รักลิมิเต็ดของคุณชายเลอค่า - บทที่ 318 ดนัยกฤต ฉันรังเกียจคุณ

ชายคนนี้ใช้มือหนึ่งกุมท้องน้อยของเธอ ก่อนจะมีแววตาของความกลั้นขำเอาไว้แทบไม่อยู่

เสียงของเขามีความหยอกล้อไม่เบา “คุณธิชามั่นใจว่าคุณท้องลูกชายขนาดนั้นได้อย่างไร？”

ธิชาถึงกับพูดไม่ออก

อันที่จริงเธอไม่ได้คิดอะไรมากมาย แค่พูดไปโดยไม่คิดก็เท่านั้น

บางทีช่วงนี้เธออาจจะคาดหวังมาตลอดว่าตัวเองจะท้องลูกชายก็ได้

แม้จะมีลูกสาวก็ดี แต่การมีลูกชายถึงจะสามารถเป็นที่พึ่งให้กับผู้หญิงได้

โดยเฉพาะ ในใจของธิชารู้ดีว่าตัวเองนั้นยังห่างจากการที่จะได้เป็นภรรยาของดนัยกฤตมากแค่ไหน

ถ้าเกิดธิชาสามารถคลอดลูกชายได้ ก็อาจจะลดระยะห่างนั้นลงได้มาก

ธิชานั้นไม่มีทางเปิดเผยความคิดของตัวเองต่อหน้าเขาอยู่แล้ว

แต่ก็พูดพึมพำเสียงเบาออกมา “ก่อนหน้านี้ก็เคยบอกนิ？ฉันไม่อยากเห็นคุณทำให้ลูกสาวของฉันเสียคน”

ดนัยกฤตยิ้มพลางโอบเธอ ก่อนจะใช้จังหวะที่เธอยังอารมณ์ดีอยู่นั้น บอกเรื่องที่เกิดขึ้นกับเธอ

ธิชาหน้านิ่ง ก่อนจะเงียบอยู่นาน ถึงได้พูดออกมาด้วยความโกรธอย่างเห็นได้ชัด “เรื่องนี้มันต้องเกี่ยวกับธเนษฐมากแน่ๆ คิดดีๆ แล้วตั้งแต่ที่รูปพวกนั้นแล้ว……ธเนษฐก็มีความคิดร้ายๆ กับฉัน ฉันไม่เข้าใจเลยจริงๆ ว่าเขาเป็นน้องชายคุณ ไม่รู้จักกับฉันแท้ๆ อยู่ๆ ทำไมต้องมาทำให้ฉันลำบากใจ เป็นผู้ชายแท้ๆ ทำเรื่องน่าอายแบบนี้มันน่าดูแคลนมากจริงๆ”

ดนัยกฤตรู้ดีว่าเธอโกรธไม่เบา แต่กลับหัวเราะออกมาเบาๆ

เขาเอานิ้วยาวจับใบหน้าของธิชา ก่อนจะพูดพลางหยอก “ฉันยังคิดว่าคุณธิชาจะสนใจการเสียตัวของฉันเสียอีก……คิดไม่ถึงเลยว่าจะไปสนใจคนที่อยู่เบื้องหลัง ดูเหมือนคุณธิชาจะไม่ได้ใส่ใจฉันขนาดนั้นนะ”

ธิชากลอกตาใส่เขา ก่อนจะพูดอย่างไม่สบอารมณ์ “เสียตัวงั้นเหรอ？ท่านดนัยเสียตัวได้อีกเหรอ？คุณบอกว่าไม่ได้ทำอะไรหญิงคนนั้น ฉันก็เชื่อ อันที่จริงจะทำอะไรหรือไม่ทำนั้นฉันก็ไม่ว่า เพราะถึงอย่างไรก้ไม่ได้ซิงกันทั้งคู่ ของที่ถูกคนใช้มาไม่รู้เท่าไหร่แล้ว ฉันยังต้องสนใจเหรอว่ามันจะสะอาดไหมน่ะ！”

ดนัยกฤตได้ยินดังนั้น ก็ไม่รู้จะทำตัวอย่างไร เขาเลยบีบคางของธิชา ก่อนจะทำเป็นโกรธขึ้นมา “คุณนี่ก็กล้าพูดจริงๆ เลยนะ ฉันไม่เคยรังเกียจคุณ คุณกลับกล้ามารังเกียจฉันงั้นเหรอ”

