รักลิมิเต็ดของคุณชายเลอค่า - บทที่ 308 คุณเป็นหญิงคนเดียวที่ทำให้ฉันควบคุมตัวเองไม่ได้
การที่ธิชาเชื่อฟังและเข้าหาเขาเองอย่างกะทันหันทำให้ดนัยกฤตตะลึงไปเล็กน้อย
แต่เขาก็รับเอาไว้
ธิชานั้นเหมือนแมวตัวนุ่ม ที่ซบอยู่ตรงหน้าอกเขา พลางเอามือโอบคอของเขาเอาไว้ ก่อนจะไล่จูบขึ้นมาตั้งแต่คางจนถึงริมฝีปากของเขา……
เธอนั้นทั้งดูดและขบริมฝีปากของเขา ดูเร่าร้อนเป็นอย่างมาก
ดนัยกฤตยื่นมือออกไปประคองหลังของเธอ เหมือนกับกำลังปลอบประโลมแมวอารมณ์เสีย
ธิชาจูบเขาอยู่นาน สุดท้ายก็กัดริมฝีปากของเขาเต็มแรง จนปากเขาแทบแตก
ดนัยกฤตจ้องเธอด้วยความโกรธเป็นอย่างมาก แต่กลับไม่ได้ด่าอะไรออกไป
เธอกัดริมฝีปาก ก่อนจะถามด้วยความไม่มั่นใจ “คุณรักฉันไหม？ไม่เหมือนความรู้สึกที่มีต่ออี๊ฟ แต่เป็นความรักแบบที่มีกับภรรยาน่ะ มีไหม？”
ดนัยกฤตเงียบไปสักพัก
ธิชาคิดว่าเขาน่าจะบอกว่ารักสักหน่อย
แม้จะไม่รู้ว่าจริงหรือหลอก
แต่ว่าความสัมพันธ์ชายหญิง บางทีก็ต้องผูกกันด้วยคำหลอกลวงที่สวยงามไม่ใช่เหรอ？
ถ้าไม่วาดฝันที่สวยงาม หนทางสู่ความจริงมันจะยากลำบากเป็นอย่างมาก
แต่ดนัยกฤตกลับเงียบไปสักพัก ก่อนจะตอบอย่างเรียบง่าย “ฉันไม่เคยมีภรรยา เลยไม่รู้ว่าความรักที่มีต่อภรรยาคืออะไร”
ธิชาคิดไม่ถึงว่าเขาจะพูดออกมาตรงๆ ขนาดนี้
แถมคำตอบยังโหดร้ายมากอีกด้วย
เธอทำปากจู๋โดยไม่รู้ตัว เห็นได้ชัดว่าไม่พอใจกับคำตอบของเขา
ดนัยกฤตกลับบีบคางของเธอขึ้นมา ก่อนจะโน้มตัวมาจูบเธออย่างเต็มแรง
“ฉันไม่รู้ผู้ชายรักภรรยาอย่างไร แต่ฉันรู้ ว่าคุณทำให้ฉันหลงใหล ธิชา คุณทำให้ฉันควบคุมตัวเองไม่ได้ สามสิบสองปีที่ผ่านมา คุณเป็นผู้หญิงคนเดียวที่ทำให้ฉันควบคุมตัวเองไม่ได้ ถ้านี่ไม่ใช่ความรัก ก็พูดได้แค่ว่า คุณก็คงเป็นยัยตัวร้ายที่ทำให้ผู้ชายหลงใหล”
ธิชากะพริบตา ก่อนจะโกรธแล้วก็อยากหัวเราะออกมาด้วย
“ฉันไม่ใช่หญิงยั่วสวาทสักหน่อย” เธอบ่นพึมพำ
เขาโน้มตัวลงดูดหัวไหล่และคอของเธอ……
จากนั้นก็พูดด้วยลมหายใจแรงๆ “อย่าเจ้าเล่ห์เล่นลิ้นไปหน่อยเลย คุณเป็นอย่างนั้นจริงๆ อีกอย่างหลังจากที่ทำให้ชายหลงใหลแล้ว ก็ยังโหดเหี้ยมอีกด้วย”
ธิชาคิดว่าการเปรียบเทียบของเขานั้นมันประหลาด
เธอขมวดคิ้วแน่น จากนั้นก็ถูกเขากัดที่หน้าอก
เธออดไม่ได้ที่จะร้องออกมา “ดนัยกฤต！”
ลมหายใจของชายคนนี้กลับยิ่งหนักเข้าไปใหญ่ ธิชาถึงกับรู้สึกว่าอุณหภูมิของเขาที่แนบกับตัวเองนั้นมันค่อยๆ ร้อนขึ้นเรื่อยๆ ……
