รักลิมิเต็ดของคุณชายเลอค่า - บทที่ 269 ทำให้เธอตั้งท้อง นี่เป็นแผนการต่อเนื่อง

ธิชาตกอยู่ในความเงียบไปสักพัก

เธอเต็มใจที่จะมีลูกให้ดนัยกฤตไหม?

ถ้าเธอไม่หลอกตัวเอง คำตอบแรกที่ผุดขึ้นในใจเธอทันทีคือไม่เต็มใจ

เธอกับผู้ชายคนนี้เพิ่งรู้จักและคบกันได้นานแค่ไหนกัน

คิดดูแล้วใช้เวลาแค่ไม่ถึงครึ่งปี

เวลาแค่ครึ่งปี…ก็ทำให้เธอพร้อมจะอุ้มท้องสิบเดือนแล้วคลอดลูกให้เขาแล้วเหรอ?

นี่ไม่ใช่เรื่องปกติ

ถึงแม้เธอจะรู้ตัวเองว่าผู้ชายคนนี้สำคัญกับเธอมากขึ้นเรื่อยๆ

แต่ก็ยังไม่ถึงขั้นยอมมีลูกให้เขา

อีกอย่าง… สิ่งที่ทำให้เธอตกใจมากที่สุดก็คือ

มดลูกของเธอไม่ใช่ว่าถูกทำลายแล้วเหรอ?

ธาวินทำลายมันไปกับมือนี่นา

สุดท้าย… หรือว่าเลือดที่เธอหลั่งออกมาเยอะขนาดนั้น จะเป็นของปลอมหรือไง?

ธิชามีความรู้สึกว่าทุกคนกำลังหลอกเธอและปิดบังทุกอย่างกับเธออยู่

ความรู้สึกนี้ไม่เพียงไม่ชอบใจเท่านั้น แต่ยังรู้สึกตื่นตระหนกมาก

เธอตื่นตระหนกไปหมด

ตกลงมันเป็นส่วนไหนที่เกิดปัญหาขึ้นมา

เป็นธาวินที่โกหกเธอ?

หรือจะเป็น……

เธอแยกแยะไม่ออก สมองของเธอไม่พอใช้แล้ว

สีหน้าของธิชาซีดเผือด

เธอนิ่งเงียบไปนาน ก่อนจะพูดว่า “ฉันท้อง… สำหรับฉันแล้ว มันเป็นเรื่องที่น่าตกใจมาก แต่ทำไมฉันถึงรู้สึกว่า คุณคาดการณ์ได้ก่อนแล้ว”

ดนัยกฤตไม่ได้ลังเลมากเกินไป แค่พูดออกมาเสียงเรียบ “คุณสงสัยเกินไปแล้ว อย่าคิดเรื่องไม่เป็นเรื่อง เสียเวลามากกว่า”

ธิชามองมาที่เขา แล้วส่ายหน้าซ้ำแล้วซ้ำเล่า

“ไม่ใช่แบบนี้นะคะ จะโทษฉันที่สงสัยมากเกินไปไม่ได้ มีบางเรื่องที่เมื่อก่อนฉันมองข้ามไปจริงๆ …”

ตั้งแต่เมื่อก่อนแล้ว

หรือก็คือตอนที่เธอเพิ่งถูกธาวินหลอก

เธอลากกระเป๋าเดินทางขนาดเล็กเข้ามาที่คฤหาสน์ของดนัยกฤต

ในตอนแรกธาวินให้เธอมาหลอกถามเบาะแสจากปากเขา

เธอมาเพื่อจุดประสงค์นี้ และคิดว่าเธอจะกลับไปได้ในไม่ช้า

แต่ในระหว่างที่เอาใจและแนบชิดกับดนัยกฤต ประจำเดือนของเธอก็มากะทันหัน

ตอนนั้นเธอแปลกใจมาก ทั้งที่คุณหมอบอกชัดเจนว่า สภาพร่างกายของเธอ มดลูกของเธอได้รับความเสียหายอย่างหนัก ประจำเดือนน่าจะไม่มาง่ายๆ

