รักลิมิเต็ดของคุณชายเลอค่า - บทที่ 344 ไม่ถึงหนึ่งอาทิตย์ ธาวินจะต้องถูกจับอย่างแน่นอน
ถึงแม้ธิชาจะรู้ว่าตระกูลธนาภูวนัตถ์มีธุรกิจที่ผิดกฎหมายมากมาย
แต่ถึงขั้นไหน เธอก็ไม่รู้เหมือนกัน
เธอคิดมาเสมอ ว่ามันเริ่มทำมาจากรุ่นชรัณแล้ว ธุรกิจส่วนใหญ่ของตระกูลธนาภูวนัตถ์ก็ล้างมือจนสะอาดแล้ว
พอมาถึงรุ่นของธาวิน น่าจะสะอาดหมดจดแล้ว
ถึงแม้จะมีธุรกิจที่ไม่ถูกกฎหมายบ้างก็ตาม แต่ก็มีวิธีการจัดการอย่างเรียบร้อยมาตลอดหลายสิบปีแล้ว
ก็เหมือนในสังคมที่มักจะมีด้านมืดที่หลากหลายแฝงอยู่เสมอ แต่ทั้งด้านมืดและด้านสว่างต่างก็มีความสัมพันธ์ที่สร้างประโยชน์ร่วมกัน
มีการดำรงอยู่อย่างสมเหตุสมผล ธิชาคิดไม่ถึงเลยว่าตระกูลธนาภูวนัตถ์จะเกิดเรื่อง…
และยิ่งไปกว่านั้นตั้งแต่ธาวินเข้ารับตำแหน่งผู้นำตระกูล เขาจัดการอย่างจริงจังและเด็ดขาด และตอนนี้ เขาได้นั่งตำแหน่งหัวหน้าใหญ่แห่งเมืองภาคใต้ทั้งแปดอย่างมั่นคง เขายังหนุ่มยังแน่น เขาจะต้องมีอนาคตที่ยาวไกลอย่างแน่นอน
ดังนั้นถึงแม้ธิชาจะเหงื่อไหลเต็มตัว เธอก็ยังปลุกความมั่นใจให้กับตัวเอง
สีหน้าที่ยากจะคาดเดาของธเนษฐ ถูกเธอมองมองว่าเป็นกลอุบายที่เขาวางไว้
เธอยิัมเยาะ “ท่านสองเห็นว่าฉันอายุยังน้อยหลอกได้ง่าย ก็เลยจงใจข่มขู่ฉันใช่ไหมคะ ธุรกิจส่วนใหญ่ของตระกูลธนาภูวนัตถ์ถึงแม้จะไม่สะอาดทั้งหมด แต่เท่าที่ฉันรู้มา หลายปีมานี้ธาวินไม่เข้าไปจัดการกับเรื่องผิดกฎหมายพวกนั้นด้วยตัวเองแล้ว ที่สำคัญ เขาเป็นหัวหน้าใหญ่แห่งสมาคมเมืองภาคใต้ทั้งแปด ในมือของเขามีเส้นสายทางเศรษฐกิจของจังหวัดและเมืองภาคใต้ทั้งหมด ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับเขา จะมีคนเดือดร้อนอีกกี่คน? การเลือกตั้งก็เพิ่งผ่านมาได้เพียงครึ่งปีเท่านั้น ได้ข่าวว่า เขาทำหน้าที่ได้ดีมากในช่วงหกเดือนที่ผ่านมา และมีความเป็นไปได้ที่เขาจะได้รับเลือกอีกครั้งในการเลือกตั้งครั้งต่อไป ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับเขาจริง ๆ จะมีนักธุรกิจและผู้มีอิทธิพลมากมายในสมาคมที่ร่วมงานกับเขา หรือแม้แต่สมาชิกสภาและเจ้าหน้าที่ระดับสูงบางคน หรือจะมีคนไหนที่สามารถดึงพวกเขาลงมาพร้อมกันได้”
