รักลิมิเต็ดของคุณชายเลอค่า - บทที่ 173 คนโปรดคนใหม่ได้เจอกันโดยบังเอิญ

ธิชาหน้าแดง ไม่เข้าใจว่าทำไมจู่ๆ คนพวกนี้ถึงได้มุ่งความสนใจมาที่เธอ

ท่าทางของดนัยกฤตก็ดูคลุมเครือไม่ชัดเจน เหมือนกับว่าจงใจล้อเลียนเธอเพื่อคลายความเบื่อหน่าย

ตอนที่เธอกำลังรู้สึกก็เขินนั้น จู่ๆ ผู้ชายที่กอดเธอเอาไว้ก็หัวเราะออกมา ไม่ได้หลีกเลี่ยงการถูกซุบซิบนินทาเลยแม้แต่นิดเดียว

ดนัยกฤตหัวเราะอย่างมีความหมายแฝง แล้วก็ยื่นมือไปหยิกแก้มเธอเบาๆ น้ำเสียงของเขาดูผ่อนคลาย “จะไม่เป็น”เจ้าหญิงจอมซ่าได้ยังไงล่ะครับ? ตัวเล็กนิดเดียว แต่ว่าอารมณ์รุนแรงกว่าพวกบรรพบุรุษซะอีก”

เขาพูดพร้อมกับหันไปมองชวกร “คุณกรเรื่องคนอื่นเถอะครับ มันไม่ใช่เพราะว่าผมงกจริงๆ แต่มันเป็นเพื่อประโยชน์ทางด้านร่างกายและจิตใจของคุณกร”

ชวกรย่อมต้องเห็นหนทางที่คลุมเครือเป็นธรรมดา แต่ว่าเขาก็ไม่ได้ไปวิพากษ์วิจารณ์อะไร ได้แต่ยิ้มแล้วก็เติมชาให้กับดนัยกฤตด้วยตัวเอง “ผมก็แค่ล้อเล่นน่ะครับ ผู้หญิงของท่านดนัย ผมจะกล้าไปหวั่นไหวได้ยังไงกัน คนที่ไม่ธรรมดาอย่างคุณธิชา ผมได้แต่กล้ามอง แต่จะไม่กล้าเข้าไปเล่นด้วยหรอกครับ”

……

เกมไพ่นี้ใช้เวลาไปประมาณ 3-4 ชั่วโมง ถือว่าเกมที่ค่อนข้างเร็ว

ตอนที่จบลงนั้น ธิชาลุกขึ้นไปเข้าห้องน้ำ ดนัยกฤตก็บอกว่าจะไปรอที่รถ

พอธิชาเข้าไปในห้องน้ำ ก็รู้สึกสบายใจขึ้นมาหน่อย

ตอนแรกเธอคิดจริงๆ ว่าดนัยกฤตจงใจปล่อยให้คนพวกนั้นเอาเธอไปพูดเล่นเพื่อความสนุกสนาน โดยเฉพาะตอนที่เขาบอกให้คุณกรเลือกได้คนหนึ่งเพื่อเอามาแลกกับธุรกิจบ่อน้ำมันตงเจียว

ตอนนั้นที่เธอได้ยินก็รู้สึกค่อนข้างไม่สบายใจ ถึงแม้จะรู้ว่าต่อให้ดนัยกฤตจงใจมอบให้ แต่ว่าชวกรก็ไม่กล้ารับหรอก

แต่ความรู้สึกที่ตัวเองสามารถกลายเป็นของแลกเปลี่ยนทางธุรกิจได้ตลอดเวลาทำให้เธอรู้สึกอยู่ในภาวะวิกฤต

ครึ่งเกมหลังนั้น ผู้หญิงคนอื่นๆ มีความเกรงใจกับเธอมากขึ้น แต่ละคนก็พยายามผูกมิตรกับเธอ

ธิชาถึงค่อยๆระลึกได้

ที่ดนัยกฤตจงใจพูดหยอกล้อต่อหน้าคนอื่นๆ ก็เพื่อให้เธอได้มีที่ยืนในกลุ่มก๊วนนี้

ถึงยังไงตอนนี้เธอก็อยู่กับเขา แต่ว่ากลับไม่รู้ไม่เข้าใจอะไรมากมายเกี่ยวกับวงสังคมแล้ววงจรชีวิตของเขาเลย

ถึงแม้ว่าแวดวงสังคมของเขากับแวดวงสังคมของตระกูลธนาภูวนัตถ์จะมีความคล้ายกันอยู่บ้าง แต่ก็ไม่ได้ถือว่าคล้ายมากขนาดนั้น หากเธอตัดสินใจที่จะมีชีวิตที่ดี ทางเดียวที่เธอต้องทำก็คือต้องค่อยๆ ทำความคุ้นเคยเกี่ยวกับพันธมิตรทางธุรกิจของเขา

ดนัยกฤตใช้ประโยคพูดคุยหยอกล้อ กับการกระทำที่คลุมเครือ สร้างจุดยืนที่ชัดเจนของเธอในวงไพ่ในวันนี้

ถึงแม้ว่าเธอจะไม่มีสถานะ และก็ไม่ได้มีประสบการณ์ที่ติดตามเขามาหลายปีเหมือนอี๊ฟ แต่ว่าดนัยกฤตแสดงให้ทุกคนเห็นว่าเธอเป็นที่โปรดปรานแค่ไหนเมื่ออยู่กันสองคน มันก็ไม่ต่างจากการบอกทุกคนว่าไม่ว่าธิชาจะเป็นใครก็ตาม แต่ว่าเธอคือผู้หญิงที่มีค่าที่สุดคนหนึ่งของท่านดนัย

