รักลิมิเต็ดของคุณชายเลอค่า - บทที่ 311 สาวน้อยอย่างสิชาเองก็ไม่ได้ตายเพราะคุณเหรอ

ธเนษฐบีบแก้มของหญิงสาวแน่น

น่าจะเพราะอยู่ในกรมทหารมานาน เลยดูโหดร้ายกว่าชายปกติเป็นอย่างมาก

เขาค่อยๆ พูดทีละคำ “ทำหน้ามาน่ะ เทคโนโลยีล้ำไม่เบาเลยใช่ไหม ในเมื่อจ่ายไปมากขนาดนั้นแล้ว”

ในใจของอี๊ฟก็เข้าใจทันที

ที่แท้ก็ศัลยกรรมออกมาตามแบบหน้าของธิชานี่เอง……

เธอเดาไม่ออกจริงๆ ว่าธเนษฐจะทำอะไรกันแน่

แม้ว่า ธเนษฐอยากจะกำจัดธิชานั้น มันจะมีมากพอๆ กับเธอก็ตาม

แต่เธอเองก็ไม่ใช่ว่าจะไม่เคยเห็นการกระทำต่างๆ ของธเนษฐ……

เลยเริ่มกลัวขึ้นมาก็เท่านั้น

“เทคโนโลยีการทำศัลยกรรมพลาสติกนี้ทรงพลังจริงๆ ไม่ใช่แค่เหมือนเพียงแวบแรก แต่ยิ่งดูก็ยิ่งเหมือน”

ธเนษฐหัวเราะพรวดออกมา “ขนาดคุณยังคิดว่าเหมือน งั้นคุณคิดว่า พี่ฉันจะตกใจเลยไหมล่ะ？”

“ท่านดนัยงั้นเหรอ？” อี๊ฟได้ยินดังนั้นก็ขมวดคิ้วขึ้นมา

ถ้าเกิดใช้หญิงคนนั้น……ทำให้ท่านดนัยสับสน

เธอนั้นไม่แน่ใจ

เลยพูดอย่างอ้อมๆ ออกไป “ฉันก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน แต่ถ้าให้เดา น่าจะสักครึ่งหนึ่งนะ เหมือนนั้นก็เหมือนจริงอยู่ แต่มันก็ต้องดูสถานการณ์ด้วย ฉันต้องรู้ก่อนว่าท่านสองอยากจะทำอะไร ถึงจะคิดได้ว่าเรื่องนี้จะทำสำเร็จไหม ว่ากันตามเหตุผลแล้วท่านดนัยกับธิชารู้จักกันมาไม่นาน ไม่ถึงปีด้วยซ้ำ ธิชาอยู่กับเขามาปีหนึ่ง ตอนนี้ยิ่งรักกันเข้าไปใหญ่ ฉันกับท่านดนัยอยู่กันมาแปดปี ยังไม่เคยเจอเขารักใครขนาดนี้เลย”

ธเนษฐเถียงด้วยความไม่แยแส “ต้องเว่อขนาดนั้นเลยเหรอ？คุณเชื่อฟังพี่ใหญ่ของฉันไม่ใช่เหรอ？คนในแวดวงมีใครไม่ได้เห็นคุณเป็นภรรยาแท้ๆ ของพี่ใหญ่บ้างเล่า เพียงแต่เมื่อเวลานานเข้า ก็เป็นสามีภรรยาไปแล้ว ธิชานั้นเป็นคนใหม่ เลยดูหลงใหลในตอนแรกเท่านั้นเอง พูดให้เข้าใจง่ายหน่อย ก็คือยังใหม่อยู่ เดี๋ยวรอให้ได้กันมากกว่านี้ ก็ชินกันจนเบื่อไปเอง”

อี๊ฟไม่ปฏิเสธอะไร

ธเนษฐพูด “ฉันจำได้ว่าก่อนหน้านี้มีผู้หญิงคนหนึ่ง ชื่ออะไรนะ ที่ตอนหลังตายไปแล้วน่ะ”

“ท่านสองหมายถึงสิชาหรือเปล่า？”

ธเนษฐเหมือนจะรู้ขึ้นมาได้ “ใช่ เธอนั่นแหละ สาวน้อยอย่างสิชานั่นเอง ตอนแรกเธอก็ได้ใจพี่ใหญ่มากเลยไม่ใช่เหรอ？เป็นคู่แข่งของคุณที่ไหนกัน สุดท้ายวางแผนเล็กหน่อยก็ตายแล้วเหรอไง？”