ดนัยกฤตซบลงบนหน้าอกเธอ ก่อนจะพูดออกมาเสียงแหบแห้ง “ฉันทนไม่ไหวแล้ว คุณว่าควรจะทำอย่างไรดี”
ธิชาตกใจขึ้นมา
ตอนแรกเธอแค่คิดว่าเมื่อครู่ดนัยกฤตแค่โกรธ……แล้วอยากจะระบายอารมณ์เลยเป็นแบบนี้ แล้วตอนนี้น่าจะอารมณ์เย็นลงแล้ว
แต่คิดไม่ถึงเลยว่าไม่ทันไรเขาก็……
เธอสับสนในใจเป็นอย่างมาก ก่อนจะพูดออกมาอย่างจับคำไม่ได้แล้วว่า “ทำอย่างไรอะไร ฉันจะไปรู้ได้อย่างไร คุณ……อย่ามาทำแบบนี้นะ！”
ดนัยกฤตกลับอุ้มเธอขึ้นมา ก่อนจะถอดชุดของเธอออกทั้งหมดโดยที่ไม่รอให้เธอตอบอะไรกลับมาเลย
ธิชากุมหน้าอก ยากจะหยุดอารมณ์นี้ “คุณอย่าหาเรื่องได้ไหม ทนหน่อย หมอบอกแล้ว ว่าผ่านมาสามเดือน หลังจากตรวจแล้วอาการนิ่งแล้ว……ก็ได้แล้วล่ะ……ตอนนี้จะสองเดือนแล้ว คุณทนหน่อย ทนหน่อยได้ไหม？”
ฝ่ามืออบอุ่นของชายคนนี้กลับซอกซอนไปทั้งตัวของเธอ
ธิชารู้สึกเหมือนถูกไฟเผาไหม้ ก่อนจะหดตัวอยู่ในอ้อมกอดของเขาอย่างไม่รู้จะทำอย่างไร
ดนัยกฤตกัดเนื้อบนตัวของเธออย่างหลงใหล ก่อนจะพูดด้วยเสียงแหบแห้งที่เต็มไปด้วยความต้องการ “ฉันทนไม่ไหวแล้ว คุณเป็นคนทำตัวเองแท้ๆ”
ธิชานั้นอยากจะร้องไห้แต่ก็ร้องไม่ออก เธอเป็นคนเรียกร้องเองงั้นเหรอ？
เธอแค่ทะเลาะกับเขาเท่านั้นเอง
ทำไมถึงกลายเป็นการเรียกร้องล่ะ？
หรือว่าดนัยกฤตเลือดลมพลุ่งพล่าน……เพราะการทะเลาะกันงั้นเหรอ？
เธอนั้นคิดเรื่องนี้ไม่ออกจริงๆ
……
ธิชาตกอยู่ในมือเขา เหมือนกับสัตว์ร้ายที่จนมุม
ที่ถูกเขาเล่นอยู่ในกำมือ
ดนัยกฤตนั้นเหมือนจะพยายามบังคับให้เธอใช้มือในตอนแรก
แต่ผ่านไปไม่นานก็ไม่ชอบใจเพราะเธอทำได้ไม่ดี
ธิชาถูกเขากดลงบนหมอนในท่าคุกเข่าลงด้วยความอยากจะร้องไห้แต่ก็ไม่มีน้ำตา
ขาของเธอทั้งสองข้างถูกมัดเอาไว้แน่น
จากนั้นชายคนนี้ก็สอดใส่เข้ามาจากทางด้านหลังของเธอ
……
แม้ธิชาจะคิดว่ามันไม่สบายตัวเป็นอย่างมากแต่ก็พยายามอดทนไว้
ถึงอย่างไรตลอดเดือนที่ผ่านมา……เธอไม่ได้สนิทสนมอะไรกับเขามานานแล้ว
โดยเฉพาะขั้นตอนที่พวกเขายังใช้เวลาร่วมกัน
ตอนที่เธอกำลังท้องอยู่นั้น มันเป็นเหมือนการรบกวนในชีวิตตอนกลางคืนเลยล่ะ
เธอไม่อยากให้ดนัยกฤตแตะต้องหญิงคนอื่น
อันที่จริงควรจะปรับอารมณ์ได้แล้วล่ะ การเตรียมตัวสักหน่อยถึงจะถูก……
ธิชาคิดแบบนี้ มันก็สามารถเข้ากันได้ แล้วก็ไม่ได้รู้สึกน้อยใจอะไร
แต่ว่าดนัยกฤตนั้นเหมือนปีศาจโหดร้าย ก่อนจะระบายอารมณ์ออกมา จนยากที่จะเก็บไว้ได้
เขาใช้อีกวิธีในการทำครั้งที่สอง
