รักลิมิเต็ดของคุณชายเลอค่า - บทที่ 345 ยอมเป็นของผม ตั้งแต่คืนนี้เป็นต้นไป
สีหน้าของธิชาซีดเผือด และในสายตาของธเนษฐ กลับกลายเป็นบรรยากาศที่น่าพึงพอใจมาก
เธอถอยหลังไปครึ่งก้าวโดยไม่รู้ตัว และพูดด้วยท่าทางเหม่อลอย “เรื่องที่ท่านสองพูดมานั้นมันเจาะจงเป้าหมายมากจริงๆ คุณบอกเรื่องพวกนี้กับฉันล่วงหน้า ต้องขอโทษที่ฉันไม่เชื่อถ้าไม่ได้ตรวจสอบเพิ่มเติม”
ท่าทางกังวลใจของธิชาธเนษฐกลับดูไม่ใส่ใจเลย
เขาแค่พูดอย่างเฉยเมย “คุณจะไม่เชื่อผมก็ได้ ทางเลือกอยู่ในมือของคุณ”
ธิชามองมาที่เขาอย่างสับสนใจ
เธอรู้สึกว่าภายใต้ใบหน้าที่ดูนิ่งสงบของเขา จะมีกับดักที่ไม่สามารถประเมินได้ซ่อนอยู่
เธอพยายามถอยหลังออกไป แต่ผู้ชายคนนี้เหมือนจะจับจุดอ่อนที่อยู่ลึกเข้าไปในใจของเธอ
พยายามหลอกล้อเธอบังคับให้เธอเดินไปข้างหน้า
ทั้งที่รู้ทั้งรู้ว่าถ้าก้าวไปข้างหน้าอีกแค่ครึ่งก้าวก็อาจตกหลุมพรางที่เขาวางไว้ได้
แต่เธอกลับยิ่งควบคุมตัวเองไม่ได้มากขึ้น
เรื่องที่เกี่ยวข้องกับธาวิน เธอไม่สามารถที่จะไม่สนใจได้
ธิชาหันหลังเดินไปหลายก้าว แต่ทุกย่างก้าวดูเหมือนจะหนักขึ้นเรื่อยๆ
เธอรีบหันหลังกลับแล้วเดินเข้าไปหาเขา
ก่อนจะพูดอีกครั้งด้วยน้ำเสียงที่เคร่งเครียด “ถึงแม้ฉันจะเชื่อคุณ…ที่คุณจงใจบอกความลับเรื่องนี้กับฉัน จะต้องมีจุดประสงค์แอบแฝงอยู่แน่ๆ ธเนษฐ คุณพูดมาเถอะ ว่าจุดประสงค์ของคุณคืออะไรกันแน่”
ยิ่งเธอประหม่ามากเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งถูกใจมากขึ้นเท่านั้น
เขาเคาะนิ้วบนโต๊ะ และพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยว่า “เรื่องนี้สำหรับธาวินแล้ว คงจะเป็นเรื่องหลัก ทำให้เขาไม่ทันตั้งตัว วิธีเดียวสำหรับเขาในตอนนี้ มีแค่หนีไป ถ้าหากเขาสามารถคาดเดาได้ล่วงหน้า…แล้วหนีไปในประเทศที่ไม่มีข้อตกลงส่งผู้ร้ายข้ามแดน ขอแค่เขาดวงดี เขาอาจจะหลบหนีไปได้ชั่วคราว”
ธิชาไม่มีเรี่ยวแรงจะต่อล้อต่อเถียงกับเขาต่อ
“เท่าที่ฉันรู้มา ท่านสองกับธาวินไม่ถูกกันมาก ระดับความไม่ถูกกัน รุนแรงกว่าการแข่งขันระหว่างภักดิภูมิเมธีกรุ๊ปกับบริทัษของตระกูลธนาภูวนัตถ์อีก ถ้าหากธาวินถูกจับ น่าจะเป็นผลลัพธ์ที่คุณอยากเห็นมากที่สุด ในเมื่อเป็นแบบนี้ ทำไมคุณถึงชี้ทางหนีให้เขาด้วย”
ธเนษฐเลิกคิ้ว สายตาของเขาเย็นชา สีหน้าของเขาเรียบนิ่ง
เขามองไปที่ธิชา แล้วพูดด้วยสีหน้าเฉยชา “คุณคงรู้ว่าผมไม่ยุ่งเรื่องธุรกิจ ความขัดแย้งระหว่างผมกับธาวิน เป็นเรื่องเมื่อหลายปีก่อนแล้ว ตอนนี้ผมทำงานอยู่ในคณะรัฐมนตรี อนาคตของผมยังอีกยาวไกล ธาวินเดินมาถึงจุดที่เขาอยู่ในตอนนี้ หมดหวังที่จะแก้ไข ไม่ว่าเขาจะตายในคุก หรือตายอยู่ต่างแดน คุณคิดว่าผมจะสนใจไหม?”
