รักลิมิเต็ดของคุณชายเลอค่า - บทที่ 150 เขาจะทำให้เธอแปดเปื้อนด้วยตัวเอง

เวลานั้นเอง ญาณินกำลังเตรียมการแต่งงานอย่างมีความสุข คราวนี้ไม่ใช่งานหมั้น เธอกับธาวินกำลังจะแต่งงานกันจริงๆ

ญาณินรอคอยวันนี้มานานแสนนาน ในที่สุดวันนี้ก็มาถึง แต่เธอทำได้เพียงซ่อนความปีติยินดีไว้ในก้นบึ้งของหัวใจ ไม่กล้าแสดงออกชัดเจนเกินไป กลัวว่าจะมีคนมาแอบแย่งชิง

แต่เวลาที่เธอตื่นตระหนกมักจะปลอบใจตัวเอง

ว่าครั้งนี้ไม่น่าจะมีการเปลี่ยนแปลงใดๆ

ธิชาคนร้ายกาจคนนั้น……ถูกธาวินส่งออกไปแล้ว

ธิชาโง่เง่าจริงๆ เธอยังคิดว่า……ถ้าตัวเองเต็มใจยอมเป็นตัวหมากของธาวิน หลังจากทำสำเร็จลุล่วงแล้วจะได้มาเป็นคุณนายธนาภูวนัตถ์แทนงั้นเหรอ

ญาณินชื่นชมชุดแต่งงานที่ประณีตและสมบูรณ์แบบของเธอครั้งแล้วครั้งเล่า

ความเกลียดชังในใจแทบจะหายไปเกือบครึ่ง

ธิชาอาจต้องรอจนเมื่อรู้เรื่องการแต่งงานอันยิ่งใหญ่ถึงเพิ่งรู้สึกตัว

เธอเฝ้าหวังอย่างใจจดจ่อว่าจะได้กลับมาเร็วๆ นี้

แต่ไม่รู้เลยว่าตัวเองถูกธาวินเล่นสนุกในกำมือ

เธอไม่สามารถกลับมาได้อีกแล้ว

สำหรับธาวิน เธอเป็นเบี้ยที่ถูกทิ้งแล้ว ถูกส่งออกไป ไม่มีแผนจะเก็บกลับมา

……

หลายวันนี้ธิชาติดต่อธาวินไม่ได้เลย

ลางสังหรณ์บางอย่างที่ซ่อนอยู่ในหัวใจของเธอแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ

แต่หัวใจยังคงมีแสงแห่งความหวัง

ธาวินคงจะไม่……ตัดเธอทิ้งหรอกนะ

ธิชาคาดเดาไม่ออกขึ้นเรื่อยๆ คำนวณความคิดเขาไม่ออกเลย

เธอถือโทรศัพท์มือถือเกือบตลอดเวลาเพื่อรอธาวินติดต่อมา แต่ผลปรากฏว่ากลับต้องผิดหวังซ้ำแล้วซ้ำอีก

ธิชาคิดว่าหลบซ่อนตัวเองได้ดี เป็นดอกไม้สวยสดใสต่อหน้าดนัยกฤติ ไม่แสดงสัญญาณของความผิดหวังแม้แต่น้อย

ในความเป็นจริง ความเครียดและความไม่สบายใจของเธอล้วนตกอยู่ในสายตาของชายเจ้าเล่ห์ฉลาดปราดเปรื่องคนนี้ทั้งสิ้น

เขาจ้องมองเธอที่เหมือนกระต่ายขาวบริสุทธิ์ จากไร้ราคี บริสุทธิ์ไร้ที่ติ ถูกหลอก ถูกเอาเปรียบ บาดเจ็บสาหัสครั้งแล้วครั้งเล่า เดินเข้าสู่หนทางแห่งความสิ้นหวัง

เขาเคยช่วยเธอหลายต่อหลายครั้ง แค่ครั้งนี้ครั้งเดียว เขาไม่มีแผนจะช่วยแม้สักนิด กลับกัน เขายังกระทำซ้ำเติมด้วย

เธอสะอาดเกินไป

จากที่ดนัยกฤตเห็นเธอครั้งแรก ก็รู้สึกว่าเธอสะอาดผิดปกติ แตกต่างกับคนอื่นๆ รอบตัวเขา

แม้เขาจะเคยเห็นกับตาว่าเธอมีอะไรกับธาวินพี่ชายลูกติดสามีแม่ของเธอ……แต่ในสายตาเขา เธอก็ยังคงสะอาดผุดผ่อง

ผู้หญิงที่สะอาดขนาดนี้ ยากนักที่อยู่ในเมืองJอันโสมมแห่งนี้แล้วยังดูเปล่งประกายสดใส ทั้งที่ดำรงอยู่ในวงจรอุบาทว์แสนสกปรก

เขามองดูเธอท่าทางดิ้นรนกระวนกระวายอยู่ตรงหน้าตัวเอง

ยิ่งอยากทำให้เธอสกปรกแปดเปื้อนขึ้นเรื่อยๆ

ยิ่งรู้จักกันนานเท่าไร ใกล้ชิดมากเท่าไร ความปรารถนาของเขายิ่งเพิ่มพูนแข็งแกร่งขึ้น

