รักลิมิเต็ดของคุณชายเลอค่า - บทที่ 159 ท่านดนัยได้สัมผัสถึงความเอาแต่ใจของเด็กสาว

ธิชาโดนเขาตะคอกใส่ประโยคหนึ่ง อารมณ์ที่ย่ำแย่อยู่แล้วตั้งแต่แรก ก็ยิ่งปรับกลับมาได้ยากขึ้นแล้ว

ถึงแม้ว่าเธอจะไม่ได้ร้องไห้อีก แต่ว่าท่าทางที่ร่างกายตื่นเต้นเร่าร้อน……ช่างเหมือนกับเด็กสาวที่ไม่เคยผ่านเรื่องราวมาก่อนจริง ๆ

ดนัยกฤตถึงแม้ว่าจะดุด่าไปทีหนึ่ง แต่ว่าในใจก็ยังอ่อนระทวยขึ้นเป็นระลอกอยู่

เขาพยายามข่มแรงกระตุ้นที่ใกล้จะระเบิด แล้วโน้นตัวลงไปจูบใบหน้าของเธอ

จากนั้นก็จูบเธอไปทีละคืบทีละคืบ จูบเธอไปทั่วทั้งร่างกาย

ใบหน้าเล็กราวกับฝ่ามือของธิชาย่นจนราวกับเป็นซาลาเปา ความน้อยใจและโศกเศร้าล้วนเขียวอยู่บนใบหน้า

เขาผ่อนอารมณ์ลงมา แล้วในที่สุดก็ข่มทัศนคติลงมาปลอบโยนเธอ

“เอาล่ะ เดี๋ยวผมจะช้าลงหน่อย คุณเองก็ผ่อนคลายลงหน่อย ยิ่งตื่นเต้นก็จะยิ่งทรมาน ความตั้งใจของผมไม่ได้อยากจะให้คุณต้องเจ็บปวด เด็กดี ขาผ่อนคลายลงหน่อยนะ ถ้ายังเป็นอย่างนี้อยู่อีกก็จะเป็นตะคิวแล้วนะ”

…….

ในที่สุดแล้วดนัยกฤตก็ยังทำการเล้าโลมให้เธอเต็ม ๆ ไปครึ่งชั่วโมง

ก่อนหน้านี้ที่ธิชาไม่ได้ต่อต้านเขามากขนาดนั้น ร่างกายก็ค่อนข้างสัมผัสละเอียดอ่อนอยู่

ก็เลยทำให้ดนัยกฤตคาดคิดไม่ถึงว่า การมีความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งของพวกเขาครั้งแรก……จะเจ็บปวดได้ถึงเพียงนี้

ถึงแม้ว่าผ่านไปครึ่งชั่วโมงแล้ว และเธอก็อ่อนระทวยจนกลายเป็นน้ำแล้ว

แต่ว่าขั้นตอนในตอนหลัง เธอก็แทบจะหลับตาแน่นแล้วร้องไห้อยู่ตลอด

ที่ธิชาร้องไห้ได้อนาถขนาดนี้

อย่างแรกก็เพราะว่าเจ็บ เธอเองก็ไม่แน่ใจว่าดนัยกฤตจะตั้งใจทรมานเธอหรือเปล่า

ทำไมถึงได้……เจ็บปวดขนาดนี้

เจ็บจนทำให้เธออดทนไม่ไหว อยากจะผ่อนคลายตัวเองลงมาก็ทำไม่ได้

นอกจากเจ็บแล้ว ยังโดนธาวินทอดทิ้ง โดนเอามาเป็นของที่ระลึกมอบให้กับผู้ชายอื่น แล้วก็มาโดนแม่ตัวเองทอดทิ้งและหลอกลวงอีก

การกระทบกระเทือนที่ติดต่อมากขนาดนี้ทำให้อารมณ์ของเธอย่ำแย่จนถึงขีดสุด

เธอไม่สามารถปรับตัวให้มีท่วงท่าที่ฝืนให้ผ่านเกณฑ์สักท่ามายอมรับการกอดรัดของดนัยกฤตได้เลยด้วยซ้ำ