สีหน้าของอี๊ฟซีดลงไปทันที

เรื่องที่ผ่านมานานขนาดนั้น……ตอนแรกเธอคิดว่าธเนษฐเพียงแค่พูดถึงเฉยๆ แต่กลับคิดไม่ถึงเลยว่าเขาจะเปิดเผยเรื่องในอดีตขึ้นมา

ยิ่งในสถานการณ์แบบนี้……เรื่องนี้มันเป็นความลับมาตลอด

นอกจากเธอกับนันทญา ก็ไม่มีใครที่รู้เรื่องนี้อีก

เรื่องที่ก่อเอาไว้ตอนนั้นมันใหญ่มากจริงๆ

ลูกน้องคนสนิทของท่านดนัยต่างก็รู้ ว่าสิชานั้นเป็นสายลับที่มีคนจัดให้มาอยู่กับท่านดนัย

จากนั้นถูกจับได้โดยบังเอิญ ความแตกแล้ว แต่ตัวสิชาเองกลับไม่รู้เลย

บางครั้งเรื่องมันก็บังเอิญเป็นอย่างมาก จากนั้น สิชาก็ถูกคนใหญ่คนโตคนหนึ่งที่สนิทสนมกับท่านดนัยชอบเข้า

ถึงจะชอบ แต่ก็ไม่สามารถครอบครองได้

แต่ความต้องการมันไม่เข้าใครออกใคร เลยบอกกับท่านดนัยออกไป

ถ้าท่านดนัยปกป้องอย่างจริงใจ และคงไม่มีทางให้แน่นอน

แต่เพราะตอนนั้นเหมือนกับว่าเขาจะใจเย็นยะเยือก แถมยังไม่อยากจะแบไต๋ เลยยอมใช้โอกาสนี้ในการส่งตัวสิชาไป

น่าเสียดายที่ตอนนั้นสิชาถูกเอาใจจนลืมสถานะของตัวเอง

เธอเป็นถึงคนที่ดนัยกฤตรักและเอาใจที่สุด อยากได้อะไรก็จะหามาให้ตามต้องการ

สิชานั้นไม่มีทางยอมอยู่แล้ว

ท่านดนัยจะยอมส่งเธอให้คนอื่นได้อย่างไร เขาปล่อยไม่ลงหรอก

สิชาก่อเรื่องขึ้นมา วุ่นวายอยู่เป็นอาทิตย์ จนเกือบจะทำให้ความสัมพันธ์ที่ดนัยกฤตมีต่อเธอนั้น มันหายไปหมดเลย

ท้ายที่สุดนั้น เลยถูกทรมานให้ตายในย่านโคมแดงที่ถูกที่สุด

เพียงแค่สิชานั้นไม่มีทางรู้ได้

ว่าอี๊ฟที่ดูสงบเรียบร้อยไม่อะไรกับใครนั้น เป็นคนวางแผนใส่ร้ายเธอ

เธอเป็นเพียงสาวสวยธรรมดาๆ ที่โชคดีที่ท่านดนัยชอบเข้าก็เท่านั้นเอง

แต่อี๊ฟกลับเอาตัวตนของสายลับมาใส่ร้ายเธอ

จนสุดท้ายนั้นสิชาก็ไม่รู้ว่าตัวเองตายในกำมือใคร

……

เรื่องนี้มันถูกฝังกลบเอาไว้นานแล้ว จนคนต่างลืมกันไปหมด

ผู้หญิงสวยและสาวมากมายที่ไปมาๆ ข้างกายดนัยกฤต จนทำให้เขาไม่มีทางนึกถึงสิชาได้อีก

แต่ว่าเรื่องนี้ กลับถูกเปิดโปงจากธเนษฐต่อหน้าเธอ

อี๊ฟแอบกำมือแน่น มันแน่นเสียจนเล็บนั้นแทบจะจิกเข้าไปในเนื้อ

เธอไม่รู้สึกถึงความเจ็บปวด เพราะมีเพียงเหงื่อที่แตกพลั่กด้านหลังเท่านั้น

เพราะเธอท้าทายไม่ได้แล้ว

สิ่งที่ต้องพนันนั้นคือความเชื่อถือของดนัยกฤตที่มีต่อเธอมาแปดปี

เธอไม่โกหก ไม่ใช้วิธีร้ายๆ ความอบอุ่นความเข้าใจโลกและจิตใจของเธอนั้น มีเพื่อการปรนนิบัติต่อดนัยกฤตเท่านั้น

