เทพกระบี่มรณะ - ตอนที่ 3153: ดินแดนแห่งหยินและหยาง
ตอนที่ 3153: ดินแดนแห่งหยินและหยาง
เจี้ยนเฉินและซ่างกวนมู่เอ๋อค่อย ๆ เข้าใกล้ทะเลสาบ พวกเขาระมัดระวังตัวมากขึ้นเรื่อย ๆ
“เจี้ยนเฉิน เจ้าคิดว่าการตายของเต่ามังกรจะส่งผลให้มีสัตว์อสูรหยานหวงตัวใหม่ครอบครองอาณาเขตของเต่ามังกรหรือไม่ ? ” ซ่างกวนมู่เอ๋ออดไม่ได้ที่จะกังวล
เจี้ยนเฉินตอบนางโดยตรง “สถานที่ใดก็ตามที่สัตว์อสูรหยานหวงทรงพลังครอบครองจะต้องมีสมบัติสวรรค์อันล้ำค่า ส่วนที่มีค่าที่สุดของทะเลสาบที่เต่ามังกรอาศัยอยู่คือสมบัติสวรรค์บนหลังของมัน ตอนนี้สมบัติสวรรค์ทั้งหมดอยู่ในมือของเราแล้ว มันก็ไม่น่าจะดึงดูดสัตว์อสูรหยานหวงใด ๆ ที่มีพลังมากเกินไปให้เข้าไปตรงนั้น”
“แม้ว่ายังมีทะเลสาบที่ก่อตัวจากของเหลวจิตวิญญาณหยานหวง แต่ข้ามีความรู้สึกว่าสัตว์อสูรหยานหวงไม่ได้ถูกดึงดูดไปยังของเหลวจิตวิญญาณหยานหวงเหมือนกับพวกเขาที่ได้รับแม้กระทั่งสมบัติสวรรค์ระดับเทพขั้นกลาง เต่ามังกรอยู่ที่นั่นเพียงเพราะชอบสิ่งแวดล้อม” เจี้ยนเฉินวิเคราะห์อย่างจริงจัง
ยิ่งไปกว่านั้น ด้วยความก้าวหน้าของพวกเขา พวกเขาได้รับสมบัติสวรรค์ระดับเทพอีกสองสามอย่างระหว่างทาง
ในขั้นต้น สัตว์อสูรหยานหวงที่ทรงพลังปกป้องสมบัติสวรรค์เหล่านี้ แต่พวกมันหายไป ดังนั้นเจี้ยนเฉินจึงรวบรวมสมบัติสวรรค์เหล่านี้ได้อย่างง่ายดาย
“เจ้าของสถานที่เหล่านี้คงไปยังดินแดนของเต่ามังกรกันหมด ผ่านไปหลายวันแล้วตั้งแต่เต่ามังกรตาย พวกมันก็น่าจะกลับมาตั้งนานแล้วโดยไม่ได้อะไรเลย” ดวงตาของเจี้ยนเฉินสั่นไหวด้วยความไม่แน่ใจ พวกเขาเข้ามาใกล้มากจึงต้องระมัดระวังตัวเป็นพิเศษ
ครึ่งชั่วยามต่อมา ในที่สุดเจี้ยนเฉินและซ่างกวนมู่เอ๋อก็มาถึงริมทะเลสาบโดยได้ลบพลังแห่งการมีอยู่ของพวกเขาไปหมดแล้ว แต่เมื่อพวกเขาเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นบนเกาะเล็ก ๆ ใจกลางทะเลสาบ ดวงตาของทั้งคู่ก็หรี่ลง
เกาะเล็ก ๆ นั้นพังทลาย สัตว์อสูรหยานหวงขั้นบรรพกาลมากกว่าหนึ่งโหลได้กินเนื้อเต่ามังกรบนเกาะเล็ก ๆ
ส่วนหัวเต่ามังกรนั้นมันหายไป สิ่งที่เหลืออยู่คือรอยเท้าขนาดมหึมาที่อยู่ใกล้ ๆ
ขณะที่พวกมันกินเนื้อ สัตว์อสูรหยานหวงจำนวนมากก็ปล่อยหมอกควันสีเหลืองออกมา เห็นได้ชัดว่าเนื้อของเต่ามังกรมีคุณค่าทางโภชนาการสูงสำหรับพวกมัน
“อย่ารบกวนพวกมัน ! ” เจี้ยนเฉินเตือนซ่างกวนมู่เอ๋ออย่างระมัดระวัง ก่อนที่จะรวบรวมของเหลวจิตวิญญาณหยานหวงทันที
ในที่สุดเจี้ยนเฉินก็สามารถรวบรวมของเหลวจิตวิญญาณหยานหวงได้อย่างสงบโดยไม่ต้องกังวลกับการรบกวนใด ๆ ในขณะที่สัตว์อสูรหยานหวงขั้นบรรพกาลต่างก็แย่งชิงเนื้อของเต่ามังกร แม้ว่าพวกมันจะสัมผัสได้ว่าถ้ำของพวกมันถูกปล้น แม้ว่าพวกมันจะสัมผัสได้ว่าสมบัติสวรรค์ปรากฏขึ้นพร้อมกับการปรากฏตัวของพวกเขาที่ริมทะเลสาบ พวกมันก็ไม่สนใจอีกต่อไป
ราวกับว่าเนื้อของเต่ามังกรนั้นสำคัญกว่าสิ่งอื่นใด !
