รักลิมิเต็ดของคุณชายเลอค่า - บทที่177 เด็กดี เรียกพ่อเร็ว

ธิชากะพริบตา แต่ว่าไม่ได้หลบ แล้วก็ถูกเขาบีบแก้มแรงๆ เหมือนกับหยิกเพื่อระบายอารมณ์

ตอนที่ธิชาเอ่ยถามนั้นก็ไม่ได้รู้สึกว่ามีอะไรมากมาย บางทีอาจจะเพราะว่าในใจมันเต็มไปด้วยคำถาม ก็เลยไม่ทันได้สนใจความถูกต้อง ความยุติธรรม ศีลธรรมและเกียรติยศอะไรต่างๆ

แต่พอทุกเรื่องออกมาจากปากของดนัยกฤตอยากตรงไปตรงมา เธอก็หน้าแดงด้วยความสงสัย รู้สึกอับอายเล็กน้อย

มือของดนัยกฤตกำลังหยิกผิวแก้มที่อ่อนเยาว์ของเธออยู่

ในใจคิดว่าเจ้าเด็กคนนี้ผิวดีมากเลย พอได้จับแล้วก็ไม่อยากจะปล่อยมือ

เขาสังเกตเห็นการที่ธิชาพยายามหลบตา ก็คาดเดาได้ว่าเธอกำลังรู้สึกอับอาย

เขาโน้มตัวเข้าไปใกล้ ริมฝีปากบางของเขาเริ่มเข้าใกล้เธอมากขึ้นเรื่อยๆ ลมหายใจก็ร้อนผ่าว

เสียงพูดของเขาทั้งทุ้มต่ำและคลุมเครือ “เธอสนใจอดีตของฉันกับณิชานาฎขนาดนั้นเลยเหรอ หืม? ”

ธิชารู้สึกแก้มร้อน เธอหน้าแดงและพยายามเถียง “ฉันสนใจที่ไหนกันคะ แต่ว่ามันเป็นเรื่องสำคัญมาก ฉันแค่ถามไม่ได้เหรอ? ฉันแค่กลัวว่าถ้า ถ้าเกิดว่าฉันคือ……ต่อไปจะให้ฉันเผชิญหน้ากับตัวเองได้ยังไง？！”

คำพูด 2 คำนั้นเธอไม่สามารถพูดมันออกมาได้ ก็เลยปล่อยให้มันคลุมเครือไปแบบนั้น

แต่ว่าใบหน้าที่หล่อเหลาของดนัยกฤตกลับยิ้มอย่างกำเริบเสิบสานมากขึ้นเรื่อยๆ

ลมหายใจที่ร้อนระอุแผ่ซ่านลงบนแก้มของหญิงสาว แล้วก็พูดอย่างจริงจังว่า “เธอควรจะรู้ว่า ฉันไม่ใช่ผู้ชายที่พอเห็นผู้หญิงแล้วอยากจะทำอะไรก็ทำ เธอกับฉัน ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลยแม้แต่นิดเดียว แต่ว่าถ้าเธอจะคิดแบบนี้ ฉันก็เข้าใจได้ เพราะถึงยังไงตั้งแต่เกิดมา เธอก็ไม่เคยได้รับความรักจากพ่อเลย ฉันไม่เคยมีลูกสาว แต่ว่าถ้าเธออยากจะเป็นลูกสาวฉัน ก็ไม่ใช่ว่าไม่ได้นะ แค่เรียกฉันว่าพ่อก็ได้แล้ว”

ธิชาถูกเขาพูดจาแทะโลมจนแทบอยากจะพุ่งออกมาจากประตูรถ แต่ว่าหน้าอกที่แข็งแกร่งและกว้างนั้นขยับเข้ามาใกล้เธอขึ้นได้เรื่อยๆ

เธอทำได้แค่ใช้สองมือค้ำหน้าอกเขาไว้เท่านั้น

ดนัยกฤตชอบท่าทางที่เธอเขินอายมาก

เขาก็เลยแกล้งเธอหนักขึ้นเรื่อยๆ เอามือไปจับคางเธอให้เชิดขึ้นมา แล้วก็หยอกล้อว่า “เด็กดี เรียกพ่อสิ ถือว่าพ่อลูกได้กลับมาเจอกัน ต่อไปนี้พ่อรักลูกมากๆเลยนะ”

ธิชาโกรธจนอยากลงไม้ลงมือ แต่ว่าเธอก็ไม่กล้า น่าจะเอื้อมมือไปผลักใบหน้าเขาออกอย่างแรง แล้วก็ตะคอกออกมาด้วยความโมโห “อย่ามาทำพฤติกรรมหยาบคายนะ คุณอยากโดนแมวข่วนอีกใช่ไหม！”