ธิชาเอ่ยพูดด้วยเสียงที่ดังขึ้นมาก
ดูเหมือนธเนษฐจะไม่รีบร้อนหรืออารมณ์เสียเลย เขาจุดบุหรี่ และสูบเข้าปอดไปช้าๆ “ที่แท้คุณก็มั่นใจในตัวธาวินมากนี่เอง งั้นก็ช่างเถอะ ถือว่าผมไม่ได้พูดอะไร กลับไปพักผ่อนเถอะ”
ธิชาไม่รู้ว่าเขาสูบบุหรี่ประเภทไหน แต่กลิ่นควันบุหรี่มันฉุนมาก
เธออดที่จะไอออกมาไม่ได้ แต่ครั้งนี้เธอไม่อยากกลับออกไปง่ายๆ แบบนี้
นางเกร็งตัวลุกขึ้นยืนตรงหน้าเขา เธอพูดอย่างร้อนใจ “ท่านสองเรียกฉันมากลางดึก คงจะไม่ใช่แค่พูดเรื่องตลกนี้ให้ฉันฟังหรอกนะคะ คุณไม่มีเรื่องอื่นจะพูดเหรอคะ?”
ธเนษฐเหลือบมองเธอ ก่อนจะยกยิ้มมุมปาก แล้วโยนแฟ้มเอกสารที่ปิดผนึกอีกเล่มออกมา
ธิชารีบหยิบเอกสารมาเปิดดูด้วยมือที่สั่นเทา
ถึงแม้เธอจะมั่นใจในตระกูลธนาภูวนัตถ์
แต่ไม่รู้ว่าเพราะอะไร… สิ่งที่ธเนษฐพูดกับเธอในคืนนี้ ก็เหมือนระเบิดใจเธออย่างรุนแรง
เธอไม่สามารถทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นได้
เธอเอื้อมมือไปฉีกกระดาษคราฟท์ออกอย่างรวดเร็ว
ธเนษฐคาบบุหรี่ไว้ในปาก ก่อนจะเอื้อมมือออกไปจับมือเธอไว้
“อันนี้แกะออกดูไม่ได้ ผมแค่เอามันออกมาเพื่อบอกคุณว่าเนื้อหาในนี้เพียงพอสำหรับให้ธาวินเข้าไปอยู่ในคุกตลอดชีวิต อยู่จนกว่าเขาจะตายได้”
“…” ใบหน้าเล็ก ๆ ของธิชาซีดเผือดไปทันที
เธออยากจะปัดมือของธเนษฐทิัง และอยากจะฉีกเอกสารออกมาดู
แต่ดูเหมือนธเนษฐจะไม่ต้องใช้แรงมากก็สามารถจับเธอไว้แน่น
เขาทำสีหน้าชอบใจ และพูดออกมาช้าๆ “คุณอยากดูก็ได้ คืนนี้ค้างคืนที่ห้องของผม ทำให้ผมรู้สึกพอใจ ฉันจะให้คุณดูจนพอใจ”
ธิชาโกรธมากจนโยนเอกสารในมือทิ้ง และต่อว่าอย่างโมโห “คุณมันบ้า!”
