เทพกระบี่มรณะ - ตอนที่ 3143 : เจ้าของเกาะ
ตอนที่ 3143 : เจ้าของเกาะ
หลังจากนั้นเจี้ยนเฉินและซ่างกวนมู่เอ๋อก็ได้เดินทางต่อจนมาถึงเขตนอกที่มีแค่สัตว์อสูรหยานหวงขอบเขตเทพและหาตำแหน่งเพื่อซ่อนตัว
“เมื่อไม่มีแก่นเนื้อของกุสต้า การทะลวงผ่านร่างบรรพกาลแต่ละขั้นก็ยากขึ้นเรื่อย ๆ ” เจี้ยนเฉินนั่งลงกับพื้นและเปิดกล่องหยกที่มีผลศักดิ์สิทธิ์นภาวิสุทธิ์
ผลศักดิ์สิทธิ์นภาวิสุทธิ์ส่องแสงออกมาทันทีและครอบคลุมตัวเขาเอาไว้
เจี้ยนเฉินไม่ลังเลและกินผลศักดิ์สิทธิ์นภาวิสุทธิ์ไปทันที หลังจกานั้นชั้นแสงสว่างจ้าก็ห่อหุ้มตัวเขาเอาไว้
ซ่างกวนมู่เอ๋อยังอยู่ใกล้ ๆ คอยดูแลเจี้ยนเฉิน นางสังเกตรอบ ๆ ตัวเผื่อว่ามีสัตว์อสูรหยานหวงเข้ามารบกวนเขาเจี้ยนเฉินบ่มเพาะอยู่หลายวันก่อนจะหยุด ระหว่างนั้นไม่ใช่แค่ทำการดูดซับพลังงานจากผลศักดิ์สิทธิ์นภาวิสุทธิ์ แต่ยังใช้สมบัติสวรรค์บางส่วนที่เขากับซ่างกวนมู่เอ๋อเก็บมา
แน่นอนว่าเจี้ยนเฉินเก็บผลแห่งวิถีฟื้นฟูที่เขาเก็บให้ซ่างกวนมู่เอ๋อเอาไว้อย่างดี
ซ่างกวนมู่เอ๋อจับตาดูสถานการณ์ของเจี้ยนเฉิน ทันทีที่เขาลืมตาขึ้น นางก็ได้โผล่มาตรงหน้าและถามขึ้นมาด้วยความกังวล “เป็นยังไงบ้าง เจี้ยนเฉิน ? ”
เจี้ยนเฉินส่ายหน้าและถอนหายใจออกมา “พลังงานที่ร่างบรรพกาลต้องใช้ทะลวงผ่านจากขั้นที่ 15 ไปขั้นที่ 16 นั้นมากกว่าที่ข้าคิดเอาไว้ แม้แต่พลังงานในผลศักดิ์สิทธิ์นภาวิสุทธิ์ที่มากจนน่ากลัว แต่แค่ผลเดียวก็ยังไม่เพียงพอ”
“เจ้าต้องการผลศักดิ์สิทธิ์นภาวิสุทธิ์คุณภาพทัดเทียมกันเท่าไหร่ ? ” ซ่างกวนมู่เอ๋อถามขึ้นมา เจี้ยนเฉินคำนวณและพูดขึ้น “บางทีอาจจะต้องใช้อีก 4 ผล”
“อีก 4 ผลรึ ? มันมีผลศักดิ์สิทธิ์นภาวิสุทธิ์ 3 ผลบนเกาะที่มีสมบัติสวรรค์อื่น ๆ เมื่อรวมกันแล้วมันน่าจะเพียงพอเทียบกับผลศักดิ์สิทธิ์นภาวิสุทธิ์ได้ หากเราได้ของทุกอย่างบนเกาะมา มันคงไม่เป็นปัญหาเรื่องการทะลวงผ่าน” ซ่างกวนมู่เอ๋อขมวดคิ้ว ชัดแล้วว่านางเข้าใจดีว่าการทางเข้าไปในเกาะนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย
เกาะนี้พิเศษอย่างมาก
ตอนนั้นเองเจี้ยนเฉินกลับลุกขึ้นแล้วเดินทางออกไป เขามุ่งหน้าเข้าไปในส่วนลึก
