เทพกระบี่มรณะ - ตอนที่ 3144 : ยามอมเมามังกร (1)
ตอนที่ 3144 : ยามอมเมามังกร (1)
ตอนนั้นเต่ามังกรกลับอ้าปากออก เคลื่อนไหวแค่ครั้งเดียวแต่กลับรวดเร็วดั่งแสง มันได้กลืนศพสัตว์อสูรหยานหวงที่ซ่างกวนมู่เอ๋อโยนมาเข้าไป
ชัดแล้วว่าไม่ได้จบแค่นั้น ทันทีที่กลืนศพไป ลูกตาขนาดใหญ่ของเต่ามังกรก็ได้มองมายังซ่างกวนมู่เอ๋อ
ทันทีที่เต่ามังกรมองมาที่ซ่างกวนมู่เอ๋อ ซ่างกวนมู่เอ๋อก็รู้สึกว่านางหมดลมหายใจ พลังแห่งการมีอยู่ที่มองไม่เห็นครอบคลุมตัวนางเอาไว้ พลังแห่งการมีอยู่นี้มากซะจนราวกับภูเขากดทับที่หลังนางเอาไว้ นางไม่อาจจะขยับตัวได้เลย
ยังไงซะนี่ก็เป็นพลังแห่งการมีอยู่ที่ทัดเทียมกับขั้นอัครสูงสุดชั้นสวรรค์ที่ 3 ด้วยความแข็งแกร่งของซ่างกวนมู่เอ๋อขั้นอสงไขยแล้ว นางเปราะบางอย่างมากต่อหน้าพลังแห่งการมีอยู่นี้
ซ่างกวนมู่เอ๋อเครียดขึ้นมาแต่ในใจไม่ได้ลนลานเลย นางคาดการณ์สถานการณ์นี้เอาไว้แล้ว
ทันทีที่เต่ามังกรโผล่หัวออกมา ซ่างกวนมู่เอ๋อก็ได้ใช้ทักษะลับทันที
ในเวลาเดียวกันเต่ามังกรก็ได้ทำการโจมตีออกมา ร่างขนาดใหญ่ของมันที่ก่อตัวเป็นเกาะยังอยู่นิ่ง แต่คอของมันกลับยื่นออกพร้อมกับอ้าปากกัดเข้าใส่ซ่างกวนมู่เอ๋อด้วยความเร็วที่น่าเหลือเชื่อ
ปากขนาดใหญ่ของมันมีแรงสูบอันน่ากลัวเหมือนจะกลืนกินทั้งโลกได้ดึงซ่างกวนมู่เอ๋อเข้าไปที่ปากมัน
ทั้งสองอยู่ขอบเขตบรรพกาล แต่ความต่างด้านความแข็งแกร่งนั้นมากจนแทบไม่อาจจะวัดได้ ก่อนที่เต่ามังกรจะแสดงพลังที่แท้จริงออกมา ซ่างกวนมู่เอ๋อก็ไม่อาจจะตอบโต้ได้เลย
ไม่นานปากของมันก็เข้าใกล้ซ่างกวนมู่เอ๋อ
แต่ตอนที่ซ่างกวนมู่เอ๋อกำลังจะโดนสูบเข้าไปนั้น นางก็ได้ระเบิดแสงออกมาจากตัว นางได้หลุดจากการยับยั้งและพุ่งออกไปราวกับอุกกาบาต
ความเร็วที่นางแสดงออกมานั้นน่าตกใจ นางสามารถเดินทางไปได้หลายพันล้านกิโลเมตรได้ในทันทีราวกับว่าไม่มีพลังอะไรมาหยุดนางได้
เต่ามังกรเองก็เร็วจนน่าตกใจ แต่มันกลับช้าหากเทียบกับความเร็วที่ซ่างกวนมู่เอ๋อได้ระเบิดออกมาผ่านทักษะลับ ทั้งสองอยู่คนละระดับกันเลย