ธิชายกมือขึ้นเพื่อเอาฝ่ามือของเขาออก “ทำไมฉันจะรังเกียจไม่ได้？！ดนัยกฤต ฉันนั้นเกลียดคุณ คุณอายุสามสิบกว่าแล้ว มีแฟนมามากมายนั้นฉันก็ไม่ได้รู้สึกแปลกอะไร แต่ปัญหานั้นมันไม่ใช่เรื่องที่ผ่านไปแล้ว！คุณกลับชอบเลี้ยงสาวไว้ข้างกายมากมาย คิดว่าตัวเองเป็นฮ่องเต้โบราณงั้นเหรอ？！นอนกับผู้หญิงคนเดียวไม่พอ ต้องนอนกับหญิงหลายสิบคนถึงจะพอใจเหรอไง？！”

ดนัยกฤตกลัวว่าเธอหาเรื่องขึ้นมาแล้วจริงๆ แถมยังไม่ยอมจบกับปัญหานี้ด้วย

เขาพยายามยิ้มออกมา “เอาล่ะ ที่รักของฉัน กำลังพูดถึงคนที่อยู่เบื้องหลังไม่ใช่เหรอ？ทำไมจู่ๆ ถึงเปลี่ยนเรื่องคุยแล้วล่ะ ปัญหาส่วนตัวของฉันเอาไว้คุยวันหลังได้ไหม？แก้ไขปัญหาตรงหน้าก่อน”

ธิชาขมวดคิ้วแน่น พลางกอดอกแน่น

“ถึงอย่างไรธเนษฐนั้นก็ไม่ได้หวังดีอยู่แล้ว เลยอยากจะทำร้ายฉันทุกทาง ถ้าคุณไม่คุยกับเขาให้รู้เรื่อง ฉันคงจะไม่ได้อยู่อย่างสงบๆ แล้วล่ะ”

น้ำเสียงของธิชานั้นหนักขึ้น ดนัยกฤตน่าจะรู้ถึงความหนักหนาของเรื่องนี้แล้วล่ะ

เขาตบหลังของธิชาเบาๆ เพื่อให้เธอหายใจหายคอคล่องขึ้น “ฉันจะคุยกับเขาให้ดี ผู้หญิงคนนั้นเองก็กำลังสอบสวนอยู่ เดี๋ยวผลก็ออกแล้ว แต่ปัญหาคือ……เรื่องนี้ธเนษฐอาจจะไม่ใช่คนจัดการ อย่างน้อยตอนนี้ก็ยังไม่มีหลักฐาน”

ธิชากัดริมฝีปาก ก่อนจะจ้องเขา พลางพูดอย่างจริงจัง “คุณปกป้องเขาก็ไม่ต้องให้มันชัดเจนขนาดนั้นได้ไหม ผู้หญิงคนนี้เขาเป็นคนส่งมาหาฉันเอง เธอยังเรียกธเนษฐว่านายท่านอยู่เลย！ดนัยกฤต คุณอย่ามาลำเอียงให้มากเลย！”

ชายคนนี้ยิ้มออกมาพลางพูดขึ้น “เอาล่ะๆ อย่าโมโหไป ฉันจะต้องสั่งสอนธเนษฐให้แน่ๆ แล้วจะทวงคืนให้คุณฟัง แต่เรื่องในครั้งนี้ ถ้าเทียบกับเมื่อก่อน มันเป็นเรื่องเล็กๆ แล้ว แม้ธเนษฐจะมีอคติกับคุณ แต่ก็น้อยลงมากแล้ว เขาก็เป็นคนแบบนี้ล่ะ ทำอะไรแปลกๆ ตอนนี้เขาไม่ใช่เด็กแล้ว แถมยังมีอานาจทางทหารอยู่ด้วย พี่ชายอย่างฉันเนี่ย ยังยากที่จะคุมเขาได้เลย”

ธิชาเบ้าตาแดงเล็กน้อย ก่อนจะพูดเสียงเบาบางกว่าเดิม “คุณนั้นอยากจะปล่อยให้เขากลั่นแกล้งฉันตามใจชอบงั้นเหรอ？”

“ไม่ใช่อยู่แล้ว ธเนษฐไม่ได้เจาะจงคุณ เขากับธาวินนั้นเคยมีเรื่องกันมาก่อน ฉันกับคุณมาคบกัน สำหรับเขานั้นมันเหมือนเป็นการเสียดแทง เด็กดี คุณให้เวลาฉันหน่อยนะ ฉันจะแก้ไขให้ได้”

ธิชาเองก็ไม่อยากจะบังคับเขามาก

ถึงอย่างไรธเนษฐ……ก็ไม่ใช่หญิงของดนัยกฤต แต่ก็ไม่ใช่คนที่เธอจะมาแย่งความรักด้วย ปัญหานี้มันวุ่นวายซับซ้อนเป็นอย่างมาก

