เทพบุตร ทวงแค้น / เทพศึกมังกรหวนคืน - บทที่ 564 หาเจอตระกูลซือหม่าแล้ว
ตกดึก หมอก็มาตรวจร่างกายฉินเทียนอีกรอบ พูดอย่างประหลาดใจ “อืม ร่างกายของคุณ แข็งแกร่งกว่าที่ฉันคิดไว้มาก เกือบจะหายดีแล้ว”
“ขอบคุณสำหรับคำชมครับ”
ฉินเฟิงลุกขึ้นจากเตียงในโรงพยาบาล แล้วค่อย ๆ ติดกระดุม
เขาเดินออกไป ซือหม่ากูและชายชราคนนั้นอยู่ข้างนอก ซือหม่ากูพูดพร้อมรอยยิ้มบนใบหน้าของเขา “ไปกันเถอะ”
“ครับ”
ฉินเฟิงตอบอย่างเย็นชาว่า ‘ครับ’
สู้เขาไม่ได้แต่ก็ไม่ยอม
ไม่นาน หลังจากออกจากโรงพยาบาล ก็มีรถจากัวร์สีดำจอดอยู่ด้านนอก มีคนเปิดประตู ซือหม่ากูนั่งข้างหน้า เขาและชายชราคนนั้นนั่งข้างหลัง
ปัง
ชายชราชำเลืองมองมาที่เขา จากนั้นฉินเฟิงก็สัมผัสได้ว่า สีหน้าของเขาไม่ดี
“ขอโทษด้วยนะ มีความลับบางอย่าง ที่ฉันยังบอกคุณไม่ได้”
เสียงของซือหม่ากูมาจากด้านหน้า
“อืม”
ฉินเฟิงตอบกลับ
แล้วแสร้งทำเป็นมองไม่เห็นอะไรเลย นั่งที่เบาะ อันที่จริง เขามองเห็นทุกอย่าง ชายชราตัวเล็กๆ แค่นี้ จะต้านเขาไหวได้อย่างไร
ลมปราณของเขา เหมือนดั่งมหาสมุทร
มหาศาลและไม่สั่นคลอน
แบบนั้นแหละ หลังจากขับรถไปสามชั่วโมง ก็ค่อยๆ เข้าไปในป่า แล้วเลี้ยวซ้าย เลี้ยวขวา และขับต่อไปเรื่อย ในที่สุด ก็ใช้เวลาเกือบห้าชั่วโมง กว่าจะถึงที่นั่น
อย่างไรก็ตาม ฉินเฟิงพบว่า พวกเขากำลังอ้อม
ที่ซึ่งสามารถไปถึงที่นั่นได้ภายในสองชั่วโมง แต่กลับกลายเป็นว่าเกือบห้าชั่วโมงกว่าจะถึง
ถนนบางสาย พวกเขาวิ่งหลายรอบ
ถ้าฉินเฟิงถูกปิดหน้าไว้จริงๆ เขาก็คิดไม่ออกจริงๆ หากเขาต้องการคำนวณเส้นทาง รู้สึกว่าเขาเดินทางมาไกลแค่ไหน เลี้ยวสองสามโค้ง เป็นสถานที่เขาไม่มีวันจะหาเจอ
แต่ว่า ปรากฏว่า ฉินเฟิงเฝ้าดูอยู่ตลอดทาง
วิลล่าพักร้อนหยางเต๋อ!
สถานที่นี้ เรียกแบบนี้
“ถึงแล้ว”
ซือหม่ากูพาฉินเฟิงเดินลงไป ชายชราคนนั้นแก้ผ้าปิดตาให้ฉินเฟิง แล้วให้ฉินเฟิงเห็นทุกอย่างที่อยู่ข้างหน้าเขา มันเป็นวิลล่า ข้างในนั้นมีสิ่งก่อสร้างมากมาย
ข้างในมีคนมาเที่ยววันหยุด
เป็นสถานที่พักผ่อน
“นี่คือสถานที่ท่องเที่ยว แต่ต้องจองเป็นส่วนตัว กำลังอยู่ในช่วงวันหยุด และโดยพื้นฐานแล้วทั้งหมดมาจากตระกูลซือหม่า” ซือหม่ากูแนะนำ “ในวิลล่าแห่งนี้ มีหลากหลายสถาบัน โรงเรียน และสนามกีฬาต่างๆ หอศิลปะการต่อสู้ และห้องกราบไหว้บรรพบุรุษ”
“ซือหม่ากูมาแล้ว”
“ลูกนอกสมรสผู้นำคนนั้นนะเหรอ?”