น้ำเสียงดูถูกเหยียดหยามที่แฝงอยู่ในคำพูดของธเนษฐทำให้ธิชสรู้สึกไม่ชอบใจเอามากๆ
ถ้ามองข้ามความขัดแย้งระหว่างเธอกับธาวิน
ยังไงก็ตามเธอยังคงคิดว่าตัวเองเป็นคนตระกูลธนาภูวนัตถ์…
บุญคุณในการเลี้ยงดูมากกว่าบุญคุณของการให้กำเนิด
ถ้าตระกูลธนาภูวนัตถ์ต้องเจอกับเรื่องหนักแบบนี้ เธอจะนั่งเฉยไม่สนใจเลยได้ยังไงกัน
เธอพยายามสุดระงับอารมณ์ของเธออย่างสุดความสามารถ และพูดด้วยเสียงเรียบนิ่ง “ถ้าคำพูดของท่านสองเป็นความจริง ฉันจะต้องโทรไปบอกธาวินอย่างแน่นอน ฉันจะยืนมองโดยไม่สนใจไม่ได้ ท่านสองปิดระบบสัญญาณทั้งหมดในคฤหาสน์หลังนี้ไว้ล่วงหน้า คงรอให้ฉันอ้อนวอนขอร้องคุณในตอนนี้สินะคะ”
แต่ธเนษฐกลับแค่เหลือบมองไปที่หน้าท้องของเธอด้วยสีหน้าเย็นชา
ธิชาถูกเขาจ้องมองจนรู้สึกอึดอัด ดังนั้นเธอจึงก้มหน้าลง
พอเห็นท่าทางที่น่าอึดอัดใจของเธอ ธเนษฐก็หัวเราะออกมาเบา ๆ “ช่างเถอะ ทำการแลกเปลี่ยนกับผม ค่าตอบแทนไม่ใช่สิ่งที่คุณสามารถจ่ายได้ คุณกลับไปที่ห้องของคุณเถอะ และเฝ้าฝันจะได้เป็นคุณนายตระกูลภักดิภูมิเมธีของคุณต่อไป ใช้ชีวิตอย่างสงบสุขของคุณไปเรื่อยๆ”
ธิชาไม่เข้าใจ และสีหน้าของเธอก็ไม่น่าดูมากยิ่งขึ้น
เธออดที่จะเดินเข้ามาอีกหลายก้าวไม่ได้ แล้วพูดอย่างหมดความอดทน “คุณหมายความว่ายังไงคะ ตีฆ้องถอยหลังหรือไง หรือกลัวว่าจะทำเกินไป และทำลายความสัมพันธ์ระหว่างพี่น้องของคุณหรือไง ธเนษฐฉันจะบอกไว้เลย ในเมื่อวันนี้คุณบอกให้ฉันรู้เรื่องทั้งหมดนี้ ฉันไม่มีทางเพิกเฉยต่อความเป็นความตายของธาวินได้ ถ้าคุณไม่ปล่อยฉันออกไป ก็เปิดสัญญาณโทรศัพท์ของที่นี่ ฉันจะโทรไปบอกธาวิน”
ธเนษฐหรี่ตาลง และยกยิ้มอย่างอันตรายมากยิ่งขึ้น
เขาเชยคางของธิชาขึ้นมาด้วยนิ้วเรียวยาวของเขา และออกแรงบีบเบาๆ “มีเรื่องจะขอร้องคนอื่น น้ำเสียงยังดุดันขนาดนี้ ผมคิดว่าคุณคงไม่คิดอยากจะช่วยคนรักเก่าของคุณจริงๆ หรอก”
