Aileen Novel - อ่านนิยายออนไลน์ฟรี รวมนิยายแปลและนิยายไทย
  • หน้าหลัก
  • นิยายทั้งหมด
  • Contact
ค้นหานิยาย
Sign in Sign up
  • หน้าหลัก
  • นิยายทั้งหมด
  • Contact
Sign in Sign up

รักลิมิเต็ดของคุณชายเลอค่า - บทที่ 341 เด็กในท้องอายุครรภ์ห้าเดือน ตอนนี้เป็นรูปเป็นร่างแล้ว

  1. Home
  2. รักลิมิเต็ดของคุณชายเลอค่า
  3. บทที่ 341 เด็กในท้องอายุครรภ์ห้าเดือน ตอนนี้เป็นรูปเป็นร่างแล้ว
Prev
Next

ไม่เห็นนิยายอัปเดตใช่ไหม?
>>จิ้มที่นี่ได้เลย<<

ท่าทางเหมือนอยากจะพูดอะไรแต่พูดไม่ออกของน้าปวีณาทำให้ธิชาเริ่มใจเสียขึ้นมาไม่ได้

เธออดที่จะถามออกมาไม่ได้ “เกิดอะไรขึ้นกันแน่คะ”

น้าปวีณามองไปที่ธเนษฐอย่างเกรงกลัว แล้วลูบหลังธิชา “ไม่เป็นไรค่ะ คุณธิชา คุณดูแลลูกน้อยในครรภ์ให้ดี อย่าโกรธเลยนะคะ”

ธิชากับน้าปวีณารู้จักกันมานานขนาดนี้ ถือว่ารู้จักกันดีแล้ว

พอมองไปที่ดวงตาของน้าปวีณา เธอรู้สึกว่าอีกฝ่ายหวาดกลัวธเนษฐ และไม่กล้าพูดอะไรต่อหน้าเขา

บางทีธเนษฐอาจจะขู่น้าปวีณาด้วยเรื่องอะไรบางเรื่อง หรือบางทีเธออาจจะเป็นเหมือนตัวเอง… พอเห็นธเนษฐก็จะตื่นกลัวแบบนี้

ธิชาจึงเลิกถาม เธอจับแขนของน้าปวีณา เตรียมจะพาน้าปวีณาขึ้นไปข้างบน ถ้ามีอะไรไม่สะดวกจะพูดตรงนี้ ก็ปิดประตูแล้วค่อยพูด

……

โชคยังดีที่ธเนษฐไม่ได้ขัดขวาง

ธิชาพาน้าปวีณาขึ้นไปชั้นบน หลังจากปิดประตูห้อง

น้าปวีณาถึงจะยอมพูดกับเธอ

ธเนษฐถึงขั้นสั่งคนใช้ส่วนใหญ่ในคฤหาสน์พักงานไปแล้ว

เหลือไว้เพียงเธอ และสาวใช้อีกสองสามคนที่รับหน้าที่ทำความสะอาดไว้

สาวใช้ที่สนิทกับน้าปวีณา ทั้งหมดถูกส่งออกไปหมดเลย

เดิมทีธิชาคิดว่าดนัยกฤตไม่อยู่ในเมืองJ อีกทั้งยังเหลืออีกสิบวันกว่าเขาจะกลับมา เธอไม่อยากจะมีปัญหากับธเนษฐรุนแรงมากนัก ไม่ใช่แค่จะจัดการปัญหาทีหลังลำบากเท่านั้น แต่เธอก็กังวลว่าจะเป็นอันตรายต่อตัวเอง

แต่เธอคิดไม่ถึงเลยว่าธเนษฐจะกล้าหาญได้ขนาดนี้

ตั้งแต่เธออยู่กับดนัยกฤต เคยถูกรังแกแบบนี้ที่ไหน

ปุณิกาที่เคยมาหาเรื่องถูกเธอจัดการไปอย่างเรียบง่าย แม้แต่อี๊ฟก็ถูกเธอตบหน้าจนอับอายไปได้เลย

แต่ทำไมเธอต้องอดทนกับธเนษฐโดยไม่มีเหตุผลครั้งแล้วครั้งเล่าด้วย อีกทั้งการอดทนอยู่ตลอดจะทำให้ผู้ชายคนนี้รู้สึกว่าเธออ่อนแอและรังแกได้ง่ายๆ

