เทพกระบี่มรณะ - ตอนที่ 3142 : ความแปลกใจครั้งใหญ่
ตอนที่ 3142 : ความแปลกใจครั้งใหญ่
คำพูดของซ่างกวนมู่เอ๋อเต็มไปด้วยความกังวลและด่าทอ เจี้ยนเฉินไม่อาจจะโต้เถียงอะไรได้ เขาถอนหายใจและพูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “ไม่ต้องกังวล ไม่ใช่แค่ข้าสบายดี แต่ข้ายังได้สิ่งของกลับมาจำนวนมาก ข้าพบดอกบัวแฝดขั้นเทพระดับกลางกว่า 28 ต้น”
เจี้ยนเฉินบอกทุกอย่างที่เขาได้มากับซ่างกวนมู่เอ๋อ เขาไม่ได้ปิดบังแม้แต่น้อย
แต่ซ่างกวนมู่เอ๋อไม่ได้อึ้ง ราวกับว่าทุกอย่างที่เจี้ยนเฉินพบนั้นไม่ได้มีค่าในสายตานาง
“ข้าเพิ่งพบที่แห่งหนึ่งระหว่างทางมาที่นี่ มันมีของเหลวจิตวิญญาณหยานหวงที่เจ้าต้องการ” ซ่างกวนมู่เอ๋อพูดด้วยท่าทีเฉยเมย
“ของเหลวจิตวิญญาณหยานหวงรึ ? จริง ๆ แล้วข้าก็ได้มันมาเล็กน้อย มันไม่ได้มากนักแค่ประมาณ 20 ลิตรได้ มันไม่เพียงพอ มู่เอ๋อ รอบ ๆ นี้มีของเหลวจิตวิญญาณหยานหวงกี่ลิตรกันที่เจ้าพบ ? ” เจี้ยนเฉินถามขึ้นมาด้วยท่าทีกังวล
“กี่ลิตรรึ ? ” ซ่างกวนมู่เอ๋อเม้มปากและยิ้มออกมา นางพูดขึ้นช้า ๆ “ที่ที่ข้าพบนั้นเป็นทะเลสาบขนาดใหญ่ ทั้งทะเลสาบเต็มไปด้วยของเหลวจิตวิญญาณหยานหวง “
“ ว่าไงนะ ? ทะเลสาบของเหลวจิตวิญญาณหยานหวงรึ ? “ เจี้ยนเฉินอึ้ง สีหน้าเขาแสดงความตะลึงออกมา เขามองไปที่ซ่างกวนมู่เอ๋อด้วยสีหน้าเหลือเชื่อก่อนจะยืนยันอีกรอบ “ มู่เอ๋อ เจ้าแน่ใจนะว่าเจ้าไม่ได้ตาฝาด ? เจ้ามั่นใจนะว่ามันเป็นของเหลวจิตวิญญาณหยานหวง ? ”
ตอนที่พูดนั้น เจี้ยนเฉินก็เอาขวดของเหลวจิตวิญญาณหยานหวงที่เขาเก็บไว้ออกมาให้ซ่างกวนมู่เอ๋อยืนยัน “ นี่คือของเหลวจิตวิญญาณหยานหวง มู่เอ๋อ เจ้าลองดูดี ๆ เจ้ามั่นใจนะว่าใช่มัน ? ”
ซ่างกวนมู่เอ๋อหงุดหงิดขึ้นมา นางพูดขึ้นด้วยท่าทีไม่พอใจ “เจ้าคิดว่าข้าไม่รู้จักของเหลวจิตวิญญาณหยานหวงรึไง ? ไม่ต้องกังวล ข้าไม่ได้ตาฝาด ที่นั่นมีทะเลสาบที่เต็มไปด้วยของเหลวจิตวิญญาณหยานหวง”
เมื่อได้รับการยืนยัน เจี้ยนเฉินก็หายใจรัวขึ้นมา เขายากจะเยือกเย็นดังเดิมได้
เมื่อเห็นว่าสีหน้าของเจี้ยนเฉินเปลี่ยนไป ซ่างกวนมู่เอ๋อก็ดูพอใจ นางได้พูดขึ้นต่อ “และที่ที่ข้าพบนั้นก็มีมากกว่าของเหลวจิตวิญญาณหยานหวง ใจกลางทะเลสาบนี้มีเกาะที่มีสมบัติสวรรค์อย่างน้อยร้อยอัน “
