รักลิมิเต็ดของคุณชายเลอค่า - บทที่ 366 ชอบเป็นคุณนายแห่งตระกูลภักดิภูมิเมธีไม่ใช่เหรอ

ธิชามีแววตานิ่งไป ก่อนจะพูดออกมาอย่างทันใด “ในใจของฉัน ไม่เคยแยกคุณกับลูกสาวออกจากกันเลย สำหรับฉันแล้วคุณกับลูกสาวสำคัญเหมือนกัน ไม่ว่าจะเสียคุณหรือลูกสาวไป มันก็เจ็บปวดเหมือนกัน เราเป็นครอบครัวเดียวกันสามคน ไม่ใช่เหรอ？”

สีหน้าของชายคนนี้ดำคล้ำเป็นอย่างมาก

แต่เขามีอารมณ์พลุ่งพล่านที่ซ่อนอยู่ มันสั่นไหวในใจไม่หยุด

บางทีตอนที่ธิชาพูดขึ้นว่าครอบครัวสามคนมันก็ทำให้เขานั้นเกิดความเห็นใจขึ้นมา

และบางทีเขาก็ไม่เคยคิดจะทำร้ายเธอเลย แม้แต่วินาทีเดียว

ผู้หญิงตรงหน้านั้น……ทำให้เขามีทั้งความรักและความแค้น เวลาเกลียดก็อยากจะฉีกเธอออกเป็นชิ้นๆเลยล่ะ

แต่ที่มากกว่านั้นก็คือ เวลาเธอแสดงความอ่อนโยนต่อหน้าเขา มันทำให้เขาใจอ่อนจนควบคุมไม่ได้

……

ธิชานั้นจ้องแววตาของเขาอยู่ตลอด

ดนัยกฤตนั้นล้ำลึกเกินไป เลยทำให้เธอเดาอารมณ์ของเขาไม่ถูก

แต่เพียงชั่วครู่ ธิชาก็เห็นความทนไม่ได้ของเขา

เธอเลยคิดขึ้นมาว่าจะต้องคว้าเอาจุดนี้ของเขาให้ได้อย่างกล้าหาญ

เธอจะไม่ปล่อยดนัยกฤตไป

นี่อาจจะเป็นโอกาสสุดท้ายของเธอ

จู่ๆธิชาก็พยายามเขย่งเท้า ก่อนจะเอามือเล็กๆทั้งสองข้างมาโอบคอเขา พลางพยายามจะจูบเขา

เธอนั้นเหมือนปีศาจที่ได้รับการกระตุ้น แล้วรีบปรี่เข้าไปจับเหยื่อ

ดนัยกฤตถอยหลังไปด้วยสัญชาตญาณ

ธิชาสูงไม่พอ แถมเขายังหลบใส่อีกอยู่ดี

เขาหน้านิ่งไป สีหน้าก็นิ่งขึ้นเรื่อยๆ เหมือนจะไม่พอใจกับท่าทีของเธอสักเท่าไหร่

แต่ธิชากลับเข้าหาอีกครั้ง

เธอนั้นท้องโย้มาก แถมเอวยังใหญ่ขึ้นมากด้วย มันทำให้ท่าทีของเธอนั้นไม่ได้พลิ้วไหวเหมือนเมื่อก่อน

ยิ่งโซเซแบบนี้ มันยิ่งทำให้เธอดูน่าสงสารมากขึ้น

ครั้งนี้ดนัยกฤตไม่ได้หลบเธอ

แต่ยอมให้เธอ ได้จูบคางของเขา

ธิชาจูบเขาหลายครั้ง พลางรู้สึกได้ถึงความเย็นชาและการปฏิเสธจากเขา

เธอนั้นตาแดงมากขึ้นเรื่อยๆ ก่อนจะเปิดปากพูดเหมือนแมวที่เจ็บปวด……

“คุณจะไม่ยกโทษให้ฉันจริงๆเหรอ？งานแต่งงานของเราเพิ่งจะเริ่มเอง คุณจะไม่อาลัยอาวรณ์เลยเหรอ？ฉันมันเลวเกินกว่าที่จะได้รับการยกโทษจากคุณ หรือว่า……ในวันนี้ผู้หญิงที่มีค่าในใจคุณกลับมาอยู่ในอ้อมกอดคุณแล้ว ดังนั้นฉันเลยไม่สำคัญแล้วเหรอ……”