เธอปัดมือออกไป
แต่ธเนษฐเหยียดแขนออกไป แล้วโอบรอบเอวอันนุ่มนิ่มของเธอ แล้วดึงเธอเข้ามาในอ้อมแขนของเขาโดยไม่ต้องใช้แรงเยอะ
ธิชาถูกเขาบังคับ จนล้มลงนั่งบนตักของเขา
เอวของเธอถูกเขากอดไว้แน่น จนขยับไม่ได้
ท่าทางที่ดูคลุมเครือทำให้เธอรู้สึกไม่สบายตัว เลือดของเธอพลุ่งพล่านไปทั้งตัว
เธอรู้ตัวดีว่าตัวเองไม่มีเรี่ยวแรงจะสู้เขาได้ ไม่สามารถต่อสู้กับเขาในขณะที่มีแค่เธอกับเขาแค่สองคน
ธิชากัดริมฝีปากแน่น บังคับตัวเองให้อดทนไว้ แล้วพูดด้วยน้ำเสียงที่พยายามควบคุมอารมณ์ “ท่านสอง ถ้าคุณเรียกฉันว่าพี่สะใภ้ ก็ควรจำฐานะของกันและกันไว้ด้วย ถึงแม้คุณจะคิดว่าฉันไม่คู่ควรแต่งงานเข้าภักดิภูมิเมธีของพวกคุณ แต่ในท้องของฉันก็มีลูกสาวแท้ๆ ของพี่ชายคุณอยู่ จริยธรรมและศีลธรรมขั้นพื้นฐาน คุณควรจะปฏิบัติตามด้วย”
ธเนษฐยกยิ้มมุมปาก และยิ้มอย่างไม่ใส่ใจ “คุณพูดอะไรที่ชอบธรรมแบบนี้ไปทำไม ผมทนเห็นคุณทำท่าทางเหมือนผู้หญิงขายตัว แต่กลับพูดจามีเหตุผลแบบนี้ตลอด คุณไม่คิดว่าตัวเองน่าขยะแขยงบ้างหรือไง ธิชา”
ความอดทนของธิชากลายเป็นน่าขยะแขยงในสายตาของอีกฝ่าย สีหน้าของเธอจึงเคร่งขรึมไปทันที
โชคดีที่ธเนษฐแค่กอดเธอไว้ ไม่ได้ทำอะไรมากเกินไปกว่านี้
น้ำเสียงของเขาแฝงไปด้วยร้อยยิัมกริ่ม “ผมแค่กลัวว่าคุณเดินไม่ระวังแล้วจะหกล้ม ไม่ได้คิดจะไม่ข่มขืนคุณ คุณจะกลัวอะไร?”
ธิชารู้สึกสับสนมาก ในตอนนี้เธอมัวแต่กังวลเรื่องของธาวิน จึงไม่มีอารมณ์ที่จะต่อล้อต่อเถียงกับเขา
เธอหยิบแฟ้มเอกสารที่เธอโยนลงบนโต๊ะขึ้นมาแล้วพูดด้วยเสียงสั่นเล็กน้อย “ท่านสอง ในเมื่อคุณเรียกฉันมาที่นี่ และมีหลักฐานพวกนี้อยู่ในมือ คุณต้องให้ฉันได้เห็นกับตาของตัวเองถึงจะบรรลุเป้าหมายของคุณ ถ้าหากคุณไม่คิดจะให้ฉันดู ทำไมต้องเอาออกมาทำให้ฉันตกใจด้วย”
ธเนษฐเอ่ยพูดเสียงนิ่ง “ผมตั้งใจจะให้คุณดู แต่ก็มีเงื่อนไขเท่านั้นเอง ในเมื่อคุณรับเงื่อนไขไม่ได้ ก็ไม่มีเหตุผลที่ผมจะให้คุณเปิดแฟ้มเอกสารที่เป็นความลับนี้ดูโดยเปล่าประโยชน์ได้”
ธิชาไม่สนใจแล้ว เธอถือโอกาสตอนที่ธเนษฐลืมตัว ทำการฉีกกระดาษคราฟท์ออก
เอกสารข้างในข้างในก็ปรากฏออกมา เธอรีบเปิดดูอย่างรวดเร็ว
