รักลิมิเต็ดของคุณชายเลอค่า - บทที่ 271 คลอดลูกออกมา ผมจะขอคุณแต่งงาน

ดนัยกฤตเอื้อมมือออกไปและปิดปากของเธอไว้อย่างไม่ต้องคิด “คุณไม่ใช่ ห้ามพูดไร้สาระอีก คุณไม่ใช่แน่นอน”

ธิชาที่ถูกปิดปากไว้ พูดอะไรไม่ได้ จึงเพียงแค่คิด

ยิ่งคิด ก็ยิ่งรู้สึกสิ้นหวัง

เวลาที่เธอและดนัยกฤตรู้จักกันยังสั้นเกินไป

มันสั้นมากจนเธอรู้สึกว่าไม่มีคุณสมบัติที่จะขออะไรเพิ่มเติม

อี๊ฟที่อยู่กับเขามานานที่สุด ยังได้แต่อยู่เคียงข้างเขาเงียบๆ เท่านั้น

ยิ่งไปกว่านั้นอี๊ฟยังเป็นมือขวาของเขาอีกด้วย

แต่เธอไม่ได้ช่วยเขาทำอะไรเลย…

อาจเป็นเพราะความเจ็บปวดจากความรักครั้งก่อนมันหนักหนาสาหัสมากเกินไป

ด้วยเหตุนี้จึงเป็นเรื่องยากสำหรับเธอที่จะรู้สึกมั่นใจในความรักในปัจจุบันของเธอ

เธอไม่ใช่คนโง่เขลา

เธอแค่ไม่อยากไปคิดเรื่องนี้เท่านั้นเอง

ไม่ใช่ว่าเธอไม่โลภ แต่เธอแค่ไม่มีพลังใจที่จะคิดอยากจะครอบครอง

เธอแค่อยากจะมีชีวิตที่สงบสุข

สีหน้าของเธอดูน่าเสียดายมาก

ดนัยกฤตลูบผมของเธอ แล้วพูดเสียงอ่อน “ตอนที่เพิ่งรู้จักกับคุณ ผมเดาความคิดของคุณไม่ได้เลยจริงๆ รู้สึกแค่ว่าคุณเป็นคนที่พิเศษมาก ไม่เหมือนผู้หญิงคนอื่นทั่วไป”

ธิชามองเขาอย่างงุนงง “แล้วตอนนี้ล่ะ?”

ชายหนุ่มยกยิ้มกว้างมากขึ้นเรื่อยๆ “ตอนนี้เหรอ? ผมพบว่าคุณไม่เพียงแต่ไม่มีความลึกลับ อีกทั้งยังโปร่งใสมาก อีกทั้งยังไม่มีร้ายกาจเหมือนผู้หญิงธรรมดาคนอื่น คุณก็เป็นแค่เด็กโง่ที่ขี้แยมาก”

ธิชาถูกเขาวิจารณ์ขึ้นมากะทันหัน จึงรีบย่นจมูกและหน้ามุ่ยทันที “คุณพูดเรื่องไร้สาระอะไรของคุณ! ใครกันที่โง่!”

ใบหน้าหล่อเหลาของเขายังคงมีรอยยิ้ม แต่เขาก็หยุดล้อเลียนเธอ เพียงแค่เอื้อมมือออกไปแล้วบีบปลายจมูกของเธอเบาๆ

แล้วเอ่ยพูดด้วยน้ำเสียงที่เอ็นดูมาก “วางใจได้ คุณอยากได้อะไร ผมจะให้คุณทุกอย่าง แต่ขอแค่คุณอดทนให้มากกว่านี้”

เธอฟังด้วยท่าทางตกตะลึง แม้แต่ตัวเธอเองยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเธอต้องการอะไร แต่ทำไมดูเหมือนว่าเขาจะรู้ดีซะอย่างนั้น

