รักลิมิเต็ดของคุณชายเลอค่า - บทที่ 161 คุณเป็นโจรที่ไร้เหตุผล
ธิชาริมฝีปากซีดเซียว ทั้งร่างตกอยู่ในความสั่นสะท้าน
สายตาที่เธอจ้องมองดนัยกฤตจากความหวาดกลัวค่อยๆ เปลี่ยนเป็นความว่างเปล่า
เธอมองเขาอย่างขำขันเล็กน้อย ริมฝีปากซีดเซียวไร้สีขยับพูดว่า “ข้อตกลงที่ลงมติกันระหว่างคุณกับธาวิน เป็นเรื่องระหว่างพวกคุณ มันเกี่ยวอะไรกับฉัน? ฉันมีค่ายังไง มันขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของคุณทั้งหมด! คุณประเมินฉันสูงเกินไป ฉันไม่ได้ทำผิดอะไร สิ่งเดียวที่ทำผิดคือไปเชื่อคนที่ไม่ควรเชื่อ”
ธิชาอารมณ์ไม่ดีแค่ไหน สุดท้ายก็ยังคงความเป็นเหตุเป็นผลสุดท้ายเพียงเล็กน้อยไว้อยู่
มันมาถึงขนาดนี้แล้ว เธอก็รู้ว่าตัวเองไม่มีสิทธิหัวแข็งกับดนัยกฤต
ดนัยกฤตตั้งแต่รู้จักเธอจนถึงตอนนี้ ก็ไม่เคยทำให้เธอรู้สึกว่าเขาเป็นคนหยาบคายไร้เหตุผล
สุดท้ายเธอก็ยังมีความเพ้อฝันเล็กน้อย หวังว่าการสื่อสารที่มีประสิทธิภาพจะแลกอิสระตนได้
อย่างไรแล้ว……ตอนนี้ไม่มีใครช่วยเธอได้
ณิชานาฎ ธาวิน……พวกเขาไม่มีใครสนใจความเป็นความตายของเธอสักคน
……
สีหน้าเธอแย่มาก ทั้งร่างมีกลิ่นอายความอ่อนแอ
ในสายตาดนัยกฤต ผู้หญิงที่อยู่ใต้ร่างเหมือนทนทุกข์ทรมานกับการทารุณทำร้ายจากเขา
แต่ในความเป็นจริง เขาไม่ได้จัดการเธออย่างสุดแรง
ดังนั้นท่าทางเศร้าสุดขีดของเธอ……ท้ายที่สุดแล้วมันเป็นเพราะธาวินทิ้งเธอไป
ความคิดเดาแบบนี้ทำให้สีหน้าเขายิ่งมืดมน
ธิชาไม่มีแรงกายแรงใจไปสังเกตสีหน้าและคำพูดของอีกฝ่าย
เธอเม้มปาก พยายามใช้น้ำเสียงสงบเจรจากับเขาให้มากที่สุด “คุณดนัยกฤต ฉันรู้ ตอนที่ฉันไม่รู้ประสีประสาและหุนหันพลันแล่นหลายครั้งต่อหน้าคุณ น้ำใจที่คุณมีต่อฉัน ฉันรู้นานแล้ว ฉันไม่ได้คิดว่าคุณสู้ธาวินไม่ได้ ในหลายๆ ด้าน คุณโดดเด่นกว่าธาวิน สำหรับผู้หญิง คุณเป็นคนรักที่เอาใจใส่กว่าเขาด้วย แต่ฉันไม่อยากให้ตัวเองใช้ชีวิตแบบนี้ตลอดไปจริงๆ คุณก็รู้ว่าฉันเติบโตมาในสภาพแวดล้อมแบบไหน ผู้ชายที่ณิชานาฎเคยคบ มากมายหลากหลาย ในนั้นก็มีคนรักและเอ็นดูเธอ แต่สุดท้าย……เธอก็ป่วยเป็นมะเร็งตั้งแต่ยังสาวๆ สามีตัวเองก็ปกป้องเธอไม่ได้ ลูกชายของสามีก็อยากเอาเธอให้ตายตลอดเวลา”
“ชีวิตแบบนี้……มันอ้างว้างมากอย่างเลี่ยงไม่ได้จริงๆ นอกจากนี้ณิชานาฎยังเป็นผู้หญิงประเภทหน้าตาดีมีความสามารถ เธอประสบความสำเร็จ สิ่งที่ควรได้ สิ่งที่อยากได้ เธอได้มันมาแทบทั้งหมด แต่จุดจบคุณก็เห็นแล้ว คุณคิดว่าชีวิตนี้ของเธอเคยมีศักดิ์ศรีอิสระและความสุขที่แท้จริงไหม? ฉันยังสาว ฉันยอมเลือกชีวิตที่ไม่ลึกลับซับซ้อนดีกว่า ถึงแม้ชีวิตจะยากจนก็ดี ฉันไม่อยากซ้ำรอยหายนะของเธอ”