“อย่าเรียกว่าลูกนอกสมรส ระวังผู้นำได้ยิน โดนลงโทษ นี่คือนายน้อย ดังนั้นให้เกียรติหน่อย”
คนในตระกูลซือหม่า รู้ว่าซือหม่ากูมาที่นี่ พวกเขาจึงหารือกันทันที
เวลาตอนนี้ ฟ้าเริ่มมืดแล้ว
มีผู้ชายเดินเข้ามา ด้วยร่างกายที่ค่อนข้างอ้วน พูดด้วยเสียงที่สบาย “คุณเป็นลูกชายคนของพี่ใหญ่ ซือหม่ากูใช่ไหม? ดูผิวพรรณดีเหมือนผู้หญิง คุณสามารถเป็นทายาทได้ถ้าต้องการ แต่คุณต้องผ่านด่านอย่างหนึ่งก่อน คุณต้องมีลูกน้อง และอาจจะเป็นคุณ ภายในอายุสามสิบปี ในหอศิลปะการต่อสู้ เขาเคยประลองกับคนที่ผ่านขั้นหกมาแล้วแปดคน”
“คุณอา กฎของคุณ มีปัญหาหรือเปล่า ทำไมผมจำได้ว่า ผ่านขั้นห้ามาแล้วห้าคน ทำไมเป็นแปดแล้วล่ะครับ เข้าใจผิดอะไรหรือเปล่า”
ซือหม่ากูเลิกคิ้ว
นี่กำลังเล่นงานเขาอยู่เหรอ?
กดขี่เขาเหรอ?
ถึงแม้ว่าพ่อของเขาคือผู้นำตระกูล แต่ว่าในการต่อสู้ครั้งแรกในหนานโจว คนของซือหม่าเจียฉื้อ สูญเสียทหารและนายพลของพวกเขา และเชื้อสายที่เหลือกำลังจะย้าย โดยเฉพาะเชื้อสายของคุณอา เชื้อสายของซือหม่าลี่ฟู ช่วงนี้วุ่นวายมาก
สถานการณ์แบบนี้ ก็เหมือนกับในนิยาย ตัวเอกกลับมาบ้าน แล้วเจอเรื่องหนักเลย
แต่ว่าน่าเสียดาย ที่คราวนี้ ตัวเอกไม่ใช่ซือหม่ากู
คนที่ทรยศแผ่นดิน ไม่มีสิทธิ์นี้
“หึ นี่เป็นกฎที่ตั้งขึ้นใหม่ แค่พูดว่า คุณเห็นด้วยหรือไม่เห็นด้วย ถ้าคุณไม่ตกลง งั้นก็ไสหัวไป พร้อมเมื่อไหร่ ค่อยมา” ซือหม่าลี่ฟูพูดอย่างโกรธเคือง
“ดี”
ซือหม่ากูตกลง
เขารู้ ว่ามีกฎแบบนี้ เขาก็เตรียมพร้อมมาบ้าง ฉินเทียนเป็นผู้ที่แข็งแกร่ง ถ้ามีความสามารถได้เท่าเศษ1ส่วนสามของอาจารย์เขาได้ แม้ว่าจะไม่สามารถจัดการกับคนระดับหกได้แปดคน แต่ว่ารับมือยังพอไหว
วันนี้ เป็นโอกาสที่หายาก
พลาดไม่ได้เลยทีเดียว
“งั้นก็ไป”
ซือหม่าลี่ฟูสูดหายใจ แล้วพาพวกเขาออกไป
และเมื่อพวกเขาจะทำสิ่งนี้ ผู้คนในตระกูลซือหม่าก็รวมตัวกัน เพื่อดูความสนุกที่จะเกิดขึ้น หลายคนตั้งเป้าไปที่ฉินเฟิง โดยเดาว่า ฉินเฟิงน่าจะเป็นคนที่ซือหม่ากูพามา
ซือหม่ากูมีสองความคิด
หนึ่งคือใช้ฉินเทียน เพื่อจัดการกับคนในตระกูลซือหม่ากู