ไม่นานหลังจากนั้นก็มีเสียงการต่อสู้ดังขึ้นจากไกล ๆ เสียงคำรามด้วยความหงุดหงิดของสัตว์อสูรหยานหวงดังขึ้นพร้อมกับพื้นดินที่สั่นไหว
เมื่อซ่างกวนมู่เอ๋อเดินทางไปยังจุดที่การต่อสู้ปะทุขึ้นมาก็พบว่าเจี้ยนเฉินได้ฆ่าสัตว์อสูรหยานหวงไปแล้ว ภายใต้การทำลายล้างของพลังงานที่เหลือ ทั้งเขตก็ตกอยู่ในความปั่นป่วน
หลังจากนั้นเจี้ยนเฉินก็แบกศพสัตว์อสูรหยานหวงไปที่ทะเลสาบ
“เจี้ยนเฉิน เจ้าจะทำอะไร ? ” ซ่างกวนมู่เอ๋อตามเจี้ยนเฉินไปติด ๆ สีหน้านางดูไม่มั่นใจ
“ข้าจะล่อสัตว์อสูรหยานหวงที่ซ่อนอยู่ในเกาะออกมาเพื่อดูว่ามันแข็งแกร่งแค่ไหน รวมถึงมันซ่อนตัวอยู่ที่ไหนด้วย จากนั้นเราจะได้หาวิธีเพื่อจัดการกับมัน” เจี้ยนเฉินพูดขึ้น
“ไม่ มันอันตรายเกินไป โลกจิ๋วหยานหวงไม่ใช่โลกเซียน เมื่อดึงดูดความสนใจสัตว์อสูรหยานหวงที่แข็งแกร่งกว่าเจ้ามากเกินไป เจ้าก็ต้องหนี” ซ่างกวนมู่เอ๋อกัดฟันแน่นและขวางทางเจี้ยนเฉินเอาไว้ นางพูดขึ้น “เจี้ยนเฉิน เจ้าให้ข้าทำแทนดีกว่า”
“มู่เอ๋อ หยุดพูดเล่นได้แล้ว นี่ไม่ใช่เรื่องตลก” น้ำเสียงของเจี้ยนเฉินจริงจังขึ้นมา หากไม่ใช่เพราะความมั่นใจที่มาจากการหลอมรวมกระบี่ เขาคงไม่มีทางสนใจเกาะนั่น
แต่ตอนนี้เขาหลอมกระบี่ได้กว่า 20 ครั้งโดยไม่ต้องกังวล ผลก็คือมันทำให้เขากล้าพอที่จะลองสู้กับขั้นอัครสูงสุด
แน่นอนว่ามันมีเหตุผลที่สำคัญอีกข้อ เขาต้องการของเหลวจิตวิญญาณหยานหวง
เขาใช้เวลาหลายวันในโลกจิ๋วหยานหวง ชัดแล้วว่าเจี้ยนเฉินเข้าใจว่าของเหลวจิตวิญญาณหยานหวงที่โผล่มาส่วนมากนั้นมีน้อย หากเขาเก็บมันช้า ๆ ใครจะไปรู้ว่าเขาต้องใช้เวลานานแค่ไหนกว่าจะมีมันมากพอ
แม้แต่ตอนที่สิ้นสุดการเดินทางในโลกจิ๋วหยานหวง เขาก็อาจจะมีของเหลวจิตวิญญาณหยานหวงไม่พอ ไม่ต้องเดาเลยว่ามันจะเป็นการเดินทางที่เสียเปล่า
ด้วยทะเลสาบที่เต็มไปด้วยของเหลวจิตวิญญาณหยานหวงตรงหน้า เขาก็ไม่อาจจะมองข้ามมันไปได้
“ข้าไม่ได้ล้อเล่น เจี้ยนเฉิน เจ้าแข็งแกร่งกว่าข้าในด้านการบ่มเพาะ ข้าตามความเร็วของเจ้าไม่ทัน แต่เมื่อเป็นเรื่องความสามารถในการหนีแล้ว เจ้าไม่ใกล้เคียงกับข้าเลยเมื่ออยู่ในโลกจิ๋วหยานหวง”
“เจ้าคงไม่ลืมว่าข้าเป็นผู้สืบทอดของบรรพชนสาม ทักษะลับทั้งหมดที่ข้าเข้าใจได้มาจากขั้นอัครสูงสุดชั้นสวรรค์ที่ 9 เมื่อข้าตกอยู่ในอันตรายที่ถึงชีวิต สัตว์อสูรหยานหวงที่ไม่มีความฉลาดก็ไม่มีทางที่จะหยุดข้าได้” ซ่างกวนมู่เอ๋อพูดขึ้นมาด้วยสีหน้ามั่นใจ