ดนัยกฤตทำหน้านิ่ง ก่อนจะหรี่ตาลง พลางพูดด้วยน้ำเสียงน่าอันตราย “คุณกำลังพูดบ้าอะไร？”

ธิชายิ้มมุมปากเหมือนเป็นการเยาะเย้ยตัวเอง “ฉันพูดบ้าไปจริงๆเหรอ？คุณวรรจชนกเป็นเหมือนรักแรกของท่านดนัยน่ะสิ รักกันตั้งแต่อายุยังน้อย ในวันนี้อายุก็พอเหมาะแล้ว คุณก็เจอสาวสวยหลายสไตล์มามากมายแล้ว ก็พอจะรู้ได้ ว่าอันที่จริงคุณวรรจชนกเป็นคนที่เหมาะกับคุณมากที่สุด เธอนั้นเหมาะจะเป็นภรรยาของคุณมากกว่าฉันมาก ฉันพูดถูกไหม？”

สีหน้าของชายคนนี้เปลี่ยนไปเป็นเย็นชาขึ้นเพราะคำพูดของธิชา

เขานั้นบีบข้อมือของธิชาแน่นด้วยความไม่พอใจ ก่อนจะบีบแรงขึ้นเรื่อยๆ “ฉันเคยบอกว่าฉันกับวรรจชนกนั้นเป็นเพียงคนรู้จักกันเพราะธุรกิจเท่านั้น คุณคิดจริงๆเหรอว่าฉันเจอใครก็อยากจะนอนด้วยไปหมดน่ะ？ตั้งแต่ที่คุณสงสัยฉัน ฉันไม่เคยโทษคุณเลยนะ แม้คุณจะหานักสืบมาตามติดฉัน ฉันก็เข้าใจคุณ แต่ว่าคุณทำอะไรเนี่ย？คุณทำสิ่งที่ภรรยาไม่ควรทำผิดที่สุด ในวันนี้คุณคิดว่าตัวเองยังมีสิทธิ์มาโทษฉันหรอ？ใช่ ก่อนหน้านี้คุณเป็นคุณนายแห่งตระกูลภักดิภูมิเมธี ฉันจำเป็นต้องอธิบายให้คุณฟัง แต่ในวันนี้เธอเป็นใคร ทำไมยังมีหน้ามาถามอีกหรอ？！”

ธิชาตาแดงจนน่าสงสาร

แต่เธอกลับกล้าหาญขึ้นมา เธอยื่นมือออกไปจับคอเสื้อของดนัยกฤต “ทำไมฉันจะไม่มีสิทธิ์ถาม？คุณอยากจะหย่ากับฉันมากใช่ไหม？แต่วันนี้ยังไม่หย่าเลย วันไหนหย่ากันแล้ว ฉันถึงจะยอมให้คุณวรรจชนกแทนที่ แต่ตอนนี้ฉันยังเป็นภรรยาคนเดียวของคุณ！ในเมื่อคุณเกลียดฉันมากเพราะความผิดของฉัน！แล้วทำไมฉันจะถามในเรื่องเดียวกันไม่ได้ ฉันเมาเลยไปมีอะไรกับคนอื่น……คุณล่ะ ตอนที่คุณมีอะไรกับอี๊ฟได้คิดถึงความรู้สึกฉันบ้างไหม？ไม่เลย！คุณทำไปเพราะอารมณ์ทั้งนั้น แต่เมินเธอเพื่อฉันไม่ได้เลย หรือว่าตอนที่คุณนอนกับหญิงอื่นนั้น คิดว่าฉันจะไม่รู้สึกอะไรเลยเหรอ？”

ดนัยกฤตเหมือนจะโกรธเธอเป็นอย่างมากเลยล่ะ

เขาคิดไม่ถึงว่าหญิงคนนี้จะมาพูดจาหาความยุติธรรมให้ตัวเองต่อหน้าเขาแบบนี้

เขาจับข้อมือของเธอแน่น ก่อนจะหัวเราะเสียงเย็นชา “คุณชอบเวลาเป็นคุณนายแห่งตระกูลภักดิภูมิเมธีมากขนาดนั้นเลยเหรอ ห๊ะ？”

เสียงของดนัยกฤตมันเย็นชาจนทำให้ขนหัวลุก ธิชาพยายามเอาข้อมือออก ในใจก็รู้สึกว่าไม่ค่อยดีเท่าไหร่

