได้ไหม
แต่เธอก็นึกถึงวิดีโอในเว็บไซต์นั่น
วิดีโอพวกนั้น……ก็เหมือนกับที่อันธพาลคนนั้นพูดเลย มันเหมือนตัวเธอมากเกินไป
ไม่เหมือนตัดต่อขึ้นมาเลย
ดนัยกฤตจะสงสัยเธอหรือเปล่านะ……