รักลิมิเต็ดของคุณชายเลอค่า - บทที่ 210 ความรักใคร่ของผู้ใหญ่

ในช่วงสุดท้ายเขาเริ่มร้อนใจ เขาก็จับแก้มทั้งสองข้างของธิชา และรีบชักเข้าออกอย่างรวดเร็ว

ธิชายังคงงุ่มง่ามเล็กน้อย นึกว่าตัวเองทำให้เขารู้สึกไม่สบายตัว

แต่กลับเห็นว่าเขากำลังจะสำเร็จอารมณ์แล้ว

ธิชาเหมือนยังไม่ได้สติกลับมา แล้วยืนมองดูเขาด้วยสายตาว่างเปล่า ก่อนจะถามอย่างระมัดระวัง “ฉันทำอะไรผิดตรงไหนหรือเปล่าคะ คุณไม่ชอบมันเหรอ?”

ใบหน้าเขินอายของหญิงสาวหน้าแดงอย่างไม่สามารถปกปิดได้ ภายใต้แสงไฟสลัวเธอมีอาการเขินอายได้น่ารักมาก

ดนัยกฤตเอื้อมมือออกไปและดึงทิชชูออกมาเช็ดทำความสะอาด

ลมหายใจของเขาค่อย ๆ สงบลง ก่อนจะมองไปที่ธิชา แล้วหัวเราะออกมาเบา ๆ “คุณทำได้ดีมาก ฉันชอบมันมาก”

แก้มของเธอร้อนขึ้นเรื่อยๆ เพราะยังไงพวกเธอก็ยังไม่เคยมีอะไรกันเลย

เธอรู้สึกได้เลยว่าเวลามันไม่ใช่… เขาไม่เคยสิ้นสุดเร็วขนาดนี้

ชายหนุ่มพยายามควบคุมอารมณ์ตัวเอง ดังนั้นธิชาจึงไม่รู้สึกอึดอัดอะไรมาก

เขาสงบสติอารมณ์ลงสักพัก แล้วลุกขึ้นจากเตียง ก่อนจะคว้าสะโพกของเธอแล้วอุ้มขึ้นมาเดินตรงไปที่ห้องน้ำ

ธิชาถูกวางลงบนอ่างล้างหน้า ในใจของเธอยังคงหมกมุ่นอยู่กับการกระทําก่อนหน้านี้

เธอกำลังครุ่นคิดว่าเธอทำอะไรผิดไปหรือเปล่า ยิ่งคิดก็ยิ่งกังวลใจมากขึ้น

เพราะว่าเธอพยายามอย่างเต็มที่แล้ว …

ดนัยกฤตเตรียมแปรงสีฟันและตักน้ำอุ่นใส่แก้วหนึ่งแก้วแล้วยื่นไปให้เธอ

ธิชาเอื้อมมือออกไปรับ ดวงตาของเธอยังคงมึนงงเล็กน้อย

เขาเอามือใหญ่ลูบศีรษะของเธอ “ไม่รู้สึกคาวหรือไง รีบบ้วนปากเร็วเข้า”

ธิชาก้มหน้าลงมอง จึงเข้าใจว่าเขาพาเธอเข้ามาเพื่อให้เธอบ้วนปากนี่เอง

เธอหน้าแดงเล็กน้อย แล้วรีบล้างหน้า

ดนัยกฤตรอให้เธอล้างหน้าเสร็จ ก็ถามด้วยรอยยิ้มว่า “ผมจะไปอาบน้ำสักหน่อย คุณอยากจะอาบด้วยกันไหม”

ธิชาอาจจะยังไม่ได้สติเต็มที่จากสิ่งที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ และตอนนี้เธอก็ดูงุนงงเล็กน้อย

แววตาของเธอมองลงไปโดยไม่ทันรู้ตัว จึงเหลือบเห็นภายใต้ชุดนอนของเขาที่มีอะไรโด่งขึ้นมา หลังหูของเธอก็ร้อนรุ่มขึ้นมา จากนั้นเธอถึงได้เข้าใจว่าเขาบอกว่าจะไปอาบน้ำ ที่จริงแล้วเขากำลังจะไปทำอะไรในห้องน้ำ

เมื่อตะกี้เขาเสร็จเร็วมาก… ตอนนี้เขาเป็นแบบนี้ก็ไม่น่าแปลกใจ

เดิมทีเธอคิดว่าเพื่อทำให้เขาพอใจ จึงเป็นเรื่องธรรมดาที่ตั้งแต่ต้นจนจบก็เป็นไปได้ด้วยดี

แต่พอคิดว่าแขนซ้ายของเธอยังได้รับบาดเจ็บ ช่วงหลายวันนี้เธออาบน้ำต้องระวังเอามากๆ

พอคิดได้แบบนี้ จึงได้แต่ส่ายหน้าปฏิเสธ “คุณไปเถอะค่ะ ฉันจะกลับไปรอคุณบนเตียง”