เขาต้องการทำให้เธอสกปรกเหมือนตัวเองด้วยมือของเขา

…………

ประจำเดือนของธิชาเกือบจะหมดแล้วหลังจากวันที่สี่

แต่เวลานี้เธอไม่มีอารมณ์จะยั่วยวนดนัยกฤต

ธาวินไม่ยอมรับสายเธอเลย

ถึงเธอจะโง่เง่าแค่ไหน แต่ก็มั่นใจแล้วว่า ธาวินต้องมีทางหนีทีไล่เก็บไว้อย่างแน่นอน

เขาอาจจะยอมแพ้กับเธอแล้ว

เธอจะประสบความสำเร็จหรือไม่ในด้านของดนัยกฤต มันก็ไม่สำคัญอีกต่อไป

ยิ่งกว่านั้น ที่จริงเธอก็ไม่มีความสามารถในการได้มาซึ่งข้อมูลที่ถูกต้องแม่นยำมากนัก

หลังจากคืนนั้น ดนัยกฤตไม่ได้ให้โอกาสเธอได้ติดต่อพันธมิตรทางธุรกิจคนใดเพิ่มเติมอีก

ธิชาพยายามเลียบๆ เคียงๆ ถามผู้ช่วยของเขา ก็ยังไม่ได้ข้อมูลที่เกี่ยวข้อง

ดนัยกฤตกำลังระวังเธออยู่

ข้อมูลที่เป็นประโยชน์เพียงหนึ่งเดียว อาจจะเป็นที่เธอฉวยโอกาสตอนดนัยกฤตไม่อยู่บ้าน แอบเข้าไปสำรวจในห้องนอนและห้องหนังสือของเขาอย่างละเอียด

คอมพิวเตอร์ของดนัยกฤตเธอไม่ได้เปิดมัน เพราะกังวลว่าคอมพิวเตอร์จะติดตั้งอุปกรณ์ป้องกันการโจรกรรมเอาไว้ แล้วจะเป็นการแหวกหญ้าให้งูตื่น

เธอแค่พลิกดูเอกสารที่เขาทิ้งไว้บนโต๊ะ ในข้อมูลและเนื้อหานั้นเธอไม่สามารถระบุได้แน่ชัด ได้แค่ถ่ายรูปส่งให้ธาวิน

เพียงแต่ไม่ว่าเธอจะทำอะไร ธาวินก็ไม่มีการตอบกลับใดๆ มาให้เธอเลย

ธิชาเริ่มรู้สึกขึ้นเรื่อยว่าทุกเหตุการณ์เหมือนเป็นเรื่องโกหกหลอกลวงที่น่าตกใจ แต่เธออาศัยสมองของตัวเอง ก็ไม่สามารถเข้าถึงกลไกลึกลับนี้ได้เลย

จนกระทั่งหนึ่งวันก่อนการเลือกตั้งหอการค้า

ในที่สุดเธอก็ทนไม่ไหว พุ่งตรงไปยังอาคารบริษัทตระกูลธนาภูวนัตถ์ เพื่อต้องการถามคำถาม

แต่ที่น่าขำก็คือ ธาวินปฏิเสธที่จะพบเธอ

คนในฝ่ายเลขาขัดขวางเธอให้อยู่ด้านนอก

ไฟในท้องของธิชาก่อตัว ในที่สุดก็อดรนทนไม่ไหวอีกต่อไป

เธอเขวี้ยงแก้วกาแฟจนแตกกระจาย ของเหลวสีน้ำตาลเข้มกระเด็นเปื้อนพรมสีอ่อนเป็นคราบวงกว้าง

เสียงดังลั่นที่เธอทำไปรบกวนพงศ์พนาในที่สุด

พงศ์พนาเข้ามาเก็บกวาด

สีหน้าของเขาแสดงความเย็นชาและอดกลั้น พูดด้วยความสุภาพและให้ความเคารพ “คุณธิชาโปรดกลับไปเถอะครับ การเลือกตั้งใกล้เข้ามาแล้ว คุณชายกำลังยุ่งมาก ไม่ว่างมารับมือกับคุณ”

ธิชาไม่สนใจรักษาหน้าตัวเองอีกแล้ว พูดด้วยสีหน้าแข็งกร้าว “ตอนนี้แม้แต่คุณก็ยังคิดว่าฉันโง่จนหลอกง่ายงั้นเหรอ ธาวินหมายความว่ายังไงกันแน่ เขาให้ฉันทำงานให้เขา ต่อให้ฉันทำงานไม่ได้เรื่อง ก็ควรพูดกับฉันสิ หลบหน้ากันแบบนี้หมายความว่ายังไง เขามีทางหนีทีไล่เก็บไว้เหรอ พรุ่งนี้ก็จะมีการเลือกตั้งแล้ว คุณบอกฉันสิว่าทางหนีทีไล่ของเขาคืออะไร”

บนใบหน้าพงศ์พนาไร้ซึ่งการแสดงออก “ข้อตกลงระหว่างคุณธิชากับคุณชาย ผมไม่แน่ใจนัก มีข้อเท็จจริงบางเรื่องที่ผู้ช่วยเล็กๆ อย่างผมไม่สามารถถามซักไซ้ได้ ถ้าคุณมีคำถามจริงๆ คงต้องรอหลังการเลือกตั้ง รอคุณชายไม่ยุ่งแล้ว คุณค่อยถามก็ยังไม่สายเกินไป”

และในเวลานี้ ประตูห้องของประธานเปิดออกกะทันหัน——