รักลิมิเต็ดของคุณชายเลอค่า - บทที่176 ถ้าเกิดว่าเธอเป็นลูกฉันจริงๆ ฉันคงให้ทำแท้งไปนานแล้ว

“ดนัยกฤต นี่คุณ……เคยคบกับณิชานาฎอย่างนั้นเหรอ？คุณ……อย่าปิดบังฉันนะ ฉันอยากฟังความจริง คุณพูดความจริงกับฉันได้ไหม？”

ตอนที่ธิชาถามคำถามนี้เสร็จ หัวใจเธอก็เต้นตึกๆ ตื่นเต้นจะตายอยู่แล้ว

เธอก็ไม่รู้เหมือนกันว่าตัวเองจะใจฝ่อเพราะอะไร……เรื่องนี้ เธอมีสิทธิ์ที่จะรู้อยู่แล้ว

พอถามเสร็จ สีหน้าของดนัยกฤตก็ดูมืดมนลงไปเยอะ

ธิชารู้สึกหวาดกลัวเขาเล็กน้อย แต่ว่าเธอก็นั่งหลังตรง รักษาความเชื่อมั่นของตัวเองไว้

แต่ว่าเธอรออยู่นานก็ไม่ได้รับคำตอบจากดนัยกฤต

ไม่เพียงแค่นั้น เธอรู้สึกว่าบรรยากาศในรถมันตกต่ำขึ้นเรื่อยๆ

เธอรู้สึกว่าเธอทนต่อบรรยากาศที่มืดมนจากดนัยกฤตไม่ได้อีกต่อไป

ทำปากมุ่ย แล้วก็เบือนหน้าหนีไปอีกทาง “ช่างมันเถอะ ไม่อยากตอบก็ไม่เป็นไร ยังไงมันก็เป็นเรื่องเก่าไปแล้ว รู้ไปก็ไม่มีความหมายอะไรหรอก ยิ่งไปกว่านั้นฉันก็ไม่มีสิทธิ์เรื่องอะไรอยู่แล้ว ณิชานาฎติดหนี้คุณ ฉันก็ติดหนี้คุณเหมือนกัน ต่อให้แม่ลูกต้องมีสามีคนเดียวกันจริงๆ ฉันก็ต้องยอมรับ หรือว่าฉันมีสิทธิ์ที่จะตอบว่าไม่ได้เหรอ？”

ตอนที่เธอยังไม่ทันจะพูดจบ ก็มีมือหนาบีบมาที่หลังคอของเธอ

ครั้งนี้แรงของเขาไม่มากเท่าไหร่นัก กดคอเธอให้หันหน้ามาหาตัวเอง แล้วก็ปล่อยมือ

สายตาที่ลึกซึ้งของเขาจ้องมาที่ใบหน้าเล็กๆ ของเธอ แล้วก็เอ่ยปากถามว่า “เธอไปฟังมาจากใคร？”

ธิชารู้สึกกังวลขึ้นมาในทันที

นามบัตรที่ชวกรให้เธอมายังอยู่ในกระเป๋าของเธอ……

แต่ว่าเธอไม่อยากให้ดนัยกฤตรู้ที่มาของเรื่องนี้

เพราะยังไงเธออาจจะไปหาชวกรเพื่อตรวจสอบเรื่องจริงก็ได้ ถ้าเกิดว่าเธอต้องการจริงๆ แล้วก็……

เธอคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วเธอก็คิดคำพูดเพื่อขายผ้าเอาหน้ารอดขึ้นมาในทันที

“ไม่มีใครหรอก ฉันได้ยินมาสักพักหนึ่งแล้วค่ะ ที่จริงฉันก็สงสัยอยู่ตั้งแต่แรกแล้ว ก่อนหน้านี้ก็เคยถามคุณมาตั้งหลายครั้ง แต่ว่าพอถามคุณก็จะหงุดหงิด ฉันก็เลยไม่สามารถสืบสาวอะไรได้ ตอนนี้ฉันมาคิดดูแล้ว……ในเมื่อตอนนี้ฉันมาอยู่กับคุณ อะไรที่ควรทำก็ทำไปหมดแล้ว นี่มันยุคสมัยไหนแล้ว ถ้าเกิดว่าคุณกับเธอเป็นแบบนั้นจริง……ฉันแค่ถามก็คงไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรหรอก”