บนชายฝั่ง เจี้ยนเฉินหยิบน้ำเต้าออกมาและรวบรวมของเหลวจิตวิญญาณหยานหวงอย่างรวดเร็ว น้ำเต้าลอยอยู่ในอากาศ ในขณะที่ของเหลวจิตวิญญาณหยานหวงด้านล่างกลายเป็นรางน้ำพุ่งเข้าไปในน้ำเต้า
ระดับน้ำในทะเลสาบเริ่มลดลงทันทีในอัตราที่มองเห็นได้
น้ำเต้ามีขนาดเท่ากำปั้น แต่ดูเหมือนว่ามันบรรจุโลกทั้งใบอยู่ภายใน มันไม่มีท่าทางว่าจะเต็มเลย
ด้วยการลดลงของของเหลวจิตวิญญาณหยานหวงและระดับน้ำที่ลดลง ร่างกายของเต่ามังกรก็ค่อย ๆ ถูกเปิดเผย
อย่างไรก็ตาม ร่างกายของมันที่ถูกซ่อนอยู่ใต้ของเหลวนั้นเต็มไปด้วยรู มันอยู่ในสภาพที่น่าสยดสยองจนไม่สามารถมองดูได้
นอกจากนี้ยังมีสัตว์อสูรหยานหวงมากกว่าหนึ่งโหลที่ฉีกซากเต่ามังกรที่อยู่ใต้น้ำ พวกมันไม่ยอมเสียเวลาเลย พวกมันแข่งขันกันเองอย่างจริงจัง
ราวกับว่าสิ่งเดียวที่อยู่ในสายตาของพวกมันคือเนื้อของเต่ามังกร แม้ว่าพวกมันจะสัมผัสได้ถึงการลดลงของของเหลวจิตวิญญาณหยานหวง แม้ว่าพวกมันจะตรวจพบเจี้ยนเฉินและซ่างกวนมู่เอ๋อที่ยืนอยู่บนฝั่ง แต่พวกมันก็ไม่สนใจ
เป็นผลให้กระบวนการทั้งหมดในการรวบรวมของเหลวจิตวิญญาณหยานหวงเป็นไปอย่างราบรื่นจนน่าประหลาดใจ
ไม่นาน เจี้ยนเฉินก็ได้รวบรวมของเหลวจิตวิญญาณหยานหวงมากกว่าสองในสามของทะเลสาบทั้งหมด มันเป็นไปได้ที่จะไปถึงด้านล่างของทะเลสาบตอนนี้
“ของเหลวจิตวิญญาณหยานหวงที่เหลือได้รับการปนเปื้อนแล้ว มีสิ่งสกปรกมากเกินไป ข้าจะทิ้งที่เหลือไว้ที่นี่ก็คงไม่เป็นไร” ในที่สุดเจี้ยนเฉินก็หยุด เขารวบรวมน้ำเต้าด้วยการโบกมือและอดไม่ได้ที่จะยิ้มอย่างพึงพอใจเมื่อสัมผัสได้ถึงของเหลวจิตวิญญาณหยานหวงจำนวนมหาศาลภายใน
“ตอนนี้ข้ามีของเหลวจิตวิญญาณหยานหวงมากเกินพอ ข้าไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับแก่นเลือดของจอมปราญ์สูงสุด 10 หยดอีกต่อไป สิ่งที่เหลืออยู่ก็คือผลราชันย์เทพมังกร”
หลังจากนั้นเจี้ยนเฉินก็ยังคงค้นหาต่อไปภายในโลกจิ๋วหยานหวงพร้อมกับซ่างกวนมู่เอ๋อ สถานที่แห่งนี้เต็มไปด้วยสมบัติ เป็นไปไม่ได้เลยที่จะพบพันธุ์ต่าง ๆ ที่หายากในโลกเซียน แม้แต่พืชผลบางอย่างก็สูญพันธุ์ไปแล้วในโลกเซียน
ด้วยเหตุนี้ เจี้ยนเฉินจึงไม่ลืมสมบัติสวรรค์ระดับเทพชนิดอื่น ๆ ที่เขาพบในขณะที่เขาค้นหาผลราชันย์เทพมังกร
การครอบครองสมบัติสวรรค์ระดับเทพแต่ละชิ้นชิ้นต้องแลกมากับการต่อสู้ที่ดุเดือด ทั้งหมดต้องการการต่อสู้เพื่อแย่งชิงมันจากการครอบครองของสัตว์อสูรหยานหวงที่ทรงพลัง
