เทพบุตร ทวงแค้น / เทพศึกมังกรหวนคืน - บทที่ 565 ฉันคือฉินเฟิง
“ทำไมเหรอ ไอ่หนู ตระกูลซือหม่าเราทำให้นายสติหลุดไปแล้วเหรอ? ว่าแล้ว คนนอกก็คือคนนอก ท้ายที่สุด พวกเขาไม่ดีเท่ากับตระกูลซือหม่าของเรา ถ้านายกลัว ก็ยอมแพ้ได้เลย”
“ใช่สิ จำไว้นะ ฉันชื่อซือหม่าเทียน คนที่คุณจะยอมรับความพ่ายแพ้”
ซือหม่าเทียนพูดอย่างภาคภูมิใจ
คนในตระกูลซือหม่า เกิดมาพร้อมกับพรสวรรค์ที่ไม่ธรรมดา และเมื่อรวมกับมรดกอันเก่าแก่ในตระกูลแล้ว ย่อมเป็นไปไม่ได้ที่จะด้อยกว่าบุคคลภายนอก อีกอย่างเป็นถึงตระกูลเก่าแก่ หลายร้อยปี เป็นตระกูลเก่าแก่ที่มีมานานกว่าพันปี
“ยอมแพ้?”
ฉินเฟิงหัวเราะเบา ๆ จากนั้นหายวับ ปรากฏตัวอยู่ข้างหลังซือหม่าเทียน สีหน้าของซือหม่าเทียนเปลี่ยนไป และต้องการที่จะต่อต้าน แต่เขาไม่มีโอกาส ก็โดนถีบลอยขึ้น
กระแทกกับผนังโดยตรง
“โอ้พระเจ้า!”
คราวนี้มันสร้างความตื่นเต้นให้กับผู้ชม
“โดนล้มไปแล้วเหรอ ซือหม่าเทียนแข็งแกร่งมากเลยนะ ทำไมแค่นี้ก็หมดสภาพแล้ว?”
“แข็งแกร่งจริงๆ คนที่ซือหม่ากูพามา ไม่ธรรมดาจริงๆ”
“ฉันประเมินผู้ชายคนนี้ต่ำไปจริงๆ”
คนในตระกูลซือหม่าที่อยู่รอบๆ ตัวเขากำลังพูดถึงเรื่องนี้กัน
ปัง!
ซือหม่าลี่ฟูเอามือตบลงบนโต๊ะทันที เขาก็คิดไม่ถึงว่า สิ่งที่เขาตั้งใจวางแผนไว้ เพื่อที่จะให้คนที่ซือหม่ากูพามาแพ้ แต่คิดไม่ถึงเลยว่าคนของเขาจะโดนน็อคทันที
มันทำให้ซือหม่ากู มีหน้ามีตาอย่างมาก
“คุณอา คุณดูถูกคนของฉันมากเกินไปหรือเปล่าครับ”
ซือหม่ากูพูด
เหตุผลที่เขาเห็นถึงความสัมพันธ์ของฉินเทียนคนนี้ ไม่ใช่แค่เพราะว่าเขาแข็งแกร่งมาก เขาสามารถมีพละกำลังหนึ่งในสามของอาจารย์
“เอาอีก ซือหม่าหยุน ซือหม่ากาว ซือหม่าเฟิง ซือหม่าชิน จัดการมันเลย”
ซือหม่าลี่ฟูโกรธมา
โบกมือ ให้คนไปจัดการ
แปดคน ทุกคนบุกเข้าไป เขาไม่เชื่อ ว่าคนนี้ที่สามารถเอาชนะแค่คนเดียวได้ ถ้าเป็นแปดคนละจะทำยังไง?