พอดนัยกฤตได้ยินดังนั้น ก็หัวเราะออกมาเย็นชา “เธอนี่ใจกว้างจริงๆเลยนะ”

ธิชาไม่ได้ตอบอะไร

ในที่สุดเขาก็สารภาพว่า “ฉันกับณิชานาฎเคยคบกันจริงๆ แต่ว่าเรื่องพวกนั้นมันค่อนข้างซับซ้อน เล่าให้เธอฟังแค่สั้นๆคงไม่เข้าใจหรอก แล้วยิ่งไปกว่านั้น……เรื่องของฉันกับณิชานาฎ ไม่ค่อยมีคนรู้เท่าไหร่ สรุปเธอไปได้ยินมาจากใครกันแน่ ？”

ธิชาอ้าปากค้างด้วยความประหลาดใจ

เหมือนกับว่ามีก้อนหินมากดที่หน้าอกของเธออย่างรุนแรง

เธอรู้สึกหายใจไม่ออกในทันที

ทำไมดนัยกฤตถึงสามารถใช้น้ำเสียงที่ผ่อนคลายขนาดนี้……มาตอบเธออย่างขอไปที

ธิชารู้สึกว่ามันน่าขำมาก

จะไม่สนใจเรื่องแบบนี้ได้ยังไง

ณิชานาฎกับเขาเคย……

คบกันจริงๆ

นี่เป็นคำพูดที่นิ่มนวลมาก

เนื้อหาที่คลุมเครือที่เหลือ ผู้ใหญ่ก็ต้องเข้าใจอยู่แล้ว

ณิชานาฎเคยคบกับเขาจริงๆ แต่เธอไม่สามารถรู้ได้ว่าความสัมพันธ์นั้นมันลึกซึ้งแค่ไหน

แต่วันนี้มันก็หมายความว่า……ดนัยกฤตกับณิชานาฎ เคยนอนด้วยกันมาก่อน ส่วนเด็กคนนั้น……

เธอรู้สึกเสียวสันหลังขึ้นมาในทันที

ถ้าเกิดว่ามันคือเรื่องจริง……งั้นดนัยกฤตไม่รู้เรื่องอย่างนั้นเหรอ?

ถ้าเกิดว่าเขาไม่รู้……แต่ณิชานาฎต้องรู้อย่างแน่นอน

แต่ว่าเธอก็จงใจส่งตัวเธอไปหาดนัยกฤตครั้งแล้วครั้งเล่า หัวใจของเธอมันทำด้วยอะไรกัน?

ทำไมเธอถึงได้มีแม่ที่แปลกประหลาดแบบนี้？！

แล้วถ้าเกิดว่าดนัยกฤตเรื่องจริงล่ะก็……

สิ่งที่เขาทำกับเธอ……มันค่อนข้าง……นี่มันจะบ้าเกินไปแล้วหรือเปล่า

ธิชารู้สึกปั่นป่วนไปหมด

เธอหน้าแดงหูแดง รู้สึกอับอายและอัปยศอดสู

“คุณ……อย่าเพิ่งสนใจเลยว่าฉันจะไปฟังมาจากใครมา นี่คุณ……กับณิชานาฎเป็นเรื่องจริง……พระเจ้าช่วย ฉันรู้สึกว่ารสนิยมคุณมันร้ายแรงมาก นอนกับแม่ของฉันยังไม่พอ แต่ว่ายังฝังใจไม่ลืมงั้นเหรอ? ต้องได้นอนกับลูกสาวเขาณิชานาฎด้วยถึงจะพอใจใช่ไหม？！”