……

หลังจากพบหมอเสร็จกลับมาที่คฤหาสน์ ก็เป็นเวลาทานอาหารเย็นพอดี

หลังจากทานอาหารเย็นเสร็จแล้ว ดนัยกฤตก็ไม่ได้มีท่าทีว่าจะออกไปข้างนอก

ธิชาก็เดาว่าคืนนี้เขาน่าจะไม่ได้ต้องไปไหน แล้วก็วางแผนจะค้างที่นี่

ตอนที่เธอไปอาบน้ำนั้นก็รู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อย

เธอกลับดนัยกฤต……ถ้าจะพูดอย่างจริงจัง ก็เคยทำกันมาแค่ครั้งเดียวเท่านั้น

แล้วก็เป็นครั้งที่แย่มากด้วย

ไม่รู้เหมือนกันว่าเทคนิคของดนัยกฤตไม่ค่อยดีหรือเพราะว่าทั้งสองคนไม่ได้บิ้วอารมณ์ เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในย่านโคมแดงเมื่อวันนั้น……เธอปฏิเสธที่จะจดจำ

ความคิดของธิชาในตอนนี้ย้อนกลับไปเมื่อ 1 ปีที่แล้ว

ตอนที่ธาวินได้สัมผัสเธอครั้งแรก……ก็เป็นอาการนี้เหมือนกัน

ทุกครั้งที่ธาวินจะขึ้นเตียงกับเธอ เธอก็ประหม่าๆ พอๆ กับจะถูกศาลตัดสินพิพากษาเลย

โชคดีที่เธอปรับความคิดให้ตัวเองได้เก่ง

พอออกมาจากห้องน้ำ เธอก็คิดอะไรได้มากมาย

ในเมื่อตัวเองยอมรับที่จะอยู่กับดนัยกฤต ช่วงเวลาที่น่าจะสั้นที่สุดก็คงจะแค่ไม่กี่เดือน

ข้างกายเขาไม่เคยขาดผู้หญิงเลย เธอเคยเจออี๊ฟมาก่อนหน้านี้แล้ว แถมวันนี้ยังได้เจอปุณิกาโดยบังเอิญอีก

อารมณ์ของปุณิกานั้นไม่ธรรมดาเลย แค่ปุณิกากับอี๊ฟ ก็เพียงพอที่จะทำให้ธิชาสามารถตัดสินได้ว่า——ผู้หญิงที่อยู่ข้างกายของดนัยกฤตแต่ละคนไม่มีใครด้อยไปกว่าผู้หญิงของธาวินเลย

ถ้าเกิดว่าเธออยากให้วันเวลาที่อยู่กับดนัยกฤตสบายขึ้นมาหน่อย อย่างน้อยไม่ให้คนอื่นมากล้าเหยียบย่ำดูถูก ไม่ว่าจะยังไง……เธอก็ต้องเอาอกเอาใจผู้ชายคนนี้

ระหว่างเธอกับดนัยกฤต เขาเป็นคนเริ่มตั้งแต่แรก

ดังนั้นถ้าจะวิเคราะห์ตามสามัญสำนึกของความสัมพันธ์คู่ชายหญิง เธอไม่จำเป็นต้องทำอะไรมากมาย แค่ต้องคิดไตร่ตรองอะไรให้ถี่ถ้วนมากขึ้น ดนัยกฤตก็น่าจะพอใจแล้ว

ธิชาทาโลชั่นทั่วตัว แล้วก็เลือกกลิ่นดอกกุหลาบที่ยั่วยวน……

เธอเลือกชุดนอนที่เปิดเผยเล็กน้อยจากตู้เสื้อผ้า

มีสายโยง และผ้าก็โปร่งมาก ส่วนหน้าอกสามารถมองเห็นได้ชัดเจนภายใต้แสง ความยาวชุดคลุมแค่บั้นท้ายเท่านั้น และด้านล่างเธอก็ไม่ได้ใส่อะไร ดูวอบๆแวมๆ

น้อยครั้งมากที่ธิชาจะแต่งตัวโป๊ขนาดนี้……เธอเป็นคนชอบอะไรสบายๆ ชอบใส่ชุดนอนผ้าฝ้าย ถึงแม้ว่าธาวินจะบังคับเธอ เธอก็ไม่ไว้หน้าเขาเหมือนกัน

เธอแอบให้กำลังใจตัวเองในขณะที่เอนกาย นอนรอบนเตียง

เอาอกเอาใจอย่างเห็นได้ชัดขนาดนี้……ดนัยกฤตน่าจะค่อยๆชอบเธอขึ้นเรื่อยๆ

……

เวลาที่รอคอยไม่นานนัก พอดนัยกฤตผลักประตูเข้ามาก็เข้าไปในห้องน้ำทันที เหมือนว่ายังไม่ทันได้มองเธอเลย

ธิชาฟังเสียงน้ำแล้วก็รอต่อไป

ตอนที่เขาออกมาจากห้องน้ำนั้น ร่างกายเขาเต็มไปด้วยความร้อนรุ่ม และถูกห่อไว้เพียงผ้าเช็ดตัวผืนเดียวเท่านั้น

เธอโผล่ออกมาจากผ้าห่มเหมือนสัตว์ตัวน้อยที่คล่องแคล่ว

เธอคุกเข่าลงต่อหน้าชายหนุ่ม มือเล็กๆที่ขาวราวกับหิมะออกแรงดึงผ้าเช็ดตัวที่พันอยู่รอบเอวของเขา……