แล้วเขาก็พูดมาอีกครั้ง “ตั้งแต่ผมเริ่มแย่งคุณมาจากธาวิน ผมก็เคยบอกกับคุณไปแล้ว อยู่กับผมดีกว่าอยู่กับธาวินมาก สิ่งที่เขาให้คุณไม่ได้ ผมก็ให้คุณได้”

ธิชาดูเหมือนจะเริ่มเข้าใจว่าเขากำลังพูดถึงเรื่องอะไร ธิชาไม่มั่นใจว่าตัวเองคิดไปเองหรือเปล่า หรือว่าเขาจงใจแสดงออกมา ให้เธอจับผิดเขาไม่ได้

ดนัยกฤตจูบที่ปลายจมูกของเธอ แล้วพูดด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึมและมีเสน่ห์ “คลอดลูกออกมา ผมอยากได้ลูกสาว แต่ว่าขอแค่เป็นลูกที่คุณคลอดออกมา จะเป็นลูกชายก็ได้ คลอดออกมา จากนั้น ผมจะขอคุณแต่งงาน”

สมองของธิชาเหมือนถูกโจมตีด้วยอาวุธมีคม และท่าทางของเธอก็ช้าลงเรื่อยๆ

เขาพูดว่า……

คลอดลูกออกมา

แล้วเขาจะขอเธอแต่งงาน

ธิชาไม่สนใจแล้วว่าจะดีใจหรือตกใจดี

เธอแค่รู้สึกเวียนหัว เวียนหัวมาก

ร่างกายเหมือนจะบางเบา และเริ่มโอนเอน

สมองเองก็ว่างเปล่า…

เธอเพิ่งรู้จักเขามานานแค่ไหน

มาถึงจุดที่จะพูดถึงเรื่องการแต่งงานแล้วเหรอ?

ธิชานึกถึงปุณิกาขึ้นมากะทันหัน

ในตอนนั้นปุณิกามาดมั่นได้ถึงขนาดนั้น

ความมาดมั่นส่วนใหญ่มาจากเบื้องหลังของเธอ นายกเทศมนตรีอวัช

ปุณิกามีภูมิหลังที่มีอำนาจอย่างท่านอวัช ดูท่า… คงจะเป็นเพราะพิจารณาจากผลประโยชน์ของการแต่งงานด้วย

ฐานะของเธอคู่ควรกับดนัยกฤต

แต่ว่านายกเทศมนตรีอวัชเป็นแค่พ่อบุญธรรมของเธอ ถ้าเป็นพ่อแท้ๆ ก็คงจะทำทุกอย่างให้ทั้งสองได้แต่งงานกันแน่นอนเลยสินะ

ธิชาเหมือนจะชัดเจนเกี่ยวกับกฎเกณฑ์บางอย่าง

แต่ตอนนี้…เธอมีพ่อแท้ๆ แล้ว

ถึงแม้ความสัมพันธ์ของเธอกับท่านพสิษฐ์ ในช่วงระยะสั้นนี้คงไม่สามารถเปิดเผยต่อสาธารณะได้

แต่ว่า… มีความสัมพันธ์ทางสายเลือดเป็นเรื่องจริง

ความสัมพันธ์นี้มีอยู่จริง

นอกจากนี้ชีวิตแต่งงานของพสิษฐ์ ดูเหมือนว่าลูกชายตนเอง เขาก็ไม่พอใจเป็นอย่างมาก

ธิชามองออกว่าพสิษฐ์ดีใจมากที่มีลูกสาว

ถึงแม้จะเป็นช่วงเวลาสั้นๆ ลูกสาวคนนี้อาจจะยังห่างเหินกับเขามาก และไม่มีทางที่จะสนิทกับเขาได้

แต่เลือดย่อมข้นกว่าน้ำ ขอแค่พสิษฐ์ยอมรับเธอ ความสัมพันธ์นี้ไม่มีทางเปลี่ยนแปลงได้