และถึงแม้ว่าธิชาจำไม่ได้ไปสืบอย่างจริงจัง เธอก็สามารถคาดเดาได้ว่าคนที่อยู่ในวงไพ่วันนี้ไม่มีใครธรรมดาเลย

คำพูดของดนัยกฤต มันจะไม่อยู่แค่ในขอบเขตของคนไม่กี่คน แต่ว่ามันจะถูกแพร่กระจายไปอย่างรวดเร็ว กับสิ่งที่เกิดขึ้นในวันนี้ มันจะทำให้เธอมีปัญหาน้อยลงในอนาคต

ธิชารับรู้ได้ถึงความหมายที่ลึกซึ้งของดนัยกฤต ในใจเธอก็เกิดอารมณ์ที่ซับซ้อน ไม่รู้ว่าควรจะรู้สึกอิ่มอกอิ่มใจหรือว่ายังไงดี

……

ตอนที่อยู่ในห้องน้ำนั้น ประตูห้องน้ำก็ถูกเปิดออก

มีผู้หญิง 2 คนที่แต่งหน้าอย่างละเอียดอ่อนและแต่งตัวหรูหราเดินเข้ามา

คนหนึ่งหยิบแป้งฝุ่นจากกระเป๋ารุ่นลิมิเต็ด อิดิชั่น ออกมาเพื่อเติมหน้า ส่วนอีกคนหนึ่งก็มองเธอด้วยสายตาพินิจพิเคราะห์

ธิชาเช็ดมือให้แห้ง กะว่าเติมลิปสติกเสร็จแล้วจะรีบออกไปให้เร็วที่สุด

แต่เธอสัมผัสได้ว่ามีสายตาที่เต็มไปด้วยเจตนาร้ายมองเข้ามาจากด้านข้างอย่างไม่ปิดบังเลยแม้แต่นิดเดียว

ด้วยความอยากรู้ เธอจึงเหลือบมองไปที่ด้านข้างของกระจก

ผู้หญิงทั้งสองคนนี้สวยมาก แต่ว่าเธอไม่รู้จักเลย

ธิชาแอบขมวดคิ้วเล็กน้อย ในใจเธอเต็มไปด้วยความสงสัย

ผู้หญิงคนที่จ้องมองเธออยู่นานแล้วกำลังจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ก็ถูกผู้หญิงอีกคนหนึ่งดึงแขนอย่างรุนแรง

ผู้หญิงคนนั้นเหมือนอยากจะพูดอะไรแต่ก็ไม่พูด หลังจากนั้นก็กลอกตาแต่ก็ไม่ได้พูดอะไรต่อ

อีกคนหนึ่งรักษาท่าทางที่กำลังแต่งหน้าอยู่ แต่ว่าหางตาของเธอกับเหลือบมองธิชาอย่างเย็นชา

ธิชารู้สึกสับสน ไม่รู้ว่าตัวเองไปทำผิดอะไรโดยไม่ได้ตั้งใจหรือเปล่า

หลังจากคุณคิดอยู่สักพักหนึ่งแต่ไม่ได้คำตอบ เธอก็เติมลิปสติกจนเสร็จแล้วก็เปิดประตูออกไป

แต่ว่าเพิ่งจะออกไปได้ไม่กี่ก้าว ก็ได้เจอกับคุณกรที่ให้ความสนใจกับเธอเป็นพิเศษในวงไพ่

คุณกรยิ้มอย่างอ่อนโยนมาก เขาทักทายเธอด้วยท่าทางที่ดูเป็นสุภาพบุรุษ “คุณธิชา ไม่เป็นไรใช่ไหมครับ？”

ธิชารู้สึกไม่เข้าใจ แต่ว่าใบหน้าของเธอยังคงมีรอยยิ้มอยู่ “ท่านดนัยรอฉันอยู่บนรถ ฉันก็แค่มาล้างมือเดี๋ยวก็จะไปแล้วค่ะ คุณกรตามสบายเลยนะคะ”

คุณกรยื่นแขนออกไปบังทางของเธอ

หัวใจของธิชาแน่นตึง เธอรู้สึกตื่นตัวเล็กน้อย อดไม่ได้ที่จะรู้สึกว่าผู้ชายคนนี้คงจะไม่ได้หักหลังดนัยกฤต……แล้วพยายามจะเอาชนะเธอหรอกนะ

แต่ก็ได้ยินผู้ชายคนนั้นพูดอย่างตรงไปตรงมาว่า “คุณธิชา ไม่ต้องเป็นกังวลไปหรอกครับ ผมไม่ใช่คนไม่ดี แต่เมื่อกี้แค่บังเอิญเห็นว่าปุณิกาก็เข้าไปในห้องน้ำหญิงเหมือนกัน ก็เลยคิดว่าเธอน่าจะเจอกับคุณ ก็เลยจะถามว่ามีการขัดแย้งอะไรกันหรือเปล่า ปุณิกาถูกท่านอวัช นายกเทศมนตรี ตามใจจนเสียนิสัย ได้ยินมาว่าเธอเป็นคนอารมณ์ร้อนมาก”

ธิชารู้สึกสับสน ตอนที่เธอกำลังจะถามต่อนั้น ในหัวก็นึกถึงผู้หญิงทั้งสองคนที่แต่งตัวหรูหราเมื่อกี้นี้ขึ้นมาได้

“ขอถามคุณกรได้ไหมคะว่าปุณิกาคือใครกัน？”