เทพกระบี่มรณะ - ตอนที่ 3167: ความสำเร็จขั้นกลางของอมตะกระบี่ (2)
ตอนที่ 3167: ความสำเร็จขั้นกลางของอมตะกระบี่ (2)
ทันทีที่ฮุสตันและหนิงซวงปรากฏ ใบหน้าของพวกเขาก็ปรากฏวิถีแห่งความลึกซึ้งขึ้นก่อนที่พวกเขาจะมองรอบ ๆ ซึ่งทำให้พวกเขาไม่คิดอะไรมากและนั่งลงทันที พวกเขาจดจ่ออยู่กับการดูดซับพลังศักดิ์สิทธิ์ผ่าสวรรค์ให้หมด
ท้ายที่สุด โมเทียนหยุนก็นั่งลงที่ที่เขาอยู่
ภายใต้พรของพลังศักดิ์สิทธิ์ผ่าสวรรค์ เจี้ยนเฉิน, ซางกวนมู่เอ๋อ, หัวหน้าพิรุณ, โมเทียนหยุน, ฮุสตันและหนิงซวงต่างก็จมอยู่ในความเข้าใจในวิถีต่าง ๆ และเข้าอยู่ในสภาวะกึ่งมีสติของการบ่มเพาะ
ภายใต้สภาวะนี้ พวกเขาไม่สามารถรับรู้อะไรจากโลกรอบ ๆ ตัวของพวกเขาได้ เนื่องจากกฏที่พวกเขาเติบโตอย่างรวดเร็วกว่าปกตินับครั้งไม่ถ้วนขณะที่พวกเขาดูดซับพลังศักดิ์สิทธิ์ผ่าสวรรค์
พลังศักดิ์สิทธิ์ผ่าสวรรค์เป็นพลังพิเศษที่ปรากฏขึ้นเมื่อโลกถูกสร้างเท่านั้น กฎทั้งหมดอยู่ภายในนั้น
ผลก็คือ โดยไม่คำนึงถึงกฏที่พวกเขาเข้าใจ ความเข้าใจของพวกเขาจะเพิ่มขึ้นอย่างมากเมื่อพวกเขาดูดซับพลังศักดิ์สิทธิ์ผ่าสวรรค์
มันเป็นพลังในระดับที่สูงมาก สำหรับผู้เชี่ยวชาญระดับสูงในโลกเซียน พลังศักดิ์สิทธิ์ผ่าสวรรค์ถือได้ว่าเป็นโชคที่สามารถเปลี่ยนใบหน้าของพวกเขาได้ แม้แต่ผู้ยิ่งใหญ่ของโลกอย่างจอมปราชญ์สูงสุด พวกเขาสามารถใช้พลังศักดิ์สิทธิ์ผ่าสวรรค์เพื่อเริ่มทำความเข้าใจกับวิถีใหม่
ที่ด้านล่างของหลุมต้นไม้ ลูกบอลแสงระยับสองสามลูกก็ค่อย ๆ ปรากฏขึ้นราวกับดวงอาทิตย์สว่างโชติช่วงหลายดวง รัศมีที่เปล่งออกมา จากในรูต้นไม้ที่มืดสนิทได้สว่างเสียจนเหมือนกับตอนกลางวัน
นั่นคือแสงแห่งกฏที่พวกเขาเปล่งออกมาขณะที่พวกเขาดูดซับพลังศักดิ์สิทธิ์ผ่าสวรรค์ เมื่อเวลาผ่านไป พวกมันทั้งหมดก็สว่างขึ้น สว่างขึ้น เป็นประกายระยิบระยับมากขึ้นเรื่อย ๆ
เห็นได้ชัดว่าความเข้าใจในกฏของพวกเขาก้าวหน้าในระดับที่มั่นคงมากขณะที่พวกเขาดูดซับพลังศักดิ์สิทธิ์ผ่าสวรรค์
กล้วยไม้กลืนกินอมตะที่พันรอบข้อมือของเจี้ยนเฉินไม่จำเป็นต้องเข้าใจอะไรเลย เนื่องจากลักษณะพิเศษของมัน แต่พลังศักดิ์สิทธิ์ผ่าสวรรค์ยังให้ประโยชน์มหาศาลกับมัน
ความแข็งแกร่งของมันไม่เพิ่มขึ้นเมื่อมันดูดซับพลังศักดิ์สิทธิ์ผ่าสวรรค์ แต่มีรอยจาง ๆ ปรากฏขึ้นบนร่างกายของมัน
รอยเหล่านี้ลึกซึ้งมาก ราวกับว่ามันมีความจริงที่ยิ่งใหญ่อยู่เบื้องหลัง ดูเหมือนว่ามันจะสะท้อนไปกับโลกด้วยวิถีลึกลับต่าง ๆ
กล้วยไม้กลืนกินอมตะได้อยู่ในโลกจิ๋วหยานหวงเพียงแค่ระยะเวลาหนึ่งเท่านั้น ในช่วงเวลานี้มันยังกินสัตว์อสูรหยานหวงสองสามตัว ควบคู่ไปกับสภาพแวดล้อมพิเศษของโลกจิ๋วหยานหวง กล้วยไม้กลืนกินอมตะค่อย ๆ ปนเปื้อนปราณหยานหวง
ตอนนี้มันดูดซับพลังศักดิ์สิทธิ์ผ่าสวรรค์แล้ว กล้วยไม้กลืนกินอมตะก็แสดงการกลายพันธุ์บางอย่างภายใต้สถานการณ์ต่าง ๆ เหล่านี้
ไม่ มันอาจจะเหมาะสมกว่าที่จะบอกว่ามันได้เริ่มเข้าสู่การบ่มเพาะแล้ว !
