รักลิมิเต็ดของคุณชายเลอค่า - บทที่ 313 ธิชาทำให้ภาพเขียนโบราณของท่านดนัยเลอะเทอะ

หลังจากที่ส่งคนไปแล้ว ในใจของอี๊ฟก็ไม่สบายใจเท่าไหร่

ตามปกติแล้ว เธอทำเรื่องเล็กหรือเรื่องใหญ่มามาก แต่ไม่ค่อยมีเรื่องอะไรที่ทำให้เธอเครียดได้ขนาดนี้

ครั้งนี้ ครึ่งหนึ่งก็มาจากความเข้าใจที่เธอมีต่อดนัยกฤต ส่วนอีกครึ่งก็มาจากสัญชาตญาณของตัวเธอเอง

แม้ในวันนี้ท่านดนัยจะดื่มไปมาก……

แต่เธอก็ยังไม่ได้แน่ใจว่าจะให้เขานอนกับน้ำตาลได้

อี๊ฟไม่ค่อยเข้าใจบทบาทของตัวเองสักเท่าไหร่

ในฐานะที่เป็นผู้หญิงของดนัยกฤต เธอไม่อยากแบ่งผู้ชายของตัวเองให้ผู้หญิงคนอื่นสักเท่าไหร่หรอก

แต่สิ่งที่ธเนษฐต้องการจากเธอนั้น แม้จะมีการขู่บ้าง แต่เธอก็ไม่ได้เกิดความเกรงกลัวจนมากขนาดนั้น

ถ้าเกิดสามารถช่วยท่านสองจัดการธิชาออกไปได้

นี่ก็เป็นสิ่งที่เธอพอใจที่สุดเหมือนกัน

แต่ถ้าเรื่องนี้มันไม่เป็นไปตามคาด ถึงจะกำจัดธิชาตัวจริงได้แล้ว แต่กลับมีคนที่เหมือนกับธิชามาแทน……

สำหรับอี๊ฟนั้น มันไม่แน่ว่าเป็นเรื่องที่น่าดีใจหรือน่ากังวลกันแน่

……

ในห้องชุดของโรงแรม ดนัยกฤตดื่มจนเมาแทบไม่ไหว

ตอนที่เขากำลังมึนเมานั้น มีผู้หญิงคนหนึ่งบปีนขึ้นมาบนเตียง

ผู้หญิงคนนั้นขยับเบามาก เรือนร่างก็เล็ก

เธอนั้นเหมือนสัตว์ตัวน้อยที่เชื่อง จากนั้นก็คลานไปอยู่ในอ้อมแขนเขาอย่างระวัง ก่อนจะพยายามลองจูบลงหว่างคิ้วของเขา

ดนัยกฤตหรี่ตาลง จากนั้นก็มองคนที่อยู่ตรงหน้า

สตินั้นยังกึ่งหลับกึ่งตื่นอยู่

หญิงคนนั้นตัวผอมบางเป็นอย่างมาก แถมยังค่อยๆ แอบๆ เข้ามา เขาเลยคิดว่าเป็นแมวน้อยที่เขาเลี้ยงไว้ที่ตระกูลภักดิภูมิเมธีเสียอีก

เชื่องๆ บางทีก็ทันคน บางทีก็ฉาบฉวยเสียเหลือเกิน

แต่ไม่ว่าเธอจะเป็นอย่างไร มันก็ทำให้เขาชอบใจอยู่ดี

เมื่อชายคนนี้ดื่มจนเมาก็ลืมไปหมดว่าตัวเองอยู่ที่ไหน ไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น เหมือนกับในใจเขาจะมีความกังวลเล็กน้อย

เขาปรายตามองหญิงคนนั้น พลางถามเสียงต่ำ “คุณเป็นใคร？”

ร่างเพรียวของหญิงคนนั้นสั่นเทา จากนั้นก็ใช้เสียงอ่อนโยน “ฉันเองค่ะท่านดนัย เมื่อคืนคุณดื่มเยอะไปแล้ว ให้ฉันดูแลคุณเถอะ……”

เสียงของน้ำตาลนั้นถูกฝึกมา สามารถใช้เสียงให้เหมือนกับธิชาได้ เกือบจะเหมือนเป๊ะแต่ก็ค่อนข้างเหนื่อย นอกจากเวลาฝึกเธอก็ยังคงใช้เสียงปติของตัวเองพูดเหมือนเดิม

ดนัยกฤตขมวดคิ้วเล็กน้อย เหมือนจะดีใจ แต่ก็ยังสงสัยด้วย

เขาหรี่ตามอง ก่อนจะถามด้วยเสียงหมองๆ “ดึกขนาดนี้ คุณมาได้อย่างไร？”

น้ำตาลใจไม่ดี ว่ากันตามเหตุผลแล้ว ในตอนนี้ดนัยกฤตเมาเป็นอย่างมาก ไม่ควรพูดอะไรมาก นัวกันนิดหน่อย เมื่อบรรยากาศเหมาะเจาะ เลยเข้าเรื่องเลย

