รักลิมิเต็ดของคุณชายเลอค่า - บทที่ 310 จะช้าหรือเร็วลูกของธิชาก็จะต้องเสียก่อนวัยอันควร

แต่อี๊ฟก็รู้อย่างชัดเจนดีว่าตัวเองนั้นมีดีกว่า ธิชาเลยยังไม่สามารถทำให้ตำแหน่งของเธอนั้นสั่นคลอนได้

เพียงแค่ถ้าเกิดคิดตามมุมของความยั่งยืนแล้วล่ะก็ เธอไม่สามารถยอมให้ธิชาค่อยๆ เดินขึ้นไปได้

แล้วก็ไม่มีทางยอมรับได้มากที่สุด ก็คือดนัยกฤตจะแต่งงานกับธิชาจริงๆ

แม้เธอจะรู้ว่าวันนี้มันยังมาไม่ถึง แต่ก็มีความร้อนรนในใจมากขึ้นจนเห็นได้ชัด

นันทญานั้นร้อนใจกว่าเธอมาก

พวกเธออยู่กับดนัยกฤตก็มีทั้งกฎและจังหวะ แต่การมาของธิชาทำให้ทุกอย่างพังลง สำหรับนันทญาแล้ว เธออยากจะกำจัดผู้หญิงคนนี้ออกไปมากๆ แล้วให้ทุกอย่างกลับไปเป็นเหมือนเก่า

นันทญาชินที่จะเอาความเครียดและความไม่พอใจของตัวเองไปบอกกับอี๊ฟ

อี๊ฟนั้นนิ่งกว่าเธอมาก

ตอนนี้ เธอตอบนันทญาไปเพียงว่า——รออย่างใจเย็น

เธอใช้ความใจเย็นไม่ใช่ความอดทน

นันทญาคิดว่าเธอนั้นคาดเดาได้ยาก เลยอยากจะถามอี๊ฟว่ารู้อะไรที่เธอไม่รู้บ้างหรือเปล่า

อี๊ฟยิ้มๆ โดยที่ไม่ได้ปฏิเสธอะไร

นันทญาเข้าใจอารมณ์ของเธอ คำที่ไม่ควรพูด จะไปเค้นถามเธออย่างไร เธอเองก็ไม่มีทางเปิดเผยออกมา

นันทญาเองก็ถือว่าฉลาด เธอเลยเปลี่ยนวิธีถาม

การเค้นถามนั้นต้องใช้เวลานาน

อี๊ฟตบหน้าของเธเบาๆ ก่อนจะยิ้มพลางพูด “ไม่เกินปีหรอก อย่างน้อยก็ต้องรอจน เด็กในท้องของธิชาหายแล้ว”

นันทญาได้ยินดังนั้นก็ยิ้มใหญ่ “พี่หมายความว่า……ลูกของธิชานั้นจะเสียก่อนวัยอันควรในไม่ช้าก็เร็วเหรอ？เธอจะคลอดออกมาไม่ได้ใช่ไหม？！”

แววตาของอี๊ฟนั้นนิ่งมาก แล้วก็มองอารมณ์ไม่ออกเท่าไหร่

“ลูกของเธอจะคลอดออกมาได้ไหม ฉันและคุณไม่ใช่คนที่จะตัดสินได้ แต่เป็นท่านดนัย ไม่เสียก่อนวัยอันควรกลางทาง ก็จะคลอดออกมาได้ ทั้งสองอย่างนั้นมันไม่ได้สำคัญกับเราเท่าไหร่เลย”

นันทญาขมวดคิ้วคิดอยู่นาน ก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจออกมา “พี่พูดอ้อมเกินไปแล้ว ฉันไม่ได้ฉลาดเท่าพี่ ถ้าพี่ไม่พูดออกมาตรงๆ ฉันคงเดาไม่ออกหรอก”