นอกจากว่าร่างกายจะหายเป็นปกติอย่างสมบูรณ์แล้ว ก็ต้องใช้เวลาสามถึงห้าปี

เวลานานขนาดนั้น ธิชาแทบจะถือว่าคำพูดของคุณหมอเป็นการปลอบโยนไปแล้ว

เดิมทีเธอก็เคยแท้งลูก ร่างกายได้รับความเสียหายอย่างหนัก

เธอเคยคิดว่าบางทีเธออาจจะไม่สามารถมีลูกได้ไปตลอดชีวิต คงเป็นผลกรรมของเธอ

ธิชาไม่เคยใส่ความคาดหวังบนตัวเธอมากเท่าไหร่

ของบางอย่างถ้าเสียหายไปแล้วก็เสียหายเลย ต้องเจ็บปวดไปตลอดชีวิต ยิ่งคิดก็ยิ่งทรมาน เธอจึงเลือกที่จะหยุดคิด

ครั้งนั้นประจำเดือนของเธอมากะทันหัน แต่หลังจากนั้นก็ไม่ได้มาตรงเวลาทุกเดือนเหมือนเมื่อก่อน

บางครั้งก็มาอย่างกะทันหัน แต่ส่วนใหญ่ก็ไม่มา

ธิชาคิดว่าประจำเดือนมาไม่ปกติเกี่ยวข้องกับยาบำรุงของสมุนไพรจีน เพราะหมอแพทย์แผนจีนบอกว่าอาการของเธอยังไม่ใช่ว่าจะรักษาไม่หาย ขอแค่ค่อยๆ บำรุงไปเรื่อยๆ รวมทั้งเธอยังสาว ร่างกายมีการฟื้นตัวเร็ว ยังมีความหวังว่าจะรักษาหาย

นอกจากเรื่องประจำเดือน

ที่ผิดปกติอย่างเห็นได้ชัดที่สุดคือดนัยกฤตยืนกรานที่จะให้เธอดื่มยาสมุนไพรจีน

ธิชาเคยบ่นหลายครั้ง ว่ายาสมุนไพรขมเกินไป

ไม่ใช่ว่าเธอดื้อรั้น แต่มันขมมากจริงๆ ขมมากจนเธอดื่มในอึกเดียวไม่หมด เธอต้องแบ่งเป็นจิบดื่มหลายๆ ครั้ง แล้วดื่มพร้อมกับน้ำถึงจะถูก

ยาที่มีรสขมขนาดนั้น มีรสเข้มข้นมาก ถ้าดื่มมากเกินไปจะไม่ทำให้ตับและไตเสียหายได้ยังไงกัน

การรักษามดลูกไม่หายก็ไม่เป็นไร แต่ธิชาไม่อยากเป็นคนที่ต้องดื่มยาไปตลอดชีวิตทั้งที่อายุยังน้อย แล้วในอนาคตเกิดโรคแทรกซ้อนจะยิ่งยุ่งยากมากขึ้น แต่การปฏิเสธของเธอสู้ความแน่วแน่ของดนัยกฤตไม่ได้

ถ้าเธอจำไม่ผิด ดูเหมือนว่าตั้งแต่วันแรกที่เธอย้ายมาที่นี่ ดนัยกฤตก็ให้เธอเริ่มดื่มยาสมุนไพรเลย

ตั้งแต่เริ่มดื่มยาจนถึงปัจจุบัน มันก็เป็นเวลาหลายเดือนแล้วเหมือนกัน

ธิชายังเคยอาละวาดกับเขาเพราะยาที่ขมมาก

ดนัยกฤตพูดเพียงว่าเพื่อร่างกายของเธอ บอกว่าร่างกายของเธอต้องบำรุง จึงเกลี้ยกล่อมจนเธอยอมดื่มยาสมุนไพรต่อ จนคุณหมอบอกว่าสามารถหยุดดื่มยาได้แล้ว เธอถึงหยุดดื่ม

ธิชาก็เชื่อฟังอย่างดี เขาพูดแบบนี้ เธอจึงไม่เคยสงสัยเลย และยอมดื่มยามาเรื่อยๆ จนถึงตอนนี้