“ว่าไงนะ ? ระ ระ ร้อยอันรึ ? ” เจี้ยนเฉินถึงกับหยุดหายใจ ตาเขาเป็นประกายขึ้นมาเพราะความตะลึง
“ไปกัน พาข้าไปที่นั่นที ! ”
ต่อมาเขาก็จับมือซ่างกวนมู่เอ๋อเอาไว้ แล้วเดินทางออกไป
หลังจากนั้นเจี้ยนเฉินและซ่างกวนมู่เอ๋อก็ได้ลบพลังแห่งการมีอยู่ของตัวเองออกและเดินหน้าอย่างระมัดระวังผ่านป่าหนาทึบ ระหว่างทางพวกเขาได้หลีกเลี่ยงอาณาเขตของสัตว์อสูรหยานหวงหลายตัว หลังจากที่เดินทางได้สักพักพวกเขาก็กลับมาที่ทะเลสาบ
ทะเลสาบแห่งนี้ใหญ่โตอย่างมาก มันราวกับมหาสมุทร แม้ด้วยสายตาของเจี้ยนเฉินก็ยังไม่อาจจะมองเห็นได้ว่ามันสิ้นสุดที่ไหน
สายตาของเจี้ยนเฉินโดนจำกัดโดยโลกจิ๋วหยานหวง ดังนั้นเขาจึงมองเห็นอย่างมากแต่ 100 กิโลเมตรแต่มันบอกได้ว่าเส้นผ่านศูนย์กลางทะเลสาบแห่งนี้อย่างน้อยก็เท่ากับ 100 กิโลเมตร
เมื่อเจี้ยนเฉินมองไปยังเกาะใจกลางทะเลสาบแล้ว สายตาเขาก็เบิกกว้าง
เขาเห็นสมบัติสวรรค์ขั้นเทพบนเกาะ มันมีอย่างน้อยร้อยอันอย่างต้นลูกท้อเมฆม่วง, ต้นชาหยั่งรู้, ไผ่จิตวิญญาณม่วง, ผลศักดิ์สิทธิ์นภาวิสุทธิ์และของอื่น ๆ มันมีอยู่จำนวนมาก
สมบัติสวรรค์หลายอันส่องแสงออกมา แสงหลากสีของมันได้หลอมรวมกันก่อตัวเป็นแสงพร่ามัว ทั้งเกาะนั้นเหมือนกับมีไฟลุกไหม้ มันเหมือนกับเกาะศักดิ์สิทธิ์
“สัตว์อสูรหยานหวงที่คอยปกป้องของที่ล้ำค่าเช่นนี้น่าจะแข็งแกร่งอย่างมาก มันอาจจะแกร่งกว่ามังกรอสรพิษที่ข้าพบก่อนหน้านี้” เจี้ยนเฉินใจเย็นลง เขาไม่ได้รีบเข้าไปเก็บของเหลวจิตวิญญาณหยานหวง เขาไม่ได้วู่วามแต่กลับข่มความโลภในใจ และหันกลับออกมาพร้อมกับซ่างกวนมู่เอ๋อ
“เจี้ยนเฉิน เจ้าคิดจะทำยังไง ? ”
เมื่อมาถึงที่ปลอดภัยด้านนอก ซ่างกวนมู่เอ๋อก็ได้ถามเจี้ยนเฉิน
นางรู้ว่าเจี้ยนเฉินต้องการของเหลวจิตวิญญาณหยานหวงมากเพียงใด เท่าที่นางรู้จักเขามาแล้ว ด้วยของเหลวจิตวิญญาณหยานหวงแทบไม่มีที่สิ้นสุดตรงหน้าเขาเมื่อตะกี้ เขาคงไม่ทีทางยอมแพ้ตามความเข้าใจของนาง
เจี้ยนเฉินนั่งลงกับพื้นแล้วครุ่นคิด เขาพูดขึ้นมาช้า ๆ “ข้าไม่อาจจะมองข้ามของล้ำค่าเช่นนี้ไปได้ แต่เรายังไม่รู้ว่าสัตว์อสูรหยานหวงที่เฝ้าที่นี่นั้นซ่อนอยู่ที่ไหน”
“เราต้องหาทางล่อสัตว์อสูรหยานหวงออกมาก่อน มันจะทำให้เรายืนยันว่ามันซ่อนตัวอยู่ที่ไหนและแข็งแกร่งเพียงใด หลังจากนั้นเราค่อยคิดหาทางฆ่ามัน”