ธิชาเข้าใจเหตุผลที่ว่าอยู่ใต้ชายคาบ้านคนอื่น เธอปรับน้ำเสียงของเธอให้อ่อนลง แล้วพูดว่า “ท่านสองอยากให้ฉันทำยังไงกันแน่คะ รบกวนพูดมาให้ตรงประเด็นเลยดีกว่า อย่ามัวแต่เสียเวลาของกันและกันแบบนี้”
ธเนษฐลูบไล้คางของเธออย่างถูกใจ และพูดอย่างมีความหมายแอบแฝง “ดูเหมือนความรู้สึกของคุณที่มีต่อธาวินจะลึกซึ้งมาก ข่าวลือไม่ได้บอกว่า … เขาแต่งงานก่อน แล้วไล่คุณออกจากบ้านหรือไง ผู้หญิงแบบคุณ จะทิ้งรักเก่าและคนรักเก่าได้เหรอ”
สีหน้าของธิชาแข็งทื่อ และน้ำเสียงของเธอก็เย็นชาขึ้นเรื่อยๆ “ถ้าหากเป็นเพียงคนรักเก่า ฉันจะไม่สนใจความเป็นความตายของเขาเลย แต่ธาวินเป็นพี่ชายของฉัน และตระกูลธนาภูวนัตถ์ก็เป็นสถานที่ที่ฉันอยู่มาจนโต ฉันไม่ลืมคนในครอบครัว ก็เป็นเรื่องธรรมดาของมนุษย์ไม่ใช่เหรอคะ?”
ธเนษฐพูดออกมายิ้มๆ “พูดอย่างเอาจริงเอาจังแบบนี้ ผมเบื่อที่จะฟังแล้ว ช่างเถอะ มาคุยกันตรงๆ ดีกว่า ผมมีทางเลือกให้คุณสองทาง แต่ผมแนะนำให้คุณเลือกทางแรก”
ธิชารีบพูดว่า “คุณพูดมาเลยค่ะ”
“ยอมเป็นของผม ตั้งแต่คืนนี้เป็นต้นไป”
“… “สีหน้าของธิชาซีดเผือด ในใจของเธอเต็มไปด้วยความโกรธ แต่ก็ไม่กล้าจะอาละวาดออกมา “ท่านสองคุณหยุดล้อฉันเล่นได้ไหมคะ”
ธเนษฐยกยิ้ม “ผมไม่ได้ล้อเล่น ผมจริงจัง ยอมเป็นของผม โดยกำหนดช่วงเวลา คุณไม่ใช่ว่ายังไม่บรรลุนิติภาวะ น่าจะเข้าใจความหมายของผมดี ส่วนเด็กในท้องของคุณ ผมไม่ใส่ใจ ความสัมพันธ์ระหว่างคุณกับพี่ชายของผม… ถ้าคุณกลัวมีปัญหา คุณสามารถรักษาความสัมพันธ์ต่อไปได้ คุณกับผมแอบอยู่ด้วยกันไปก่อน ด้วยฝีมือของคุณ คงจะสามารถรักษาไว้ได้สักระยะ”
ชายหนุ่มพูดด้วยน้ำเสียงที่ดูถูกเหยียดหยามและล้อเล่นทำให้เธอรู้สึกอับอายขายหน้า
ธิชาชะงักงัน แล้วพูดออกมาทีละคำ “คุณเป็นน้องชายของดนัยกฤต ถึงแม้ในอนาคตฉันจะเลิกกับเขา ก็ไม่มีทางที่จะเลือกคุณ เรื่องนี้ไม่มีทางเป็นไปได้ ให้ฉันรักษาความสัมพันธ์สองไว้พร้อม ๆ กันยิ่งไม่มีทาง ถ้าตอนนี้ฉันบอกคุณว่าฉันรักดนัยกฤตมาก คุณเองก็คงจะไม่เชื่อ แต่อย่างน้อยฉันก็บอกคุณได้ว่า ฉันทำข้อตกลงกับเขา และสัญญากับเขาไว้แล้ว ตอนที่คบกับเขา จะไม่มีวันทรยศเขา และไม่มีทางที่ตอนอยู่กับเขาจะแอบคบกับน้องชายของเขาลับหลัง”
