รักลิมิเต็ดของคุณชายเลอค่า - บทที่ 387 คลอดลูกแล้ว คุณก็เป็นหมากที่ถูกทอดทิ้ง

ใบหน้าซึ่งดูเยือกเย็นมากของธิชาค่อยๆ เผยให้เห็นความมืดมนที่อธิบายไม่ได้

คำพูดของอี๊ฟ ฟังดูธรรมดา เป็นแค่การยั่วยุที่มุ่งร้ายทั่วไปเท่านั้น

ธิชาเคยมีปฏิสัมพันธ์กับผู้หญิงทุกประเภท แม้แต่ไพลินที่ปากหมา เธอก็สามารถต่อสู้ได้ง่ายๆ กระทั่งแทงจุดที่เจ็บปวดที่สุดของอีกฝ่าย และโต้กลับเสียดสี

แต่ตอนนี้……อาจเพราะเธอกำลังตั้งครรภ์ จึงรู้สึกว่าจิตใจตัวเองอ่อนไหวและเปราะบาง

อี๊ฟพูดแค่สองสามคำ กลับคุ้มค่าพอจะทำให้เธอคิดมากแล้ว

หนึ่งในสิ่งที่ทำให้เธอไม่สบายใจมากที่สุด แน่นอนว่าคือคุณนกคนนี้

ธิชาอยากมองข้ามเธอ ไม่สนใจเธอเลย

แต่ตอนนี้ดูเหมือนจะทำไม่ได้อย่างนั้น

ธิชาล้มเลิกความตั้งใจที่จะไปจากตรงนี้ทันที

เธอพยายามสงบนิ่งที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ บนใบหน้าไร้อารมณ์ใดๆ

พูดเน้นคำต่อคำ “เด็กในท้องของฉัน ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับธเนษฐ ในเมื่อคุณพูดแบบนี้ คิดว่าเรื่องระหว่างฉันกับธเนษฐ……ที่สามารถพอจะถูกเปิดเผยต่อหน้าดนัยกฤต คงจะเป็นเครดิตของพี่อี๊ฟไปมากกว่าครึ่งสินะ”

หลายวันมานี้ที่ธิชาใช้ชีวิตส่วนใหญ่หมดไปกับความเศร้าโศกเสียใจ

ความหน้าซื่อใจคดและความไร้หัวใจของดนัยกฤตทำให้เธอต้องได้สติทีละน้อยๆ

แต่เธอไม่ได้คิดมากเกินความจำเป็นต่อคนอื่นนอกเหนือจากดนัยกฤต

ส่วนใหญ่เธอคิดซ้ำๆ เกี่ยวกับความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนระหว่างพี่น้องสองคนของตระกูลภักดิภูมิเมธี

แต่เธอกลับลืมไป……มีคนอยู่เบื้องหลังมากมายจับจ้องปรารถนาให้เธอตาย

อี๊ฟเป็นหนึ่งในนั้น……อาจเป็นคนหนึ่งที่เป็นปริปักษ์อย่างลึกซึ้งด้วย

ธิชาเคยเกลียดธเนษฐ

เขาฉวยโอกาสตอนคนอื่นกำลังอ่อนแอ เกือบจะทำลายชีวิตแต่งงานของเธอด้วยมือตัวเอง

และทรยศต่อสัญญา จะนำความลับดังกล่าวไปเปิดเผยต่อพี่ชายของเขา……

แต่หลังจากเหตุการณ์ครั้งที่แล้วเกิดขึ้น

ดนัยกฤตชัดเจนว่าสอนบทเรียนให้เธอ ทำให้เธออับอายต่อหน้าทุกคน

จากส่วนลึกในการตีความ ความจริงแล้วเธอเป็นเพียงเครื่องมือที่เอาไว้ให้ดนัยกฤตสั่งสอนคน

ดนัยกฤตกำลังหลอกใช้เธอ เอาสิ่งนี้ไปเตือนธเนษฐ

แม้ธเนษฐยังหนุ่มมากและมีความสามารถโดดเด่นเหนือใครก็เถอะ แต่เขาก็ยังต้องพึ่งพาดนัยกฤตในหลายๆ อย่างบนเส้นทางอาชีพการงาน

