รักลิมิเต็ดของคุณชายเลอค่า - บทที่ 312 เอาผู้หญิงคนนี้ส่งไปถึงเตียงของพี่ใหญ่ของฉัน
ธเนษฐพูดออกมาเบาๆ “หาโอกาสที่เหมาะสมสักหน่อย แล้วก็เอาผู้หญิงคนนี้ไปส่งให้พี่ใหญ่ฉันถึงเตียง”
อี๊ฟไม่เข้าใจ “นี่……จุดประสงค์คืออะไร？ฉันรู้ว่าท่านสองนั้นไม่ชอบธิชา บวกกับที่เธอเป็นคนของธาวิน คุณเลยอยากจะจัดการให้สิ้นซาก แต่ตอนนี้เธอท้องอยู่ คุณเองก็รู้ว่าเด็กคนนี้มีประโยชน์ต่อท่านดนัยเป็นอย่างมาก พวกเราเลยทำอะไรเธอในตอนนี้ไม่ได้”
ธเนษฐขมวดคิ้วแน่น จากนั้นใบหน้าอันหล่อเหลาแต่ร้ายกาจก็มีความหงุดหงิดออกมา
“ใครบอกว่าตอนนี้ฉันกำลังจะทำอะไรเธอ ถ้าฉันอยากจะให้เธอตาย จะรอถึงตอนนี้ทำไม？”
เขาพูดแบบนี้ มันทำให้อี๊ฟยิ่งไม่เข้าใจไปอีก
“ถ้างั้นเอาหญิงคนนั้นส่งไป……เพื่อทดแทนธิชางั้นเหรอ？ขอโทษที่ฉันต้องพูดตรงๆ นะ ท่านสองเองก็รู้ว่าธิชานั้นเป็นคนใหม่ ท่านดนัยนั้นก็เหมือนกำลังหลงใหลในตัวเธออย่างมาก เพียงแค่หน้าเหมือนกัน หุ่นเหมือนกัน แต่นิสัยนั้นไม่เหมือนกันแน่นอน ฉันไม่กล้าคิดว่าเธอจะสามารถมาแทนธิชาได้หรอกค่ะ”
ธเนษฐเอามือมาเคาะหน้าผากของเธอเบาๆ
“สมองคุณนี่จริงๆ เลยนะ บางทีก็เหมือนจะฉลาด แต่พอจะโง่ก็โง่จริงๆ เลย”
เขาพูดอย่างไม่แยแส “หาโอกาสส่งขึ้นเตียงไป แล้วก็ถ่ายรูปเก็บไว้ ก่อนจะเอารูปพวกนั้นส่งให้ธิชาซะ”
เขานั้นพูดออกมาอย่างตรงไปตรงมา ตอนนี้อี๊ฟเดาจุดประสงค์ของเขาออกแล้ว
“ท่านสองกำลังคิดอยากจะให้ธิชาก่อเรื่องงั้นเหรอ？”
ธเนษฐยิ้มๆ แต่ไม่ตอบรับหรือปฏิเสธอะไร
แผนที่เขาวางเอาไว้นั้นมันยาวไกล นี่มันเป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้นเอง
อี๊ฟคิดว่าวิธีนี้มันอาจจะใช้ได้ก็ได้
เพียงแต่ต้องระวังเป็นอย่างมาก การใช้เล่ห์นี้กับท่านดนัย มันเป็นความเสี่ยงที่เธอไม่เคยได้ลอง
แต่เธอมั่นใจ
ความรู้สึกตลอดแปดปี ขอเพียงแค่เธอระแวดระวังเป็นพิเศษ มันก็ไม่มีทางที่อยากจะเอาเปรียบแต่ต้องมาขาดทุนเสียเองได้
เรื่องนี้ยังถือว่าเธอรับมือไหว ไม่อย่างนั้นธเนษฐคงไม่มีทางวางใจจนมาหาเธอได้
แผนของธเนษฐนี้ ถือว่าเป็นการลงมือทางด้านจิตใจ
นิสัยของธิชานั้น จากที่ผ่านมานั้นเธอเองก็รู้จักดีพอสมควรแล้ว
ธิชานั้นไม่ใช่ว่าไม่มีสมอง ตั้งแต่ที่เธอจัดการปุณิกาได้อย่างหมดจดแล้ว อี๊ฟเลยรู้ว่าเธอนั้นรับมือไม่ง่ายอย่างที่ตัวเองคิด
แต่น่าเสียดาย ที่ถึงอย่างไรก็ยังอายุน้อย ยังไม่นิ่งเท่าไหร่
บวกกับการที่เธอกำลังท้องอยู่ แล้วเป็นช่วงที่อ่อนไหวเสียด้วย
ธาวินเอาใจเธอมาตั้งแต่ไหนแต่ไร ธิชานั้นถือว่าเป็นคนที่ไม่เคยได้เจอความลำบากเลย
เมื่อมีท่านดนัยแล้ว ก็ยิ่งเอาใจเข้าไปใหญ่
ในวันนี้ แม้จะเป็นคนใสซื่อ แต่ก็ถูกเอาใจจนเสียคนแล้ว