เธอเงียบไปนาน ก่อนจะถามขึ้นมา “ผู้หญิงคนนี้……ตั้งใจศัลยกรรมเพื่อให้เหมือนฉัน ตอนนี้เธออยู่ที่ไหนเหรอ？ก่อนหน้านี้เธอเคยคุยกับฉัน เสียงของเธอนั้น มันคุ้นเคยมาก เหมือนเคยได้ยินจากที่ไหน ไม่สิ ไม่ใช่เหมือนมาก แต่ฉันต้องเคยได้ยินมาก่อนแน่นอน ฉันสงสัยมากว่าเธอคือคนที่ฉันรู้จัก ฉันอยากจะเจอเธอหน่อย”

ดนัยกฤตได้ยินดังนั้น ก่อนจะขมวดคิ้วแน่น “เอาล่ะ คุณอย่าไปเลย ผู้หญิงคนนั้นเป็นใครก็ไม่รู้ ถ้าเป็นคนที่ธเนษฐจัดการมา ก็พอว่า แต่เกรงว่าจะไม่ใช่ ถ้าไม่ใช่คนของธเนษฐ บางทีอาจจะได้บังเอิญเจอกับธเนษฐ จากนั้นธเนษฐเห็นหน้าเธอก่อนจะหลอกใช้สักหน่อย คนที่ไม่รู้หัวนอนปลายเท้าแบบนั้น ฉันไม่ยอมให้คุณไปพบแน่นอน คุณกำลังท้องลูกอยู่ ให้ดีที่สุดคือการดูแลร่างกายให้ดี”

ธิชานั้นเองก็เห็นแก่ลูกของตัวเองเหมือนกัน แต่ว่าเธอสงสัยเป็นอย่างมาก เสียงนั้นมันไม่หายไปจากหูเธอเลย แต่จะคิดอย่างไรก็คิดไม่ออกว่าเป็นเสียงของใคร ทำไมต้องศัลยกรรมเหมือนหน้าเธอด้วยล่ะ

ดนัยกฤตเข้าใจความดื้อดึงของเธอมานานแล้ว เลยปลอบเธอ แล้วบอกว่ารอจากนี้อีกสามเดือนก็คงที่แล้ว จะจัดการให้เธอไปเจอผู้หญิงคนนั้น ถึงอย่างไรเขาก็เป็นคนคุมอยู่แล้ว หนีไปไหนไม่ได้

ธิชาได้แต่ยอม เวลาผ่านไปเร็วมาก เพียงไม่นานก็ผ่านไปสามเดือนแล้ว

……

ช่วงนี้ ทุกเสาร์อาทิตย์ธิชาจะไปที่สถาบันเรียนรู้การตั้งครรภ์เพื่อเรียนวิชาการบำรุงครรภ์ เพราะเธออายุยังน้อย แถมยังไม่มีประสบการณ์ด้านการเข้าสังคมด้วย หมอที่รับผิดชอบดูแลเธอแนะนำเธอให้ไปสถาบันเรียนรู้การตั้งครรภ์ ด้านหนึ่งก็เพื่อเตรียมการคลอด อีกทางก็เพื่อการเตรียมดูแลลูก ในขณะเดียวกันก็ให้กำลังใจเธอเพื่อให้ได้ไปพูดคุยกับคนท้อที่เรียนงด้วยกัน

ไม่อย่างนั้นหมอเป็นห่วงสภาพจิตใจของธิชาที่อาจจะยังไม่สามารถแบกรับการเป็นแม่ได้

ธิชาเรียนวิชาการตั้งครรภ์ได้อย่างมีความสุข โดยเฉพาะตอนที่ได้คุยกับคนที่พร้อมจะเป็นแม่ เหมือนกับว่าความคาดหวังที่จะได้เจอลูกนั้นมันมากกว่าเดิม

เพียงแค่เธอคิดไม่ถึงเลย ว่า……จะได้เจอญาณินที่สถาบันเรียนรู้การตั้งครรภ์ด้วย

ตอนที่ธิชาเห็นญาณิน เห็นได้ชัดว่าเธอนั้นเหมือนจะเพิ่งเคยมาครั้งแรก มีพนง.มากมายที่เข้ามาทักทายและดูแล มันเห็นได้ชัดว่าเพราะรู้ว่าเธอเป็นคุณนายธนาภูวนัตถ์เลยให้ความสำคัญมากเป็นพิเศษ

ธิชานั้นไม่รู้ว่าตัวเองควรจะทำอารมณ์อย่างไร

เธอเลยยืนอยู่ข้างประตูอย่างเงียบๆ พลางมองญาณินยิ้มแล้วคุยกับคนรอบๆ

ญาณินใส่กระโปรงหลวมๆ ที่แต่ก่อนเธอไม่ชอบ เลยเห็นได้ชัดว่าท้องอีกแล้ว……