เพียงไม่นานก็ยังไม่พอใจเพียงเท่านั้น
ธิชานอนราบอยู่บนเตียง ก็เห็นว่าเขานั้นจ้องหน้าอกของเธอด้วยดวงตาแดงเดือด……
สมองของเธอนั้นเกิดเสียงขึ้นมา
ตอนนั้นมันปวดหัวเป็นอย่างมาก
เธอเอามือสองข้างกุมอกเบาๆ ก่อนจะส่ายหัวอย่างไร้เรี่ยวแรง “ไม่เอา พอแล้วล่ะ สักพักก็พอแล้ว อย่าทำเลย ฉันเหนื่อย อยากนอนแล้ว……”
ธิชาไม่ใช่ว่าไม่เคยลองแบบนี้
ก่อนหน้านี้ธาวินก็ไม่ใช่ว่าไม่เคยทำแต่มันทำให้บาดเจ็บได้ง่าย แล้วก็ปวดมาก
ธิชากลัวเจ็บ แถมยังทำให้ทรงของหน้าอกไม่สวยด้วย
เธอเลยปฏิเสธไป
ดนัยกฤตกลับหรี่ตาลง ก่อนจะพูดเสียงแห้ง “สักพักก็พอแล้วหมายความว่าอะไร？คุณไม่รู้เหรอว่าถ้าผู้ชายอยากจะปลดปล่อยแล้วไม่ได้ทำล่ะก็ มันจะเกิดปัญหาอะไรขึ้นน่ะ？อยากแต่งงานแล้วเป็นคุณนายของบ้านภักดิภูมิเมธีเพื่ออยู่กับฉันตลอดไปไม่ใช่เหรอ？คุณอยากให้สามีในอนาคตเกิดปัญหาด้านนั้นงั้นเหรอ？！”
มือปีศาจของเขานั้นบีบมือของธิชาแน่นเมื่อไหร่ก็ไม่รู้……
ธิชามองเขาอย่างน้อยใจ ก่อนจะพยายามปฏิเสธออกมา “แต่ว่าฉันไม่ชอบแบบนี้……”
ดนัยกฤตเห็นเธอขัดขืนแบบนั้น ในใจก็เดาออกว่าก่อนหน้านี้เธอน่าจะมีประสบการณ์ที่ไม่ดีเท่าไหร่ เลยกลัว
แต่แววตาของธิชานั้นเหมือนกวางน้อยน่ารัก
เขาเกิดความคิดร้ายกาจ ยิ่งอยากจะแกล้งเธอ “ให้คุณเลือกสองทาง จะยอมให้ฉันทำดีๆ หรือจะให้ฉันลองด้านหลังดี”
ธิชาเอาเข่ามาชนเขา “คุณมันบ้า ฉันไม่เลือกหรอกนะ！”
เธอในตอนนั้นอารมณ์ไม่ต่างอะไรกับการถึงคราวซวยของตัวเองเลยล่ะ
ก่อนหน้านี้ชายคนนี้เหมือนจะนิ่งเงียบมาก
มันปลอดภัยจนเธอสงสัยขึ้นมา……ว่าดนัยกฤตสามารถอดทนและไม่ต้องการอะไรเพื่อเด็กคนนี้ได้เลยล่ะ
กลับคิดไม่ถึงว่าเพียงสองเดือน เขาจะทนไม่ได้เสียแล้ว
แถมพอเริ่มแล้ว ก็เหมือนจะหยุดไม่ลงจริงๆ ……
……
กว่าธิชาจะหาโอกาสหลบมาได้นั้นมันไม่ง่ายเลย เธอเบี่ยงตัวหลบ ก่อนจะปีนออกมา แล้วก็ถูกเขาดึงขากลับไปอีก
ท่านี้มันทำให้ธิชาคิดว่ามันอันตรายเป็นอย่างมาก
โดยเฉพาะที่เธอรู้สึกว่ามีคนกัดเธอจากด้านหลัง……
เธอแทบจะร้องออกมา “ดนัยกฤต คุณอย่าขยับนะ ไม่งั้นฉันจะสับคุณให้เละเลยคอยดู！”
คำขอร้องนี้อันที่จริงตั้งแต่เธอเพิ่งจะอยู่กับดนัยกฤต เขาก็เคยพูดมาก่อนแล้ว
แต่ถูกธิชาปฏิเสธก่อน
นี่เป็นสิ่งที่เธอไม่สามารถยอมได้
……
ธิชานั้นร้อนรนเป็นอย่างมาก พลางรู้สึกว่าเขาสามารถแตะต้องจุดต้องห้ามได้เสมอ
แต่ว่าตอนที่เธอยังไม่ทันจะขยับตัวนั้น บางที่ก็ถูกเขากดจูบลง ก่อนจะจูบลึกลงไปเรื่อยๆ