เมื่อได้ยินแบบนั้น สายตาของเจี้ยนเฉินก็สั่นไหว เขาลังเลขึ้นมา
“เจ้าต้องแลกอะไรบ้าง ? ” หลังจากที่เงียบไปสักพัก เจี้ยนเฉินก็ถามขึ้นมา
“น่าจะพอ ๆ กับพลังที่สะท้อนกลับซึ่งเจ้าได้รับตอนที่ใช้การหลอมรวมกระบี่ แต่เจ้ามีดอกบัวแฝดจำนวนมากไม่ใช่รึ ? หากเจ้าให้มันกับข้าสักต้น ข้าก็สามารถฟื้นฟูได้อย่างรวดเร็ว” ซ่างกวนมู่เอ๋อพูดขึ้นมา
หลังจากที่คิดดูสักพัก เจี้ยนเฉินก็ตัดสินใจตกลงตามข้อเสนอของซ่างกวนมู่เอ๋อ เขาเชื่อใจทักษะลับของบรรพชนสาม
ด้วยทักษะที่แข็งแกร่งที่นางมี บางทีซ่างกวนมู่เอ๋ออาจจะมีโอกาสรอดในโลกจิ๋วหยานหวงมากกว่าเขา
แต่ทักษะหนีนั้นเหมือนกับการหลอมรวมกระบี่ พวกมันต้องแลกด้วยราคาที่สูง มันคือไพ่ลับที่ไม่อาจจะเอาออกมาใช้ง่าย ๆ
หลังจากนั้นเจี้ยนเฉินก็ไปหาที่ลับเพื่อซ่อนตัวและคอยสังเกตการณ์เคลื่อนไหวบนเกาะ
ซ่างกวนมู่เอ๋อลอยอยู่ในอากาศและใช้พลังบ่มเพาะถือศพสัตว์อสูรหยานหวงขั้นอสงไขยในมือ
ตอนนั้นเองพลังบ่มเพาะของนางก็ปะทุออกมา นางใช้พลังทั้งหมดโยนศพสัตว์อสูรหยานหวงไปยังเกาะ
ชั้นพลังงานได้ห่อหุ้มศพของสัตว์อสูรหยานหวงเอาไว้แล้วพุ่งตัดอากาศเข้าไปยังเกาะอย่างรวดเร็ว
เจี้ยนเฉินจับจ้องไปที่ศพสัตว์อสูรหยานหวง เขากลั้นหายใจ ใจของเขาเต้นรัวจนกระจุกอยู่ที่คอ
แต่ก่อนที่ศพจะเข้าใกล้เกาะได้ บางอย่างก็เกิดขึ้นทันทีที่ศพเข้าไปในระยะของเกาะ
ผิวน้ำทะเลสาบกลับระเบิดขึ้นมา ภายในคลื่นสูงนั้นมีหัวขนาดใหญ่โผล่มาจากน้ำโผล่ขึ้นมาในอากาศ
หัวนั้นใหญ่โตอย่างมาก รูปร่างมันเหมือนกับมังกรยาวหลายเมตร ไล่จากหัวลงไปนั้นเป็นคอที่หนาและใหญ่ นี่แค่โผล่มาแค่ส่วนเล็ก ๆ ร่างกายของมันยังซ่อนอยู่ใต้ทะเลสาบ
“มันไม่ใช่มังกร มันเป็นเต่า เต่ามังกร ! ” เจี้ยนเฉินรู้ทันที สีหน้าเขาเปลี่ยนไปและมองไปที่เกาะด้านหลังตอนนั้นทั้งเกาะสั่นไหว สมบัติสวรรค์ทั้งหมดส่ายไปมา
มันไม่ใช่เกาะ มันคือหลังของเต่ามังกร !
“มันคือสัตว์อสูรหยานหวงขั้นอัครสูงสุด มันไม่ใช่ชั้นสวรรค์ที่ 1 รึ 2 แต่เป็นชั้นสวรรค์ที่ 3 ! ” เจี้ยนเฉินใจหายวูบ
เจ้าของที่นี่แกร่งกว่าที่เขาคิดเอาไว้