ซ่างกวนมู่เอ๋อกรอกตาใส่ “ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าสัตว์อสูรหยานหวงที่ยึดเกาะนี้ต้องแข็งแกร่งอย่างมาก เจ้ามั่นใจรึว่าจะสู้กับมันจริง ๆ ? ”
“อย่าลืมดอกบัวแฝดที่ข้ามีสิ พวกมันเพียงพอที่ข้าจะใช้การหลอมรวมกระบี่ได้หลายครั้ง ที่ข้าทำได้ตอนนี้คือต้องใช้การหลอมรวมกระบี่เพื่อจัดการกับมัน”
“ภายใต้พลังของการหลอมรวมกระบี่ ข้าสามารถฆ่าได้แม้กระทั่งขั้นอัครสูงสุด แน่นอนว่าต้องเป็นขั้นอัครสูงสุดช่วงต้น หากเป็นขั้นอัครสูงสุดช่วงปลายแล้ว ข้าก็ไม่มั่นใจแม้แต่น้อย “ เจี้ยนเฉินพูดขึ้นด้วยสีหน้าเคร่งเครียด ในโลกจิ๋วหยานหวง การหลอมรวมกระบี่ได้กลายเป็นไพ่ลับที่ดีที่สุดของเขาไปแล้ว
แน่นอนว่านี่แค่ในโลกที่ถูกผนึกเอาไว้ที่เขาสามารถใช้การหลอมรวมกระบี่ได้ หากอยู่ในโลกเซียนแล้ว เขาคงมีปัญหาอย่างมากเมื่อเปิดเผยกระบี่คู่ออกมา
“หากมันเป็นสัตว์อสูรหยานหวงขั้นอัครสูงสุด เราอาจจะตายตอนที่ล่อมันออกมา” ซ่างกวนมู่เอ๋อขมวดคิ้ว สัตว์อสูรหยานหวงระดับนี้ไม่ได้มีความฉลาดรึกฎ แต่ความแข็งแกร่งของมันนั้นน่ากลัวอย่างมาก เมื่อพวกเขาดึงดูดความสนใจจากมันได้ มันก็แทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่จะหนี
“ข้าต้องทะลวงผ่านร่างบรรพกาลโดยเร็วที่สุด เมื่อข้าขึ้นไปถึงขั้นที่ 16 ได้ แม้ว่าจะไม่อาจจะสู้กับสัตว์อสูรหยานหวงขั้นอัครสูงสุดได้ แต่ก็มีโอกาสรอดเพิ่มขึ้นอย่างมาก “ เจี้ยนเฉินพูดขึ้นด้วยสีหน้ามั่นใจ หลังจากนั้นเขาก็เอาผลศักดิ์สิทธิ์นภาวิสุทธิ์และสมบัติสวรรค์ระดับเทพที่เขาเก็บได้ระหว่างทางออกมา
เมื่อมองไปยังสมบัติสวรรค์ตรงหน้า เจี้ยนเฉินก็เงียบไป
เขารู้ว่าผลศักดิ์สิทธิ์นภาวิสุทธิ์ส่งผลยังไง แต่เขาไม่เคยกินมันมาก่อน ดังนั้นเขาไม่รู้ว่าผลศักดิ์สิทธิ์นภาวิสุทธิ์รวมกับสมบัติสวรรค์ที่เขาเก็บมาระหว่างทางนั้น จะเพียงพอที่ร่างบรรพกาลของเขาจะทะลวงผ่านรึไม่
“ข้าเองก็มีมันอยู่บ้าง ข้าเก็บพวกมันทั้งหมดในโลกจิ๋วหยานหวง” ตอนนั้นซ่างกวนมู่เอ๋อก็ได้ส่งทุกอย่างที่นางเก็บได้ให้กับเจี้ยนเฉิน บางอันนั้นคุณภาพโดดเด่น พวกมันคือของที่นางเก็บมาตอนที่โม่เทียนหยุนดูแลเจี้ยนเฉินตอนที่เขาฟื้นฟูตัวเอง