บางทีมันอาจจะไม่ถือว่าเป็นกล้วยไม้กลืนกินอมตะอีกต่อไป
มันช่างพิเศษเหลือเกิน ตั้งแต่ยังเด็ก มันถูกรดด้วยเลือดบรรพกาลของเจี้ยนเฉิน ก่อนที่จะประสบกับการเผชิญหน้าโดยบังเอิญในโลกจิ๋วหยานหวง ตามมาด้วยพรของพลังศักดิ์สิทธิ์ผ่าสวรรค์
ด้วยการเผชิญหน้ากับพรเหล่านี้ มันจึงได้ก้าวข้ามขอบเขตของกล้วยไม้กลืนกินอมตะและพัฒนาแล้ว
อย่างไรก็ตาม พลังศักดิ์สิทธิ์ผ่าสวรรค์ที่นี่ไม่ได้มีที่สิ้นสุด พลังศักดิ์สิทธิ์ผ่าสวรรค์ที่แทรกซึมอยู่ในรูต้นไม้นั้นหมดเร็วมากเพราะทุกคนดูดซับมัน
คนที่จมอยู่ใต้ความเข้าใจล้มเหลวโดยสิ้นเชิงที่จะรู้สึกว่าเจี้ยนเฉินได้ดูดซับพลังศักดิ์สิทธิ์ผ่าสวรรค์ส่วนใหญ่
พลังศักดิ์สิทธิ์ผ่าสวรรค์ที่พุ่งเข้าเจี้ยนเฉินนั้นมากกว่าพลังศักดิ์สิทธิ์ผ่าสวรรค์ที่พุ่งเข้าหาหัวหน้าพิรุณและโมเทียนหยุนรวมกัน
แต่ในความเป็นจริง น้อยกว่าหนึ่งในสิบของพลังศักดิ์สิทธิ์ผ่าสวรรค์ที่พุ่งเข้าหาเจี้ยนเฉินนั้นถูกเขาดูดซับจริง ๆ
พลังศักดิ์สิทธิ์ผ่าสวรรค์ที่เหลือทั้งหมดเข้าสู่แหวนมิติของเขา โดยถูกดูดซับโดยแท่นหยกชะตาที่เจี้ยนเฉินนำมาด้วย
แท่นหยกชะตาได้ดูดซับพลังศักดิ์สิทธิ์ผ่าสวรรค์เข้าไปด้วย !
แต่เนื่องจากลักษณะพิเศษของแท่นหยกชะตา พลังศักดิ์สิทธิ์ผ่าสวรรค์จึงหายไปอย่างไร้ร่องรอยหลังจากพลุ่งพล่านอยู่ภายใน รูปลักษณ์ของมันก็ไม่ได้เปลี่ยนไป
อย่างไรก็ตาม ไม่มีผู้เชี่ยวชาญคนไหนที่สามารถตรวจพบการมีอยู่ของแท่นหยกชะตา ด้วยการรับรู้ทา
งวิญญาณของพวกเขา
ทันใดนั้นเจตจำนงกระบี่ที่ทรงพลังก็ตกลงมาจากด้านบนเจี้ยนเฉินส่องประกายระยิบระยับและเจิดจ้า เขาดูเหมือนเทพเจ้าที่ถูกห่อหุ้มด้วยแสงศักดิ์สิทธิ์ ทำให้ร่างกายของเขาพร่ามัว มันเป็นเรื่องที่ไม่ธรรมดา
ปราณกระบี่ปรากฏขึ้นทีละเส้น ๆ รอบ ๆ ตัวของเขา ปราณกระบี่มีขนาดเพียงหนึ่งนิ้วแต่มีความอมตะ, อิสระและไม่ผูกมัด แผ่ออกมา มันเกินกว่าที่สามัญที่จะแสดงออกมาได้ พวกมันลอยรอบ ๆ เจี้ยนเฉินราวกับปลาและเต็มไปด้วยสติปัญญา
ในขณะนี้ ท้ายที่สุด เจีั้ยนเฉินก็ทะลวงกฏกระบี่ได้สำเร็จ โดยเริ่มจากความสำเร็จบางส่วนของอมตะกระบี่ไปสู่ความสำเร็จขั้นกลางของอมตะกระบี่
ความสำเร็จขั้นกลางของอมตะกระบี่ไม่เพียงแต่บ่งบอกว่าเจี้ยนเฉินได้บรรลุขั้นบรรพกาลด้วยกฏกระบี่ของเขาแล้ว แต่ยังหมายความว่าเขาสามารถควบปราณกระบี่ลึกซึ้งเส้นที่ 5
ด้วยปราณกระบี่ลึกซึ้งทั้ง 5 เส้น ความแข็งแกร่งของเจี้ยนเฉินก็จะเพิ่มสูงไปอีกอย่างแน่นอน
เจี้ยนเฉินไม่มีเวลาฉลองความความสำเร็จของเขา เขายังคงดูดซับพลังศักดิ์สิทธิ์ผ่าสวรรค์ให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ ทำความเข้าใจกฏกระบี่ต่อไปด้วยความพยายามที่จะเพิ่มความเข้าใจของเขาให้สูงขึ้นผ่านพลังศักดิ์สิทธิ์ผ่าสวรรค์ เขาต้องการบรรลุความสมบูรณ์แบบของอมตะกระบี่ !