ใบหน้าของชายหนุ่มคนนั้นเปลี่ยนเป็นสีเขียวแล้ว

ถึงแม้ว่าธิชาจะรู้สึกหวาดกลัว แต่ว่าความสงสัยในใจของเธอทำให้เธอไม่สามารถรู้สึกหวาดกลัวในเวลานี้ได้

เธอไม่สนใจว่าดนัยกฤตจะโกรธหรือว่าโมโห

เธอกัดริมฝีปากของตัวเองและถามเขาด้วยเสียงที่สั่นเครือ “คุณกับณิชานาฎ……ตอนนั้นได้คุมกำเนิดหรือเปล่า？”

ดนัยกฤตหรี่ตาลง บรรยากาศที่ออกมาจากตัวของเขานั้นทั้งเยือกเย็นและอันตราย

ธิชารู้สึกเหมือนกับว่าดวงตาของเขามันแหลมคมเหมือนกับเสือชีต้า ที่พร้อมจะพุ่งเข้ามาและฉีกเธอเป็นชิ้นๆ ได้ทุกเมื่อ

เธอรู้สึกหวาดกลัวและผิดหวังในเวลาเดียวกัน

“คุณจะจ้องฉันไปก็ไม่มีประโยชน์อะไรหรอก……ทั้งๆ ที่มันเป็นเรื่องที่พวกคุณทำขึ้นทั้งนั้น……ไม่ว่าจะยังไงฉันก็เป็นผู้ถูกกระทำ แล้วทำไมฉันจะถามไม่ได้ เรื่องใหญ่ขนาดนี้ จะร่วมประเวณีระหว่างสายเลือดเดียวกันไม่ได้……และยังถูกปิดบังอยู่เหรอ？！”

ดนัยกฤตไม่สามารถทนต่อความโกรธได้อีกต่อไป ริมฝีปากของเขาสั่นเทา “ธิชา เธอรู้ไหมว่าตัวเองกำลังพูดอะไรอยู่？”

พอธิชาเห็นเขาดุ เธอก็ยิ่งรู้สึกอารมณ์เสียมากขึ้น

มีสิทธิ์อะไร ทั้งที่เขาเป็นคนทำเรื่องชั่วๆ ทั้งหมดนี้ เขาเป็นคนเอารัดเอาเปรียบเอง

แต่ว่าสุดท้ายแล้วก็มีสิทธิ์จะมาดุเธอ

เธอยืดหน้าอก แล้วก็ให้กำลังใจตัวเอง

“ฉัน ฉันก็ต้องรู้อยู่แล้วสิ……ฉันขอถามหน่อย ว่าคุณคบกับณิชานาฎในปีไหน แล้วคบกันนานแค่ไหน พวกคุณได้คุมกำเนิดหรือเปล่า ถ้าเกิดว่าไม่ละก็ ณิชานาฎจากคุณไปนานแค่ไหนถึงจะท้อง เรื่องพวกนี้คุณรู้หรือเปล่า? ถ้าเกิดว่าเรื่องพวกนี้คุณยังไม่รู้ให้ชัดเจน……แล้วมาทำแบบนั้นกับฉัน……ดนัยกฤต คุณนี่มันไม่มีความเป็นคน！”

ดนัยกฤตจ้องเธอด้วยใบหน้าสีเขียวซีดอยู่นาน จ้องจนธิชารู้สึกหวั่นไหว สุดท้ายก็ไม่กล้าพูดอะไรอีก

หลังจากผ่านไปครู่หนึ่ง เขาก็ยื่นนิ้วออกมาเคาะหน้าผากของธิชาเบาๆ

“ฉันรู้ว่าเธอคิดอะไรอยู่ อย่าฝันเฟื่องไปหน่อยเลย ถ้าเกิดว่าเธอเป็นลูกฉันจริงๆ ฉันคงตีแกให้ตายตั้งนานแล้ว！