เป็นไปไม่ได้แน่นอน
ชื่อเสียงที่เขาเสียไป ครั้งนี้ต้องเอากลับมาให้ได้
ปัง
คนทั้งแปดคนตกลงมาจากสนามทันที ดึงดูดความสนใจของทุกคน ทุกคนต่างสนใจที่ดูการต่อสู้ครั้งนี้ มาดูคนนอกคนนี้ สามารถพลิกเกมได้ไหม
“ไอ้หนู เป็นคนนอก หยิ่งทะนงจริงๆ กล้ามาก”
“เชื่อหรือไม่ วันนี้ฉันเอาแกตายแน่”
“ในศึกครั้งนี้ ไม่มีกฎอะไร ที่บอกว่าฆ่าคนไม่ได้”
“ฉันต้องการแขน”
“ฉันต้องการขา”
“ฉันจะทำให้มันพิการไปเลย”
…
ทั้งแปดคนมองตาของฉินเฟิง ราวกับว่าพวกเขากำลังดูเหยื่อ พวกเขาต้องการแบ่งเหยื่อ ในการต่อสู้ครั้งนี้ ไม่มีกฎบอกว่า ฆ่าคนไม่ได้
พวกเขาไม่ชอบฉินเฟิง และต้องการฆ่าฉินเฟิง
มีความกระหายเลือดในดวงตาของเขา
“ไอ่น้อง เอาแขนมาให้ฉัน”
จู่ๆ ชายคนหนึ่งชื่อซือหม่าหยุนก็ปรากฏตัวอยู่ข้างๆฉินเฟิง ถือมีดและแทงไปที่แขนของฉินเฟิง ทันใดนั้น ทุกคนก็ปรากฏตัวขึ้นในทุกทิศทางของฉินเฟิง โดยเล็งไปที่ส่วนที่พวกเขาต้องการ
พวกเขาไม่ได้ล้อเล่น
พวกเขาต้องการซีกร่างของฉินเฟิง
ข่มความวิญญาณชั่วร้ายของซือหม่ากูสักหน่อย
อย่างไรก็ตาม ในขณะที่แทง ซือหม่าหยุนรู้สึกเจ็บปวดที่แขนของเขา จากนั้น เลือดก็กระเซ็น ออกมาจากแขนของเขา และร่างอีกร่างหนึ่งก็โผล่ไปโผล่มา อีกคนในตระกูลซือหม่าที่กำลังจะตัดขาของฉินเฟิง หน้าก็เปลี่ยนไป
ขาของเขาหายไป
เงาร่างของเขาปรากฏขึ้นมาเป็นระยะ
ตอนแรกคนในตระกูลซือหม่าที่มีความกระหายเลือดในสายตาของพวกเขา ค่อยๆ กลายเป็นความกลัว และบางคนถึงกับต้องการวิ่งหนี แต่หลังจากหนีออกมาได้ก้าวหนึ่ง ก็มีเสียงปรากฏขึ้นในหูของเขา
“เมื่อกี้คุณ ต้องการให้ผมพิการไม่ใช่เหรอ? โรคจิตจริงๆ”
จากนั้นก็มีเสียงกรีดร้องที่บีบหัวใจ
“อ๊าก!”
คนในตระกูลซือหม่าคนนั้นกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด
“หยุด”
ทันใดนั้น ซือหม่าลี่ฟูก็ลุกขึ้นยืน และมองดูทั้งหมดนี้ด้วยความโกรธ คนเหล่านี้ล้วนมาจากเชื้อสายของเขา เขาอยากลงมือ แต่กลับมีอีกคนปรากฏอยู่ข้างหน้าเขา ซือหม่าเจียฉื้อ
“ทำไม กฎที่คุณตั้งไว้ จะละเมิดแล้วเหรอ?”
ซือหม่าเจียฉื้อมองไปที่ซือหม่าลี่ฟู และจากนั้นก็มองไปที่ซือหม่ากูด้วยแววตาที่ชื่นชม
ลูกนอกสมรสคนนี้ รอบนี้ไม่เลวจริงๆ
หาคนที่ทรงพลังได้ขนาดนี้
ยังต่ำกว่าอายุสามสิบอีก
อย่างไรก็ตาม ซือหม่ากูรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ ทำไมถึงเป็นแบบนี้ หรือว่าจะเป็นที่โดนครั้งที่แล้ว พลังก็เลยกลับมาดีขึ้น แต่ว่าเขาก็ไม่สนใจ เพราะนี่คือหน่วยทหารจอมพลของตระกูลซือหม่า
ต่อให้แข็งแกร่งขึ้น มันจะได้สักแค่ไหนกัน
จะสามารถฆ่าพวกมันได้เหรอ
“ฉัน…. ฉัน…..”