ธิชาหยิบโทรศัพท์มือถือของเธอออกมาเตรียมจะโทรไปฟ้องดนัยกฤต

ถึงแม้ดนัยกฤตจะอยู่ต่างประเทศ แต่เขาต้องมีผู้ช่วยหรือเลขาอยู่ในเมืองJแน่นอน ขอแค่เขาโทรสั่ง ก็จะมีคนมาขับไล่ธเนษฐออกจากคฤหาสน์แล้ว

ถึงแม้น้าปวีณาจะกลัวธเนษฐมาก แต่ครั้งนี้เธอก็ไม่คิดจะห้ามปราม

ประการหนึ่งคือเธอกังวลว่าจะเป็นอันตรายกับลูกของธิชา ถ้าเกิดเรื่อง อย่างมากที่สุดคุณชายรองก็แค่ถูกตำหนิ

ประการที่สองคือการมาของธเนษฐในครั้งนี้ดูดุร้ายน่ากลัวมาก ดูไปแล้วก็มากเกินไปจริงๆ ไม่ว่ายังไง ธิชาก็กำลังตั้งท้อง ถึงแม้จะมีความแค้นส่วนตัวกัน เขาก็ไม่ควรจงใจทำให้ธิชาลำบากในช่วงกำลังตั้งท้องแบบนี้

แต่ว่าธิชาโทรไปติดต่อกันถึงสามครั้ง แต่ปลายสายก็ไม่มีคนรับสาย

เธอรู้สึกแปลกใจมาก ทุกวันนี้ ดนัยกฤตกับเธอไม่เคยขาดการติดต่อกันเลย แต่ทำไมครั้งนี้ถึงโทรไม่ติด?

พอเธอเริ่มวิตกกังวล น้าปวีณาก็เริ่มกังวลเช่นกัน “คุณธิชาคะ เกิดอะไรขึ้นคะ?”

ธิชาพูดอย่างร้อนใจ “แปลกมากเลยค่ะ โทรไม่ติดเลย”

น้าปวีณาพูดอย่างปลอบใจ “ท่านดนัยกำลังยุ่งอยู่หรือเปล่าคะถึงไม่ว่างรับโทรศัพท์ คุณธิชาลองฝากข้อความถึงเขาทางไลน์ดูไหมคะ?”

ธิชากำลังจะกดเข้าไลน์ถึงได้พบว่าเครือข่ายไม่สามารถเชื่อมต่อได้ เธอใจสั่น รีบกดเปิดเครือข่ายมือถือของเธอเพื่อตรวจสอบทันที แล้วพบว่าโทรศัพท์มือถือของเธอไม่มีสัญญาณเลย

มิน่าล่ะเมื่อตะกี้เธอถึงโทรไม่ติด เดิมทีเธอคิดว่าเป็นปัญหาของทางดนัยกฤต แต่คิดไม่ถึงว่าจะเป็นทางเธอที่ไม่มีสัญญาณ!

น้าปวีณาก็เห็นเหมือนกัน เธอจึงหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาทันที และพบว่าไม่มีสัญญาณเช่นกัน

ธิชาสมองทึบคิดอะไรไม่ออก เธอนั่งลงบนเก้าอี้นวม ใบหน้าซีดเผือด

เธอบ่นพึมพำในปาก “ต้องเป็นฝีมือของธเนษฐแน่ๆ … เขาไม่เพียงแต่ไล่คนใช้ทั้งหมดออกไป แต่ยังตัดเครือข่ายสัญญาณโทรศัพท์ ถ้าไม่มีสัญญาณ ก็จะติดต่อกับใครภายนอกไม่ได้ แม้แต่จะโทรแจ้งความกับตำรวจก็ทำไม่ได้ …”

น้าปวีณาก็หวาดกลัวเช่นกัน เธอเคยเจอเรื่องน่าหวาดกลัวแบบนี้ที่ไหนกัน อีกทั้งท่านสองทำถึงขนาดนี้ เหมือนว่าเขาต้องการจะกักขังพวกเธอ และฆ่าพวกเธอก่อนที่ท่านดนัย จะกลับมาถึงเมืองJ

เธอพูดกับธิชา “คุณธิชาคะ ที่ห้องโถงมีโทรศัพท์บ้านค่ะ น้าจะลองใช้โทรศัพท์บ้านดู บางทีโทรศัพท์บ้านอาจจะใช้ได้…”

