รักลิมิเต็ดของคุณชายเลอค่า - บทที่ 235 คุณชายรองแห่งภักดิภูมิเมธีกำลังจะกลับมา

สถานที่จัดเลี้ยงเป็นวิลล่าส่วนตัวติดวิวริมทะเล

ธิชาลงจากรถไปกับดนัยกฤตด้วยความสงสัยลางๆ ได้รับการแนะนำโดยพ่อบ้านของวิลล่าส่วนตัว

ดนัยกฤตมองเธอที่สีหน้าเก้อเขินเล็กน้อย ก็อดจะยิ้มไม่ได้

ไม่รู้ว่าทำไมธิชารู้สึกว่าชายหนุ่มที่อยู่ข้างๆ กำลังยิ้มอยู่เหนือศีรษะของเธอ

เธออดไม่ได้ที่เหลือบมองเขา “คุณมองฉันทำไม……”

ชายหนุ่มเม้มริมฝีปากยิ้มบาง “เห็นคุณธิชามีท่าทางเครียดอย่างเห็นได้ชัด เหมือนกลัวว่าจะถูกผมเอามาขาย มันดูน่าสนใจดี”

ธิชาย่นจมูกพร้อมกับปฏิเสธเสียงเล็ก “ฉันไม่ได้เครียดสักหน่อย”

ดนัยกฤตกำลังหยอกเธอสองสามคำก่อนที่จะเข้าร่วมงานเลี้ยงอย่างเป็นทางการ มันทำให้ธิชาผ่อนคลายลงมาก

เธอก็ปลอบตัวเองว่าไม่ต้องเครียดอีก

เธอไม่ใช่สาวน้อยที่ไม่เคยเห็นฉากหน้าใหญ่โต……แค่การทานอาหารเท่านั้น ต่อให้เธอเงียบจนทำให้ดนัยกฤตขายหน้า เขาก็คงจะไม่ใส่ใจนัก

……

เมื่อดนัยกฤตกับธิชาเข้าร่วมงาน มีแขกหลายคู่มาถึงงานก่อนแล้ว

ฟังการสนทนาต่อกันของพวกเขา ธิชาแอบจดจำตัวตนของคนเหล่านี้ พวกเขาทั้งหมดอยู่ในอันดับต้นๆ ในแวดวงคนดังของเมืองJ ส่วนใหญ่ธิชาเคยได้ยินชื่อเสียงมาก่อนแล้ว

แขกเหล่านี้ ไม่ว่าชายหรือหญิง ล้วนมีท่าทีกระตือรือร้นต่อดนัยกฤต เหมือนว่าสนิทกันเป็นอย่างดีมานานแล้ว

เพียงแต่สังเกตจากทัศนคติของดนัยกฤต ธิชารู้สึกว่าบางทีพวกเขาอาจไม่ได้สนิทกับดนัยกฤต มันแค่มารยาทเชิงว่าสนิทสนมเท่านั้น

หลังจากแขกทุกคนนั่งเต็มโต๊ะ เจ้าของวิลล่าริมทะเลถึงได้เพิ่งมาทีหลัง

เจ้าภาพงานเลี้ยงส่วนตัวคืนนี้นามสกุลพิมพ์สาร ชื่อเต็มว่าพสิษฐ์ พิมพ์สาร

นี่เป็นครั้งแรกที่ธิชาเห็นพสิษฐ์ใกล้ๆ

เมื่อก่อน……อย่างมากก็เคยเห็นแค่ภาพประชาสัมพันธ์ในข่าวเท่านั้น

พสิษฐ์เป็นนายพลทหารที่มีชื่อเสียงของประเทศA ยศทางการเฉพาะ ธิชาไม่ค่อยแน่ใจ

แต่เธอรู้ว่าผู้ชายคนนี้มีตำแหน่งสูงมาก สูงเท่าที่คนธรรมดาไม่สามารถเข้าถึงได้

เห็นพสิษฐ์แล้วธิชาเพิ่งเข้าใจ……ว่างานเลี้ยงส่วนตัวนี้ เหตุใดดนัยกฤตถึงได้ให้ความสำคัญนัก

ถึงขั้นจัดให้อี๊ฟส่งเธอไปแต่งตัวให้เอี่ยมอ่องล่วงหน้า นี่ไม่เพียงแต่ให้ความสำคัญ ยังถือเป็นการให้ความเคารพเป็นพิเศษต่อเจ้าของงานเลี้ยงส่วนตัวอีกด้วย

พสิษฐ์ คุ้มค่ากับการให้ความเคารพอย่างแท้จริง

ธิชายังเยาว์วัย ไม่ค่อยมีประสบการณ์ชีวิต ดังนั้นท่ามกลางมื้ออาหารจึงเงียบไม่ส่งเสียง แค่แอบสังเกตพฤติกรรมของทุกคนที่โต๊ะเท่านั้น

ในหมู่พวกเขาคนที่พาให้เป็นจุดสนใจ แน่นอนว่าย่อมเป็นพสิษฐ์

น้อยมากที่ธิชาเห็นผู้ชายที่มีออร่าแบบนี้แล้วจะเกิดความประทับใจ

อาจเพราะเหตุที่ว่าพสิษฐ์มาจากกองทัพ บรรยากาศรอบตัวจึงค่อนข้างแตกต่างจากคนอื่นๆ

แม้ผู้ชายทุกคนบนโต๊ะอาหารจะให้อารมณ์ภูมิฐานสง่างาม แต่กลับไม่อาจกลบรัศมีของพสิษฐ์ได้เลย

