รักลิมิเต็ดของคุณชายเลอค่า - บทที่ 234 งานเลี้ยงลึกลับ
แม้แต่ในตอนฝันธิชาก็ยังคงบ่น
ดนัยกฤตทุเรศที่สุด……
นี่ไหนเลยจะนับว่าเป็นการลงโทษ เห็นได้ชัดว่ามันเพื่อตอบสนองรสนิยมที่ไม่ดีของเขาต่างหาก
…………
เมื่อธิชาตื่นก็บ่ายของอีกวันแล้ว
เธอไม่รู้ว่านาฬิกาปลุกรายวันที่ตั้งค่าไว้ในโทรศัพท์มือถือดังแล้วไม่ได้ยิน หรือว่ามันไม่ดัง
แม้ว่าพายุในมหาวิทยาลัยยังไม่ผ่านพ้นไปโดยสมบูรณ์ แต่ธิชาก็ตัดสินใจแล้วว่าจะไปเรียนทุกวัน
ตอนที่เธอได้รับบาดเจ็บก่อนหน้านี้ได้พลาดไปหลายบทเรียน อยากตื่นเช้าหน่อยเพื่อใช้เวลาทบทวน
คิดไม่ถึงว่าเมื่อตื่นมาก็บ่ายแล้ว
เรียนตอนบ่ายสองครึ่ง ธิชารีบอาบน้ำชำระล้างร่างกายเตรียมลงไปข้างล่างสำหรับมื้อกลางวัน อยากทานอาหารกลางวันก่อนแล้วค่อยไปเรียน
แต่ระหว่างที่เธอกำลังทานอาหารกลางวัน อี๊ฟก็เข้าประตูมา
จากกรณีของปุณิกาครั้งล่าสุด เมื่อแม่บ้านเห็นอี๊ฟเข้าประตูมา อดไม่ได้ที่จะตัวสั่นงันงก เหมือนว่าสองหญิงสาวจะเกิดเรื่องทะเลาะวิวาท
สาวน้อยปุณิกาคนนั้น ข้อมือยังไม่ดีเท่าคุณธิชา เห็นได้ชัดว่าแพ้แน่ และยากที่จะสามารถพลิกกลับมาชนะได้
แต่อี๊ฟ……แม้บ้านไม่แน่ใจ
น้าปวีณารู้ว่าอี๊ฟติดตามข้างกายดนัยกฤตมานานหลายปี
ถ้าคำนวณตามความอาวุโส คุณธิชาไม่มีทางเทียบกับคนวัยอย่างอี๊ฟได้เลย
เมื่อธิชาเห็นอี๊ฟ แม้จะค่อนข้างคาดไม่ถึง แต่ก็ไม่ได้ตั้งท่าเป็นศัตรูอะไร
เพราะถึงอย่างไรอี๊ฟก็เคยช่วยเหลือเธอ ดูมีน้ำใจต่อเธอ
ไม่ว่าเธอกับดนัยกฤตจะมีความสัมพันธ์อะไรกัน อย่างน้อยเธอก็ไม่ได้จงใจทำให้ตัวเองลำบาก
นอกจากนี้……เธอยังไปหาแพทย์แผนจีนเป็นเพื่อนตัวเองด้วย
ต้องมีกรณีอย่างปุณิกา เมื่อดนัยกฤตจัดลูกน้อง ก็จะพิจารณาในระดับนี้ด้วย
อารมณ์ของอี๊ฟน่าจะเป็นแบบนี้ตลอดเวลา นิ่งเงียบขรึม ไม่เหมือนคนที่มีลักษณะชิงดีชิงเด่นเพื่อความโปรดปรานกับผู้อื่น
ธิชาถามเธอว่าทานอาหารกลางวันมาหรือยัง จะทานด้วยกันไหม
อี๊ฟตอบด้วยความเคารพว่าทานแล้ว
จากนั้นก็ยิ้มพลางบอกเธอว่า “คุณธิชา ท่านดนัยให้ฉันมารับคุณค่ะ คุณทานอาหารกลางวันแล้วให้ตามฉันไปเลือกชุด คืนนี้จะมีงานเลี้ยงสำคัญ ต้องเลือกชุดที่หรูหราสง่างาม”
ธิชาอดไม่ได้ที่จะงุนงงเล็กน้อย “คืนนี้…..งานเลี้ยงอะไรคะ”
ใบหน้าของอี๊ฟเจือรอยยิ้มอ่อนโยนอย่างที่เธอเคยมี พร้อมกับอธิบายอย่างอดทน “เป็นงานเลี้ยงโอกาสใด ท่านดนัยไม่ได้แจ้งฉันค่ะ ดังนั้นฉันจึงไม่ทราบแน่ชัด แต่ฉันรู้ว่ามีแขกสำคัญ ท่านดนัยให้คุณธิชาไปเป็นเพื่อน ต้องการให้คุณธิชาแต่งตัวอย่างเป็นทางการและเหมาะสม แต่ก็ไม่ดูเปิดเผยเกินไป และดูโอ้อวดเกินไปไม่ได้ ต้องให้ดีไซเนอร์ชั้นนำจัดการให้คุณ”
ในใจธิชาเกิดคำถามมากมาย