เธอไม่ตอบคำถามของเขา

เขากลับหัวเราะเย็นชามากขึ้นอีกครั้ง มันทำให้ธิชารู้สึกได้ถึงความอันตราย

ดนัยกฤตจับข้อมือเธอแน่น ก่อนจะเหวี่ยงเธอลงไปบนเตียง แล้วผลักเธอลงไปอีกครั้ง

ธิชานั่งแข็งทื่อ ในใจก็สับสนเป็นอย่างมาก

เธอแอบคิดว่าท่าทีของดนัยกฤตแบบนี้มันเป็นการก่อนจะทำเรื่องอย่างว่า……

แต่ว่าเธอในตอนนี้……เธอท้องใหญ่เป็นอย่างมาก ทำไมยัง……

เธอสับสนไปหมด และไม่รู้ว่าควรจะปฏิเสธหรือทำตามดี

ถึงอย่างไรเธอก็ไม่กล้าคิดไป ว่าดนัยกฤตยังมีความโหยหาต่อเธออีก

แม้เธอจะไม่ได้ตั้งใจ แต่ก็ทำให้ใจดนัยกฤตเย็นชาหนาวเหน็บได้ขนาดนั้น

เรื่องนี้มันเป็นความท้าทายสำหรับสามีเป็นอย่างมาก

เธอเคยคิดจะพยายามรั้งเขาไว้

แต่เธอคิดในใจ ว่าจะใช้ความรู้สึกมารั้งเขา แล้วก็ลูกสาวที่อยู่ในท้อง

นี่เป็นลูกคนแรกของเขาด้วย

ไม่มีทางที่เขาจะไม่รู้สึกอะไรด้วยเลยแม้แต่น้อย

ธิชานั้นไม่เคยคิดเลย……ว่าจะใช้วิธีนี้ได้ด้วย

เธอไม่รู้จะทำอะไรขึ้นมาเล็กน้อย

จากนั้นก็รู้สึกว่ามือใหญ่ของชายคนนี้ล่วงล้ำเข้าไปในชุดนอนของเธอ นิ้วหนาๆนั้นลูบไปที่ท้องของเธอ

ดนัยกฤตหน้าดำคร่ำเครียด น้ำเสียงมีความอ่อนโยนแต่ก็แดกดันไม่เบา “ชอบตำแหน่งคุณนายแห่งตระกูลภักดิภูมิเมธีมากใช่ไหม？ในเมื่อคุณอาวรณ์ขนาดนี้ ฉันก็จะเติมเต็มให้คุณเอง”

ธิชารู้สึกว่าเขากำลังบีบขาของตัวเอง ก่อนจะอดไม่ได้ที่จะพึมพำขึ้นมา “ดนัยกฤต คุณ……”

มือทั้งสองข้างของเขาแยกขาทั้งสองของเธอออก จนเธอตกใจ “คุณ……ฉัน……คุณอยากจะทำอะไร？คุณหยุดก่อนได้ไหม ท้องใหญ่มากแล้ว มันไม่ดี……”

แววตาของชายคนนี้กวาดตามองทั้งตัวของเธอ

“ใช่สิ ท้องของคุณโตขึ้นเรื่อยๆเลย หลายเดือนมานี้ ฉันสนใจแต่ท้องของคุณ ไม่กล้าเองก็ทำให้คุณทุกข์ทรมาน ในวันนี้ดูเหมือนฉันจะทำผิดไปแล้ว แถมยังผิดมากด้วย เรือนร่างที่กระหายขนาดนี้ของคุณ ทำไมมีลูกแล้วถึงไม่ทำล่ะ แต่จะว่าไปฉันไม่ได้เติมเต็มให้กับคุณภรรยา คุณภรรยาเลยพลาดไปเพราะคุมตัวเองไม่ได้แบบนั้น”

ธิชาไม่มีเวลามาสนใจแล้วว่าเขากำลังทำให้เธออับอายหรือจะระบายอารมณ์กันแน่

เธอพยายามจะจับมือของเขาเอาไว้อย่างงุนงง “แต่หมอเคยบอก ว่าใกล้คลอดแล้ว จะให้ดีก็อย่า……ฉันไม่ได้อยากจะปฏิเสธคุณนะ แต่ฉันไม่กล้า ดนัยกฤต คุณไม่สนใจความปลอดภัยของเด็กแบบนี้ไม่ได้นะ”