หรือว่าเธอเผยตัวตนออกมาเสียแล้วนะ……

นี่เป็นครั้งแรกที่ทำเรื่องใหญ่ให้กับเจ้านาย ถ้าล้มเหลว เธอเกรงว่าจะไม่มีทางได้เห็นพระอาทิตย์ในวันใหม่แล้ว

น้ำตาลไม่คุ้นชินกับดนัยกฤต แต่เธอนั้นพอจะคุ้นเคยกับเจ้านายของตัวเองพอตัวเลยล่ะ

ดนัยกฤตเป็นพี่ของเจ้านาย เธอเกรงกลัวและเคารพธเนษฐเป็นอย่างมาก สำหรับพี่ของธเนษฐ เลยอดไม่ได้ที่จะกลัวไปด้วย

แต่ความสำเร็จและล้มเหลวในครั้งนี้มันเหมือนใช้ชีวิตเธอเป็นเดิมพัน รวมไปถึงครอบครัวของเธอเองด้วย……

ดังนั้นแม้จะไม่ได้กล้าเท่าไหร่ แต่ก็ต้องสู้สุดกำลัง

น้ำตาลปรี่เข้ามา จากนั้นก็ค่อยๆ เอามือทั้งสองข้างลูบตามตัวของชายคนนี้

ก่อนจะพูดด้วยเสียงอบอุ่น “ท่านดนัยวันนี้คงเหนื่อยมากแล้ว ดื่มก็เยอะ แม่บ้านบอกว่าคุณดื่มเยอะจนปวดหัวเป็นประจำ เลยให้ฉันมาดูแล”

ดนัยกฤตมึนเมาไปหมด จากนั้นสักพัก ถึงจะยิ้มออกมาเบาๆ

เขายื่นมือออกไปจับด้านล่างตัวเขา ก่อนจะพยายามดึงหญิงสาวที่แกะกางเกงนอนของเขาขึ้นมา

น้ำตาลอยู่ที่อ้อมกอดเขาอย่างสั่นเทา พลางไม่กล้าหายใจดัง

ดนัยกฤตตบใบหน้าของเธอเบาๆ “วันนี้กินยาผิดมาเหรอ？ทำไมเป็นเด็กดีจัง”

ในใจของน้ำตาลนั้นยิ่งตึงเครียดกว่าเดิม

เจ้านายสอนเธอมาอย่างละเอียดยิบ โดยเฉพาะการเลียนแบบธิชา

เธอนั้นก็ถือว่าตัวเองพยายามเต็มที่แล้ว ขนาดเมื่อธิชาเห็นหน้าเธอ ยังต้องตกใจเป็นอย่างมาก

แต่มีอย่างหนึ่ง ที่ถือว่าไม่สามารถปิดรอยรั่วได้

เพราะไม่มีใครรู้……ว่าปกติธิชากับดนัยกฤตอยู่ด้วยกันแล้วมันเป็นอย่างไร

เธอนั้นยิ่งไม่สามารถทำตามธิชาเมื่ออยู่บนเตียงได้ด้วย

แต่ว่าผู้ชายคนนี้ดื่มมาเยอะ……น่าจะไม่ได้คิดอะไรมากขนาดนั้นไม่ใช่เหรอ？

ในตอนนี้ดนัยกฤตกลับคุยเล่นกับเธอขึ้นมา เลยทำให้เธอกลัวว่าจะถูกจับได้เป็นอย่างมาก

น้ำตาลขบริมฝีปาก ก่อนจะพูดเสียงอ้อยอิ่ง “ฉัน……ก็เชื่อฟังมาตลอด ท่านดนัยไม่อยากให้ฉันเป็นแบบนี้เหรอ？”

ดนัยกฤตหยิกใบหน้าเล็กน้อย ก่อนจะพูดออกมา “พูดมาเถอะ ทำเรื่องอะไรผิดมาเหรอ อยากให้ฉันช่วย หรืออยากให้ฉันให้อภัยล่ะ？”

น้ำตาลนั้นร้อนรนเป็นอย่างมาก

ต้องเป็นเพราะท่าทีของเธอนั้นมันไม่ปกติ ดนัยกฤตเลยสังเกตได้สินะ

แต่ยังดี ที่แม้เขาจะรู้ว่ามันมีอะไรผิดไป แต่เหมือนจะเข้าใจว่าธิชามีเรื่องอะไรอยากจะขอร้องเลยอ่อนโยนและเชื่อฟังกว่าปกติ

เธอคิดไปมา จนสุดท้ายก็พูดออกไป

เธอค่อยๆ สไลด์ตัวลงไปเหมือนแมวน้อย จากนั้นก็ซบที่ต้นขาเขา ก่อนจะใช้มือน้อยๆ เล่นของของเขา……

“ก็ชาสะเพร่าขึ้นมา ทำให้ภาพโบราณที่ท่านดนัยรักที่สุดนั้นสกปรกโดยไม่ได้ตั้งใจ……”