บทบาทของดนัยกฤตในชีวิตของเขา ก็เหมือนกับเป็นพ่อ

ต่อให้ธเนษฐกล้าหาญถือดีแค่ไหน ก็คงไม่กล้าพอจะจงใจยั่วโมโหพี่ชายตัวเอง

เรื่องคาวโลกีย์ของพวกเขาถูกเปิดเผยออกมา……ก็เหมือนดั่งทำลายความสัมพันธ์ระหว่างพี่น้อง

ไม่ว่าจะมองจากมุมไหน ก็ล้วนแล้วแต่ไม่ใช่เรื่องที่เป็นประโยชน์ต่อธเนษฐเลย

ธิชาเริ่มค่อยๆ เข้าใจ คนที่อยู่เบื้องหลังเรื่องนี้ ไม่จำเป็นต้องเป็นธเนษฐ มีแนวโน้มอย่างมาก…..ที่น่าจะเป็นอี๊ฟ

เดิมทีธิชาคิดไว้อยู่แล้วว่าอี๊ฟต้องเจ้าเล่ห์เพทุบาย

แต่ที่ไม่คาดคิดคือ อี๊ฟกลับโอ้อวดหัวเราะลั่น

เธอมองธิชาด้วยหน้าตาดูถูก พูดอย่างเหมือนจะยิ้มแต่ก็ไม่ยิ้ม “คงไม่ใช่ว่าคุณเพิ่งมาคิดออกตอนนี้หรอกใช่ไหม ธิชา เดิมทีฉันคิดว่าคุณเป็นผู้หญิงที่ไม่ฉลาดเอาซะเลย แต่ฉันคิดว่าคุณจะขาดใจสติหลุดเพียงเพราะถูกผู้ชายรุมเร้ามากไป คิดไม่ถึงว่าสมองของคุณกลับเต็มไปด้วยน้ำอสุจิจริงๆ! คุณมันปัญญาอ่อน นอกจากฉัน ใครจะทุ่มเทขนาดนั้น ที่พิถีพิถันทำคลิปวิดีโอเพื่อเป็นของขวัญชิ้นใหญ่ให้ท่านดนัย……”

ธิชากัดริมฝีปากล่าง พยายามระงับความโกรธ

นานมากก่อนเธอจะกระตุกมุมปากยิ้มเยาะพลางถามว่า “คุณไม่กลัวถูกสืบได้เหรอ ดนัยกฤตโหดร้ายกับฉันแค่ไหน ก็ไม่ได้หมายความว่าฉันต่ำอะไร เพียงแต่เขาค่อยๆ เปิดเผยธรรมชาติของตัวเอง บนโลกใบนี้ไม่มีผู้หญิงคนไหนที่สามารถได้รับความรักที่แท้จริงของเขา……แต่เขาก็ยังแต่งงานกับฉัน แล้วคุณล่ะ คุณก็เป็นแค่สุนัขที่อยู่ข้างเท้าเขาเท่านั้น อี๊ฟ คุณไม่กลัวว่าเรื่องพวกนี้จะถูกเปิดเผยออกมา แล้วคุณต้องแบกรับผลที่ตามมาในเรื่องแย่ๆ ที่ก่อไปเหรอ!”

อี๊ฟหรี่ตา ใบหน้าที่ละเอียดอ่อนของเธอค่อยๆ แสดงให้เห็นร่องรอยของความชั่วร้าย

เธอยกมือขึ้นฉับพลัน คว้าจับผมของธิชา พยายามกดเธอเข้าไปในรถ

ความแข็งแรงของธิชาเดิมทีก็น้อยมากอยู่แล้ว บวกกับท้องใหญ่ที่หนักเกินไป การเคลื่อนไหวจึงเชื่องช้าอุ้ยอ้าย