ธิชายังจำตอนที่เธอพบดนัยกฤตครั้งแรกได้……มันรู้สึกทึ่งจากก้นบึ้งของหัวใจ

แต่บรรยากาศของดนัยกฤตให้อารมณ์ของนักธุรกิจทั่วไป บวกกับเขามีทั้งความฉลาดปราดเปรื่องเจ้าเล่ห์เพทุบายทั้งความเป็นสุภาพบุรุษสง่างามอยู่ในตัว นอกจากนี้ยังมีความมุ่งมั่นอันโหดเหี้ยมเด็ดขาดแฝงอยู่ด้วย

แต่พสิษฐ์กลับแตกต่างกันโดยสิ้นเชิง

ชายวัยกลางคนคนนี้……ทรงอำนาจสง่างาม แต่กลับเจือความอ่อนโยนด้วย

ให้ออร่าที่ดึงดูดผู้คนจริงๆ

แต่สิ่งที่ธิชาอดไม่ได้ที่จะคาดเดาก็คือ เธอแอบสังเกตมาสักพัก……ก็ยังเดาอายุของพสิษฐ์ไม่ออก

เขามีผิวที่ดีมาก มองออกได้ว่าดูแลรักษาเป็นอย่างดี แต่ลักษณะกลับไม่ให้อารมณ์มุทะลุเช่นชายหนุ่ม มันเป็นความเคร่งขรึมภูมิฐาน

ออร่านี้ทำให้ธิชารู้สึกว่าเขามีอายุอย่างน้อยสี่สิบห้าปี บวกกับตำแหน่งของเขาในกองทัพและในคณะรัฐมนตรี คำนวณจากความก้าวหน้าและคุณสมบัติ ถึงขั้นยังสามารถอายุมากกว่านี้

แต่เขาดูไม่เหมือนคนแก่อายุมาก ดังนั้นธิชาจึงได้แต่กำหนดอายุของเขาไว้ในช่วงสี่สิบถึงห้าสิบปีเท่านั้น

หลังจบอาหารค่ำ แขกหลายคู่ยกเว้นดนัยกฤตกับธิชาต่างลุกจากที่นั่ง

พสิษฐ์เหลือเพียงดนัยกฤตตามลำพัง จึงเข้าห้องรับแขกไปกับเขา ดื่มชาและพูดคุยกัน

เรื่องที่พวกเขาพูดคุยส่วนมากเกี่ยวกับทหารและการเมือง หรือไม่ก็เป็นเรื่องทางธุรกิจ

แม้ธิชาฟังเข้าใจบ้างไม่เข้าใจบ้าง แต่ก็ยังมีความใส่ใจ เงี่ยหูฟังการสนทนาด้วยความสนอกสนใจ

ในโลกนี้คงมีแต่ผู้ชายอย่างพสิษฐ์และดนัยกฤต ที่สามารถเอาการสนทนาซึ่งเป็นเรื่องน่าเบื่อหน่ายอย่างที่สุดต่อผู้หญิง มาพูดคุยอย่างสนุกสนานเช่นนี้ แล้วทำให้ผู้หญิงเพลิดเพลินมีความสุข

หลังจากค่อยๆ เข้าสู่ช่วงค่ำ ธิชาได้ยินพสิษฐ์ถามว่า “ก่อนหน้านี้ผมได้รับข้อความ น้องชายของคุณเหมือนจะถูกย้ายกลับมาเมืองJ เรื่องมันเป็นมายังไงเหรอ”

ดนัยกฤตตอบว่า “ผู้บังคับบัญชาของธเนษฐได้สั่งย้ายครับ แต่ยังไม่มีประกาศลงมาอย่างเป็นทางการ คำนวณจากเวลาก็นับว่าใกล้แล้ว ประมาณเดือนหน้า ธเนษฐน่าจะกลับมาได้”

ธิชาได้ยินแล้วเกิดความงุนงง

ดนัยกฤตยังมีน้องชายอีกหนึ่งคนเหรอ

เป็นน้องชายแท้ๆ หรือว่าญาติ

ไม่เคยได้ยินเขาพูดถึงเลย

พสิษฐ์เหมือนจะเป็นกันเองกับดนัยกฤตอย่างมาก น่าจะเป็นทั้งมิตรสหายเก่า ไม่ใช่ความสัมพันธ์ทางสังคมธรรมดาทั่วไปแน่นอน

พสิษฐ์พยักหน้าเล็กน้อย “อืม ธเนษฐไปปฏิบัติหน้าที่ยังประเทศMตั้งแต่อายุยังน้อย จากที่ไปก็ห้าปีแล้ว ถึงเวลาที่ควรกลับแล้ว”

ธิชาแอบจดจำ

ว่า…..ความจริงแล้วดนัยกฤตมีน้องชายคนหนึ่งชื่อธเนษฐ

และกำลังจะกลับมาเมืองJในไม่ช้า