สีหน้าของธเนษฐเรียบนิ่ง และเห็นได้ชัดว่าเขาไม่แปลกใจกับปฏิกิริยาของเธอ
หลังจากฟังแล้ว เขาก็เอ่ยพูดอย่างเฉยเมย “น่าเสียดาย ในอนาคตคุณจะเข้าใจ ว่านี่อาจเป็นทางเลือกที่ดีที่สุดสำหรับคุณในตอนนี้ แต่คุณโง่มาก ไม่เข้าใจอะไร และผมเองก็ขี้เกียจจะบังคับคุณเหมือนกัน”
ธิชาคิดว่ามันน่าตลกมาก “ในฐานะผู้ชายคนหนึ่ง คุณไม่มีเหตุผลที่จะสนใจฉัน ขอโทษที่ฉันไม่สามารถเข้าใจในสิ่งที่คุณกำลังทำ คุณเกลียดธาวิน ดังนั้นจึงอยากจะทรมานผู้หญิงที่เคยอยู่กับเขา หรือว่า…คุณมีความชอบที่พิสดาร ชอบแย่งของพี่ชายหรือไง?”
แรงมือของธเนษฐเริ่มบีบแรงขึ้นกะทันหัน เขาบีบคางของธิชา แล้วดึงเธอเข้ามาใกล้
ลมหายใจร้อนระอุพ่นใส่ใบหน้าของเธอ และพูดด้วยสีหน้ายิัมเยาะ “ผมไม่สนใจผู้หญิงของพี่ชาย สำหรับความเป็นไปได้แรก บางที การทรมานคู่ควงเก่าของศัตรู ก็น่าสนใจไม่เบา”
“…” ธิชาแอบถอนหายใจเบาๆ “เงื่อนไขนี้ไม่มีทางเป็นไปได้ คุณพูดเงื่อนไขที่สองมาได้เลยค่ะ”
ธเนษฐปล่อยมือ สีหน้าของเขานิ่งสงบ ราวกับว่าเขาแค่บอกเล่าเรื่องธรรมดา
“เงื่อนไขที่สองเป็นการแลกเปลี่ยนธรรมดา ซึ่งสามารถทำสำเร็จได้ในครั้งเดียว คุณช่วยผมทำเรื่องหนึ่ง หลังจากทำสำเร็จแล้ว ผมไม่เพียงแค่ไม่ห้ามคุณโทรไปบอกข่าวเท่านั้น แต่ผมยังให้ความช่วยเหลือคุณอีกด้วย อย่างเช่น ช่วยธาวินหลบหนีไป ขึ้นอยู่กับความต้องการของคุณ”
ธิชาคิดว่ามันทั้งน่าโมโหและตลกมากด้วย
แต่เธอกลับหัวเราะไม่ออก
ถึงแม้จะตลก แต่เธอก็ถูกความขมขื่นในใจข่มไว้
เธอเอ่ยถามอย่างใจเย็น “ผู้ชายแบบคุณ ยังต้องการให้ฉันช่วยด้วยเหรอคะ อีกทั้งยังมีข้อเสนอที่ดีขนาดนี้ อย่างน้อยคุณต้องบอกฉันจะให้ฉันช่วยคุณทำอะไร”
ธเนษฐยกยิัมมุมปาก “ก่อนจะให้คุณช่วยแน่นอนว่าต้องบอกคุณก่อน ตอนนี้ยังไม่จำเป็นต้องพูด สรุปก็คือ สำหรับคุณแล้ว มันเป็นเรื่องเล็กน้อยมาก แต่ผมยังหวังว่าคุณจะเลือกเงื่อนไขแรก”