ในที่สุดเธอก็ขัดขืนอี๊ฟไม่ได้ ถูกเธอผลักเข้าไปในรถอย่างรุนแรง——

เธอล้มลงหัวทิ่มบนเบาะหลังรถ

อี๊ฟดึงทึ้งผมของเธอ เหมือนปรารถนาจะดึงผมให้หลุดออกจากหนังศีรษะของเธอเลย——

ธิชาได้แต่ปกป้องช่วงท้องของตัวเอง ไม่กล้าดิ้นรนมากเกินไป

ความอัปยศในวันนี้……ก็นับว่าเป็นเวรกรรมล่ะมั้ง

การปรากฏตัวของเธอ เป็นการแย่งผู้ชายของอี๊ฟ

อี๊ฟไม่เคยมีช่วงเวลาแห่งความเมตตาต่อเธอ มีแต่ความไม่จริงใจจ้องปองร้าย

ตอนนี้ตนสูญเสียความโปรดปรานไปแล้ว คุณนายภักดิภูมิเมธีที่ถูกเรียก ก็เป็นแค่นามปลอมๆ

อย่างอี๊ฟ ก็แค่คนที่ชอบซ้ำเติมคนตกทุกข์ทั่วไป ซึ่งเป็นเรื่องที่ไม่ว่าใครก็คงจะทำ

……

หญิงสาวรอกระทั่งมือตัวเองเจ็บแสบถึงได้ปล่อยอย่างไม่เต็มใจ

หลังจากที่ธิชาค่อยๆ ลุกขึ้นยืน

เธอก็ยกมือแล้วเหวี่ยงตบลงไป——

ไม่ถือว่าแรงมากนัก แต่รสชาติความอัปยศนั้นเต็มสิบ

ธิชาไม่มีการหลบเลี่ยง และในแววตาก็ไม่มีการสั่นไหวมากนัก

อี๊ฟน้ำเสียงดุร้าย “ตบนี้คุณติดหนี้ฉันเมื่อนานมาแล้ว นังผู้หญิงต่ำคุณคิดจริงเหรอว่าตัวเองได้รับความโปรดปรานแค่สองวันแล้วจะได้ขึ้นสวรรค์ คุณก็นับว่ากล้ามากนะ หลายปีมานี้…..ฉันเคยเห็นผู้หญิงมาตั้งกี่คน คุณเป็นคนที่สุดแสนจะโง่เง่าที่สุดในบรรดาทั้งหมด! คุณมีวันนี้ ไม่ถือว่าเป็นฝีมือฉันที่ทำร้าย ฉันปลอมวิดีโอเพื่อกระตุ้นโทสะท่านดนัย แต่ที่คุณนอนกับธเนษฐน่ะเป็นเรื่องจริง! ต่อให้ท่านดนัยสืบได้แล้วยังไง ฉันก็แค่เคารพรักเขามากเกินไป ไม่ได้รู้เห็นเป็นใจให้คุณกับคุณชายรองสองคนสมสู่กันลับหลังดูถูกชื่อเสียงของท่านดนัย! คุณคิดจริงเหรอว่าถ้าท่านดนัยสืบได้แล้วจะตำหนิฉัน บางทีเขาอาจจะโกรธในเวลาสั้นๆ แต่ฉันมีมากมายหลายวิธีที่จะทำให้เขาหายโกรธฉัน ช่วงนี้ท่านดนัยกำลังมองแหล่งน้ำมัน ตราบใดที่ฉันเสาะหาแหล่งคุ้มทุนได้ ช่วยให้เขาได้สถานที่อุดมสมบูรณ์มาอยู่ในมือ ก็ไถ่โทษได้แล้วคุณเข้าใจไหม ถึงท่านดนัยโกรธฉันแค่ไหน อย่างแย่ที่สุดก็แค่ไม่กี่วัน เขาจะไม่มีทางไล่ฉันออกเหมือนอย่างที่เขาเตะส่งคุณหรอก……”