ธิชาหัวดื้ออยู่แล้ว บางเรื่องที่ถูกเธอเห็นเข้า เธอก็ไม่อดทน แล้วจะก่อเรื่องขึ้นมา
ครั้งแรกสองครั้งสามครั้งห้าครั้ง อี๊ฟคิดว่าท่านดนัยนั้นจะอดทน
แต่ว่าความอดทนของผู้ชายมันจะค่อยๆ ถูกลดลงไปเรื่อยๆ
เดี๋ยวเมื่อเขาไม่อยากจะอดทนอีก ความสนใจที่มีต่อธิชากับความรักที่มีให้มันก็จะหายไปหมด
เดี๋ยวถึงตอนนั้น คุณค่าในตัวของธิชาก็อาจจะหายไปหมด
ถ้างั้นวันตายของธิชาจะมาถึงแล้ว
อี๊ฟคิดได้แบบนั้น ก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมา
ท่านสองนั้นเป็นผู้ชายเลวจริงๆ เลวไปถึงกระดูกดำ
อี๊ฟมองผู้หญิงตรงหน้าสักพัก
จากนั้นจึงถาม “ท่านสองคะ เธอชื่ออะไรเหรอ จากนี้ฉันจะดูแลเธอ จะให้เรียกว่าธิชาก็คงไม่ได้”
ธเนษฐมองอย่างเย็นชา “คุณตั้งชื่อให้เธอสักชื่อก็ได้แล้วนิ”
อี๊ฟยังไม่ทันพูดอะไร กลับได้ยินเสียงอ่อนแอของสาวน้อย “ฉันมีชื่อนะ……ฉันชื่อตาต้า”
ธเนษฐขมวดคิ้วทันที ก่อนจะสาดน้ำชาในมือออกไป
อี๊ฟไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงได้โกรธขนาดนี้ เลยตกใจไปด้วย
สาวน้อยคนนั้นตัวสั่นเทา แต่เหมือนจะชินแล้วล่ะ เลยได้แต่ก้มหน้า ไม่ออกเสียงอะไร
“ตาต้าเป็นชื่อของหมาทิเบตันของฉัน แกมีสิทธิอะไรมาใช้ชื่อนี้？”
อี๊ฟอดไม่ได้ที่จะบ่นในใจ
ไม่รู้ว่าอารมณ์ร้ายๆ ของธเนษฐนั้นได้จากใครมา
ก็แค่หมาตัวหนึ่ง ต้องโกรธด้วยเหรอ？
อี๊ฟกำลังจะบอกให้เปลี่ยนชื่อ แล้วก็ใช้ชื่อที่ฟังแล้วดูเป็นผู้หญิงที่อ่อนโยนสักหน่อยก็ได้
กลับเห็นธเนษฐใช้ปลายรองเท้าเชยคางของสาวน้อยขึ้นมา แล้วก็พูดด้วยความดูแคลน “ศัลยกรรมมาสวยหน่อย ก็ลืมแล้วเหรอว่าตัวเองเป็นใคร？แกลืมไปแล้วใช่ไหมว่าก่อนหน้านี้หน้าตาทุเรศขนาดไหน？！”
ตาต้าได้ยินน้ำเสียงเขาก็รู้ว่ามันไม่ปกติ
กลัวว่าตัวเองจะทำให้เจ้านายโกรธอีก……
เลยก้มตัวลงต่ำกว่าเดิม
“เปล่านะคะ ฉันไม่กล้าลืมตัวตนฉันเอง ท่านเป็นคนช่วยฉัน และช่วยครอบครัวของฉัน ชีวิตของฉันนั้นเหมือนท่านเป็นคนมอบให้……ฉันไม่มีทางลืมตัวเอง และทุกอย่างนั้นขึ้นอยู่กับท่าน”
ธเนษฐหัวเราะพรวดออกมา ก่อนจะเตะเธอออกไป
“ฉันยังจำหน้าก่อนศัลยกรรมของแกได้เลย……ชิ แล้วก็หุ่นนั้น จริงๆ เลย หน้าอกนั้นแบนราบเสียยิ่งกว่ากระดาน ชื่อตาต้าน่ารักขนาดนี้มันไม่เหมาะกับแก จากนี้เรียกว่าน้ำตาลก็แล้วกัน ตอนนี้เริ่มตามพี่อี๊ฟของแกไปได้แล้ว เชื่อฟังล่ะ”
อี๊ฟแอบถอนหายใจเบาๆ แต่ก็ไม่กล้าพูดอะไรมาก
อารมณ์ของธเนษฐนั้นก็เป็นแบบนี้แหละ กับคนที่ชอบนั้นจะยอมทุกอย่าง แต่ขอเพียงแค่เขาไม่ชอบ……ก็เหมือนจะไม่ได้เห็นคนคนนั้นเป็นคนเลย
…………
อี๊ฟทำอะไรได้อย่างจริงจัง
วันนี้ดนัยกฤตออกไปทำงานต่างที่ เลยพักที่โรงแรม
เมื่อกินเลี้ยงจนดึก ก็ดื่มไปไม่น้อยเลย
อี๊ฟนั้นส่งน้ำตาลไปได้ทันเวลาที่เหมาะสมพอดี