อย่างแรก งานเลี้ยงสำคัญขนาดนี้……
ทำไมดนัยกฤตต้องให้คนไปเป็นเพื่อนด้วย
ไม่ใช่ว่าให้อี๊ฟผู้ที่มีประสบการณ์และอายุมากกว่าซึ่งมีความรอบคอบระมัดระวังกว่าไปเป็นเพื่อนเขาดีกว่าเหรอ
อย่างที่สอง ธิชาสงสัยนิดหน่อยว่า……
งานเลี้ยงนี้สำคัญถึงขั้นไหน
ถึงต้องเอาดีไซเนอร์มาออกแบบให้เธอตั้งแต่หัวจดเท้า
ทั้งทั้งที่ในห้องเก็บเสื้อผ้าของเธอเต็มไปด้วยชุดใหม่เอี่ยมทุกประเภทที่ยังไม่ได้แกะป้ายแท็ก
ซึ่งแทบจะไม่เคยได้ใส่เลย
……
ดนัยกฤตไม่ได้แจ้งล่วงหน้า บวกกับธิชาก็รู้จักตัวเองดี
ทุกแง่มุมที่ธิชาพูดคุยได้ล้วนเป็นเรื่องทั่วๆ ไป เพราะขาดประสบการณ์ทางสังคม จึงกลัวงานเลี้ยงอาหารค่ำสำหรับผู้มีชื่อเสียงเหล่านั้นจริงๆ
ถ้าเพียงแต่ให้เธอไปเป็นแค่ไม้ประดับ มันก็ยังพอได้
ถ้ามันเป็นงานเลี้ยงที่เธอต้องพูดอะไรสักอย่าง……เธอกลัวจริงๆ ว่าตัวเองจะเครียดจนพูดไม่ออก แล้วจะเป็นการถ่วงงานสำคัญของดนัยกฤตแทน
เธอครุ่นคิด แล้วอดไม่ได้ที่จะพูดกับอี๊ฟ “ฉัน……ไม่ไปได้ไหม วันนี้ตอนบ่ายฉันยังมีเรียน กว่าจะเลิกเรียนก็ห้าโมงกว่าแล้ว ทางด้านเวลามันค่อนข้างเร่งรีบ……ประเด็นสำคัญคือ……ฉันไม่รู้ว่าเป็นงานเลี้ยวแบบไหน ก็เลยเครียดนิดหน่อย อี๊ฟ ไม่สู้คุณไปแทนฉันดีกว่า เรื่องพวกนี้คุณมีประสบการณ์มากกว่าฉัน ขอร้องนะ”
อี๊ฟนิสัยอ่อนน้อมมาก ยิ่งกว่านั้นแน่นอนว่าเธอยึดติดกับดนัยกฤตในระดับหนึ่ง แม้ไม่ชอบแข่งขันเพื่อความโปรดปราน ก็จะไม่งดเว้นการเข้าไปมีส่วนร่วมในหน้าฉากทางธุรกิจต่างๆ กับเขา
ดนัยกฤตพาเธอไปด้วยบ่อยเท่าไร ตำแหน่งของอี๊ฟก็ยิ่งมั่นคงขึ้น
ยิ่งกว่านั้นอี๊ฟไม่ใช่คนที่ชอบขัดใจคนอื่น ธิชารู้สึกว่าเธอคงจะไม่ปฏิเสธง่ายๆ
ซึ่งอี๊ฟกลับยังคงยิ้มอย่างใจดี แต่คำพูดที่ออกมา กลับเป็นคำปฏิเสธ
และเป็นการปฏิเสธอย่างจริงจัง ไม่มีช่องให้ต่อรอง
“ขออภัย คุณธิชา นี่เป็นคำสั่งของท่านดนัย ฉันไม่กล้าขัดคำสั่งความตั้งใจของท่านดนัย……จุดนี้ คุณคงเข้าใจ จริงสิ การเรียนช่วงบ่ายของคุณ ท่านดนัยขอลาให้คุณแล้ว จะไม่ส่งผลกระทบต่อการเข้าร่วมงานของคุณ ถ้าคุณธิชามีข้อสงสัย สามารถสอบถามท่านดนัยได้โดยตรง”
การพูดถึงขั้นนี้ ธิชารู้ว่าตัวเองไม่สามารถผลักมันออกไปได้แล้ว
เธอไปคลับที่เชี่ยวชาญด้านการออกแบบกับอี๊ฟ
หลังจากเลือกชุดได้แล้ว ก็จัดการตั้งแต่หัวจดเท้า
ผมของธิชาถูกเกล้าเป็นมวยทรงต่ำ ดูสวยอ่อนโยนมาก แต่ก็เจือความสุขุมด้วย
ว่ากันว่าชุดนี้ดนัยกฤตอ้างอิงจากการออกแบบครบชุดของดีไซเนอร์……โดยเป็นการเลือกด้วยตัวเอง
ชุดเดรสสีฟ้าอ่อน ยาวถึงข้อเท้า สง่างามมาก
……
ตกค่ำ ธิชาถูกรับขึ้นรถ
เธออดไม่ได้ที่จะถามดนัยกฤต “คืนนี้……คุณจะพาฉันไปทำอะไรกันแน่”
เขายิ้มอย่างมีความหมาย “ถึงแล้วเดี๋ยวก็รู้เอง”