ดนัยกฤตนั้นหยุดมือของตัวเองลงจริงๆ

เขาจ้องธิชาด้วยแววตามืดมน เหมือนกำลังคิดอะไรอยู่

ธิชาคิดว่าเขากำลังลังเลเพราะกลัวว่าจะเกิดเรื่อง ในใจก็ว้าวุ่นเป็นอย่างมาก

เป็นไปตามคาด เขายื่นมือมาโอบตัวของเธอทันที ก่อนจะพูดเหมือนจะยิ้มแต่ก็ไม่ “คุณพูดถูก การเป็นพ่อแม่จะสนใจแต่ความต้องการของตัวเองจนไม่สนใจความปลอดภัยของเด็ก ดังนั้นตอนที่คุณไปมีอะไรกับคนอื่นข้างนอกบ้านนั้น คุณใช้ด้านหลังงั้นเหรอ หืม？”

ธิชาเบิกตาโพลง จากนั้นแก้มก็แดงขึ้นมาเป็นอย่างมาก

เธอผลุบตาลง ก่อนจะเถียงอย่างอับอาย “คุณอย่ามา……พูดแบบนี้ได้ไหม ตอนที่คุณทำให้ฉันอาย คุณเองก็หยามเกียรติตัวเองด้วยไม่ใช่เหรอ？”

ดนัยกฤตพรวดออกมา “ทำให้น่าขายหน้าเหรอ？ว่าคุณนิดหน่อยก็อายแล้วเหรอ？ธิชา ฉันน่าจะให้คุณได้ลองลิ้มรสดูว่าผู้ชายทั่วไปเขาทำให้ผู้หญิงอับอายอย่างไร”

เขายังพูดไม่ทันจบก็พลิกตัวของธิชา ธิชาแรงไม่เท่าเขา เลยพยายามระวังตัวเองให้มาก เมื่อถูกเขาผลัก เลยพลิกไป

ชายด้านหลังนั้นตบสะโพกของเธอ “คุกเข่าลง”

ธิชาตึงเครียดไปหมด

ตอนแรกเธอคิดว่า……

ตอนแรกก็คิดว่าเขาแค่อยากจะพูดอะไรแย่ๆออกมาเพื่อระบายอารมณ์เท่านั้น

แต่สิ่งที่เห็นตรงหน้านั้น……เหมือนเขาจะจริงจังไม่เบา

ธิชาหันคอมา พลางมองด้วยความเจ็บปวดในแววตา “อย่ามาทำแบบนี้ได้ไหม……”

แม้เธอจะปฏิเสธ แต่น้ำเสียงนั้นมันเบาและอ่อนโยนเป็นอย่างมาก

เธอไม่กล้าทำให้เขาโกรธอีกจริงๆ

ถึงอย่างไรสิ่งเดียวที่เธออยากให้เกิดขึ้นในตอนนี้ก็คือการรั้งให้เขาอยู่

ถ้าเขาจากไปจากตระกูลภักดิภูมิเมธีอีกครั้งคงจะไม่กลับมาอีกแล้ว

เมื่อเธอคลอดลูกสาวออกมาแล้ว ความสัมพันธ์ของทั้งสองคนคงจะจืดจางลง

สามีภรรยาที่ดูไม่ได้สนิทสนมกันเท่าไหร่อยู่แล้ว ถ้ามาเย็นชาใส่กันตอนนี้ เขายิ่งไม่มีทางใจอ่อนลงได้ เธอคงจะต้องเสียลูกสาวไปจริงๆ

ดนัยกฤตมองใบหน้าที่เศร้าโศกของเธอ ใบหน้าไร้อารมณ์ พลางพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา “ทำไมเหรอ เล่นกับชู้ด้านนอกมันสนุกขนาดนั้น พอให้คุณมาดูแลสามีตัวเองให้ดี ทำไมถึงได้ทำหน้าน่าขายหน้าแบบนั้น？ชอบเป็นคุณนายมากไม่ใช่เหรอ？ธิชา นี่มันอาจจะเป็นโอกาสครั้งสุดท้ายของคุณ”

ธิชาจับใจความที่เขาพูดออกได้เป็นอย่างดี

เธอนั้นมีความหวังขึ้นมา ก่อนจะถามออกมา “คุณหมายความว่าอย่างไร คุณยินดีที่จะ……คุณยินดีที่จะให้โอกาสฉันอีกครั้งเหรอ？”