ไม่มีวิธีเลยสักนิด

เพราะฉะนั้นตลอดทั้งขั้นตอน ล้วนย่ำแย่มาก

……

หลังจากที่จบสิ้นทุกอย่างแล้ว สีหน้าของดนัยกฤตเองก็ไม่ได้ดีไปถึงไหน

สภาพแววล้อมของที่นี่ช่างธรรมดาเกินไป ห้องน้ำก็ไม่รู้ว่ามีคนเคยใช้มาทั้งเท่าไหร่แล้ว เขาใช้กระดาษทิชชูช่วยเธอทำความสะอาดไปง่าย ๆ ทีหนึ่ง จากนั้นก็ช่วยเธอใส่เสื้อผ้าให้เรียบร้อย แล้วอุ้มเธอขึ้นรถและจากไป

ตลอดทาง ทั้งสองคนไม่ได้พูดคุยอะไรกันสักคำ

ถึงแม้ว่าธิชาจะโดนเขาอุ้มอยู่ในอก แต่ว่าวิญญาณของทั้งตัวเหมือนกับว่าโดนดูดไปแล้วยังไงอย่างงั้น

ดวงตาที่แวววาวของเธอจ้องมองที่นอกหน้าต่างอยู่ตลอด จ้องมองรถราที่ขับไปมาราวก็สายน้ำไหลไปไม่หยุด

อารมณ์ของดนัยกฤตเองก็ไม่ดีเหมือนกัน

เขาอยากได้ตัวธิชามาไม่ใช่แค่วันสองวันแล้ว ทั้งสองคนก็ถือได้ว่าเป็นผู้ใหญ่มากพอแล้ว

แต่ว่าการสัมผัสในครั้งนี้กลับ……ย่ำแย่มากจริง ๆ

ถึงแม้ว่าเขาจะไม่ได้ลุ่มหลงในเพศหญิงมากซะเท่าไหร่ แต่ว่ายังไงก็เป็นคนอายุสามสิบกว่าแล้ว

ประสบการณ์ก็มีเพียงพอแล้ว ทักษะก็แข็งแกร่งมากแล้ว

ผู้หญิงที่เขาเคยแตะต้องมา ถึงจะเป็นสาวบริสุทธิ์ ก็ไม่ได้ประกาศจบสิ้นด้วยสภาพที่ย่ำแย่แบบนี้

ธิชาเป็นคนที่เขาหมายตาเอาไว้……ทั้ง ๆ ที่อยากจะดีกับเธอให้มาก ๆ หน่อย แต่ผลสุดท้ายกลับปรากฏว่าทั้งสองฝ่ายต่างก็ทิ้งประสบการณ์การมีเซ็กส์ที่ไม่ค่อยดีเอาไว้

ธิชาร้องห่มร้องไห้ไปตลอด และพูดว่าเจ็บอยู่ตลอด

ถ้าหากว่าเป็นผู้หญิงธรรมดาทั่วไปคนหนึ่ง เขายังจะมีความอดทนและความตื่นเต้นมากซะขนาดนั้นซะที่ไหน ส่วนใหญ่ก็ไม่สนใจอะไรเลยควรจะทำยังไงก็ทำอย่างงั้น

ธิชานี่ทำให้เขา……จิตใจว้าวุ่นแล้วจริง ๆ

ทำให้เขาไม่มีทางที่จะโหดเหี้ยมกับเธอได้เลยสักนิด

แล้วอีกอย่าง เขาก็อยากจะเลี้ยงดูเธอไว้ข้างกายในระยะยาวแล้ว ไม่พูดว่าอยู่ด้วยกันตลอดชีวิต แต่ก็เป็นผู้หญิงที่อยากจะมีชีวิตอยู่ด้วยระยะยาวเลย

เด็กสาวที่อายุรุ่นราวคราวเดียวแบบธิชานี้ ความคิดก็ยังละเอียดอ่อนและอ่อนโยน

เขาไม่อยากจะทิ้งภาพฝังใจที่ไม่ดีไว้กับเธอตั้งแต่ครั้งแรก เธอจะได้ไม่ต้องยิ่งอยู่ก็ยิ่งต่อต้าน ชีวิตในอนาคตก็จะยิ่งเป็นมิตรกันยากขึ้น