และอีกอย่างคือใช้คนในตระกูลซือหม่ากูจัดการฉินเทียน สยบฉินเทียนฉินเทียน และบอกให้เขารู้ว่าตระกูลซือหม่ากูนั้นแข็งแกร่งขนาดไหน
ส่วนผลลัพธ์นั้นเขาไม่สนใจ
เพราะ ไม่ว่าเขาจะชนะหรือแพ้ เขาสามารถกลับไปที่ต้นตระกูลของตัวเองได้ อย่าลืมสิ พ่อของเขาเป็นผู้นำตระกูล สนามกีฬาต่อนี้เป็นแค่การบังฉาก สุดท้ายแล้วซือหม่าลี่ฟูเป็นแค่คนโง่เขลา
ไม่นาน ก็มาถึงสนามกีฬาต่อสู้ญี่ปุ่น
สนามกีฬาต่อสู้ญี่ปุ่นนี้ค่อนข้างใหญ่ และการตกแต่งก็เรียบง่ายมาก เหมือนโรงยิมโบราณ และบางคนก็กำลังฝึกดาบอยู่ในนั้น
อย่างไรก็ตาม พอคนพวกนี้มาถึง คนในนั้นก็พากันออกไป และล้อมรอบด้านข้าง จากนั้น คนที่อยู่ด้านล่างก็นำเก้าอี้ขึ้นมาหลายตัว และก็มีคนมาด้วย
มีผู้ชายผู้สง่างามมากกำลังเดินมา ซือหม่าเจียฉื้อ
แล้วมีผู้อาวุโสไม่กี่คนก็ตามมา
พวกเขาทั้งหมดนั่งที่เบาะ และข้างหลังมีคนฐานะดีอยู่ ยืนอยู่ข้างหลัง พอมีคนพวกนี้มา บรรยากาศของสนามก็กลายเป็นเรื่องจริงจัง
“เริ่มกันเลย”
ซือหม่าเจียฉื้อโบกมือของเขา
เขาไม่สนใจผลลัพธ์ของครั้งนี้เช่นกัน เขาเกลี้ยกล่อมผู้อาวุโสใหญ่ได้สำเร็จ ไม่ว่าเขาจะชนะหรือไม่ก็ตาม กฎมีให้เฉพาะผู้อ่อนแอเท่านั้นที่จะปฏิบัติตาม เขาได้วางแผนไว้แล้ว หลังจากสู้กันเสร็จ ซือหม่ากูก็สามารถกลับเข้าต้นตระกูลได้
“เริ่มได้”
ซือหม่าลี่ฟูโบกมือของเขา และชายวัยกลางคนก็ออกมาจากข้างหลังเขา และเดินไปอยู่ตรงหน้าฉินเฟิง ซือหม่าลี่ฟูพูดกับซือหม่ากูว่า “ซือหม่ากู ฉันจะไม่รังแกคุณ เกรงว่าฉันจะต้องเสียชื่อเสียงเพราะรังแกรุ่นน้อง ฉันจะเริ่มก่อน ดูสิว่าคุณจะชนะไหม”
คำพูดนี้ คือไม่รังแกรุ่นน้อง
แต่ว่าเขาออกไปก่อน ถ้าทั้งหมดเขาพ่ายแพ้ งั้นชื่อเสียงของซือหม่ากู เสียไม่เป็นท่าแน่
ยิ่งกว่านั้น คนที่ต่อสู้ครั้งนี้แข็งแกร่งที่สุดในหมู่ลูกน้องของเขา
ศักยภาพคนในตระกูลซือหม่าแข็งแกร่งกว่าคนนอกมาก เขาไม่เชื่อ ว่าคนที่ซือหม่ากูพามาจะชนะได้!
หึ
ซือหม่าลี่ฟูในใจของเขาตั้งใจแน่วแน่มาก
อย่างไรก็ตาม ฉินเฟิงกำลังมองหาสิ่งรอบตัวเขา ซือหม่าเจียฉื้อซึ่งอยู่ในที่นั่งหลัก และมีผู้คนรอบตัวเขา จากนั้นยกมือขึ้น “นี่คือ ตระกูลซือหม่าเหรอ ในที่สุดก็หาจนเจอ”