ธเนษฐหัวเราะด้วยเสียงขรึม ในเสียงหัวเราะแฝงไปด้วยความยินยอมและคลุมเครือ
เขากอดเอวของธิชาไว้ และเริ่มขยับมือของเขาไปตามร่างกายของเธออย่างกล้าหาญ
“คุณธิชา เงื่อนไขแลกเปลียนผมได้บอกคุณไปแล้ว นี่ถือว่าคุณยินยอมเองนะ…”
ธิชารู้สึกถึงฝ่ามืออันร้อนผ่าวของเขากำลังลูบไล้เรือนร่างของเธออย่างได้ใจ
แต่เธอรีบร้อนที่จะดูเอกสารพวกนั้น ดังนั้นเธอจึงพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาและประชดประชันว่า “ฉันหวังว่าท่านสองจะคิดถึงความเป็นพี่น้องตลอดยี่สิบกว่าปี อย่าได้คิดจะสวมเขาให้พี่ชายคุณจะดีกว่า”
ธเนษฐแอบพิจารณาท่าทางร้อนใจของเธอเงียบๆ
ก่อนที่เขาจะยิ่มเยาะออกมา “ถ้าพี่ชายผมรู้ว่าถึงแม้คุณจะมีลูกอยู่ในท้อง แต่ในใจกลับยังคิดถึงแต่ธาวิน แค่คุณได้ยินเรื่องที่เกี่ยวกับธาวิน คุณก็ร้อนรนจนลืมปกป้องตัวเองยอมให้ผมสัมผัสเรือนร่างของคุณ… ผมคิดว่าถ้าพี่ชายผมเห็นหน้าคุณในตอนนี้ เขาคงไม่สนใจว่าคุณยังสะอาดอยู่หรือเปล่า”
ธิชาอ่านเอกสารแทบจะทั้งหมดแล้ว เธอยกเท้าขึ้นเหยียบเขาอย่างแรง แล้วถือโอกาสนี้ลุกหนี น้ำเสียงของเธอเต็มไปด้วยความดุร้าย “ใครจะยอมให้คุณสัมผัสเรือนร่างได้ตามใจกัน ธเนษฐคุณอย่าฝันไปหน่อยเลย ถ้ารู้ตัวบ้างก็น่าจะรู้ว่าฉันน่าขยะแขยงคุณมากแค่ไหน นอกจากคุณจะหน้าด้านข่มขืนผู้หญิง ไม่อย่างนั้นถึงตายฉันก็ไม่มีวันยอมให้คุณแตะต้อง”
บนสีหน้าของธเนษฐยังคงไม่มีร่องรอยของความโกรธ เขากระตุกยิ้ม “คุณนี่ฉลาดจริงๆ ถือโอกาสตอนที่ผมลูบไล้เรือนร่างของคุณ ทำการอ่านทุกอย่างจนหมด เป็นยังไงบ้าง ผมไม่ได้โกหกคุณใช่ไหม”
ถึงแม้สองปีมานี้ธิชาจะไม่ค่อยมีสมาธิกับการเรียน แต่เธอก็ได้ท่องจำความรู้เรื่องกฎหมายได้บ้าง
ถึงแม้เธอจะอ่านมันอย่างรวดเร็ว แต่เนื้อหาส่วนใหญ่เธอก็จำได้
ถ้าหากหลักฐานพวกนี้เป็นของจริง… นั่นหมายความว่า ธาวินกำลังเจอปัญหาใหญ่แล้วจริงๆ
เธอแสร้งทำเป็นผ่อนคลาย แล้วพูดประชดประชันว่า “มันก็แค่กระดาษไม่กี่แผ่น แล้วมีรูปถ่ายเพิ่มเข้าไป ฉันจะรู้ได้ยังไงว่าเป็นการรวบรวมหลักฐานมาจริงๆ บางทีคุณอาจจงใจสร้างเอกสารปลอมขึ้นมาหลอกให้ฉันตกใจก็ได้”
ธเนษฐหรี่ตามอง ก่อนจะหัวเราะออกมาเบา ๆ แล้วค่อยๆ ดับก้นบุหรี่ทิ้ง