อี๊ฟกระแอมด้วยความไม่สบอารมณ์ ก่อนจะหัวเราะเบาๆ อย่างเหนื่อยอ่อน “คุณไม่เข้าใจก็ไม่เป็นไร มีพี่สาวอย่างฉันก็พอแล้ว คุณรู้ดี ว่าธิชานั้นเป็นเหมือนคนที่เดินผ่านชีวิตของท่านดนัยเท่านั้นเอง ผ่านมาแล้วก็ผ่านไป ท้ายที่สุด ก็มีเพียงพวกเราที่จะอยู่ข้างกายเขาตลอดไป และเป็นผู้หญิงที่จะพึ่งพาเขาตลอดชีวิต”

นันทญาพยักหน้าเหมือนจะเข้าใจ ในใจก็ยังคิดอย่างสงสัยไม่หาย

เธอเคยพยายามคิดที่จะลงมือกับลูกของธิชา แต่กลับถูกอี๊ฟบอกให้หยุดเอาไว้ก่อน

พูดตามเหตุผลแล้ว แม้เด็กจะยังไม่สามารถเป็นอาวุธนี้ได้ แต่ไม่ว่าอย่างไรก็ต้องเป็นที่พึ่งได้บ้าง

สิ่งที่ทำให้รำคาญใจนั้น คือลูกชาย

ถ้าธิชาคลอดลูกชายออกมาอย่างง่ายดาย ท่านดนัยก็จะรักเธอมากขึ้น

เดี๋ยวถึงตอนนั้น ถ้าไม่มีใครที่เหมาะสม ท่านดนัยอาจจะมีทางที่อยากจะแต่งงานกับธิชาอยู่ดี

โดยเฉพาะท่านดนัยอายุเท่านี้แล้ว ยังไงก็อยากจะแต่งงาน

แต่เธอนั้นต้องพึ่งพาและเชื่ออี๊ฟเป็นอย่างมาก อี๊ฟพูดกี่เดือน เธอก็เชื่อว่ากี่เดือน

หลังจากนั้นไม่กี่เดือน ธิชาจะต้องหายไปจากชีวิตของพวกเขาแน่นอน

…………

ธเนษฐเอาผู้หญิงไปส่งให้อี๊ฟถึงที่

อี๊ฟมองอย่างละเอียด แม้ท่าทีเงียบขรึมของเธอแบบนี้ ก็ยังทำให้อดไม่ได้ที่จะตะลึงไป

มันเหมือนเป็นอย่างมาก

ผู้หญิงตรงหน้า เหมือนกับธิชาเป็นอย่างมาก

ความเหมือนของหน้าตานั้น ดูเหมือนมากกว่าพี่น้องท้องเดียวกันเสียอีก

อี๊ฟรู้ทั้งรู้ว่าธเนษฐนั้นกำลังเล่นละครอยู่ แต่ก็กลับเล่นตามน้ำไปด้วยเสียอย่างนั้น “ท่านสองนี่ไม่ธรรมดาเลยจริงๆ หาน้องสาวฝาแฝดของธิชาที่หายไปหลายปีเจอแล้วเหรอ？”

ธเนษฐหัวเราะพรวดออกจากจมูก “ทำไม มาล้อฉันเล่นเหรอ？”

อี๊ฟโบกมือ “ไม่กล้าหรอก ฉันแค่ไม่กล้ายืนยันเฉยๆ ……ว่าท่านสองจะเล่นอะไร？”

ธเนษฐตั้งใจไม่พูดอะไรออกมา

อี๊ฟเลยเข้าไปเชยคางของหญิงสาวขึ้น ก่อนจะมองเล็กน้อยแล้วจึงลงมือ

ธเนษฐได้เห็นท่าทีของเธอแบบนั้น ก็เหมือนดูเรื่องตลกอยู่ “คุณคิดว่านี่เป็นการแต่งหน้าให้เหมือนงั้นเหรอ？”

อี๊ฟถูกเขาเดาถูกแล้ว เลยรีบดึงมือกลับมา

ธเนษฐโบกมือใส่หญิงคนนั้น ก่อนจะกำชับเสียงเย็นชา “ไปล้างเครื่องสำอางออกให้หมด ให้คุณอี๊ฟเขาได้เห็นหน้าสดหน่อยเถอะ”