ธิชารีบคว้าตัวเธอไว้ แล้วส่ายหัวเพื่อห้าม “อย่าพยายามเลยค่ะ ธเนษฐทำโดยมีจุดประสงค์ร้าย ไม่มีทางที่จะเก็บสัญญาณโทรศัพท์ไว้ และโทรศัพท์บ้านก็คงไม่สามารถโทรออกได้ เหมือนกัน…”

น้าปวีณาเหงื่อไหลออกมาอย่างหวาดกลัว “คุณธิชาคะ คุณกับคุณชายรองมีความคับแค้นใจอะไรกันคะ ทำไมถึง… เขาต้องการจะทำอะไรกันแน่ คงไม่ได้คิดจะ…”

น้าปวีณาอยากจะพูดว่าคงไม่ใช่ว่าอยากจะฆ่าเธอ แต่เธอข่มคำพูดนั้นกลับไปตอนที่จะพูดออกจากปากของเธอ

บางทีคุณชายรองอาจแค่ล้อเล่น…

บางทีเธออาจจะคิดมากเกินไปเองก็ได้

ธิชาเดาได้ว่าเธอต้องการจะพูดอะไร “ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกค่ะ ถึงแม้ธเนษฐจะยโสโอหัง แต่ก็ไม่ถึงขั้นทำอะไรโดยไม่คิด เขากำลังจะเข้ารับตำแหน่งในคณะรัฐมนตรี การได้รับเลือกเป็นสมาชิกในคณะรัฐมนตรีทั้งที่อายุยังน้อย เส้นทางในอนาคตไร้ขีดจำกัด ถึงแม้ชีวิตของฉันจะไม่มีค่า แต่ก็ส่งผลกระทบได้กว้าง ยังไงฉันก็เป็นคนตระกูลธนาภูวนัตถ์ ถ้าฉันตายโดยไม่ทราบสาเหตุ พี่ชายของฉันคงไม่ยอมปล่อยเรื่องนี้ไปง่ายๆ … ธเนษฐไม่ถึงกับจะฆ่าฉัน อย่างมาก… ก็คงจะทำร้ายลูกในท้องของฉัน”

น้าปวีณากลัวจนตัวสั่น เธอบังคับตัวเองให้นิ่งสงบ “คุณธิชาคะ บางทีสถานการณ์อาจไม่เลวร้ายอย่างที่เราคิดก็ได้ ลองดูสถานการณ์ไปอีกสักพัก บางที… บางทีคุณชายรองอาจจะแค่ล้อเล่น ไม่ว่ายังไงในท้องคุณก็คือลูกของท่านดนัย เป็นเลือดเนื้อเชื้อไขของท่านดนัย ท่านสองคงไม่กล้า…”

ธิชาเองก็ไม่อยากจะมองโลกในแง่ร้ายเหมือนกัน

แต่เธอก็อดที่จะบังคับตัวเองให้ตื่นตัวมากขึ้นไม่ได้

“เขากล้าค่ะ ธเนษฐรู้ว่าฉันท้องลูกสาว เพราะเป็นแค่ลูกสาว ตระกูลภักดิภูมิเมธีไม่สนใจความเป็นความตายของเด็กผู้หญิงอยู่แล้ว ถึงแม้ดนัยกฤตจะโกรธในภายหลัง แต่ธเนษฐก็เป็นน้องชายสุดที่รักของเขา อีกทั้งยังมีอนาคตก้าวหน้าในด้านการเมือง และเป็นตัวช่วยที่ขาดไม่ได้สำหรับดนัยกฤตด้วย… แม้ว่าดนัยกฤตจะโกรธเขา แต่ก็ไม่มีทางที่จะฆ่าน้องชายของตัวเอง ดังนั้นธเนษฐถึงกล้าทำ.. .”