เขาพูดอย่างใจเย็นว่า “ในเมื่อคุณไม่กังวลเรื่องธาวิน ก็ไม่มีอะไรต้องพูดแล้ว คุณออกไปเถอะ”
ยิ่งเขามีพฤติกรรมแบบนี้ ธิชายิ่งรู้สึกว่ามีอะไรผิดปกติ
ริมฝีปากของเธอซีดเซียว ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังยิ่งขึ้น “ธเนษฐ ทางที่ดีคุณอย่ามาล้อเล่นกับฉัน”
เธอหันหลังเดินออกไป แต่ธเนษฐกลับพูดเสริมขึ้นมาด้านหลัง “คุณคิดว่าทำไมผมถึงตัดสัญญาณในคฤหาสน์นี้ คิดว่าผมอยากจะทรมานคุณจริงๆ และในขณะเดียวกันก็ป้องกันไม่ให้คุณโทรไปฟ้องพี่ชายของผมอย่างนั้นเหรอ ธิชา ผมเป็นถึงเจ้าหน้าที่เจ้าหน้าที่ราชการระดับสูง ผมไม่มีเวลาว่างมากพอที่จะมาเล่นสนุกกับคุณหรอกนะ”
ธิชาสีหน้าเคร่งเครียด เธอพยายามคาดเดาแผนการของผู้ชายคนนี้ทีละนิด
ตั้งแต่วันนี้ที่เขามาหาเรื่องถึงที่บ้าน จนถึงตอนนี้ยังจงใจเอาหลักฐานความผิดทางอาญาของธาวินออกมาให้เธอดู
ถ้าหากเขาไม่กลัวว่าเธอจะฟ้อง…
นั่นหมายความว่า…
ป้องกันไม่ให้เธอบอกข่าวธาวิน?
สีหน้าของธิชาซีดเผือด
ธเนษฐมองมาที่สีหน้าของเธอ แล้วพูดอย่างใจเย็น “ดูสีหน้าของคุณแล้ว ก็ดูไม่น่าจะโง่เกินไป คงเดาได้แล้วสินะว่าอะไรเป็นอะไร บอกให้คุณรู้ก็ได้ คนที่ต้องการจะเล่นงานตระกูลธนาภูวนัตถ์ เป็นคนในเมืองราถา แผนนี้ดำเนินการมาหนึ่งปีกว่าแล้ว ตอนนี้ถึงเวลาปิดคดีแล้ว เท่าที่ผมรู้มา ไม่ถึงหนึ่งอาทิตย์ ธาวินจะต้องถูกจับอย่างแน่นอน ความผิดของเขา จะไม่ได้รับอนุญาตให้ประกันตัว จนกว่าจะมีผลลัพธ์ออกมา เขาก็ไม่มีสิทธิ์ประกันตัว จนกว่าศาลจะตัดสิน… ต่อให้ธาวินมีปีกก็หนีไปไม่พ้น”
ในที่สุดธิชาก็ทนนิ่งต่อไปไม่ได้ ใบหน้าของเธอบูดบึ้ง และถามออกมาทีละคำ “คุณแน่ใจว่าไม่ได้ล้อฉันเล่นใช่ไหมคะ นี่เป็นเรื่องจริงเหรอ ในเมื่อมันผ่านมาหนึ่งปีแล้ว ทำไมฉันถึงไม่เคยได้ยินข่าวเรื่องนี้เลย!”
ธเนษฐใช้สายตาเหมือนมองคนโง่มองมาที่เธอ
“ตำแหน่งในปัจจุบันของธาวิน ถ้าเขาล้มลง จะพัวพันกับอีกกี่คน ถ้าข่าวนี้รั่วไหลออกไป คนที่คิดจะหนีไปก็หนีไปหมดแล้วต้องรอมาจนถึงวันนี้หรือไง ถ้าหากแม้แต่คดีแบบนี้ยังมีข่าวรั่วไหลออกไป เจ้าหน้าที่ราชการทุกคนก็ควรจะเกษียณตัวลาออกกันได้แล้ว”