เต่ามังกรโจมตีพลาด มันแสดงสีหน้าแปลกใจราวกับไม่อาจะเข้าใจได้ว่าอาหารตรงหน้านั้นหายไปได้ยังไงแต่มันก็ไม่คิดอะไรมากด้วยความฉลาดที่มีจำกัด หลังจากที่ส่ายหน้า มันก็หดคอกลับแล้วหายตัวไปจากผิวทะเลสาบ
ของเหลวจิตวิญญาณหยานหวงนั้นเหมือนจะปิดกั้นพลังของมันเอาไว้ เมื่อเต่าหายไปในทะเลสาบ พลังของมันก็หายไปไม่เหลือแม้แต่น้อย
บางทีคนงมีแค่สัตว์อสูรหยานหวงตัวอื่นๆที่รับรู้ได้ว่าเต่ามังกรซ่อนอยู่ในทะเลสาบผ่านการรับรู้ของพวกมัน
เจี้ยนเฉินไม่ได้รีบเดินทางออกไป เขายังอยู่ที่เดิมสักพัก เขารอจนกระทั่งผิวน้ำสงบลงถึงได้ถอยกลับมา
หลังจากที่เว้นระยะห่างจากทะเลสาบแล้ว เขาก็ใช้ความเร็วทั้งหมดมุ่งหน้าไปยังที่ที่ซ่างกวนมู่เอ๋อหนีไปโดยเร็วที่สุดเท่าที่ทำได้
เขาตัวชุ่มเหงื่อและแอบดีใจ ครั้งนี้ถ้าไม่ใช่เพราะซ่างกวนมู่เอ๋ออาสารับหน้าที่ล่อเต่ามังกร เขาคงตายไปแทน เต่ามังกรนี้อาจจะกินเขาได้ในคำเดียว
เต่ามังกรเคลื่อนที่ได้อย่างรวดเร็ว เมื่อไม่อาจจะใช้กฎใด ๆ ได้ เขาก็ไม่อาจจะหลบการโจมตีของมันได้เลยแม้แต่การหลอมรวมกระบี่ก็ไม่ได้ผล เขาไม่มีเวลาพอที่จะรวบรวมพลัง !
“มู่เอ๋อ ทนเอาไว้ ข้าไม่ยอมให้เกิดอะไรขึ้นกับเจ้าแน่” เจี้ยนเฉินกังวล เขาบินผ่านภูเขาไปหลายลูกและพุ่งไปยังทุ่งหญ้าเร่งความเร็วไปหาซ่างกวนมู่เอ๋อ เขากังวลอย่างมาก
ยังไงซะซ่างกวนมู่เอ๋อก็ไม่ได้มีร่างบรรพกาล นางเพิ่งจะใช้ทักษะลับออกมา ดังนั้นนางจึงอยู่ในสภาวะอ่อนแออย่างมาก พลังของนางแทบไม่เหลือ มันเป็นไปได้ที่นางจะไม่อาจจะสู้ต่อได้อีก
หากนางพบกับสัตว์อสูรหยานหวงในสภาพนี้ นางคงตกอยู่ในอันตราย
ซ่างกวนมู่เอ๋อมีดอกบัวแฝดระดับเทพขั้นกลางอยู่กับตัว แต่มันไม่อาจจะฟื้นฟูอาการบาดเจ็บได้ทันที มันต้องใช้เวลาสักพัก
“เร็วเข้า เร็วเข้า เร็วอีก ! ” เจี้ยนเฉินไม่เคยร้อนใจแบบนี้มาก่อน ระห่างทางเขาพบกับสมบัติสวรรค์หายากหลายอัน แต่เขาไม่ได้สนใจจะเก็บมันเลย
หลังจากที่เดินทางด้วยความเร็วเต็มที่ได้สักพัก สุดท้ายเจี้ยนเฉินก็มาถึงตำแหน่งของซ่างกวนมู่เอ๋อ มันคือส่วนนอกของโลกเขตในโลกจิ๋วหยานหวง สัตว์อสูรหยานหวงที่นี่ส่วนมากอยู่แค่ขั้นศักดิ์สิทธิ์และขั้นเทพ