น้าปวีณาเองก็เริ่มเสียสติ “แล้วเราควรทำยังไงดีคะ คุณธิชา… ตอนนี้เราควรทำยังไงดี”

น้าปวีณาตกใจจนพูดไม่รู้เรื่อง

เธอเองก็ไม่อยากตาย และก็ไม่อยากที่จะให้เกิดเรื่องกับธิชาด้วย

ธิชาสองมือกำหมัดแน่น และสงบสติอารมณ์อยู่สักพัก ก่อนจะพูดว่า “เราต้องใจเย็นทำตัวให้ปกติเข้าไว้ค่ะ ลองสังเกตการณ์ดูก่อนว่าธเนษฐ คิดจะทำอะไร ฉันต้องปกป้องเด็กคนนี้ไว้ให้ได้ ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ฉันต้อง…”

เธอกำลังพูดกับตัวเอง ปลายจมูกของเธอเริ่มแสบขึ้นเรื่อยๆ

เธอจะไม่มีวันลืมสถานการณ์ที่เธอทำให้ต้องสูญเสียลูกคนแรกของเธอไป

และเธอเองก็ไม่อยากเสียลูกไปอีกแล้ว…

แล้วอีกอย่าง เด็กคนนี้อายุครรภ์ก็เกือบห้าเดือนแล้ว

ตอนนี้เป็นรูปเป็นร่างแล้ว

น้าปวีณายืนปลอบเธออยู่ข้างๆ หลังจากปลอบอยู่ได้สักพัก ก็ได้ยินเสียงดังวุ่นวายจากชั้นล่าง

น้าปวีณาให้ธิชานั่งพักก่อน ส่วนเธอจะออกไปดูสถานการณ์ด้านล่าง

ไม่นานเธอก็เดินกลับมา แล้วพูดกับธิชาว่า “คุณธิชาคะ ท่านสองให้คนขนสัมภาระของเขามาค่ะ ดูเหมือนว่าเขาจะต้องการมาอยู่ที่นี่ แล้วมีผู้หญิงคนหนึ่งอยู่กับเขาด้วยค่ะ…”

ธิชารู้สึกงุนงงไปหมด

เกี่ยวกับเรื่องของธเนษฐ เธอไม่เข้าใจอะไรมากนัก

ส่วนความโกรธและความเกลียดชังของเขาที่มีต่อเธอ

ดนัยกฤตเคยอธิบายให้เธอฟัง

เห็นว่าเป็นเพราะธาวิน

ธาวินกับธเนษฐมีความขัดแย้งกันอย่างรุนแรง ธาวินถือได้ว่าเป็นคนที่ธเนษฐเกลียดที่สุด และเธอก็เป็นน้องสาวในนามของธาวิน และเคยเป็นผู้หญิงของธาวินด้วย…

ธิชาสงสัยว่าธเนษฐถือโอกาสตอนที่ดนัยกฤตไม่อยู่ในเมืองJ วางแผนที่จะแก้แค้น โดยการฆ่าลูกในท้องของเธอ

แต่เขาพาผู้หญิงมาอยู่ที่นี่ด้วยนี่มันหมายความว่ายังไง?

>กลับหน้าหลักHOMEจิ้ม<

Prev
Next

Comments for chapter "บทที่ 341 เด็กในท้องอายุครรภ์ห้าเดือน ตอนนี้เป็นรูปเป็นร่างแล้ว"

MANGA DISCUSSION

ใส่ความเห็น

You must Register or Login to post a comment.

Aileen Novel
  • หน้าหลัก HOME
  • COOKIE POLICY

© 2020 - 2023 ไอรีนโนเวล นิยายอ่านฟรีทุกวัน เว็บอ่านนิยาย pdf ไอรีนโนเวล “aileen-novel.online” เว็บอ่านนิยายสนุกๆ เพลิดเพลินไปกับนิยายต่างๆ ไม่ว่าจะเป็น นิยายวาย, นิยายจีน, นิยายรัก, แฟนตาซี, กำลังภายใน, ผจญภัย สุดยอดวิชากำลังภายใน นิยายชื่อดัง ตอนล่าสุด "ฮณ๊ฯดฯฌซ, อ่านฟรี อ่านเพลินอ่านทั้งวันกับไอรีนโนเวลออนไลน์

Sign in

Lost your password?

← Back to Aileen Novel - อ่านนิยายออนไลน์ฟรี รวมนิยายแปลและนิยายไทย

Sign Up

Register For This Site.

Log in | Lost your password?

← Back to Aileen Novel - อ่านนิยายออนไลน์ฟรี รวมนิยายแปลและนิยายไทย

Lost your password?

Please enter your username or email address. You will receive a link to create a new password via email.

← Back to Aileen Novel - อ่านนิยายออนไลน์ฟรี รวมนิยายแปลและนิยายไทย