……

ความทรงจำที่กระจัดกระจายมากมายหลั่งไหลเข้ามาในสมองของเธอ ธิชาเชื่อมโยงหลายสิ่งหลายอย่างเข้าด้วยกันอย่างห้ามไม่อยู่

บางทีมันอาจจะไม่ใช่เรื่องบังเอิญเลยก็ได้ บางทีอาจไม่ใช่ฟ้าลิขิตอะไรเลย

บางทีอุบัติเหตุส่วนใหญ่ในโลกนี้ อาจจะเกิดจากฝีมือของมนุษย์

ธิชามองไปที่ดนัยกฤต หัวใจของเธอยิ่งเย็นชา และเริ่มขี้ขลาดขึ้นเรื่อยๆ

เธอพบว่าตัวเองไม่สามารถอ่านความคิดของเขาได้มากขึ้นเรื่อยๆ

ดนัยกฤตเอื้อมมือออกไปลูบใบหน้าของเธอ ในสายตาของเขาเต็มไปด้วยความสงสาร

“ธิชาคนดี บางครั้งคุณก็ดื้อรั้นเกินไป คุณเพิ่งตั้งครรภ์ หลายวันก่อนก็เกิดเรื่องจนตกใจ หลายเดือนมานี้ คุณใช้ชีวิตได้ไม่ค่อยสบายนัก ตอนนี้ถึงเวลาที่ต้องดูแลคุณอย่างดีแล้ว รับปากผม ผ่อนคลายไว้ อย่าคิดอะไรมากได้ไหม”

ธิชาส่ายหน้าอย่างเหม่อลอย “ไม่ใช่นะ ไม่ใช่ฉันคิดไปเอง เป็นคุณ ดนัยกฤต คุณทำอะไรกับฉันบ้าง คุณคิดว่าฉันเป็นอะไร คุณมีจุดประสงค์แอบแฝง…”

“ตั้งแต่แรกเริ่มเข้าหาฉัน ช่วยฉันในหลายครั้ง ทำให้ฉันเริ่มรู้สึกดีกับคุณ แลกตัวฉันมาจากเงื้อมมือของธาวิน จนกระทั่งฉันท้อง ทั้งหมดนี้เป็นแผนที่คุณวางไว้ตั้งแต่แรก นี่คือแผนการต่อเนื่องมาตั้งแต่แรกแล้ว ที่ฉันพูดมาถูกไหมคะ”

ในที่สุดสีหน้าที่อ่อนโยนและเรียบนิ่งของดนัยกฤตก็เริ่มเปลี่ยนไป

สีหน้าของเขาค่อยๆ เคร่งขรึม และน้ำเสียงของเขาก็เริ่มไม่เข้าใจมากขึ้น “ธิชา คุณรู้ไหมว่าคุณกำลังพูดอะไรอยู่”

ธิชาเอื้อมมือไปลูบหน้าท้องของเธอ ที่ยังแบนราบและยังเนียนนุ่ม ดูไม่เหมือนว่าเธอกำลังตั้งท้องอยู่เลย

ถ้าคุณหมอไม่ยืนกรานให้เธอใช้เครื่องทดสอบการตั้งครรภ์ เธอก็คงไม่คิดถึงขั้นนี้

แต่ความจริงก็คือ…ผู้ชายคนนี้ทำให้เธอท้องแล้วจริงๆ!

ธิชาเริ่มตื่นกลัวอย่างควบคุมไม่ได้

ในตอนที่เธอรู้ว่าตัวเองเป็นตัวหมากที่ดนัยกฤตใช้งาน

เธอทั้งสิ้นหวัง และโกรธมาก แต่สุดท้ายเธอก็สงบลง

บางทีอาจเป็นเพราะโชคชะตา เธอต้องยอมรับมัน

เธอทำใจจากเขาไปไม่ได้ และดนัยกฤตก็เคยรับปากว่าจะไม่ทำร้ายเธอ

ธิชานึกว่าแค่นี้ก็พอแล้ว.