ซือหม่าลี่ฟูมองดูผู้คนที่กำลังกรีดร้องอยู่ในสนาม พวกเขาทั้งหมดมาจากเชื้อสายของเขา หลายคนเป็นลูกชายและหลานชายของเขา เขาทนไม่ไหวแล้วพูดว่า “โอเค ฉันยอมรับซือหม่ากู ให้คนของเขาหยุดได้แล้ว”
“สุขโดยไม่คาดคิด”
ซือหม่าเจียฉื้อแววตาวาว เป็นความสุขที่คาดไม่ถึง แม้ว่าเขาจะไม่สนใจเรื่องนี้ แต่ว่าชนะแล้ว มันก็ดีไม่ใช่เหรอ ให้ลูกนอกสมรสของตัวเอง
เวลานี้ เขาหันไปหาฉินเฟิงที่อยู่ในสนามและพูดว่า “พอแล้ว หยุดได้แล้ว”
เมื่อเขาพูดแบบนี้ ทุกคนเลยคิดว่าผู้ชายคนนั้นกำลังจะหยุด แม้แต่คนในสนามก็คิดอย่างนั้น แต่มีเสียงปังดังขึ้น คนในตระกูลซือหม่าก็ถูกฉินเฟิงเหยียบลงบนพื้น และเขาก็อาเจียนเลือดออกมา
จากนั้น ฉินเฟิงหันหน้ามองไปที่ซือหม่าเจียฉื้อและพูดว่า “มึงเป็นใคร กล้ามาสั่งกู”
น่าเกรงขามอย่างมาก!
โว้ว!
ประโยคนี้ ทำให้ทั้งตระกูลซือหม่าตะลึง คนๆนี้ บ้าไปแล้วแน่ๆ
คนที่ตกใจที่สุดคือซือหม่ากู แล้วก็ตะโกนว่า “ฉินเทียน บ้าไปแล้ว นี่คือพ่อของฉัน ผู้นำตระกูลซือหม่า นายรู้ไหม นายอย่าคิดว่าแค่พลังแข็งแกร่ง ที่นี่ ยังมีคนที่นายสู้ไม่ได้หรอก ตอนนี้ คุกเข่าขอโทษพ่อของฉันเดี๋ยวนี้”
แม้แต่ซือหม่ากูก็ไม่คาดคิดว่าจะเกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้น
จริง
ฉินเทียนคนนี้ กล้าพูดว่าพ่อของเขา คืออะไร
“นายสอนฉันอยู่เหรอ?”
ฉินเฟิงวางมือลง มองขึ้นไปที่ซือหม่ากู แล้วเตะศพที่ข้างๆเท้าของเขา มาพร้อมเสียงของเขาด้วย “คุณไม่มีสิทธิ์นั้น”
“นายน้อย ระวังตัวด้วย”
ชายชราคนนั้น รีบมาที่ข้างหน้าซือหม่ากู แต่ว่า ด้วยแรงกระแทกชายชราก็โดนผลักออกไป รวมถึงซือหม่ากู
ทั้งสองคนถูกกระแทกเข้ากับกำแพง
ไม่ทราบความเป็นและความตาย
และคราวนี้ทั้งครอบครัวซือหม่าก็ตกตะลึงมากขึ้นไปอีก
“นายเป็นใคร!”
ซือหม่าเจียฉื้อใบหน้ามืดไปหมด มองไปที่ฉินเฟิงที่อยู่ด้านล่าง เขาโบกมือของเขา และในสนามแห่งนี้ ก็มีคนชุดดำจำนวนหนึ่งที่ไม่รู้ว่า องครักษ์ยามมืดเป็นกองกำลังชั้นยอดของ ตระกูลซือหม่าของพวกเขา
ล้อมฉินเฟิงทันที
อย่างไรก็ตาม ฉินเฟิงมองไปรอบ ๆ วางมือไว้ข้างหลังและพูดด้วยความดูถูกพร้อมด้วยสายตาของเขา “ฉัน? นามสกุลของฉันคือฉิน และชื่อของฉันคือเฟิง ตระกูลซือหม่า พวกนายซ่อนเก่ง เหมือนหนูเลยจริงๆ การตามหาพวกนาย ฉันต้องใช้ความพยายามอย่างมาก”
เขาแสดงจุดยืนแล้ว
ฉันไม่แกล้งแสดงมันอีกแล้ว
ฉันคือฉินเฟิง!
“ฉินเฟิง!”
สีหน้าของคนในตระกูลซือหม่า เปลี่ยนไปทันที ฉินเฟิง เทพสงครามอันดับหนึ่งในต้าฮัว พร้อมด้วยดาบยาวสามฟุต ทำให้ยับยั้งคนในกองทัพนับล้านในเวียดนามใต้ได้
แต่สำหรับพวกเขา มันคือปีศาจ