ถ้าธิชาไม่สิ้นหวังไร้ทางเลือก เธอไม่อยากไว้วางใจต่อหน้าใครทั้งนั้น
เธอไม่เคยเห็นตัวเองเป็นผู้หญิงแบบณิชานาฎเลย
ถึงแม้จุดจบของณิชานาฎจะเยือกเย็นไปหน่อย แต่สุดท้ายเธอก็เลือกเอง
ชรัณก็เคยให้ยุคที่รุ่งเรืองและสวยงามที่สุดกับเธอ
แต่เธอล่ะ
ตอนที่เธอรักธาวินก็ไม่เคยคิดว่าความสัมพันธ์ของเธอกับธาวินจะกลายเป็นน่ารังเกียจและต่ำต้อยขนาดนั้น……
หากเธอคาดเดาเหตุการณ์ไม่คาดฝันที่จะเกิดขึ้นหลังเป็นผู้ใหญ่ได้ เธอจะไม่มองธาวินตั้งแต่แรก และจะไม่เห็นเขาเป็นที่พึ่งที่สำคัญที่สุดในชีวิต
……
ดนัยกฤตอดทนฟังคำพูดเธอจบ สีหน้ามองไม่ออกว่ามีความสุขหรือโกรธ
แต่ธิชาคิดว่าเขาจะประทับใจไม่มากก็น้อย
อย่างไรก็ตาม ชายคนนี้ยังคงเล่นร่างกายเธอต่อ โน้มตัวกระซิบแนบหูเธอ “ธิชา คุณโตแล้ว ความฝันบางอย่างควรตื่นตั้งนานแล้ว”
ธิชามองเขาด้วยความแปลกใจและไม่เข้าใจ
แค่เห็นเขากระตุกมุมปาก เผยกลิ่นอายร้ายกาจยากที่จะบรรยาย นิ้วกลางที่ยืดหยุ่นทรงพลังรุกล้ำร่างกายเธออย่างเงียบๆ ——
ธิชากัดปากแน่นไม่ให้ตัวเองกรีดร้องออกมา
หลังจากรับรู้และยืนยันได้ว่าดนัยกฤตทำอะไรบางอย่างกับเธอ หัวสมองเธอก็เหมือนระเบิด
ตะคอกใส่เขาด้วยเสียงแหบแห้ง “คุณหยุดนะ ดนัยกฤตคุณมันโรคจิต คุณออกมา!”
ภายใต้แรงกระตุ้นของเขา ร่างกายเธอโค้งตัวเป็นกุ้งอย่างควบคุมไม่ได้
เธอไม่กล้าขยับซี้ซั้ว ความรู้สึกแปลกๆ ยากที่จะอธิบายทำเธออับอายจนอยากฆ่าตัวตาย——
“ดนัยกฤต ฉันขอเปลี่ยนคำพูดฉัน คุณมันโจรไร้เหตุผล! ไอ้ชั่ว! คุณมันสู้ธาวินไม่ได้ คุณไร้ยางอายกว่าธาวินร้อยเท่า!”
สีหน้าชั่วร้ายของชายคนนั้นมีรอยยิ้มพึงพอใจ
โน้มตัวไปดูดส่วนที่บอบบางที่สุดของร่างกายส่วนบนของเธอ
“คุณธิชา เมืองJมีแค่ณิชานาฎคนเดียว คุณน่าจะรู้ว่าตอนนั้นณิชานาฎเคยสร้างเรื่องใหญ่โตในแวดวงโลกีย์ ไม่ว่ายังไงคุณก็เป็นนักศึกษา ควรรู้จักวิเคราะห์จากมุมมองชีววิทยา กรรมพันธุ์คือสิ่งที่เอาชนะไม่ได้ นิสัยของคุณกับแม่คุณนั้นเหมือนกัน……คุณมีความสามารถอะไร อยากใช้ชีวิตที่บริสุทธิ์สะอาดเหรอ?”
ใบหน้าเล็กของธิชาทั้งแดงทั้งซีด
ในขณะนี้เธอเกลียดดนัยกฤตอย่างยิ่ง แม้กระทั่งมีความคิดที่จะพังพินาศไปกับเขาด้วยซ้ำ!
แม้แต่ธาวินก็ไม่ทำอะไรเกินเลยเท่าเขา
ธาวินรู้ว่าเธอกลัวอะไร ถึงแม้ว่าจะจงใจกระตุ้นเธอ แหย่เธอด้วยอารมณ์สนุกสนานบ้างเป็นบางครั้ง ก็ไม่ละเลยความปรารถนาของเธอโดยทำกับเธอ……
เขาจ้องใบหน้าอับอายของเธอ ครอบครองแม้กระทั่งด้านหน้าอย่างสงบเยือกเย็น เพียงแค่ใช้สามนิ้วกดส่วนลึกที่สุดของจิตวิญญาณเธอ……