ดนัยกฤตกำลังวางเกมหมาก

มีหลายคนที่เป็นตัวเบี้ยบนกระดานหมากรุกของเขา

ส่วนเธอ ธิชา… ก็เป็นหนึ่งในตัวเบี้ยเช่นกัน

พอมีพสิษฐ์เป็นพ่อแท้ๆ บางที… นี่เป็นหนึ่งในเหตุผลสำคัญที่ดนัยกฤตยินยอมที่จะให้รับปากเรื่องจะแต่งงานกับเธอ

ดวงตาสีเข้มของธิชาน่าดึงดูดเป็นอย่างมาก

ในขณะเดียวกัน ก็เต็มไปด้วยความจริงจังและพิจารณา

เธอมองเข้าไปในดวงตาของชายหนุ่ม เธอพูดออกมาทีละคำ “ถ้าหากว่า ฉันไม่ใช่ลูกสาวนอกสมรสของพสิษฐ์ คุณจะยังแต่งงานกับฉันไหมคะ”

ดนัยกฤตพูดโดยสีหน้าไม่เปลี่ยน “ฉันรู้อยู่แล้วว่าคุณจะถามแบบนี้ออกมา”

ธิชาขมวดคิ้ว เธอคิดไม่ถึงว่าเขาจะตอบกลับมาแบบนี้

“ไม่ว่าคุณจะเชื่อ หรือไม่เชื่อก็ตาม ธิชา ตั้งแต่เมื่อก่อน ตั้งแต่ตอนที่ผมเริ่มตกหลุมรักคุณ ผมคิดว่าผู้หญิงที่สวยขนาดนี้ กลับถูกธาวินกดขี่ข่มเหง ช่างน่าสงสารจริงๆ ผมอยากได้คุณมาครอง อยากให้คุณยืนข้างผมในตอนกลางวัน และอยู่ใต้ร่างของผมในตอนกลางคืน ผมอยากครอบครองเรือนร่างของคุณ”

เธอขมวดคิ้ว ใบหน้าของเธอร้อนผ่าวเพราะคำพูดตรงไปตรงมาของเขา

“หลังจากนั้น ตอนที่ผมเห็นคุณอีกครั้ง ผมเห็นคุณอยู่ข้างกายธาวินในสภาพน่าอนาถ ถูกกลั่นแกล้ง แต่กลับยอมทนกล้ำกลืน ในตอนนั้น ฉันอยากแต่งงานกับคุณ จะได้ให้คุณมาอยู่ในอ้อมกอดของผม ผมอยากให้คุณเป็นภรรยาของผม”

ธิชากะพริบตาปริบๆ หัวใจของเธอเต้นแรง แต่สีหน้าของเธอยังคงนิ่งสงบ

ถึงแม้เธอจะพยายามรักษาอาการมากแค่ไหน…

ชายหนุ่มยกนิ้วยาวของเขามาบีบคางของเธอไว้ และพูดอย่างเคร่งขรึมว่า “ก่อนจะเจอกับคุณ ผมไม่เคยคิดที่จะแต่งงานกับใครเลย คุณเป็นคนเดียว ธิชา ยังไงคุณก็จะต้องเป็นภรรยาของผม เรื่องนี้ไม่เกี่ยวข้องกับใคร หรืออะไรก็ตาม และไม่เกี่ยวข้องกับพสิษฐ์ด้วย”

“ที่เกี่ยวกับเรื่องนี้ มีเพียงคุณกับผม และความรักระหว่างเราเท่านั้น”

จมูกของธิชาเริ่มแสบ ดวงตาของเธอเริ่มเปียกชื้น

เธอไม่ได้ร้องไห้

อยากจะยิ้ม แต่ดูเหมือนจะลืมว่าควรจะยิ้มออกมายังไง

เธอเหยียดนิ้วออกและจิ้มหน้าอกของดนัยกฤต “ท่านดนัยมีคารมคมคายจริงๆ เลยนะคะ ไม่ทราบว่าคุณเคยพูดกับผู้หญิงมาแล้วกี่คนคะ”