เช่นเดียวกับที่เจี้ยนเฉินกฏกระบี่ไม่หยุดหลังจากทะลวงความสำเร็จขั้นกลางของอมตะกระบี่ ความเข้าใจของเขายังเพิ่มสูงขึ้นเหมือนเมื่อก่อน เขาค่อย ๆ เข้าใจความสมบูรณ์แบบของอมตะกระบี่
แต่ไม่นาน เจี้ยนเฉินที่จมอยู่กับความเข้าใจก็สัมผัสได้ว่าพลังศักดิ์สิทธิ์ผ่าสวรรค์กำลังลดน้อยลงไปอย่างรวดเร็ว หากไม่มีพลังศักดิ์สิทธิ์ผ่าสวรรค์ที่เพียงพอ ความเข้าใจของเขาเกี่ยวกับกฏกระบี่ก็ได้รับผลกระทบเช่นกัน มันเริ่มช้าลง
“พลังศักดิ์สิทธิ์ผ่าสวรรค์ไม่เพียงพออีกต่อไป ในระดับนี้ มันเป็นไปไม่ได้เลยที่ข้าจะทะลวงกฏกระบี่ไปอีกขั้น….”
“ข้าจะอายุครบ 1,000 ปีแล้ว เมื่อข้าอายุมากกว่า 1,000 ปี ข้าจะไม่อาจก้าวเข้าสู่โลกดาวทมิฬได้อีก ข้าเหลือเวลาไม่มากแล้ว แต่มันคงเป็นเรื่องยากมากสำหรับข้าที่จะกลั่นเม็ดยาราชาเทพระดับสูงให้เพียงพอในเวลาสั้น ๆ เช่นนี้”
“ด้วยเหตุนี้ ข้าต้องเพิ่มวิถีหลอมยาของข้าด้วย ยิ่งความเข้าใจของข้ามากเท่าไร ก็ยิ่งใช้เวลาน้อยลงในการหลอมเม็ดยาราชาเทพขั้นสูงเท่านั้น” เจี้ยนเฉินคิด
หลังจากทอดถอนใจ เขาก็เลิกเข้าใจกฏกระบี่ทันทีและเปลี่ยนมาเพ่งที่วิถีแห่งการหลอมยา
สำหรับเขา กฏกระบี่มีความสำคัญมาก แต่การได้เข้าไปในโลกดาวทมิฬและได้รับแก่นโลหิตจอมปราชญ์สูงสุดถึง 10 หยดนั้นสำคัญยิ่งกว่า
เวลาผ่านไปอย่างเงียบ ๆ ไม่นานพลังศักดิ์สิทธิ์ผ่าสวรรค์ที่ด้านล่างโพรงต้นไม้ก็ไม่เหลือแม้แต่หยดเดียว
อย่างไรก็ตาม ในบรรดาทุกคนที่จมอยู่กับการทำความเข้าใจ รวมถึงเจี้ยนเฉิน ไม่มีใครรู้ว่าพวกเขาได้ดูดซับพลังศักดิ์สิทธิ์ผ่าสวรรค์ได้ครึ่งหนึ่งเป็นอย่างมาก
อีกครึ่งถูกดูดซับด้วยแท่นหยกชะตา
“ข้ามาถึงระดับ 3 ของขอบเขตบรรพกาล ด้วยวิถีแห่งการหลอมยา เมื่อข้าหลอมเม็ดยาราชาเทพขั้นสูงในตอนนี้ มันจะเร็วกว่าเดิมมาก” เจี้ยนเฉินค่อย ๆ ลืมตาขึ้น มีรอยยิ้มจาง ๆ ปรากฏบนใบหน้าของเขาอย่างพึงพอใจ