เธอเป็นเหมือนสิ่งของของดนัยกฤตเลยทีเดียว

สิ่งที่ได้เปรียบที่สุด ก็คือความเชื่อใจที่ท่านดนัยมีต่อเธอ

เธอนั้นไม่ค่อยทำอะไรลับหลังสักเท่าไหร่

เพราะเธอนั้นไม่ใช่คนที่ชอบเสี่ยงเท่าไหร่

เรื่องอะไรก็ตามที่สามารถทำให้ความรักและความเชื่อใจมันลดลงไปได้นั้น ถ้าไม่จำเป็นเธอก็ไม่มีทางยอมให้ตัวเองทำแน่นอน

เรื่องของสิชานั้น เหมือนจะเป็นการที่จำใจต้องทำ

แต่ว่าธเนษฐกลับรู้เข้าแล้ว

ธเนษฐรู้ได้อย่างไร？！

สีหน้าของอี๊ฟซีดไป ก่อนจะร้อนใจขึ้นมาทันที

เธอพยายามทนไว้ ก่อนจะพูดอย่างเย็นชา “อยู่ดีๆ ท่านสองพูดถึงสิชาขึ้นมาทำไมคะตอนแรกเธอผิดไป แล้วก็ผิดมากด้วย ทำผิดแต่ก็ยังไม่รู้ตัวอีก ยังมาก่อเรื่องอย่างไม่รู้จักที่ที่ควร สุดท้ายท่านดนัยเลยไม่เอาเธอ เธอทำตัวเอง ไม่เกี่ยวอะไรกับฉัน”

ธเนษฐมองเธอที่มีท่าทางตึงเครียด พลางอดไม่ได้ที่จะหัวเราะเสียงเย็นชาออกมา

เขาใช้นิ้วมือเรียวยาวมาตบใบหน้าของอี๊ฟเบาๆ “ตื่นเต้นอะไรกัน ต้องมาแสแสร้างกับฉันแบบนั้นด้วยเหรอ？ก็แค่ทำให้ผู้หญิงคนนึงตาย ไม่มีอะไรให้กังวลหรอก วางใจเถอะ เด็กดี”

ยิ่งเขามีท่าทีหยอกล้อมากขึ้นเรื่อยๆ ……

ก็หมายความว่าตอนนี้ในใจเขานั้นโหดร้ายมากกว่าเดิม

อี๊ฟยังมีความเข้าใจในตัวเขาอยู่

ในใจก็เริ่มเกรงกลัวขึ้นมา

เธอพยายามรวมความกล้า ก่อนจะพูดนิ่งๆ “แม้ฉันจะเคารพท่านสองมาตลอด เห็นท่านสองเป็นทั้งครูและพี่น้อง แต่มีบางเรื่องที่ไม่ควรที่จะพูดพล่ามไป เรื่องที่ฉันไม่เคยทำ ท่านสองก็อย่าป้ายสีฉันเลย”

ธเนษฐยิ้มมุมปาก รอยยิ้มบนใบหน้าก็หายไป

“หนูอี๊ฟ คุณเชื่อฟังและทันโลก รู้ว่าอะไรควรไม่ควรทำ เรื่องที่ทำให้สิชาตายนั้น คุณไม่ได้ทำอยู่แล้ว”

มือของอี๊ฟเหงื่อแตกพลั่ก

ที่แท้ก็ขู่

ธเนษฐกำลังขู่เธอ

เธอต้องทำตามอย่างเชื่อฟัง

ไม่เพียงแค่ต้องทำเรื่องที่ท่านดนัยสั่งมา สิ่งที่ธเนษฐให้ทำนั้น ก็เหมือนว่าเป็นเรื่องที่เธอต้องทำอย่างดี

พูดให้ตรงๆ ธเนษฐก็เห็นเธอเป็นหมากตัวหนึ่งของตัวเอง

อี๊ฟนั้นยิ้มออกมาอย่างยากลำบาก เธองอแงอย่างขุ่นเคืองก่อนจะทุบไหล่ของธเนษฐเบาๆ “ท่านสองคุณตลกจังเลย อย่ามาล้อฉันเล่นเลย คุณบอกมาเถอะว่าอยากจะให้ฉันทำอะไรแทนคุณคะ？