ในสายตาของดนัยกฤตไม่มีอารมณ์อะไรแอบแฝง จึงได้แต่ยิ้มเล็กน้อย

เขาลูบศีรษะของธิชา แล้วหันหลังเดินเข้าไป

ธิชากลับไปรอที่เตียงตามที่เธอพูดไว้

เธอนิ่งคิดอยู่สักพัก เมื่อตะกี้เธอเหมือนจะล้มเหลวเล็กน้อย

ครั้งนี้เธอจัดการปุณิกาได้ง่ายเกินไป

ที่จริงแล้ว เธอไม่ได้พยายามอะไรมาก แค่ระดมสมองคิดแผนการนี้ในตอนบ่ายเท่านั้นเอง

มันเป็นแค่กลยุทธ์การเจ็บตัว เป็นแผนการที่ล้าสมัยและเสื่อมโทรมมาก

คงต้องขอบคุณดนัยกฤตที่ยินยอมติดกับดัก

ผู้ชายคนนี้ไม่เคยโกหกเธอมาก่อน

ในเมื่อเขาบอกว่าเขาไม่เอาปุณิกางั้นชีวิตสงบสุขที่แสนความภาคภูมิใจของปุณิกาก็จะจบลงอย่างสมบูรณ์แล้ว

นอกจากว่าปุณิกาจะมีความสามารถในการพลิกสถานการณ์ให้ตัวเอง

แต่ธิชาคิดวางแผน เธอจะไม่ให้โอกาสปุณิกาสามารถในการพลิกสถานการณ์ให้ตัวเองได้

เดิมทีเธอแค่อยากทำให้ดนัยกฤตรู้สึกไม่ดีกับปุณิกา และตีตัวออกห่างมากขึ้นเรื่อยๆ

ถ้าทำแบบนี้ ปุณิกาจะเกลียดเธอมากยิ่งขึ้น

พอเป็นแบบนี้ เธอทำให้ดนัยกฤตกับปุณิกาตัดความสัมพันธ์กัน สำหรับปุณิกาแล้ว คงจะเหมือนถูกฟ้าผ่ากลางแจ้ง และคงจะเกลียดเธอเข้ากระดูกแน่นอน

พอเกลียดชังกันขนาดนี้ ธิชาไม่มีทางยอมให้เธอได้พลิกสถานการณ์ให้ตัวเองแน่นอน

เธอนิ่งสงบและวางแผนอย่างรอบคอบ ถ้าปุณิกาจะพลิกสถานการณ์ได้ ก็ขึ้นอยู่กับปัจจัยสามประการเป็นหลัก

ปัจจัยที่หนึ่ง คือหาหลักฐานที่จะฟ้องเธอในข้อหาใส่ร้าย และพิสูจน์ว่าปุณิกาไม่ได้ทำอะไรเลย

ปัจจัยที่สองคือขอความช่วยเหลือจากท่านอวัชพ่อบุญธรรมของเธอ ท่านอวัชจะเกลี้ยกล่อมดนัยกฤตเพื่อลูกสาวบุญธรรมคนนี้ไหม เรื่องนี้ยากจะคาดเดาได้

ปัจจัยที่สาม… เหตุผลที่ปุณิกาได้รับความชื่นชอบจากดนัยกฤตในช่วงก่อนหน้านี้ สืบสาวราวเรื่องจนถึงแก่นแท้แล้ว เธอก็พึ่งพาพรหมจรรย์และท่าทางใสซื่อบริสุทธิ์เอาใจเขาตอนอยู่บนเตียง

สองปัจจัยสองข้อแรก อยู่เหนือการควบคุมของเธอ

สิ่งเดียวที่ธิชาสามารถเปลี่ยนแปลงได้ ในตอนนี้น่าจะมีแค่ข้อที่สาม…

ดนัยกฤตเล่นกับผู้หญิง มีเหตุผลอยู่แค่สองประการ

คือผลประโยชน์และความสุขสม

สูญเสียปุณิกาไป สำหรับดนัยกฤตแล้ว ถือว่าสูญเสียไปพร้อมกันทั้งสองอย่าง

ธิชารู้ว่าเธอไม่สามารถชดเชยให้กับปัจจัยที่พูดก่อนหน้านี้ได้

แต่ปัจจัยหลัง…เธอกลับพยายามอย่างดีที่สุด

ถึงแม้ดนัยกฤตจะอยู่เคียงข้างเธอทุกคืน แต่เป็นเพราะเธอมีบาดแผลบนตัว ดนัยกฤตไม่แตะต้องเธอคงเพราะกลัวว่าจะทำให้บาดแผลของเธอหนักขึ้น

เขาไปหาปุณิกาในตอนเที่ยง คงเป็นเพราะเขาร่างกายของเขายังไม่ได้รับความพอใจ

ธิชารู้สึกว่านี่เป็นการละเลยของเธอเอง

เสียงน้ำในห้องน้ำยังดังไม่หยุด

ธิชานอนคิดอยู่บนเตียงเป็นเวลานาน

ปัจจัยด้านหลังนี้… เธอต้องเอาชนะปุณิกาให้ได้ไม่ว่าจะยังไงก็ตาม

ถ้าแค่นี้เธอยังทำไม่ได้ ก็เท่ากับว่าการใช้เสน่ห์ทำให้ผู้ชายพอใจเธอยังทำไม่ได้เลย

แค่ใช้ใบหน้านี้ จะดึงดูดความสนใจของผู้ชายได้นานแค่ไหนกัน

ความรักใคร่ของผู้ใหญ่ต้องมีเพศสัมพันธ์กันถึงจะสมบูรณ์

ถ้าถูกเบื่อหน่าย ก็ถือว่าพ่ายแพ้

นี่เป็นสาเหตุว่าทำไมคู่รักหลายๆ คู่เริ่มเหินห่างจากกัน หรือแม้แต่คิดนอกใจกันหลังแต่งงานไม่กี่ปี