อี๊ฟยิ่งพูดยิ่งตื่นเต้น เหมือนปลดปล่อยระบายความโกรธที่เก็บกดเอาไว้ทั้งหมดออกมา——

เธอยิ้มเย็นชากวาดตามองธิชา ยื่นมือไปตบหน้าธิชาอีกครั้ง

“ใบหน้ามีเสน่ห์ก็เปล่าประโชยน์ น่าเสียดายที่โง่เกินไป ไม่ว่าผู้ชายจะให้คุณมากแค่ไหน สุดท้ายก็ต้องสูญเสียไป นี่คือโชคชะตาของคุณ เว้นแต่คุณจะกลับไปปรับไอคิวและอีคิวของคุณใหม่ คุณคิดว่าแต่ก่อนที่ฉันสุภาพกับคุณ เป็นเพราะกลัวคุณจริงเหรอ ไม่ ในสายตาฉันคุณมันก็แค่โสเภณีราคาแพง ที่ท่านดนัยแต่งงานกับคุณ ก็แค่หลอกให้พสิษฐ์ตายใจ ไม่……ไม่เพียงหลอกให้พสิษฐ์ตายใจ ยังเพื่อหลอกพวกคนเก่าคนแก่ในคณะรัฐมนตรีด้วย คุณรู้ไหมว่าการแต่งงานและมีลูกมีความสำคัญต่อเขาแค่ไหนในการเข้าคณะรัฐมนตรี ไม่ คุณไม่รู้ คุณโง่ขนาดนี้ และมีความรู้ตื้นๆ จะคิดเรื่องนี้ให้เข้าใจได้ยังไง คุณคงคิดว่าความรักของท่านดนัยที่มีต่อคุณมันตกลงมาจากฟากฟ้า เป็นความรักที่แท้จริง เป็นรักแรกพบ คุณคิดมากไปจริงๆ…..ที่ท่านดนัยแต่งงานกับคุณ ทั้งหมดก็เพื่อความทะเยอทะยานของเขา คุณมันก็แค่ขั้นบันได สำหรับรายละเอียด……ฉันก็ขี้เกียจจะสาธยายให้คุณฟัง คุณโง่ขนาดนี้ พูดเท่าไรคุณก็ไม่เข้าใจหรอก ถูกไหม”

รูม่านตาธิชาค่อยๆ ขยายอย่างโง่เขลา……

เธอเข้าใจคำพูดของอี๊ฟได้รางๆ เป็นม่านที่เผยให้เห็นลักษณะที่แท้จริงของดนัยกฤตทีละน้อยๆ

เธออยากรู้มาตลอดว่าดนัยกฤตซ่อนอะไรจากตัวเองอยู่

แต่เมื่อเธอมีโอกาสที่จะรู้……

ในใจเธอกลับมีแต่ความหวาดกลัว

ธิชาพูดเสียงต่ำ “พอแล้ว คุณพูดมากขนาดนี้ แค่เพื่อยั่วโมโหฉัน เหมือนกับการยั่วโมโหดนัยกฤตในตอนนั้น ถ้าคุณมั่นใจในตัวเองจริงๆ ทำไมต้องทำเรื่องต่างๆ มากมายลับหลังด้วย”

อี๊ฟตาปะหลับปะเหลือกไม่พอใจ หน้าตาดูถูกเหยียดหยาม “ถือดีแบบนี้หมายความว่ายังไง หรือคุณเป็นคนที่คุ้นชินกับความโง่ เพลิดเพลินกับความโง่เขลา ก็เลยไม่ยอมรับฟังความจริงใช่ไหม ความจริงเรื่องพวกนี้ไม่เพียงแต่ฉันที่รู้ แม้แต่ธาวินที่คุณรักมากที่สุดนั่น……ก็คงเดาได้ว่าท่านดนัยแต่งงานกับคุณเพื่ออะไร เพียงแต่ไม่มีใครบอกคุณก็เท่านั้น ตอนนี้คุณทั้งแค้นทั้งเสียใจแค่ไหนก็ไร้ประโยชน์ คุณคลอดลูกออกมา ก็จะถูกวรรจชนกเลี้ยงดู คุณแตะต้องธเนษฐเท่ากับขีดจำกัดของท่านดนัย เขาจะไม่มีวันเก็บคุณไว้อีก หลังจากที่เด็กคลอดออกมาแล้ว สุดท้ายคุณก็เป็นหมากที่ถูกทอดทิ้งโดยสมบูรณ์”

สมองของธิชาค่อยๆ จมลงสู่ห้วงแห่งความว่างเปล่า

ด้วยคำพูดของอี๊ฟ เธอพบว่าตัวเองสูญเสียความสามารถในการคิดอย่างใจเย็นไปแล้ว