หลังจากนั้นเจี้ยนเฉินก็ใช้วิธีเดิมเหมือนเมื่อก่อน เขาจะก่อกวนสัตว์อสูรหยานหวงที่ปกป้องสมบัติสวรรค์ให้ยุ่ง ล่อมันไปในระยะไกลทีละน้อยผ่านการต่อสู้ ในขณะที่ซ่างกวนมู่เอ๋อจะแอบเข้าไปเก็บสมบัติสวรรค์
หากพวกเขาถูกสัตว์อสูรหยานหวงไล่ตาม เจี้ยนเฉินก็จะใช้กลอุบายแบบเดิมอีกครั้ง ล่อพวกมันไปยังดินแดนของสัตว์อสูรหยานหวงที่แข็งแกร่งกว่า ก่อนที่จะซ่อนตัว
สัตว์อสูรหยานหวงส่วนใหญ่ที่เขาเผชิญหน้านั้นเป็นขั้นบรรพกาลชั้นสวรรค์ที่สี่, ห้าและหก เมื่อต้องเผชิญหน้ากับกับสัตว์อสูรหยานหวงเหล่านี้ เขาทำได้เพียงทำให้พวกมันยุ่งอยู่กับที่
ไม่มีปัญหาสำหรับเขาที่จะให้ตัวเองมีชีวิตรอด แต่เขาก็ไม่สามารถฆ่าพวกมันได้
ภายใต้ความพยายามร่วมกันของพวกเขา เจี้ยนเฉินและซ่างกวนมู่เอ๋อได้เก็บเกี่ยวสมบัติสวรรค์อย่างอุดมสมบูรณ์ พวกเขาได้รับสมบัติสวรรค์หลายประเภทและของเหลวล้ำค่า
พวกเขายังพบแอ่งน้ำที่เต็มไปด้วยของเหลวจิตวิญญาณหยานหวงหลายแห่ง.
อย่างไรก็ตาม ไม่มีแม้แต่เงาของผลราชันย์เทพมังกร
“อย่าบอกนะว่าผลราชันย์เทพมังกรนั้นหาได้จากส่วนลึกเท่านั้น ? ” เจี้ยนเฉินอดไม่ได้ที่จะสงสัย ยกเว้นส่วนลึกที่ยังคงเป็นพื้นที่ต้องห้ามที่เขาไม่สามารถก้าวเข้าไปได้ในตอนนี้
โดยพื้นฐานแล้วสัตว์อสูรหยานหวงทั้งหมดอยู่ที่ขั้นอัครสูงสุด
มันไม่เหมือนกับภูมิภาคที่เขาอยู่ในปัจจุบันซึ่งส่วนใหญ่เป็นสัตว์อสูรหยานหวงขั้นบรรพกาลกับสัตว์อสูรหยานหวงขั้นอัครสูงสุดหนึ่งตัวหรือสองตัวที่ปรากฏขึ้นด้วยความน่าจะเป็นไปได้ที่ต่ำมาก
ทันใดนั้น ขอบเขตการมองเห็นของเจี้ยนเฉินก็เปิดออก เขาได้ผ่านป่ามาถึงข้างหน้าทุ่งกว้าง
ที่ราบเบื้องหน้าเขายังคงนิ่งเงียบ ไม่มีพืชพันธุ์หรือสัญญาณแห่งสิ่งมีชีวิตใด ๆ ไม่มีแม้แต่ร่องรอยของสัตว์อสูรหยานหวง
มันรู้สึกเหมือนเป็นเขตแห่งความตาย
เจี้ยนเฉินเพียงชำเลืองมองผ่านพื้นที่ที่เปิดโล่งก่อนที่ดวงตาของเขาจะจับจ้องไปในระยะไกล. เขาค่อย ๆ เคร่งเครียดขึ้น
ในตอนท้ายของขอบเขตการมองเห็น เขาสามารถมองเห็นเทือกเขาขนาดมหึมาได้อย่างคลุมเครือ
เทือกเขาแบ่งเป็นสองสี คือขาวกับดำ ปราณหยางพลุ่งพล่านแผ่ออกมาจากส่วนสีขาว
ปราณหยินอันสงบแผ่ออกมาจากส่วนสีดำ
“นี่คือดินแดนแห่งหยินและหยาง ! ” เจี้ยนเฉินจ้องมองไปไกลและมีสีหน้าเคร่งขรึม
ไม่เพียงแต่เขาสามารถสัมผัสได้ถึงหยินและหยางจากเทือกเขาในระยะไกล แต่เขายังสามารถสัมผัสถึงพลังแห่งการมีอยู่อันยิ่งใหญ่ที่เป็นของสัตว์อสูรหยานหวง
พลังแห่งการมีอยู่นั้นสั่นสะเทือนอย่างแท้จริง มันไร้ขอบเขต มันเหนือกว่าเต่ามังกรมาก