หญิงคนนั้นตอบรับพลางลุกขึ้น จากนั้นก็เดินไปทางห้องล้างหน้า

อี๊ฟไม่ค่อยชอบท่าทีของธเนษฐที่ดูลึกลับนั้น เลยอดไม่ได้ที่จะพูดออกมาว่า “ท่านสองอยากจะทำอะไรกันแน่นะ มีธิชามาอยู่ต่อหน้าฉันคนหนึ่งแล้วยังไม่พออีก ยังไปเอาอีกคนมาให้ฉัน หรือว่ากลัวฉันหงุดหงิดไม่พองั้นเหรอ？”

ธเนษฐบีบคางของเธอ “พูดบ้าอะไร ฉันกำลังช่วยคลายความทุกข์ให้คุณต่างหาก ไม่เห็นความใส่ใจของฉันบ้างเลยเหรอ”

ขณะที่ทั้งสองกำลังคุยเรื่อยเปื่อย หญิงคนนั้นล้างหน้าอย่างรวดเร็ว ก่อนจะเดินออกมาอย่างสะอาดสะอ้าน

ในตอนนั้นเองมันทำให้อี๊ฟตกใจเป็นอย่างมาก เธอเลยเดินเข้าไปลูบใบหน้าของหญิงคนนั้น

ผิวเนียนใส เหมือนกับผิวของธิชาไม่มีผิด

สิ่งที่ยิ่งทำให้เธอตื่นตกใจนั้นก็คือ

ตอนแรกเธอมันเป็นเพราะการแต่งหน้า กลับคิดไม่ถึงเลยว่าหน้าสดของหญิงคนนั้น จะเหมือนกับธิชามากยิ่งกว่าเดิมอีก

เพราะผิวหน้าของธิชานั้นดีมาก เพียงใบหน้าใสๆ ที่ไม่ตกแต่งอะไร กลับสะสวยเป็นอย่างมาก

ธเนษฐนั้นเหมือนจะพอใจกับท่าทีของเธอเป็นอย่างมาก เลยถามออกมาตรงๆ “คุณคิดว่าเหมือนแค่ไหน？”

“มากกว่าเก้าสิบเปอร์เซ็นต์ แต่ไม่ได้เหมือนทั้งหมด นอกจากคนที่คุ้นชินกับธิชา น่าจะมองความต่างไม่ออก”

ธเนษฐใช้แววตาส่งให้กับผู้หญิงคนนั้นเพื่อให้ทำเธอท่าต่างๆ

ท่ามกลางการสังเกตของอี๊ฟ ก็พบว่าแม้แต่ท่าทางของผู้หญิงคนนี้ยังตั้งใจเลียนแบบธิชาเลย

ดังนั้นไม่เพียงใบหน้า เรือนร่าง และอะไรต่างๆ ที่สังเกตอย่างละเอียดนั้น มันดูเหมือนเป็นธิชาหมดเลย

ดูแล้ว ในครั้งนี้ท่านสองนั้นเอาจริงแล้ว

ธเนษฐนั้นทำดีกับอี๊ฟมาหลายปี ดังนั้นในใจอี๊ฟเลยชื่นชมท่านสองเป็นอย่างมาก

แต่ในตอนนี้ เธอก็ถือว่าตื่นตกใจ ก่อนจะเริ่มกลัวขึ้นมา

เพราะธเนษฐนั้นเป็นชายที่โหดร้ายอย่างยากจะรู้จักตัวตนจริงๆ ของเขา

แม้เขาจะเด็กกว่าท่านดนัย แต่ความคิดและความร้ายกาจนั้น เขาไม่แพ้ท่านดนัยเลยล่ะ

แววตาของอี๊ฟนั้นมีความเลิ่กลั่ก ก่อนจะลองถามออกไป “ท่านสองอยากจะทำอะไรกันแน่คะ？