เจี้ยนเฉินสบายใจขึ้นมา เขารู้ว่าแม้ว่าซ่างกวนมู่เอ๋อจะอ่อนแออย่างมาก แต่นางก็ไม่ได้อ่อนแอซะจนไม่อาจจะรับมือกับสัตว์อสูรหยานหวงขั้นศักดิ์สิทธิ์และขั้นเทพได้
เขาพุ่งตัดอากาศไปก่อนจะพบกับร่างสีม่วงที่คุ้นเคยปรากฏขึ้นมาในสายตาเขา
ไม่นานเขาก็มาถึงตัวซ่างกวนมู่เอ๋อ ศพสัตว์อสูรหยานหวงขั้นศักดิ์สิทธิ์และเทพกว่าสิบตัวนอนกองอยู่รอบ ๆ ชัดแล้วว่าเป็นนางที่ฆ่าพวกมัน
ตอนนี้ซ่างกวนมู่เอ๋อได้ดูดซับดอกบัวแฝดไปแล้ว นางได้นั่งลงกับพื้นและฟื้นฟูตัวเอง ชัดแล้วว่านางรับรู้ได้ถึงการมาของเจี้ยนเฉิน เปลือกตานางกระตุกเบา ๆ แต่นางไม่อาจจะลืมตาได้ กลับกันนางได้จมอยู่กับสภาวะนี้เพื่อฟื้นฟูตัวเอง
เจี้ยนเฉินนั่งลงไปตรงหน้าซ่างกวนมู่เอ๋อ เขามองไปยังใบหน้าที่ซีดขาวของซ่างกวนมู่เอ๋อด้วยความสับสน ที่เขารู้สึกตอนนี้คือความปวดใจและรู้สึกผิด เขาโทษตัวเอง
เขาคือต้นเหตุที่ทำให้ซ่างกวนมู่เอ๋อต้องตกอยู่ในสภาพนี้ หากไม่ใช่เพราะเขาต้องการของเหลวจิตวิญญาณหยานหวง นางคงไม่ต้องเจอกับเรื่องเช่นนี้เพื่อล่อเต่ามังกรออกมาและจบอยู่ในสภาพนี้
เจี้ยนเฉินนั่งอยู่ตรงหน้าซ่างกวนมู่เอ๋อเงียบ ๆ และมองไปที่นางโดยไม่กระพริบตา
หลายวันต่อมาซ่างกวนมู่เอ๋อก็ฟื้นฟูบาดแผลของนาง สิ่งแรกที่นางพูดตอนที่ลืมตาขึ้นมาคือคำถามเกี่ยวกับความแข็งแกร่งของเต่ามังกร
“เต่ามังกรน่าจะอยู่ราว ๆ ขั้นอัครสูงสุดชั้นสวรรค์ที่ 3 มันเป็นไปไม่ได้ที่ข้าจะฆ่ามันด้วยการหลอมรวมกระบี่ นอกจากนี้สิ่งที่สำคัญที่สุดคือข้ามีเวลาไม่พอสำหรับการหลอมรวมกระบี่” เจี้ยนเฉินพูดขึ้น
ซ่างกวนมู่เอ๋อคิ้วขมวด ขั้นอัครสูงสุดชั้นสวรรค์ที่ 3 น่ะพวกเขาไม่อาจจะเอาชนะได้จริง ๆ พวกเขาไม่มีความสามารถพอที่จะยื้อมันไว้ด้วย
เต่ามังกรสามารถห่าพวกเขาได้ทันที พวกเขาจะตอบโต้ได้ยังไง ?
“ข้าต้องหาทางเพื่อยื้อเต่ามังกรไว้สัก 15 วินาที ข้าต้องการเวลา 15 วินาทีเพื่อหลอมรวมกระบี่” เจี้ยนเฉินขมวดคิ้วและครุ่นคิด