ดังนั้น……จนสุดท้ายเขาก็ไม่ได้เข้าไปทั้งหมดจริง ๆ

ความเอาแต่ใจของเด็กสาวนั้น คืนนี้เขาได้สัมผัสด้วยตัวเองแล้วจริง ๆ

……

พอกลับมาถึงคฤหาสน์ตระกูลภักดิภูมิเมธีแล้ว ดนัยกฤตก็อุ้มเธอลงจากรถ

พอเข้าประตูมา คนรับใช้ก็ประสาทสัมผัสดีได้กลิ่นคลุมเครือจากร่างกายของทั้งสองคนแล้ว

คนรับใช้ก็ไม่กล้าพูดอะไรมาก ดนัยกฤตสั่งให้ขึ้นไปเปิดน้ำบนตึกไว้ แล้วก็รีบวิ่งวุ่นขึ้นไปอย่างรวดเร็วเลย

ในใจแอบคิดขึ้นว่า คราวนี้คุณธิชา……น่าจะติดตามท่านดนัยจริง ๆ แล้วมั้ง

……

ดนัยกฤตอาบน้ำให้เธอเองกับมือ ธิชาเองก็ไม่ขัดขืน ไม่เพียงไม่ขัดขืนเท่านั้น แม้แต่ปฏิกิริยาตอบสนองสักนิดก็ยังไม่มีเลย

ทั้งคนเหมือนกับว่าได้สูญเสียวิญญาณไปแล้ว นั่งอยู่ในอ่างอาบน้ำอย่างเหม่อลอยไป และปล่อยให้ชายหนุ่มอาบน้ำไปตามใจชอบ

ท่าทีแบบนี้ของธิชา ยังไงก็กระตุ้นโดนเขาอยู่บ้าง

เขาขี้เกียจที่จะพูดอะไรกับเธอมาก จะได้ไม่ต้องพูดอะไรไม่ถูกกันแล้วก็ทะเลาะกันขึ้นมาอีก

เขารู้ว่าเธอกำลังหงุดหงิดอยู่ หงุดหงิดที่เขาบังคับขืนใจเธอ

ปัญหาคือเขาต้องการให้เธอติดตามตัวเอง นี่มันเรื่องของไม่ช้าก็เร็วแล้ว

ด้วยความเกี่ยงงอนของธิชา กับความดื้อดึงในใจของเธอที่มีต่อธาวิน

ถึงแม้ว่าเรื่องคืนนี้จะไม่เกิดขึ้น แต่สักวันหนึ่งในอนาคต เขาก็จะต้องบังคับฝืนใจเธอถึงจะทำเรื่องสำเร็จได้

ไม่งั้นมีแต่ผีเท่านั้นที่รู้ว่าเธอเกี่ยงงอนไปถึงตอนไหน

……

หลังจากที่ธิชาออกมาจากห้องน้ำแล้ว เขาก็อาบน้ำเอง กว่าจะปรับสภาพจิตใจให้ดีขึ้นมาได้หน่อย

พอเปลี่ยนชุดนอนเสร็จแล้วผลักประตูออกมา ก็เห็นธิชาเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จแล้วกำลังจะเดินออกไป

สีหน้าของเขาก็เคร่งขรึมขึ้น ยกกำปั้นขึ้นมานวดหัวคิ้วเล็กน้อย

ปั้นหน้าแข็งแล้วถามขึ้นทีละคำทีละประโยคขึ้นว่า “ธิชา คุณโวยวายพอหรือยัง กลางดึกแบบนี้คุณอยากจะทำอะไรกันแน่?”

ธิชาเบ้ปากเล็กน้อย แล้วพูดด้วยสีหน้าไร้ความรู้สึกขึ้นว่า “ท่านดนัย รู้ด้วยเหรอคะว่านี่มันกลางดึกแล้ว? ใช่ซิ กลางคืนดึกดื่น หนุ่มโสดสาวโสดมาอยู่ห้องเดียวกันถ้าลือออกไปก็จะไม่ดี ฉันไปก่อนนะคะ คุณช่วยให้ความสะดวกหน่อย อย่าขวางทางฉันค่ะ”

สีหน้าของชายหนุ่มมืดครึ้มไปหมดทันที น้ำเสียงของเขาแฝงไว้ด้วยความโกรธเคืองที่พยายามอดกลั้นอยู่ “ให้เวลาคุณยี่สิบวินาที เปลี่ยนเสื้อผ้าให้เรียบร้อยแล้วก็ไปนอนบนเตียงดี ๆ ไม่งั้นผมจะคิดซะว่าคุณเชิญชวนผมให้ทำอีกครั้ง”